Tibetan
་ཆགས་ལྟ་བུ་ནི་འདིར་བསྟན་པའི་ཉོན་མོངས་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གཞན་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་སྒྱུར་བར་བྱར་ཡོད་ཅིང་། ཉོན་མོངས་གཞན་མ་རིག་ཞེ་སྡང་ང་རྒྱལ་ཐེ་ཚོམ་འཇིག་ལྟ་ལོག་ལྟ་སོགས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དོན་གཉིས་སྒྲུབ་པ་ལ་ཉེ་མཁོ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་འདོད་གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་གཞན་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་སྒྱུར་བ་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་པའི་བླང་བྱར་མཛད་ཀྱི། འདོད་གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ཉིད་བླང་བྱར་མི་མཛད་དེ། དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤང་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤང་བྱ་ཡིན་པས་སྤོང་པར་མཛད་ཀྱང་སྤང་བྱའི་གཙོ་བོར་བྱས་ཤིང་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་སྟེ། འགྲེལ་ཆེན་ལས། མ་རིག་པ་དང་ལྟ་བས་བསྡུས་པའི་བག་ལ་ཉལ་ནི་སྤོང་ གི །འདོད་པ་དང་སྲིད་པའི་ཟག་པ་ནི་མིན་ཏེ། བསམ་བཞིན་དུ་སྲིད་པ་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་གསུངས་པ་ནི་བྱང་སེམས་ཉོན་མོངས་མ་སྤངས་པ་དག་གི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་གྱི། བྱང་འཕགས་ཉོན་མོངས་སྤངས་པ་དག་སྙིང་རྗེ་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་འདོད་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བ་བླངས་ནས་སྲས་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་གཞན་དོན་སྒྲུབ་པ་ལ་ནི་ཉོན་མོངས་གྲོགས་སུ་མི་དགོས་ཏེ། དེ་དག་འདོད་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བ་བླངས་ནས་བཙུན་མོ་དང་སྲས་བསྐྱེད་པའི་འགྲེལ་པ་ནི་འཕྲུལ་དང་བྱིན་རླབས་དང་སྨོན་ལམ་སོགས་ཀྱིས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། རྒྱལ་པོ་དོན་འགྲུབ་དང་། སྲོང་བཙན་སྒམ་པོ་སོགས་བཞིན་ནོ། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ནི། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ། འདིར་བསྟན་ཤེས་བྱའི་ལམ་ངོས་བཟུང་ནས་དེ་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱེད་ཚུལ་དང་། ཤེས་པའི་དགོངས་པ་གང་ཡིན་དང་། ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ཡོད་དེ། མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་མངོན་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི། འདིར་བསྟན་ཤེས་བྱའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བྱང་སེམས་ཀྱིས་སེམས་བསྐྱེད་བསྔོ་བ་ཤེས་རབ་གསུམ་གྱིས་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས་རང་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་ནས་ཤེས་པར་བྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། སྦྱོར་བའི་དུས་སུ་སེམས་བསྐྱེད། དངོས་གཞིའི་དུས་སུ་བདེན་པར་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པའ་ིཤེས་རབ། རྗེས་ཀྱི་སྐབས་སུ་རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོ་བའི་བསྔོ་བས་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས་རང་གི་བློ་ངོར་བསྐྱེད་ནས་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྩ་བར། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་དག་གི ། རྣམ་པ་མི་དམིགས་སྒོ་ནས་ནི། །
Chinese
像贪欲这样的烦恼，是这里所说的。菩萨可以将这二者转化为成办他利的助缘。其他的烦恼，如无明、嗔恨、我慢、怀疑、恶见、邪见等，对于菩萨成办二利没有必要。虽然如此，菩萨是将欲界和色界的贪欲转化为成办他利的助缘，而不是将欲界和色界的贪欲本身作为应取的对境。因为那是菩萨应断除的。虽然那是菩萨应断除的，所以要断除，但不是作为主要断除的对象，也不是特意去断除。如《释论》中说：“应断除无明和见所摄的随眠，而不是欲和有的漏，因为是故意受生。”这样说，是指菩萨没有断除烦恼的情况。如果是断除了烦恼的圣者菩萨，凭借慈悲和愿力的力量，在欲界受生，通过生育子女来成办他利，则不需要烦恼作为帮助。因为他们受生于欲界，娶妻生子的解释是通过神通、加持和愿力等产生的。例如，国王义成和松赞干布等。关于“了解道本身的方式”等章节中，这里所说的是确定所知的道，以及如何了解它，了解的意图是什么，以及了解道的差别，共有三种。第一种是存在的，即现证无常等十六行相的智慧，这是这里所说的声闻之道。菩萨需要通过发心、回向和智慧这三者来在自己的相续中生起并了解它。原因在于，在加行的时候要发心，在正行的时候要以不执著于真实的智慧，在后行的时候要以回向圆满菩提的回向来摄持，从而在自己的心中生起并了解它。根本颂中说：“圣者的四谛，以不执著相的方式。”
English
Afflictions such as attachment are what is indicated here. Bodhisattvas can transform these two into limbs for accomplishing the benefit of others. Other afflictions, such as ignorance, hatred, pride, doubt, destructive views, wrong views, etc., are not necessary for Bodhisattvas to accomplish the two benefits. However, Bodhisattvas transform the attachment of the desire and form realms into limbs for accomplishing the benefit of others, but they do not take the attachment of the desire and form realms themselves as objects to be adopted. This is because that is what Bodhisattvas should abandon. Although that is what Bodhisattvas should abandon, so they should abandon it, but it is not taken as the main object to be abandoned, nor is it specifically abandoned. As it says in the Great Commentary: "One should abandon the predispositions included in ignorance and views, but not the outflows of desire and existence, because one deliberately takes birth." This is said with regard to Bodhisattvas who have not abandoned afflictions. If it is the case that noble Bodhisattvas who have abandoned afflictions take birth in the desire realm by the power of compassion and aspiration, and accomplish the benefit of others through having children, then afflictions are not needed as help. Because their explanation of taking birth in the desire realm, marrying consorts, and having children arises through miracles, blessings, and aspirations, etc. For example, King Don Drub and Songtsen Gampo, etc. In the context of "the way of knowing the path itself," etc., what is said here is identifying the path of knowable objects, how to know it, what the intention of knowing is, and the difference in knowing the path, there are three. The first exists, which is the wisdom that directly realizes the sixteen aspects such as impermanence. This is because it is the path of the Hearers of knowable objects indicated here. Bodhisattvas need to generate and know it in their own continuum through the three: bodhicitta, dedication, and wisdom. Because, at the time of application, one should generate bodhicitta; at the time of the main practice, the wisdom that realizes non-apprehension of truth; and at the time of the subsequent practice, one should generate and know it in one's own mind through being seized by the dedication that dedicates to complete enlightenment. In the root text it says: "The four truths of the noble ones, through the door of non-apprehension of aspects."
Tibetan
ཞེས་པས་མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། བདེན་མེད་རྟོགས་པའི་ཟིན་བྱེད་བཅས་དངོས་སུ་བསྟན་ནས། ཟིན་བྱེད་གཞན་གཉིས་ཤུགས་ལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་དང་། སྐྱེས་བུ་འབྲིང་དང་ཐུན་མོངས་པའི་ལམ་གྱི་རིམ་པའི་བློ་སྤྱོང་བ་སོགས་ཀྱི་དགོས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་སྐབས་འདིར་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་པ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་ལ་བྱེད་ཀྱང་། སྤྱིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་པའི་ལམ་ཤེས་ཀྱི་འཇོག་ཚུལ་ཡོད་དེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྟོགས་རིགས་སུ་གནས་པའི་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་མཁྱེན་པ་དེ་དེའི་ངོ་བོར་འཇོག་པའི་ཕྱིར། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ལམ་ལ་ནི། ཞེས་སོགས་ཀྱིས། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་པའི་ལམ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ཟིན་བྱེད་དང་བཅས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་བཞི་དེའི་རྒྱུ་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་དུ་བསྟན་ནས། དེ་བཞི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་བཞིས་ཟིན་དགོས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བྱུང་བདག་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ། རང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་གཞག་ལ། སྤྱིར་རང་རྒྱལ་ཞེས་པ་ནི་སྲིད་པ་ཐ་མའི་ཚེ་སློབ་དཔོན་གཞན་གྱི་གདམས་ངག་ལ་མ་བ རྟེན་པར་རང་གི་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང་བྱས་པའི་ཐེག་པ་འབྲིང་པོའི་གང་ཟག་ཞིག་ལ་བརྗོད་ཅིང་། དེ་ལ་དབྱེ་ན་གསུམ་ཡོད་དེ། བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རང་རྒྱལ། ཚོགས་སྤྱོད་ཆེ་ཆུང་གི་རང་རྒྱལ་གཉིས་དང་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་ཁྱད་ཆོས་བདུན་གྱི་སྒོ་ནས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རིགས་དང་དབང་པོའི་ཁྱད་པར། དེ་བཞིན་དུ་ལམ་བསྒྲོད་ཚུལ། ཚོགས་གསོག་ཚུལ། འབྲས་བུ་ཐོབ་ཚུལ། གནས་པ་དང་རྒྱུ་ཚུལ། ཆོས་སྟོན་ཚུལ། སྒྲ་དོན་དང་བདུན་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་རྣམས་བསྡུས་ཏེ་བརྗོད་ན། བདུན་གྱི་དང་པོ་ཡོད་དེ། དེ་དག་འདུ་འཛི་ལ་མི་དགའ་ཞིང་གཅིག་པུར་གནས་པ་ལ་དགྱེེས། གཞན་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་མི་དགའ་བར་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་དགའ། ཕྱི་རོལ་དོན་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་སྤོང་ཕྱིར་དུ་བརྩོན་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཡོད་དེ་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རང་རྒྱལ་དེས་སྐྱེ་བ་གཅིག་ཐོགས་མན་ལ་བསྐལ་བརྒྱར་སངས་རྒྱས་ཡོངས་འཛིན་དུ་ལེགས་པར་བསྟེན་མཁས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དྲུག་ལ་མཁས་པ་བྱས་ནས་སྨོན་ལམ་ཆེན་པོ་གསུ
Chinese
因此，直接展示了现量证悟无常等十六行相的智慧，以及证悟无有谛实的助伴。为了暗示另外两个助伴，第二，那样了知是有必要的，因为有摄受声闻种姓者，以及修习与中士共同的道次第等必要。第三，此处直接展示的声闻道，虽然可以作为大乘的见道，但总的来说，存在了知声闻道的道之了知的安立方式，因为将安住于声闻的证悟种姓中的大乘圣者的智慧安立为它的自性。如“圣声闻道”等，展示了作为了知声闻道的道之了知的因的决择分和顺决择分以及助伴。由此，通过以总义的方式证悟无常等十六行相，展示了大乘的四加行道作为它的因的决择分和顺决择分，并且说明了这四者必须被证悟空性的四加行所摄持。为了证悟自生自性。在“如是”等语境中，关于独觉的分类，一般来说，独觉是指在最后有的时候，不依赖其他老师的教导，自己现证或已经现证菩提的中等根器的补特伽罗。它分为三种：如犀牛角般的独觉，以及有大小聚落的两种独觉。需要通过七种特征来了解它们，即种姓和根器的差别，同样地，入道的方式，积聚资粮的方式，获得果位的方式，安住和行持的方式，说法的方式，以及通过声音和意义这七种方式来了解。如果将这些归纳起来说，七种中的第一种是存在的，因为他们不喜欢喧嚣，喜欢独自居住，不喜欢广大的利他事业，而喜欢内在的如实安住，为了舍弃外境执着的分别念而精进。第二种是存在的，如犀牛角般的独觉，从一生开始，直到一百个劫，都善于依止佛陀作为圆满的引导者，精通六种应精通的事物，并且发下三大愿
English
Therefore, it directly shows the wisdom of directly realizing the sixteen aspects such as impermanence, and the accompanying factor of realizing the absence of truth. In order to imply the other two accompanying factors, secondly, it is necessary to know in that way, because there is a need to take care of those of the Hearer lineage, and to cultivate the stages of the path that are common with the intermediate person, etc. Thirdly, although the Hearer's path directly shown here can be used as the seeing path of the Great Vehicle, in general, there is a way of establishing the path of knowing the Hearer's path, because the wisdom of the Great Vehicle Noble Ones who abide in the Hearer's realization lineage is established as its nature. As in "Noble Hearer Path," etc., it shows the decisive part and the conforming decisive part as the cause of knowing the path of knowing the Hearer's path, along with the accompanying factor. Thus, by realizing the sixteen aspects such as impermanence in the manner of general meaning, it shows the four joining paths of the Great Vehicle as the decisive part and the conforming decisive part of its cause, and it is explained that these four must be grasped by the four joining paths that realize emptiness. In order to realize self-born nature. In the context of "suchness," etc., regarding the classification of solitary realizers, generally speaking, a solitary realizer refers to a person of medium capacity who, in the last existence, realizes or has realized enlightenment on his own without relying on the teachings of other teachers. It is divided into three types: solitary realizers like rhinoceros horns, and two types of solitary realizers with large and small communities. They need to be understood through seven characteristics, namely the difference in lineage and faculties, similarly, the way of entering the path, the way of accumulating collections, the way of obtaining results, the way of dwelling and acting, the way of teaching the Dharma, and through the seven ways of sound and meaning. If these are summarized, the first of the seven exists, because they do not like hustle and bustle and like to live alone, do not like great altruistic activities, but like inner true abiding, and strive to abandon the conceptual thoughts of grasping external objects. The second exists, such as the solitary realizer like a rhinoceros horn, from the beginning of one life until a hundred eons, he is good at relying on the Buddha as a complete guide, is proficient in the six things to be proficient in, and makes three great vows.