Tibetan
ཁྱབ་པ་དང་། ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་པའི་གཞི་རྩ་བདེན་འཛིན་གྱི་རྩ་བ་མི་བརྟན་པས་དྲི་མ་རྣམས་གཉེན་པོས་སྤོང་རུང་ཡིན་པ་སོགས་ཀྱི་རིགས་པས་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་གྲུབ་པ་སྟོན་པའི་མདོ་དང་མི་འགལ་ཏེ། དགོངས་གཞི་དགོས་པ་དང་དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་དྲང་དོན་དུ་འགྲེལ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དགོངས་གཞི་ནི་གནས་སྐབས་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་དགོངས། དགོངས་པ་དེས་གདུལ་བའི་ཆེད་དང་། གནོད་བྱེད་ནི་སྔར་གྱི་ལུང་རིགས་རྣམས་ཀྱིས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་འཁོར་བ་ལ་མཐའ་ཡོད་མེད་དཔྱད་པ་ལ། དོགས་པ་དགོད་པ་དང་། དེའི་ལན་ནོ། །དང་པོ་ལ། ཁ་ཅིག་ན་རེ། འཁོར་བ་མཐའ་མེད་དེ། འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མའི་མཐའ་མེད་ཅིང་། ཕྱི་མའི་མཐའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། ཐོག་མའི་མཐའ་མེད་དེ། ཡོད་ན་སྔོན་གཏན་ནས་མ་བྱུང་པའི་སེམས་ཅན་ཡོད་པ་དང་། སེམས་ཅན་རྒྱུ་མེད་པར་འབྱུང་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར། ཕྱི་མའི་མཐའ་མེད་དེ། དུས་འདི་ཙ་ན་སེམས་ཅན་གཅིག་ཀྱང་གཏན་ནས་མེད་ཅེས་མཚམས་འཛིན་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། གལ་ཏེ་ནུས་སྲིད་ནའང་སངས་རྒྱས་ཕྱི་མ་དེ་དག་གི་དོན་བྱ་ཡུལ་གྱི་སེམས་ཅན་ཉུང་བའམ་གཏན་མེད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་གྱི་ཟད་མཐའ་ཡང་མེད་དེ། ནམ་མཁའི་ཁྱོན་ཅི་ཙམ་ཡོད་པ་དེ་ཙམ་དུ་སེམས་ཅན་གྱིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ནམ་མཁའི་མཐར་ཐུག་གྱུར་པ་ཇི་ཙམ་པ། སེམས་ཅན་མ་ལུས་མཐའ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལན་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཚང་རྒྱ་བར་ལུང་རིགས་ཀྱིས་འགྲུབ་པས་འཁོར་བ་ལ་མཐའ་ཡོད་པར་གྲུབ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནམ་སངས་རྒྱས་པ་ན་འཁོར་བ་གཏན་ནས་སྤངས་པའི་འཁོར་བ་ལ་ཕྱི་མཐའ་ཡོད་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་འཁོར་བའི་རྩ་བར་གྱུར་པའི་བདག་འཛིན་གྱི་ཞེན་ཡུལ་སུན་ཕྱུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་འཁོར་བ་ཡང་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མའི་མཐའ་མེད་ཀྱང་ཕྱི་མཐའ་ཡོད་པ་མི་འགལ་ཏེ། དཔེར་ན། ས་བོན་སོགས་ཀྱི་ཐོག་མཐའ་མེད་ཀྱང་། མེས་བསྲེགས་པ་སོགས་ཀྱིས་ཕྱི་མཐའ་ཡོད་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ས་པཎ་གྱིས། ས་བོན་ཐོག་མཐའ་ཡོད་མིན་ཡང་། །མེས་བསྲེགས་པ་ན་ཕྱི་མཐའ་མཐོང་། །དེ་བཞིན་འཁོར་བ་ཐོག་མེད་ཀྱང་། །བདག་མེད་མཐོང་ན་ཕྱི་མཐའ་མཐོང་། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་འཁོར་བ་ལ་ཕྱི་མཐའ་ཡོད་པས་འཁོར་བ་ལ་མཐའ་ཡོད་པའི་གོ་མི་ཆོད་ཅེས་བཞེད་པའང་ཡོད་དོ། ། བཞི་པ་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་
Chinese
因为通过遍及和贪执等烦恼的根本，即实执的根本不稳固，所以能以对治力断除污垢等道理成立。究竟不违背宣说成立三乘的经典，因为通过意趣、必要和对实际的损害这三方面解释为不了义之故。意趣是指针对暂时的三乘。该意趣是为了调伏所化。损害是指被以前的教证和理证所损害的缘故。第三，观察轮回有边无边。提出疑问和回答。第一，有些人说：轮回无边，因为轮回没有起始的边际，也没有后来的边际。没有起始的边际，因为如果有，就会有以前根本没有出现过的有情，并且有情会变成无因而生。没有后来的边际，因为不能确定在这个时候一个有情也没有。如果能够确定，那么后来的佛陀们所要利益的有情就会减少或者完全没有。有情的穷尽边际也没有，因为有多少虚空的范围，就有多少有情遍布。如云：虚空究竟有多大，所有有情之边际亦如是。因此。第二，回答：因为通过教证和理证成立一切有情成佛，所以成立轮回有边。因为一切有情何时成佛，何时就永远舍弃轮回，所以成立轮回有后来的边际。并且，以证悟无我的智慧，以破除作为轮回根本的，我执的执着境的方式，也能舍弃轮回。轮回没有起始的边际，但有后来的边际并不相违，例如，种子等没有起始的边际，但被火焚烧等就能见到后来的边际。萨迦班智达云：种子有无起始边，火焚烧时见后边，如是轮回虽无始，见无我时见后边。因此。然而也有观点认为，轮回有后来的边际，并不意味着轮回有边。第四，声闻缘觉阿罗汉
English
Because it is established by reasoning that pervasiveness and the root of afflictions such as attachment, namely the root of true clinging, are unstable, so impurities can be removed by antidotes, etc. Ultimately, it does not contradict the sutras that teach the establishment of the three vehicles, because it is explained as provisional through the three aspects of intention, necessity, and harm to reality. Intention refers to the temporary three vehicles. That intention is for the sake of taming those to be tamed. Harm is because it is harmed by previous scriptures and reasoning. Third, examining whether samsara has an end or not. Raising a doubt and its answer. First, some say: Samsara is endless, because samsara has no beginning and no end. There is no beginning, because if there were, there would be sentient beings that had never appeared before, and sentient beings would arise without a cause. There is no later end, because one cannot determine that at this time there are no sentient beings at all. If it were possible, then the sentient beings to be benefited by the later Buddhas would be few or non-existent. There is also no end to sentient beings, because as much as there is space, that much is pervaded by sentient beings. As it is said: "However far space extends, so too does the extent of all beings." Therefore. Second, the answer: Because it is established by scripture and reasoning that all sentient beings attain Buddhahood, it is established that samsara has an end. Because when all sentient beings attain Buddhahood, they will have completely abandoned samsara, it is established that samsara has a later end. Moreover, with the wisdom that realizes selflessness, samsara is also abandoned by refuting the object of attachment of self-grasping, which is the root of samsara. It is not contradictory that samsara has no beginning but has a later end, for example, seeds and so on have no beginning, but when burned by fire and so on, a later end is seen. Sakya Pandita said: "Whether seeds have a beginning or not, when burned by fire, a later end is seen. Likewise, although samsara is without beginning, when selflessness is seen, a later end is seen." Therefore. However, there is also a view that samsara having a later end does not necessarily mean that samsara has an end. Fourth, Hearer and Solitary Realizer Arhats.
Tibetan
ཐེག་ཆེན་ལམ་དུ་འཇུག་པའི་ཚེ་ལམ་གང་ནས་འཇུག་པའི་ཚུལ་ཡོད་དེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་ཉིད་ནས་འཇུག་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དགོས་ཤིང་། ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་སྐབས་སུ་གྲངས་མེད་དང་པོའི་ངོ་སྐལ་གྱི་ཚོགས་གསོག་དགོས་པ་དང་། མཐོང་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་ཤེས་སྒྲིབ་ཀུན་བཏགས་སྤོང་དགོས་པ་སོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་ལམ་དུ་ཞུགས་པའི་ཚོགས་ལམ་པ་དེ་ཚོགས་ལམ་པ་ཡིན་ནམ་མིན་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་དེ་ཐེག་ཆེན་ཚོགས་ལམ་པ་ཡིན་ཀྱང་ཚོགས་ལམ་པ་མིན། ཐེག་ཆེན་སོ་སྐྱེ་ཡིན་ཀྱང་སོ་སྐྱེ་མིན་ཞེས་གསུངས། དེ་སོ་སྐྱེ་མིན་ཡང་ཐེག་ཆེན་སོ་སྐྱེ་དང་ཚོགས་ལམ་པར་ཁས་བླངས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་དེ་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་དུ་ཞུགས་པའི་ཚེ་མཐོང་ལམ་པ་མིན་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་དུ་ཞུགས་པའི་ཚེ་སྒོམ་ལམ་པ་མིན་ཞེས་འདོད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེ་འདྲའི་ཚོགས་ལམ་པ་དེ་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པ་དང་ཐེག་དམན་འཕགས་པ་གང་རུང་མིན་ཡང་འཕགས་པ ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་ཕུང་གསུམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཐེག་ཆེན་དང་ཐེག་དམན་དགྲ་བཅོམ་གང་རུང་མིན་ཡང་དགྲ་བཅོམ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་སྤངས་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཐེག་ཆེན་དགྲ་བཅོམ ་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་འཕགས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། ཐེག་དམན་དགྲ་བཅོམ་མིན་ཏེ། ཐེག་ཆེན་པ་ཡིན་པའ་ིཕྱིར། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་བར་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པར་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ། ཁ་ཅིག་ན་རེ། འདིར་བཤད་པའི་ཉོན་མོངས་དེ། ཉོན་མོངས་བཏགས་པ་བ་ཡིན་ཏེ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་འཚོལ་བའི་མི་ངོམས་པ་སོགས་བརྒྱད་པོ་དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་མིང་གིས་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་ཡང་། དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། སྐབས་འདིར་བསྟན་པའི་ཉོན་མོངས་དེ་ཉོན་མོངས་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གཞན་དོན་སྒྲུབ་པ་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་ཉོན་མོངས་ཞིག་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། བྱང་འཕགས་འདོད་ཁམས་སུ་འཁོར་ལོ་བསྒྱུར་རྒྱལ་ལྟ་བུར་སྐྱེ་བ་བཞེས་ནས་སྲས་སྟོང་སོགས་སྐྱེད་པ་ལ་ནི་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་གཞན་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་སྒྱུར། གཟུགས་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བ་བླངས་ནས་གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་གཞན་དགའ་བར་བྱས་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་གཞན་དོན་གྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་སྒྱུར་བར་མཛད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་འདོད་པ་དང་གཟུགས་ཀྱི་འདོད
Chinese
进入大乘道时，从哪条道进入呢？ 因为必须从大乘的资粮道进入。届时，必须发起菩提心。在资粮位的阶段，必须积聚第一个无数劫的福资粮。在见道的阶段，必须断除所知障的遍计执等。如果声闻、独觉阿罗汉进入大乘的资粮道，那么这些资粮道者是资粮道者吗？有些人说，他们是大乘资粮道者，但不是资粮道者；他们是大乘凡夫，但不是凡夫。虽然他们不是凡夫，但应该承认他们是大乘凡夫和资粮道者。如果这样，那么当他们进入大乘见道时，就不是见道者；当他们进入大乘修道时，就不是修道者，这样会有过失。这样的资粮道者，无论是不是大乘圣者或小乘圣者，都是圣者，因为他们是具有三蕴的圣者。无论他们是不是大乘或小乘的阿罗汉，他们都是阿罗汉，因为他们是断除了烦恼的人。他们不是大乘阿罗汉，因为他们不是佛陀圣者。他们不是小乘阿罗汉，因为他们是大乘行者。发起菩提心，实际上就是参与到轮回存在期间利益众生的事业中，在“烦恼”等章节中会提到。有些人说，这里所说的烦恼是假立的烦恼，因为对圆满寻求福德资粮不知满足等八种情况，仅仅是安立了烦恼的名称。但这是不合理的，因为这里所说的烦恼是烦恼自性。为什么呢？因为菩萨将此烦恼作为成办他利事业的近取因。为什么呢？因为诸佛菩萨在欲界化生为转轮王等，生下千子等，将对欲妙的贪欲转变为成办他利事业的方便。在色界受生后，以对色的贪欲令他人欢喜等方式，将之转变成就他利事业的方便。因此，对欲和色的贪
English
When entering the Mahayana path, from which path does one enter? Because one must enter from the Mahayana path of accumulation itself. At that time, one must generate the mind of enlightenment (bodhicitta). During the stage of accumulation and junction, one must accumulate the merit of the first countless eon. During the stage of the path of seeing, one must abandon the conceptual obscurations of knowledge, and so on. If Hearers and Solitary Realizers (Pratyekabuddhas) who are Arhats enter the Mahayana path of accumulation, are those on the path of accumulation considered to be on the path of accumulation or not? Some say that they are Mahayana path of accumulation practitioners, but not on the path of accumulation; they are Mahayana ordinary beings, but not ordinary beings. Although they are not ordinary beings, they should be acknowledged as Mahayana ordinary beings and on the path of accumulation. If that were the case, then when they enter the Mahayana path of seeing, they would not be considered on the path of seeing; and when they enter the Mahayana path of meditation, they would not be considered on the path of meditation, which would be a fault. Such a practitioner on the path of accumulation, whether they are a Mahayana Arya or a Hinayana Arya, is still an Arya, because they are an Arya possessing the three aggregates. Whether they are a Mahayana or Hinayana Arhat, they are still an Arhat, because they are individuals who have abandoned afflictions. They are not Mahayana Arhats, because they are not Buddhas who are Aryas. They are not Hinayana Arhats, because they are Mahayanists. Generating the mind of enlightenment is actually engaging in the activity of benefiting beings for as long as samsara exists, as mentioned in the sections on "afflictions" and so on. Some say that the afflictions spoken of here are imputed afflictions, because the eight aspects such as insatiability in fully seeking the accumulation of merit are merely labeled with the name of afflictions. However, this is not reasonable, because the afflictions taught in this context are afflictions by their own nature. Why? Because Bodhisattvas use these afflictions as something closely needed for accomplishing the benefit of others. Why? Because noble Bodhisattvas take birth in the desire realm as universal monarchs, giving birth to a thousand sons and so on, transforming the desire for desirable things into a limb for accomplishing the benefit of others. Having taken birth in the form realm, they transform the desire for form into a limb for accomplishing the benefit of others by making others happy through the desire for form. Therefore, the desire for desire and form