Tibetan
རབ་སྐྱེའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་དྲག་ཏུ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར། རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་སྲིད་དུ་འཕེན་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ། འགོག་བདེན་ལ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། སོ་སོའི་དོན། རྣམ་པ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ད ང་བཞི། དང་པོ་ཡོད་དེ། ལམ་བདེན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་བྲལ་འབྲས་ཏེ། འགོག་བདེན་གྱི་ངོ་བོའམ་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་དེ་ལ་སྒྲས་བརྗོད་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་ན་གཉིས་ཡོད་དེ། སོ་སོར་བཏགས་འགོག་དང་བཏགས་མིན་གྱི་འགོག་པ་གཉིས་ཡོད་ཅིང་། གཞན་ཡང་རྫོགས་མ་རྫོགས་ཀྱི་འགོག་བདེན་གཉིས་རྒྱན་བཅས་རྒྱན་མེད་གཉིས། ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད་གཉིས་སོགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འགོག་བདེན་ལ་འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པས་ཁྱབ་སྟེ། དེ་ལ་མཐོང་སྤངས་ཉོན་སྒྲིབ་སྤངས་པ་ཞིག་ངེས་པར་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན་མིན་གཉིས་ཡོད་དེ། བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་མཐོང་སྤངས་ཉོན་མོངས་སྤངས་པའི་ཆ་དེ་འགོག་བདེན་དུ་གྱུར་པའི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཡིན་ལ། དེ་སྤངས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་འགོག་བདེན་དུ་གྱུར་པའི་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་རྣམ་པ་གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ་ནི། ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་རྣམ་གྲོལ་ལམ་པ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་འགོག་བདེན་ཆོས་ཅན། འགོག་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་ཀུན་བཏགས་སྤངས་པའི་བྲལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞི་བའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་དེས་བསྐྱེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་སྤངས་པའི་བྲལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གྱ་ནོམ་པའ་ིརྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཕན་བདེའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་བྲལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ངེས་འབྱུང་གི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་ཀུན་བཏགས་རྩ་བ་ནས་སྤངས་པའི་བྲལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ལམ་བདེན་ལ་ངོ་བོ། དབྱེ་བ། སོ་སོའི་དོན། རྣམ་པ་གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ་དང་བཞི། དང་པོ་ཡོད་དེ། རང་གི་ཐོབ་བྱའི་འགོག་བདེན་ཐོབ་བྱེད་བྲལ་རྒྱུས་བསྡུས་པའི་རྣམ་བྱང་བདེན་པ་དེ། ལམ་བདེན་གྱི་ངོ་བོའམ་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་དབྱེ་ན་མང་སྟེ། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་འཕགས་ལམ་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ། ལམ་བདེན་གྱི་གཙོ་བོ་ནི་བར་ཆད་མེད་ལམ་རྣམས་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་བྲལ་འབྲས་འགོག་བདེན་གྱི་བྲལ་རྒྱུ་དངོས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། འཕགས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དང་རྗེས་ཐོབ་ཡེ་ཤེས་རྣམས་ལམ་བདེན་ཡིན་ཀྱང་བྲལ་རྒྱུའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་གྱི། བྲལ་རྒྱུ་དངོས་གནས་པ་མིན་ཏེ། དེ
Chinese
是增长的相，因为剧烈地增长痛苦。是缘起的相，因为是抛向轮回的俱有缘。第三，关于灭谛，有体性、分类、各自的意义、相的决定四者。第一，存在，是依道谛的力量所获得的解脱果，因为是灭谛的体性或相。第二，它若以词句表达的种类来分有两种，即各自的假立灭和非假立灭两种。此外，还有圆满与非圆满的灭谛两种，有庄严与无庄严两种，有余与无余两种等等。灭谛遍于是圣者相续的功德，因为它必须要有断除见断烦恼障。它有胜义谛与非胜义谛两种，以无间道的力量断除见断烦恼的部分，是成为灭谛的世俗谛，断除它的真如，是成为灭谛的胜义谛。第四，决定的方式是，大乘见道解脱道者的相续之灭谛法，是灭的相，因为是断除烦恼遍计所生的解脱。是寂静的相，因为是断除由烦恼所生的痛苦之解脱。是殊胜的相，因为是成为利益安乐自性的解脱。是决定的相，因为是断除烦恼遍计根本的解脱。第四，关于道谛，有体性、分类、各自的意义、相的决定四者。第一，存在，是能获得自己所要获得的灭谛之解脱因所摄的清净真谛，因为是道谛的体性或相。第二，若分类则有很多，因为三乘之圣道全部都是如此。第三，道谛的主要的是无间道，因为它们能真实地作为自己解脱果之灭谛的解脱因。圣者的解脱道和后得智虽是道谛，但却是以解脱因的方面所摄，而不是真实存在的解脱因，因为那
English
It is the aspect of increase, because it intensely increases suffering. It is the aspect of condition, because it is the co-operative condition for throwing into rebirth. Third, regarding the Truth of Cessation, there are four aspects: essence, divisions, individual meanings, and determination of aspects. First, it exists, being the liberation result obtained through the power of the Truth of the Path, because it is the essence or characteristic of the Truth of Cessation. Second, if it is divided according to the type of expression, there are two types: separately, imputed cessation and non-imputed cessation. Furthermore, there are two types of Truth of Cessation: complete and incomplete, adorned and unadorned, with remainder and without remainder, and so on. The Truth of Cessation is pervasive as a quality of the noble stream, because it necessarily requires the abandonment of afflictive obscurations that are to be abandoned by seeing. It has two types: ultimate truth and non-ultimate truth. The aspect of abandoning afflictions to be abandoned by seeing through the power of the uninterrupted path is the conventional truth that becomes the Truth of Cessation. The suchness of abandoning that is the ultimate truth that becomes the Truth of Cessation. Fourth, the method of determining the aspects is as follows: The Truth of Cessation in the stream of a Mahayana path of seeing and path of liberation has the aspect of cessation, because it is the separation from abandoning all conceptual afflictions. It has the aspect of peace, because it is the separation from abandoning the suffering caused by those afflictions. It has the aspect of excellence, because it is the separation that has become the nature of benefit and happiness. It has the aspect of definite emergence, because it is the separation from abandoning the root of all conceptual afflictions. Fourth, regarding the Truth of the Path, there are four aspects: essence, divisions, individual meanings, and determination of aspects. First, it exists, being the pure truth that encompasses the cause of liberation that obtains the Truth of Cessation to be obtained, because it is the essence or characteristic of the Truth of the Path. Second, if divided, there are many, because all the noble paths of the three vehicles are like that. Third, the main ones of the Truth of the Path are the uninterrupted paths, because they actually cause the liberation cause of the Truth of Cessation, which is their own liberation result. Although the liberation path of the noble ones and the subsequent wisdom are the Truth of the Path, they are included in the aspect of the liberation cause, but they are not actually the liberation cause, because that
Tibetan
་རྣམས་ཀྱི་བྲལ་རྒྱུ་དངོས་སུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཚོགས་ལམ་ལ་ལམ་བདེན་ཡོད་ཀྱང ་ལམ་བདེན་གྱིས་མ་ཁྱབ་སྟེ། ཉན་རང་གི་ཚོགས་ལམ་ཡིན་ན་ལམ་བདེན་མིན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་ལམ་བདེན་གྱིས་བསྡུས་ཏེ། གཙོ་འཁོར་གྱི་ཚུལ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་རྣམ་པ་གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ་ནི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་བར་ཆད་མེད་ལམ་ཆོས་ཅན། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཐར་པར་བགྲོད་བྱེད་ཀྱི་འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་མཁྱེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རིག་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྒྲུབ་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་འཕགས་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ངེས་འབྱིན་གྱིས་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བཇལ་སྤང་བྱེད་ཀྱི་འཕགས་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དྲུག་པ་ལ་རྣམ་པ་བསྒོམ་ཚུལ་ཡོད་དེ། ཐོག་མར་རང་གི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་མི་རྟག་པར་བསམ། དེ་ནས་འཁོར་བ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་བསམ། དེ་རྗེས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དེ་དག་བྱེད་པ་པོ་དོན་གཞན་གྱི་བདག་གིས་སྟོང་པར་བསམ། དེ་ནས་མྱོང་བ་པོ་ཉིད་རང་དབང་བའི་བདག་ཏུ་མ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་བསམ་པའི་སྒོ་ནས་སྡུག་བདེན་ཤེས་པར་བྱེད། དེ་ནས་སྡུག་བསྔལ་དེ་རྒྱུ་གང་ལས་བྱུང་ན་ལས་ཉོན་གཉིས་ལས་བྱུང་བར་ཤེས་ཏེ་དེ་གཉིས་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་རབ་སྐྱེ་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པའི་ངོ་བོར་བསྒོམ་པ་ནས་ཀུན་འབྱུང་བར་སྤོང་བ་ལ་འཇུག །དེ་ནས་སྡུག་ཀུན་གཉིས་འགག་པའི་འགོག་པ་ངོས་བཟུང་ནས་དེ་འགོག་པ་ཞི་བ་གྱ་ནོམ་ངེས་འབྱུང་གི་རྣམ་པར་བསམས་ཏེ་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད། དེ་ནས་འགོག་བདེན་དེ་ཉིད་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་དམ་པ་ལམ་བདེན་སྤྱི་དང་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ལམ་རིག་པ་སྒྲུབ་པ་ངེས་འབྱིན་གྱི་རྣམ་པར་བསམ་པའི་སྒོ་ནས་རྒྱུད་ལ་བསྟེན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདུན་པ་ལ་རྣམ་པ་དེ་ལྟར་དུ་བསྒོམ་པ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དེ། ཐོག་མར་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསམས་ཏེ་སྡུག་ཀུན་ཞི་བའི་ཐར་པ་ཐོབ་འདོད་སྐྱེད་ཅིང་དེ་ནས་ལམ་བསླབ་གསུམ་སོགས་ཉམས་སུ་བླངས་སྟོབས་ཀྱིས་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བའི་ཐར་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །༈ སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དཀོན་མཆོག་གསུམ། ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་ལ། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་ལུགས་དང་། ཐེག་ཆེན་པའི་ལུགས་གཉིས། དང་པོ་ཡོད་དེ། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས་སངས་རྒྱས་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས། སངས་རྒྱས་
Chinese
因为不对它们的断除之因进行实际操作。虽然在资粮道上有道谛，但道谛并不遍及所有资粮道，因为如果是声闻和独觉的资粮道，则遍及非道谛。然而，它被道谛所包含，以主次的方式被包含。第四，确定相的方式是：声闻的见道无间道，就法而言，是道的相，因为它是通往解脱的圣者相续的智慧。是智的相，因为它是烦恼的对治。是修的相，因为它是证悟心之实相的圣道。是决定的相，因为它是断除苦谛的圣道。第六，有修习相的方式：首先，观想自己的近取五蕴为无常。然后，观想轮回总相和别相的痛苦。之后，观想那些痛苦的作者是与自身不同的我所空。然后，通过观想体验者本身并非自主之我的方式，来了解苦谛。然后，了解痛苦从何处产生，知道它从业和烦恼二者产生，然后从观想那二者为因、集、生、缘的相的体性开始，进入断除集谛。然后，确定苦集二者灭尽的灭谛，然后观想那灭谛为寂静、殊胜、决定之相，从而现证灭谛。然后，为了获得那灭谛，通过观想殊胜的方便道谛总相和证悟无我的智慧为道、智、修、决定的相，从而在自相续中生起，因为是这样。第七，如此修习相有必要，因为首先观想轮回的过患，生起想要获得寂灭之解脱的愿望，然后通过修持道、学三等，就能获得从轮回中解脱的解脱。以上。在“佛等三宝”等情况下，关于三宝的分类，有分别说部和，大乘部的两种观点。首先，有分别说部的观点，分别说部认为佛是圣者相续中无尽无生的智慧。
English
Because they do not actually operate on the cause of their cessation. Although there is the truth of the path on the accumulation path, the truth of the path does not pervade all accumulation paths, because if it is the accumulation path of Hearers and Solitary Realizers, then it pervades non-path truth. However, it is included by the path truth, included in the manner of principal and subordinate. Fourth, the way to determine the aspects is: the Hearer's path of seeing, the path of no interruption, in terms of dharma, is the aspect of the path, because it is the wisdom of the noble continuum that leads to liberation. It is the aspect of knowledge, because it is the antidote to afflictions. It is the aspect of practice, because it is the noble path that realizes the nature of the mind. It is the aspect of determination, because it is the noble path that abandons suffering. Sixth, there is a way to meditate on the aspects: first, contemplate that these five aggregates of one's own appropriation are impermanent. Then, contemplate the sufferings of samsara in general and in particular. Then, contemplate that those sufferings are empty of a self that is a different agent. Then, understand the truth of suffering by contemplating that the experiencer himself is not established as an independent self. Then, knowing from what cause that suffering arises, knowing that it arises from both karma and afflictions, then from contemplating those two as the nature of the aspects of cause, origin, production, and condition, one enters into abandoning the origin. Then, identify the cessation of the two, suffering and origin, as the cessation truth, and then contemplate that cessation as the aspect of peace, excellence, and determination, thereby realizing the cessation truth. Then, in order to obtain that cessation truth, by contemplating the noble means, the general path truth, and the wisdom that realizes selflessness as the aspects of path, knowledge, practice, and determination, one cultivates it in one's own continuum, because it is so. Seventh, it is necessary to meditate on the aspects in this way, because first contemplating the faults of samsara, generating the desire to obtain the liberation of the cessation of suffering, and then through practicing the path, the three trainings, etc., one will be able to obtain the liberation from samsara. Above. In the case of "Buddha, etc., the Three Jewels," etc., regarding the classification of the Three Jewels, there are two views: the Vaibhashika school and the Mahayana school. First, there is the view of the Vaibhashika school, the Vaibhashikas consider the Buddha to be the wisdom of the noble continuum that is inexhaustible and unborn.