Tibetan
་ཏུ་འགྲོ་བ་བཞིན་དང་། དཔྱིིད་དུས་ཀྱི་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་ཡིད་དྭགས་འགའ་ཞིག་གི་ལུས་ལ་འཕོག་པའི་ཚེ་ལུས་བསིལ་དགོས་རྒྱུ་ལས་དེའི་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་ལུས་ཚིག་པའི་སྣང་བ་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་དོན་ལ་སྦྱར་ན་རིགས་གཞུང་ལ་སྦྱངས་པས་ལས་འབྲས་སོགས་ལ་ཡིད་ཆེས་རུ་འགྲོ་དགོས་རྒྱུ་ཡིན་པ་ལ་ཡིད་མི་ཆེས་པའི་ལོག་ལྟ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་དང་།རང་རྒྱུད་ལ་ཆོས་ཀྱིས་ཕན་དགོས་རྒྱུ་ཡིན་པ་ལ་ལོག་ལྟས་རྒྱུད་ཀྱི་དགེ་བ་འཇོམས་པ་སོགས་རྒྱུད་སྲེག་པ་དང་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བའོ། །ཚུལ་འདི་ཉིད་ད་ལྟའི་མཚན་ཉིད་པར་གྲགས་པ་ང་རྒྱལ་ཅན་མཁས་རྨོངས་མང་པོ་ཞིག་ལས་འབྱུང་ཉེ་བར་སྣང་སྟེ། རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་བརྩེ་བས་འདོམས་པ་འདི་ལ་བསམ་པར་རིགས་སོ། །དེས་ན་སྟོན་པ་དང་རྗེ་སོགས་ཀྱིས་ཐོས་པ་ལ་བསྔགས་ཀྱང་གཞུང་དོན་ལེགས་པར་མ་རྟོགས་པའི་ཚིག་འཁྲི་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དང་། ཕྱོགས་ཙམ་ཤེས་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་གཞན་ཚིག་རྩུབ་སོགས་ཀྱིས་དམའ་འབེབས་ཅིང་། ཁྱད་གསོད་བྱེད་པ་ནི་རང་ཉིད་འཕུང་བར་འགྱུར་བའི་རྒྱུའོ། །འདི་ལྟ་བུ་ལ་དགོངས་ནས་མཁས་གྲུབ་ཆོས་རྗེས་ཐུབ་བསྟན་བྱི་དོར་དུ་བཀའ་བཀྱོན་ཇི་ལྟར་མཛད་པ་ཡང་གཟིགས་དགོས་སོ། །ལྔ་པ་ནི། དེ་ཕྱིར་བློ་གྲོས་ཕྲ་ཞིང་མཛངས་པ་དང་། །ཀུ་ཤའི་རྩེ་ལྟར་མ་གྱུར་དེ་སྲིད་དུ། །ངོམས་མི་སླ་བར་རིགས་པའི་གཞུང་ལུགས་ལ། །མཁས་པའི་བཤེས་ལ་བརྟེན་ནས་ལེགས་པར་སྦྱོངས། ཞེས་པ་སྟེ། རིགས་གཞུང་ལ་ཞུགས་ཀྱང་ལེགས་པར་མ་སྦྱངས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ལོག་རྟོག་འབྱུང་ཞིང་དེས་རང་ལ་གནོད་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དེས་ན། སྦྱོང་བ་ན་བློ་གྲོས་ཕྲ་ཞིང་ཞིབ་པ་ལ་མཛངས་པ་དང་། ཀུ་ཤའི་རྩེ་ལྟར་རྣོ་བར་མ་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ་ངོམས་མི་སླ་བར་རིགས་པའི་གཞུང་དེ་དག་ལ་མཁས་པའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་ནས་ལེགས་པར་སྦྱང་དགོས་སོ། །ཚུལ་འདི་ལྟར་སྦྱངས་པའི་མཁས་པ་ཡང་དཀོན་མོད། རང་གི་བློ་ནུས་དང་བསྟུན་ནས་ལེགས་པར་སྦྱངས་དགོས་པ་དང་། རང་གིས་མི་ཤེས་ཀྱང་ལོག་ལྟ་མི་རུང་བའི་དོན་དུ་གསལ་ལོ། །ཁ་ཅིག་ཕྱོགས་རེ་ཙམ་རྟོགས་ནས་འགྲོ་གླེང་ཅུང་ཟད་བྱེད་ཤེས་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ཤེས་བྱའི་ཁྱོན་ཡང་འདི་ཙམ་མོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པའང་སྣང་སྟེ་ཀྱེ་མའོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །དེས་ན་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཇི་བཞིན་གཟིགས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་ཡིན་པས་དྲི་བ་ཀུན་གྱི་ལན་འདེབས་ནུས་པའང་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ཏེ། སློབ་པ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོས
Chinese
如同去寒冷之处一样，春天的月光照在一些身患寒病之人的身上时，本应感到凉爽，但由于业力的影响，却会感到身体灼热。将此比喻到实际情况，学习宗义后本应对业果等产生信任，但却产生了不信任的邪见。本应通过佛法利益自心，但邪见却摧毁了自心的善根，这就像焚烧自心一样，应按次第对应。这种现象在当今许多自诩为哲学家的傲慢无知之徒身上很容易发生，宗喀巴大师以慈悲之心告诫，对此应深思。因此，导师和宗喀巴大师等虽然赞叹听闻，但只是追随那些没有很好理解经文意义的文字，或者凭借一知半解的傲慢，用粗暴的语言贬低他人，轻视他人，这是让自己走向衰败的原因。应该考虑到这一点，看看克珠杰大师是如何严厉批评那些在佛法中清除糟粕的人的。第五点是：因此，智慧敏锐而贤善，在没有像吉祥草尖一样锐利之前，不要轻易满足，应依靠智者善友，好好学习理性的宗义。也就是说，即使进入宗义的学习，由于没有好好学习，也会产生邪见，因此，由于存在这种对自己有害的情况，所以在学习时，智慧要敏锐而精细，在没有像吉祥草尖一样锐利之前，不要轻易满足，应该依靠智者善友，好好学习这些理性的宗义。像这样学习的智者也很稀少，但应该根据自己的智慧能力好好学习，即使自己不明白，也不应该产生邪见，这一点很明确。有些人只理解了一点点，就凭借能说会道的傲慢，认为知识的范围也只有这么大，想到这里，真是令人叹息。因此，能够如实照见一切所知之法的是唯一的佛陀，能够回答所有问题的人也只有佛陀。即使是圣者弟子们，也只能理解一部分佛法。
English
Just as going to a cold place, when the moonlight of spring shines on the bodies of some people suffering from cold diseases, they should feel cool, but due to the influence of karma, they feel their bodies burning. Applying this analogy to the actual situation, after studying the tenets, one should develop faith in karma and its effects, but instead, a wrong view of disbelief arises. One should benefit oneself through the Dharma, but wrong views destroy the roots of virtue in one's mind, which is like burning one's own mind, and should be corresponded to in order. This phenomenon is likely to occur in many arrogant and ignorant people who claim to be philosophers today. Master Tsongkhapa admonishes with compassion, and one should think deeply about this. Therefore, although teachers and Master Tsongkhapa and others praise listening, they only follow the words of those who do not understand the meaning of the scriptures well, or with the arrogance of knowing only a little, they demean others with harsh words and despise others, which is the cause of their own decline. One should consider this and see how Master Khedrup Je severely criticized those who remove the dross in the Dharma. The fifth point is: Therefore, be intelligent and virtuous with sharp wisdom, and until you are as sharp as the tip of a kusha grass, do not be easily satisfied, and rely on wise and virtuous friends to study the rational tenets well. That is to say, even if one enters the study of tenets, wrong views will arise due to not studying well. Therefore, since there is such a situation that is harmful to oneself, when studying, wisdom should be sharp and meticulous, and until it is as sharp as the tip of a kusha grass, one should not be easily satisfied, and should rely on wise and virtuous friends to study these rational tenets well. Scholars who study in this way are also rare, but one should study well according to one's own wisdom and ability, and even if one does not understand, one should not have wrong views. This is very clear. Some people only understand a little bit, and with the arrogance of being able to speak well, they think that the scope of knowledge is only this much. Thinking of this, it is really sighing. Therefore, the only Buddha is the one who can see all knowable dharmas as they are, and the only one who can answer all questions is the Buddha. Even the noble disciples can only understand a part of the Dharma.
Tibetan
་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་རབ་དབྱེ་མཐའ་དག་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་པ་མིན་ན། བློ་དམན་བདག་གིས་ནི་མེ་ཁྱེར་ལྟར་ཤེས་བྱའི་དབྱེ་བ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལས་ཆ་ཙམ་ཞིག་མ་གཏོགས་མི་ཤེས་པ་འདི་ལྟར་ཤེས་སོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཁེངས་པའི་ང་རྒྱལ་ག་ལ་རུང་སྙམ་དུ་མཁས་རློམ་གྱི་ང་རྒྱལ་འགོག་པ་གལ་ཆེའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། དེ་ལྟར་ལེགས་པར་སྦྱངས་ན་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་བརྙེད་ཚུལ་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་གདམས་ངག་ཏུ་འཆར་ཚུལ་དང་། དེ་ལས་ལྡོག་ན་དོན་ཆུང་བར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་བློ་གྲོས་མིག་ནི་ཕྱེེ་བ་དེས། །རྒྱལ་བས་ཐེག་པ་མཆོག་གི་ཟབ་མོའི་དོན། །རྣམ་རིག་ཙམ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཚུལ། ། རྣམ་གཉིས་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་རྙེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་སྟེ། སྔར་ལྟར་རིགས་པའི་གཞུང་གཉིས་ལ་ལེགས་པར་སྦྱངས་ནས་བློ་གྲོས་ཀྱི་མིག་ཕྱེེ་བའམ་བློ་གྲོས་ཆེ་རུ་སོང་བ་དེས་རྒྱལ་བས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལུགས་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་ལྟར་རྣམ་རིག་པ་སྟེ་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དབུ་མའི་ཚུལ་གཉིས་གསུངས་པའི་གསུང་རབ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ལེགས་པར་བརྙེད་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་ལམ་རིམ་བསྡུས་དོན་ལས། རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་བདེ་བླག་རྙེད་པ་དང་། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་ཕྱོགས་འདྲ་ཞིང་། སྤྱིར་རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་རྟོགས་པ་ནི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་གཉིས་ནས་བརྒྱུད་པའི་མཁས་གྲུབ་རྣམས་ཀྱི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་དགོས་ལ། ཁྱད་པར་དུ་དབུ་སེམས་གཉིས་ཀྱི་ལུགས་ལེགས་པར་ཤེས་པ་ནི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་དགོས་སོ། །དེ་ཡང་བྱམས་པ་དང་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་ཕྱོགས་གླང་ཡབ་སྲས་ཀྱི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ཤེས་དགོས་ལ། འཇམ་དབྱངས་ནས་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་དབུ་མའི་ལུགས་ལེགས་པར་ཤེས་དགོས་ཤིང་ཤེས་ནུས་པའི་དོན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་གཉིས་ནས་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་ལ་མ་བརྟེན་པར་དབུ་སེམས་གཉིས་ཀྱི་ལུགས་ཤེས་པར་འདོད་ན་ནི་དམུས་ལོང་ལོང་འཁྲིད་མེད་པར་ཉམ་ང་བའི་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བ་ལྟ་བུར་འགྱུར་རོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་ལུགས་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་ཉིད་རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་དྲང་ངེས་རྣམ་འབྱེད་དུ་བཀའ་སྩལ་པ་ལྟར་ཏེ་དེ་ལས་ལྷག་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་བཤད་དུ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ནས་མི་ཕམ་ཆོས་རྗེ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་། ཐོགས་མེད་མཆེད་ལ་སོགས་པའི་ཤིང་རྟའི་སྲོལ།
Chinese
如果不是亲眼见到一切事物的形态和详尽的差别，那么我这个愚钝之人，对于像星星之火般的所知差别，对于如同虚空般的所知，除了极小一部分外一无所知，还自以为是地心生满足的傲慢，怎么可以呢？因此，阻止自以为是的傲慢非常重要。第二部分分为三点：像这样好好学习就能领悟胜者的意旨的方法；依靠它，所有经文都能显现为窍诀的方法；以及与此相反，则显得意义浅薄的阐述。第一点是： 如此智慧之眼开启后， 胜者于殊胜乘之深奥义， 唯识之理与无自性之理， 二者所说之意旨将可得。 意思是说，像先前一样，通过对两种理性的论典进行良好学习，开启智慧之眼或者增长智慧，这样就能很好地领悟胜者无碍地开创了大乘佛法的宗规，即唯识宗（心识唯有）的理路，以及像龙树开创的那样，无自性的中观之理这二者所说的所有经文的意旨。这与《道次第摄颂》中“轻易获得胜者之意”的说法方向一致。一般来说，通达所有胜者经文的意旨，需要依赖于从两大车轨传承下来的智者和成就者的口诀。特别是，要很好地理解中观和唯识二者的理路，需要依赖于两大车轨父子的口诀。也就是说，需要依赖弥勒和无著昆仲，以及陈那和法称父子的口诀来了解唯识宗的理路；需要依赖文殊菩萨到龙树父子传承下来的口诀，才能很好地了解中观的理路，并且能够理解。如果不是依赖于两大车轨传承下来的口诀，而是想要了解中观和唯识二者的理路，那就如同盲人引领盲人，会走向危险的地方。至于这二者的理路如何，就像宗喀巴大师在《辨了不了义论》中所说的那样，即使是佛陀也无法说得更好了。第二点是： 之后弥勒法王龙树尊， 无著昆仲等之车轨宗风。
English
If one does not directly see all the forms and detailed distinctions of everything, how can I, with my inferior intellect, feel arrogant and complacent, thinking that I know the distinctions of knowable things, which are like a firefly, and that I know only a fraction of what is like the sky? Therefore, it is very important to prevent the arrogance of being a know-it-all. The second part has three points: how to attain the intention of the Victorious Ones by studying well in this way; how all the scriptures appear as instructions based on that; and conversely, how it is shown to be of little significance if one deviates from that. The first point is: Thus, with the eye of intelligence opened, The Victorious Ones' profound meaning of the supreme vehicle, The nature of mere consciousness and the nature of no self-existence, The intention of the two teachings will be attained. This means that, as before, by studying well the two treatises of reasoning and opening the eye of intelligence or increasing intelligence, one will be able to attain a good understanding of the intention of all the scriptures spoken by the Victorious Ones, who opened the Mahayana Dharma without obstruction, such as the system of Vijnanavada, i.e., the Mind-Only school, and the system of no self-existence, the Madhyamaka school, as opened by Nagarjuna. This is similar in direction to the statement in the "Compendium of the Stages of the Path": "Easily attain the intention of the Victorious Ones." In general, understanding the intention of all the scriptures of the Victorious Ones requires relying on the instructions of the scholars and accomplished ones who have been transmitted from the two great chariots. In particular, to understand well the systems of Madhyamaka and Mind-Only, one must rely on the instructions of the father and sons of the two great chariots. That is, one must rely on the instructions of Maitreya and Asanga, and Dignaga and Dharmakirti, father and son, to understand the system of Mind-Only; one must rely on the instructions transmitted from Manjushri to Nagarjuna, father and son, to understand well the system of Madhyamaka, and be able to understand it. If one wants to understand the systems of Madhyamaka and Mind-Only without relying on the instructions transmitted from the two great chariots, it will be like a blind person leading a blind person, going in a dangerous direction. As for how these two systems are, as Je Tsongkhapa himself said in the "Distinction Between Definitive and Interpretive Meanings," even the Buddha could not have said it better. The second point is: Thereafter, the lineage of the chariots of Lord Maitreya, Nagarjuna, and the brothers Asanga, etc.