Tibetan
ད་པ་ལ་ཡང་སྦྱར་རུང་ངོ་། །སྤྱིར་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་དགུའི་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་གཉིས་འགྲུབ་པ་ནི། རིག་གནས་སོགས་སྟོན་པའི་གཞུང་ལུགས་རྣམ་དག་ལ་ནི་མ་བརྟེན་པ་མིན་མོད། དེ་ལ་བརྟེན་པ་དག་གིས་ཀྱང་ཉམས་ལེན་ལ་འབད་དགོས་ཀྱི། ཉམས་ལེན་མེད་པར་སྒྲའམ་ཚིག་ཙམ་གཙོ་བོར་ལྷུར་ལེན་པས་དུས་སམ་མི་ཚེ་འདས་པར་བྱས་ན་དེ་ཉིད་བསླུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལས་གཞན་བསླུས་པ་གང་ཞིག་ཡོད་ཅེས་པ་ནི་དགག་ཚིག་གོ །གསུམ་པ་ནི། ཆུས་འཁྱེར་འགའ་ཞིག་སྐོམ་པས་ཤི་བ་བཞིན། །མང་དུ་ཐོས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པ་ནི། །གཞུང་ལུགས་གདམས་པར་ཤར་བར་མེད་པས་ནོངས། །དེ་ཕྱིར་གང་བསླབས་གདམས་པར་ཤར་བ་གཅེས། །ཞེས་པ་སྟེ། གསུང་རབ་མང་དུ་ཐོས་ཀྱང་ཉམས་སུ་ལེན་རྒྱུའི་ཆོས་ཀྱི་ཕོངས་པ་ནི། སྔར་ལྟར་གཞུང་ལུགས་གདམས་ངག་ཏུ་ཤར་བ་མེད་པས་ནོངས་པ་སྟེ་དེའི་སྐྱོན་ནོ། །དཔེ་དང་སྦྱོར་བ་ནི། སྐྱེས་བུ་ཁ་ཅིག་ཆུ་བོ་ཆེན་པོས་འཁྱེར་ཡང་ཆུ་བཏུང་རྒྱུ་མ་བྱུང་བས་སྐོམ་པས་ཤི་བ་བཞིན་ཏེ་ཆོས་མང་དུ་ཤེས་ཀྱང་དོན་ཉམས་སུ་ལེན་རྒྱུ་མ་བྱུང་བའོ། །ཐོས་དོན་ཐམས་ཅད་དཀའ་ཡང་རང་གི་བློ་དང་འཚམ་པའི་ཉམས་ལེན་རེ་ལ་མི་འབད་པར་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་ཀྱི་ཐོས་པ་ཙམ་ལ་འབད་པ་ནི་རྒྱུད་ལ་ཕན་ཆེན་པོ་ཐོགས་དཀའ་སྟེ། དོན་འདི་ནི་རང་ཅག་རྗེས་འབྲང་རྣམས་ཀྱིས་བསམ་དགོས་པར་སྣང་ངོ་། །ཉམས་སུ་ལེན་རྒྱུ་ལ་མདོ་སྔགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་མང་ཡང་འདིར་བསག་སྦྱང་ངེས་འབྱུང་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལྟ་བ་བསླབ་གསུམ་ལྟ་བུ་གཙོར་བཟུང་ངོ་། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། ཚིག་སྦྱོར་ལ་འཇུག་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་། འཇུག་བྱ་ངོས་བཟུང་ནས་འཇུག་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་དོན་གྱི་གནད་རྣམས་མ་འཕྱུགས་ན། །ཚིག་སྦྱོར་དམན་ན་ཉེས་པ་ཆུང་མོད་ཀྱི། །རྒྱལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གསུང་རབ་བསྔགས་པ་ན། །དོན་བཟང་བ་དང་ཚིག་འབྲུ་བཟང་པོ་ཞེས། །གསུངས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་དཀར་བའི་ཁང་བཟང་ལ། །བསིལ་བར་བྱེད་པའི་འོད་ཀྱིས་བྱུགས་པ་བཞིན། དོན་བཟང་བ་ལའང་ཡིད་འཕྲོག་ཚིག་སྦྱོར་གྱིས། ། སྤྲས་པར་གྱུར་ན་ཆེས་ཆེས་མཛེས་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་སྟེ། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཤེས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དག་གིས་དོན་གྱི་གནད་མ་འཆུགས་ན་ཚིག་སྦྱོར་ལེགས་པོ་མ་བྱུང་ཀྱང་ཉེས་པ་ཆུང་མོད། རྒྱལ་བ་རང་ཉིད་ཀྱིས་གསུང་རབ་ལ་བསྔགས་པ་མཛད་པའི་ཚེ་དོན་བཟང་པོ་དང་ཚིག་འབྲུ་བཟང་པོ་ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དོན་བཟང་པོ་ཡང་ཚིག་སྦྱོར་བཟང་པོས་བརྗོད་ན་མཛེས་ཏེ། ད
Chinese
现在也可以加上去。一般来说，要成就所化众生的暂时和究竟二利，虽然不能不依赖于阐述文化等的清净论典，但依赖于这些论典的人们也必须要努力修行。如果不修行，只是重视声音或文字，以此度过时间或一生，那就是欺骗了自己。除此之外，还有什么其他的欺骗呢？这是反问。第三是：犹如被水冲走的一些人因口渴而死一样，虽然听了很多，却缺乏佛法，这是因为论典没有转化为窍诀的过失。因此，务必将所学转化为窍诀。这是说，虽然听了很多佛经，但缺乏修行的佛法，这是因为像以前一样，论典没有转化为窍诀的过失，这是它的缺点。比喻和结合是：有些人被大河冲走，却没能喝到水，因此口渴而死，就像这样，虽然学了很多佛法，却没有机会去修行。即使听闻的所有内容都很困难，也不努力去做一些符合自己根器的修行，只是向外看，只努力听闻，这样很难对相续产生很大的利益。这个道理，我们这些追随者们应该思考。要修行的内容，从显宗和密宗的角度来说有很多，但在这里主要抓住积资净障、出离心、慈悲心、菩提心、见解和三学等。第三部分分为两点：必须运用词句的理由，以及确定运用对象后如何运用。第一点是：如果像这样没有错失意义的要点，即使词句不够好，过失也很小。但佛陀自己赞叹佛经时说：意义好和词句好。就像在非常洁白的楼房上，涂上带来清凉的光芒一样，如果用动人的词句来装饰好的意义，就会变得非常美丽。
English
Now it can be added as well. Generally, to accomplish the temporary and ultimate benefit of the beings to be tamed, although it is not possible not to rely on the pure scriptures that explain culture and so on, those who rely on them must also strive to practice. If one does not practice, but only emphasizes sounds or words, and spends time or life in this way, then one is deceiving oneself. What other deception is there besides that? This is a rhetorical question. The third is: Like some people who are carried away by water and die of thirst, even though they have heard a lot, they are poor in Dharma, because the scriptures have not been transformed into key instructions. Therefore, it is important to transform what has been learned into key instructions. This means that although one has heard many sutras, one lacks the Dharma to practice, because, as before, the scriptures have not been transformed into key instructions, which is its fault. The analogy and application are: Some people are carried away by a great river, but they cannot drink water, so they die of thirst, just like that, although they have learned a lot of Dharma, they have no opportunity to practice it. Even if all the things heard are difficult, if one does not strive to do some practice that suits one's own aptitude, but only looks outward and only strives to hear, it is difficult to bring great benefit to the mindstream. This point should be considered by us followers. There are many things to practice from the perspective of Sutra and Tantra, but here we mainly grasp accumulation and purification, renunciation, loving-kindness and compassion, the mind of enlightenment, view, and the three trainings. The third part is divided into two points: the reason why it is necessary to use words and phrases, and how to use them after identifying the object to be used. The first point is: If, in this way, one does not miss the key points of the meaning, even if the words and phrases are not good enough, the fault is small. But when the Buddha himself praised the scriptures, he said: good meaning and good words. Just like on a very white building, applying a light that brings coolness, if one decorates a good meaning with moving words and phrases, it will become very beautiful.
Tibetan
པེར་ན། རྡོ་ཐལ་བྱུགས་པ་ལྟ་བུ་ཤིན་ཏུ་དཀར་བའི་ཁང་བཟང་ལ་ཟླ་བའི་འོད་འཕོག་ན་ཆེས་གསལ་ཞིང་མཛེས་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། དམར་སེར་ཅན་དང་རྒྱལ་བའི་ལྷས་བཀོད་པ། །པྲྀཏྟ་དང་ནི་ཛཱ་ཏི་ཞེས་བྱ་བའི། །སྡེབ་སྦྱོར་ཇི་བཞིན་བོད་སྐད་ལ་མེད་ཀྱང་། །ཚིགས་བཅད་ལྷུགས་པ་གཉིས་ཀ་སྤེལ་བའི་ལུས། །དོན་དང་ཚིག་གི་རྒྱན་ལ་སོགས་པ་ཡི། །མཛེས་བྱེད་རྒྱན་གྱིས་སྤུད་པའི་ཚིག་སྦྱོར་ཚུལ། །སྙན་ངག་གཞུང་བཞིན་ལེགས་པར་སྦྱར་བ་ན། །བློ་གསལ་རྣམས་ལ་དགའ་བ་རྒྱས་པར་བྱེད། །ཅེས་པ་སྟེ། ལེགས་སྦྱར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་སྡེབ་སྦྱོར་ལ་སྔོན་འཕགས་ཡུལ་དུ་བྱོན་པའི་སློབ་དཔོན་དམར་སེར་ཅན་དང་རྒྱལ་བའི་ལྷ་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་ཀྱིས་མཛད་པའི་སྡེབ་སྦྱོར་དང་། མཁས་པ་ཆེན་པོ་རཏྣ་ཨཱ་ཀ་ར་ཤནྟི་པས་མཛད་པའི་སྡེབ་སྦྱོར་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་ལ་ནི། ཡི་གེ་བགྲང་བ་པྲྀྀཏྟ་དང་ཕྱི་མོ་བགྲང་བ་ཛཱ་ཏི་ཞེས་བྱ་བའི་སྡེབ་སྦྱོར་གཉིས་ཡོད་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བོད་སྐད་ལ་སྦྱོར་རྒྱུ་མེད་ཀྱང་། སློབ་དཔོན་དབྱུག་པ་ཅན་གྱིས་མཛད་པའི་སྙན་ངག་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར། ཚིགས་བཅད་དང་ཚིག་ལྷུགས་དང་དེ་གཉིས་ཀ་ཡོད་པའི་སྙན་ངག་གི་ལུས་དང་ལྡན་པའི་དོན་རྒྱན་དང་། ཚིག་རྒྱན་དང་། མངོན་བརྗོད་སོགས་མཛེས་བྱེད་ཀྱི་རྒྱན་གྱིས་སྤྲས་པའི་ཚིག་སྦྱོར་ཚུལ་རྣམས་སྙན་ངག་གི་གཞུང་བཞིན་ལེགས་པར་སྦྱོར་ཤེས་ན་བློ་གསལ་རྣམས་དགའ་བ་རྒྱས་པར་བྱེད་དོ། །སྙན་ངག་ནི་མཚོན་པ་ཙམ་སྟེ་གྲོགས་སུ་སུམ་རྟགས་རྩ་འགྲེལ་དང་དེའི་དོན་གོ་སླར་བསྡུས་པ་དག་ཡིག་ལ་སྦྱོང་དགོས་ཤིང་། དེ་ལས་འཕུལ་མཐའ་བརྟེན་དང་རྣམ་དབྱེའི་སྐོར་ཤེས་པ་གལ་ཆེ་ཡང་། ལྷག་ཏུ་མངོན་བརྗོད་ནི་སྙན་ངག་སྤྱི་དང་གཟུགས་ཅན་གྱི་རྒྱན་ལ་ཉེ་བར་མཁོའོ། །རིན་ཆེན་གསུམ་ལ་འཇུག་ཚུལ་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་ནི་བློ་གྲོས་ཆེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པར་མངོན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ། རིན་ཆེན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་རྩ་བ་ཐེག་ཆེན་གྱི་བཤེས་གཉེན་ལ་རག་ལས་པས་དེ་བསྟེན་པར་བསྐུལ་བ་དང་། བརྩམས་པའི་དགེ་བ་བསྔོ་བའི་སྨོན་ལམ་གདབ་པ་དང་། མཛད་བྱང་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་རིན་ཆེན་རྣམ་པ་གསུམ་ཀའི་ཡང་། །རྩ་བ་ཐེག་པ་མཆོག་གི་དགེ་བའི་བཤེས། །འདིས་མ་ཟིན་ན་སྐྱེ་བ་དུ་མར་ཡང་། །ངལ་བརྒྱས་འབད་ཀྱང་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་པས། །བཤེས་གཉེན་ཟིན་ན་ཚེ་གཅིག་ཉིད་ལ་ཡང་། །བདེ་བླག་ཉིད་དུ་ངེས་པ་སྟེར་བའི་ཕྱིར། །ཚེ་རབས་ཀུན་ཏུ་བ
Chinese
例如，像涂上石灰的非常洁白的楼房，月光照耀时会更加明亮美丽一样。第二是： 具有红色和黄色者以及胜者天神所造的， 名为“ᱯྲྀཏྟ་”（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：音节）和“ཛཱ་ཏི་”（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：种类）的， 组合如其在藏语中没有， 诗歌和散文两种交替的文体。 意义和词语的庄严等， 用美化装饰品装饰的词语组合方式， 如诗学论著般精妙地结合时， 使聪慧者们喜悦增长。 这是说，就梵语的组合而言，以前在印度出现的教师红色和黄色者以及名为胜者天神的两位所造的组合，以及大学者 रत्न आकर शान्ति（Ratna Ākara Shānti）所造的名为宝生（Ratnākara）的组合等，有计算字母的ᱯྲྀཏྟ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：音节）和计算韵脚的ཛཱ་ཏི་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：种类）这两种组合，虽然像那样在藏语中没有结合的方式，但如教师持杖者所造的诗学中所说的那样，具有诗歌和散文以及两者都有的诗歌文体，具有意义的庄严和词语的庄严，以及同义词等美化装饰品装饰的词语组合方式，如果能像诗学论著般精妙地结合，那么会使聪慧者们喜悦增长。诗歌只是一个例子，作为辅助，需要学习《音势论》的根本和注释以及其意义的简明摘要，其中了解前加字、后加字、再后加字和格位的用法非常重要，但尤其重要的是，同义词对于一般的诗歌和形象的庄严非常必要。像那样讲述进入三宝的方式，显然是针对智慧高超者而言的。第三部分有三点：三宝的根本依赖于大乘的善知识，因此劝请依止善知识；回向著作功德的祈愿；以及说明作者署名。第一点是：像这样三宝的一切，根本在于大乘的善知识。如果不能被他摄受，即使在多次转生中，付出百般努力也无法证悟，因此，如果能被善知识摄受，即使在一生中，也能轻易地给予确定性，因此，生生世世
English
For example, just as a very white mansion plastered with lime shines even more brightly and beautifully when moonlight falls on it. The second is: Those with red and yellow hues and composed by the victorious deity, Named "pṛtta" (Sanskrit: वृत्त, pṛtta, meaning: syllable) and "jāti" (Sanskrit: जाति, jāti, meaning: kind), Although their combination is not found as such in Tibetan, A style that alternates between verse and prose. Adornments of meaning and words, etc., The way words are combined, adorned with beautifying ornaments, When skillfully combined like a treatise on poetics, It increases the joy of the intelligent. This means that, in terms of Sanskrit composition, the compositions made by the teachers with red and yellow hues and the two named Victorious Deity, who appeared in India in the past, and the composition named Ratnākara (Jewel Mine) made by the great scholar Ratna Ākara Shānti, etc., have two types of composition: pṛtta (Sanskrit: वृत्त, pṛtta, meaning: syllable), which counts letters, and jāti (Sanskrit: जाति, jāti, meaning: kind), which counts feet. Although there is no way to combine them in Tibetan as they are, as it appears in the poetics composed by the teacher Daṇḍin, having a poetic style with verse, prose, and both, adorned with ornaments of meaning, ornaments of words, and synonyms, etc., if one knows how to skillfully combine word combinations like a treatise on poetics, it will increase the joy of the intelligent. Poetry is just an example; as an aid, one needs to study the root text and commentary of Sumtag and its concise summary of meaning in grammar. Although it is important to know about prefixes, suffixes, and case endings, synonyms are especially necessary for general poetry and figurative ornaments. The way to engage with the Three Jewels as described is clearly intended for those with great intelligence. The third part has three points: the root of the Three Jewels depends on the Mahāyāna spiritual friend, so encouraging reliance on that; making a prayer to dedicate the merit of the composition; and indicating the colophon. The first point is: Thus, the root of all three jewels is the spiritual friend of the supreme vehicle. If one is not grasped by this, even with hundreds of efforts in many lifetimes, one will not realize it. Therefore, if one is grasped by a spiritual friend, even in one lifetime, it will easily give certainty. Therefore, in all lifetimes