Tibetan
གྱུར་བས་ཀྱང་ད་ལྟ་ནས་རང་བཞིན་མེད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་སྒྱུ་མའམ་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་ཐ་སྙད་དུ་ངེས་པ་རང་ལུགས་ལ་ཡང་འདོད་ཅིང་ཁས་ལེན་དགོས། དེ་ཁས་བླངས་ཀྱང་རེ་ཞིག་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་ཞིང་། དེ་དགག་ཏུ་ཡང་མི་ནུས་པས་ཁས་བླངས་དགོས་ཏེ། སྣང་སྟོང་གཉིས་ལ་སྤྱིར་ཉེ་རིང་མི་རུང་ཞིང་། སོ་སྐྱེས་སྣང་བ་ལ་ལྷག་པར་རྩིས་སུ་བྱ་དགོས་ཞེས་རྗེ་བཙུན་གསུང་། ཁ་ཅིག་རྒྱུ་འབྲས་སོགས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་གཞག་རྣམས་གཞན་དོར་ཁས་ལེན་གྱི། རང་ལུགས་ལ་ཁས་མི་ལེན་ཟེར་བ་ལྟར་ནི་མི་རུང་སྟེ། གཞན་ངོར་ཁས་ལེན་པ་ལ་ནི་ངེས་པ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་ཕྱི་རྒོལ་གྱི་བསྙམ་པ་ལ་བརྟགས་ནས་དེས་ཁས་བླངས་པའི་ཚུལ་ལ་ལྟོས་ནས་ཁོའི་འདོད་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སུན་དབྱུང་དགོས་པས། དེ་ལ་ནི་རྒྱང་པན་པར་བཅད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་ལ་ལྟོས་ནས་རེ་ཞིག་དེའི་ངོར་འདི་ཁས་ལེན་དང་འདི་ཁས་མི་ལེན་མེད་དོ། །དེ་ཡང་ཁོ་བོས་སྒྲ་རྟག་པར་ཁས་ལེན་པ་ན་འོ་ན་ངེད་ཀྱིས་བུམ་པ་ཡང་རྟག་པར་ཁས་ལེན་ནོ་ཞེས་ཁོ་གང་འདོད་པའི་ལོག་ཕྱོགས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་རང་ལུགས་དང་། བུམ་པ་རྟག་པར་རེ་ཞིག་བླངས་ནས་མགོ་མཚུངས་སོགས་བྱས་པས། མཐར་ཁོའི་འདོད་པ་ལ་གནོད་བྱེད་མཐོང་བ་དང་། རང་ལུགས་སུ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་དམ་བཅའ་བཞག་པ་དེ་ཡང་བུམ་པ་མི་རྟག་པ་དེ་དང་འདྲའོ། །ཞེས་བསྟན་ལ། རང་གི་དགོས་པའི་དབང་གིས་ཁས་བླངས་པར་བསྟན་པས་ཁས་བླངས་གཉིས་ཀ་མཉམ་པའམ་མཚུངས་པར་འགྲོ། །རང་ལུགས་ཀྱི་ཁས་བླངས་དེ་གཞན་ངོར་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་ངས་ཁས་མ་བླངས་ཟེར་མི་བཏུབ་སྟེ། ཡིན་ནམ་མིན་ཡང་རང་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་གཉིས་ཀས་གང་ཁས་བླངས་པ་དེ་ལ་སྐྱོན་གནོད་བྱེད་མ་མཐོང་གི་བར་དུ་རང་རང་གི་ཞེ་འདོད་ཡིན་པ་བཞིན་བྱེད་དགོས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེས་རྗེ་བཙུན་གསུང་། གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ལ་དཔྱད་སྒོམ་གྱི་མྱོང་བ་ཐོན་པ་དང་། དེ་ནས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཀྱི་དམིགས་རྣམ་དུ་མ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་འབད་ཅིང་རྩལ་སྦྱང་ངོ་། །ལུགས་འདིར་བདག་མེད་གཉིས་འཇོག་ཚུལ་ནི། འཇུག་པ་ལས། བདག་མེད་འདི་ནི་འགྲོ་བ་རྣམ་གྲོལ་ཕྱིར། །ཆོས་དང་གང་ཟག་དབྱེ་བས་རྣམ་གཉིས་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཁྱད་གཞི་གང་ཟག་གི་སྟེང་དུ་དགག་བྱ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་བཀག་པ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དང་། ཕུང་སོགས་ཀྱི་སྟེང་དུ་རང་བཞིན་གྱིིས་གྲུབ་པ་བཀག་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་དུ་འཇོག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། བདག་མེད་གཉིས་ལ་ཕྲ་རགས་ཀྱི་
Chinese
由于转变，现在也必须承认和接受，在名言上，自性本空的缘起如幻或如影像，也是自宗所许。即使承认了这一点，暂时也不会成为过失。而且也无法否认它，所以必须承认。因为显现和空性两者，一般而言不应偏袒任何一方。而对于凡夫的显现，更应特别重视，这是至尊所说。有些人认为，因果等世俗的安立，可以为他人承认，但不为自宗承认，这是不行的。因为为他人承认，没有任何确定性。因为要根据外来辩论者的想法，观察他所承认的方式，从而驳斥他颠倒的观点。因此，对于他来说，要根据顺世外道的宗义，暂时在他面前说，这个承认，那个不承认，是没有的。例如，当他承认声音是常法时，那么我们也承认瓶子是常法，这样将他所希望的相反方面，即声音是无常作为自宗，而瓶子是常法暂时接受，并进行对等辩论等。最终，会看到对他的观点有害的东西。并且，在自宗中，立下声音是无常的誓言，也和瓶子是无常一样。这样显示了，因为自己的需要而承认，所以两个承认是相同或相等的。不能说自宗的承认只是为他人承认，我没有承认。无论是还是不是，在没有看到对双方所承认的东西造成损害之前，都应该像各自的意愿一样行事，这是至尊所说。如上所述，在对人无我的观察修证生起体验之后，然后以精进努力于诸多法无我的所缘行相，并勤加练习。此宗派安立二无我的方式是，如《入行论》中所说：‘此无我为解脱众生故，以法与人分而说二种。’如是所说，在差别事，即人之上，遮止所应遮止的自性成立，是人无我。在蕴等之上，遮止自性成立，是法无我，仅仅是这样安立而已。二无我之间没有粗细的
English
Due to the transformation, it is now necessary to acknowledge and accept that, in terms of conventional truth, dependent arising, which is empty of inherent existence, like an illusion or an image, is also accepted by our own school. Even if this is acknowledged, it will not become a fault for the time being. Moreover, it cannot be denied, so it must be acknowledged. This is because, in general, one should not be partial to either appearance or emptiness. And for the appearances perceived by ordinary beings, one should pay particular attention, as the venerable one said. Some people think that the establishment of conventional truths such as cause and effect can be acknowledged for others, but not for one's own school, which is not acceptable. This is because there is no certainty in acknowledging something for others. Because one must examine the thoughts of the external debater, observe the way he acknowledges things, and then refute his inverted views. Therefore, for him, based on the tenets of the materialist school, there is no such thing as saying, "I acknowledge this, I do not acknowledge that" in front of him for the time being. For example, when he acknowledges that sound is permanent, then we also acknowledge that a pot is permanent. In this way, taking the opposite of what he desires, that is, sound is impermanent as our own position, and temporarily accepting that a pot is permanent, and engaging in equal debates and so on. In the end, one will see something that harms his view. And in our own school, making the vow that sound is impermanent is the same as the pot being impermanent. This shows that because of one's own needs, one acknowledges, so the two acknowledgments are the same or equal. One cannot say that the acknowledgment of one's own school is only for others to acknowledge, and that I have not acknowledged it. Whether it is or is not, until one sees something that causes harm to what both sides have acknowledged, one should act according to one's own wishes, as the venerable one said. As mentioned above, after the experience of analytical meditation on the selflessness of persons arises, then diligently strive with effort on the various aspects of the object of the selflessness of phenomena, and practice diligently. The way this school establishes the two selflessnesses is as stated in the 'Entering the Middle Way': 'This selflessness is for the sake of liberating beings, it is taught as two types by dividing phenomena and persons.' As it is said, on the basis of the subject, that is, on the person, negating the inherent existence that should be negated is the selflessness of persons. On the aggregates and so on, negating the inherent existence is the selflessness of phenomena, it is merely established in this way. There is no subtle or coarse between the two selflessnesses.
Tibetan
ཁྱད་པར་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་ལམ་རིམ་ཆུང་བ་ལས། ཁྱད་གཞིའི་གནད་ཀྱི་གང་ཟག་གི་སྟེང་དུ་རྟོགས་སླ་བར་བཤད། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་རིགས་པའི་གཙོ་བོ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། འཇུག་པ་ལས། དེ་ཕྱིར་རྟེན་འབྱུང་རིགས་པ་འདི་ཡིས་ནི། །ལྟ་ངན་དྲ་བ་མཐའ་དག་གཅོད་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རྒྱུ་འབྲས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་མཐའ་གཉིས་གི་སྟེང་དུ་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་འགོག་ནུས་ཤིང་། བསྟོད་པར་ཡང་། དེ་ཉིད་མཁས་ལ་སྤྲོས་པ་ཡི། །དྲ་བ་མ་ལུས་གཅོད་པའི་སྒོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རིགས་པ་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀླུ་སྒྲུབ་དང་ཟླ་བས་རྩ་ཤེ་དང་འཇུག་པར། མཐའ་བཞི་སྐྱེ་འགོག་གི་རིགས་པ་བཤད་ལ་དེ་ཡང་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རིགས་པ་ལ་ཐུག་སྟེ་རྒྱས་པར་གཞན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་འགའ་ཞིག་གོང་དུ་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། ༈ །འདུས་པའི་རྩ་རྒྱུད་སོགས་ནས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་བསྟན་པས་སྔགས་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་པ་ལྟ་བ་སྒོམ་པའི་ཚུལ་ཡོད་ཀྱང་། དེ་རྣམས་ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཞུང་ནས་བཤད་པའི་ལྟ་བའི་མྱོང་བ་འདོན་ལུགས་འདི་མེད་པས། སྔགས་ཀྱི་དེ་རྐྱང་བ་བྱས་ན་ལྟ་བའི་གོ་ཡུལ་ཙམ་ཡོད་ཀྱང་ལྟ་བའི་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གཏན་མི་འགྲོ། །བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཁྱད་ཆོས་གསུམ་ལྡན་གྱི་ཉམས་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བ་སྐྱེས་ནས་སྐབས་དེར་སྒྲ་རྟོག་གི་སྤྲོས་པ་གཏན་མི་རྒྱུ་བའམ། རྒྱུ་ཡང་ཞི་གནས་ཀྱི་གནས་ཆ་སྟོབས་ཆེས་པས་གཡོ་བའི་རྟོག་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་མཚམས་སྦྱོར་མི་ཐུབ་པར་སྤྲོས་པའི་དམིགས་གཏད་ཞིག་པ་ཡིན་ནམ་སྙམ་བྱེད་པ་དང་། ཡང་ཡུལ་སྣང་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟར་འཆར་བ་ཡང་འོང་མོད། དེའི་ཚེ་སྒྲ་རྟོག་དེ་དག་གནས་ཆ་ཆེས་པའི་ཞི་གནས་ཀྱི་མཐུས་རེ་ཞིག་བཀག་པའི་དམིགས་གཏད་ཞིག་པ་འདྲ་བ་ཞིག་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི། མཉམ་གཞག་གི་ངོ་བོ་ནི་གཉིས་སྣང་གི་རྟོག་པ་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་རྟོག་གི་སྤྲོས་པ་འདི་གཏན་ནས་འཇིག་མི་ཐུབ། སྒྲ་རྟོག་གི་སྤྲོས་པ་རགས་པ་རེ་ཞིག་ལོག་པ་དང་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟར་འཆར་བ་དེ་འདྲ་བསམ་གཏན་བཞི་ཐོབ་ན་ཡང་འོང་ཞིང་། དེ་ཐོབ་ནས་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་ལྔའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་མཉམ་པར་བཞག་པ་ན་ན་བུན་ལྟར་སྣང་བ་ཡང་འོང་། བསམ་གཏན་ཐོབ་པའི་ཚེ་དེ་འོང་བར་མ་ཟད། གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་ཐོབ་ནས་མཉམ་གཞག་གི་ཚེ་གཟུགས་ཀྱི་སྣང་བ་རྣམས་འགགས་ནས་ཀྱང་འགྲོ་བ་འོང་སྟེ། དེ་འདྲ་འོང་བ་དེ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་མཐུ་མིན་གྱི་ཞི་གནས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱི
Chinese
没有差别。然而在《道次第小论》中说，对于具有特殊根器的人来说，更容易理解。确立法无我的主要理路是缘起理，如《入中论》所说：“因此缘起理，能断一切恶见网。”如是说，因果等法在二边之上，能遮止常断二边。在《赞》中也说：“彼于智者为开显，断除一切网之门。”所说的也是指缘起理。龙树和月称在《中论》和《入中论》中，讲述了四边生灭之理，这也归结于缘起理，详细内容可从其他地方了解，有些内容前面已经说过了。༈。从《集密根本续》等处开示了空性见，因此密宗的圆满次第中有修观的方法。但是，这些并没有像名相宗的论典中所说的那样，提出观的体验方法。因此，如果仅仅修密法，虽然有理解观点的机会，但永远无法成为特殊的观道。当生起具足乐、明、无分别三种特性的殊胜体验时，那时声音和分别的戏论完全不会产生，或者即使产生，也是因为止观的力量非常强大，导致摇动的分别念无法从一个连接到另一个，从而使戏论的目标消失，或者会觉得一切外境显现都如幻如化。但是，那时这些声音和分别念，是因为止观的力量暂时被阻止，而产生了一种目标消失的感觉。因为等持的自性并没有超出二取分别，所以声音和分别的戏论永远无法彻底消失。粗大的声音和分别的戏论暂时消失，以及显现如幻如化的现象，即使获得四禅也会出现。获得四禅后，将色等五境的显现全部平等放置时，也会出现如烟雾般的显现。不仅在获得禅定时会出现这种情况，而且在获得无色界的等至后，在等持时，色的显现也会消失，这种情况也会发生。出现这种情况，不是胜观的力量，而是止观的力量。
English
There is no difference. However, in the "Smaller Stages of the Path," it is said that it is easier to understand for people with special aptitudes. The main reasoning for establishing the selflessness of phenomena is the reasoning of dependent origination. As it is said in the "Entering the Middle Way": "Therefore, this reasoning of dependent origination cuts off all nets of evil views." As it is said, on top of the two extremes of cause and effect, it can prevent the two extremes of permanence and annihilation. In the "Praise" it is also said: "That itself is for the wise, the door that cuts off all nets." What is said is also referring to the reasoning of dependent origination. Nagarjuna and Chandrakirti, in the "Root Verses" and "Entering the Middle Way," explain the reasoning of the four extremes of arising and ceasing, which also leads to the reasoning of dependent origination. The details can be learned elsewhere, and some have already been mentioned above. ༈. From the "Root Tantra of the Guhyasamaja" and others, the view of emptiness is taught, so there is a way to meditate on the view in the completion stage of mantra. However, these do not have the way to bring out the experience of the view as explained in the treatises of the characteristic school. Therefore, if one only practices mantra, although there is an opportunity to understand the view, it will never become a special path of view. When a supreme experience arises that possesses the three characteristics of bliss, clarity, and non-conceptuality, at that time the proliferation of sound and conceptuality will not arise at all, or even if it arises, it is because the power of calm abiding is very strong, causing the moving conceptual thoughts to be unable to connect from one to another, thus causing the object of proliferation to disappear, or one might think that all appearances of objects appear like illusions. However, at that time, these sounds and conceptual thoughts, due to the power of calm abiding being very strong, are temporarily blocked, and a feeling of the disappearance of the object seems to occur. Because the nature of meditative equipoise does not go beyond the dualistic conceptualization, the proliferation of sound and conceptualization can never be completely destroyed. The temporary cessation of coarse sound and conceptual proliferation, and the appearance of phenomena as illusions, can also occur even if one attains the four dhyanas. After attaining them, when all appearances of the five objects, such as form, are placed equally, appearances like mist will also occur. Not only will this occur when attaining dhyana, but also after attaining the formless absorptions, during meditative equipoise, the appearances of forms will cease, and this will also occur. The occurrence of such a thing is not the power of insight, but the power of calm abiding.