Tibetan
ས་ཏེ། མདོ་རྒྱུད་རྣམས་སུ་ཅི་ཡང་མི་སྒོམ་པ་གནས་ལུགས་བསྒོམ་པར་གསུངས་ཤིང་། དེའི་ཕན་ཡོན་ནམ་བསྔགས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཞིག་ཀྱང་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ནི། ཡིད་བྱེད་བཀག་པའི་སྒོམ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་མིན་གྱི། སྒྲ་རྟོག་ཙམ་མ་ཡིན་པར་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོགས་པའི་གཉིས་སྣང་མཐའ་དག་དག་པ་སྟེ་ནུབ་ནས་རྣམས་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་བདེན་པ་དང་དེ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་གི་བློ་གཉིས་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པ་བཞིན་དུ་དབྱེར་མེད་དུ་སོང་བའི་མཉམ་བཞག་གི་སྐབས་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སོ་སྐྱེ་ལ་རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པ་ཡོད་ཀྱང་། དོན་དམ་དེ་དང་བློ་གཉིས་ཆུ་ལ་ཆུ་ཞུགས་པ་ལྟར་རོ་གཅིག་ཏུ་སོང་བའི་དོན་མཐུན་པ་གཏན་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སོ་སྐྱེ་གནས་ལུགས་ལ་སྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དང་། སྒྲ་རྟོག་བཀག་པའི་སྒོམ་ཙམ་གྱི་གནས་ལུགས་དེ་ཡུལ་དུ་བྱར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། སོ་སྐྱེའི་ཤེས་པ་རྟོག་མེད་ཀྱིས་གནས་ལུགས་ཡུལ་དུ་བྱར་མི་ནུས་ཤིང་། གལ་ཏེ་མངོན་དུ་བྱས་ན་མངོན་གྱུར་དུ་མངོན་དུ་བྱེད་དགོས་པས་འཕགས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་ལུགས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་སོ་སྐྱེ་ནི་མེད་དེ། བྱམས་མགོན་གྱི་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། གང་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་དམུས་ལོང་བཞིན། །བྱིས་པས་དེ་སྔོན་མཐོང་མ་མྱོང་། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། རྣམས་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་ལ་གཉིས་ཡོད་ཀྱང་འདིར་དོན་དམ་བདེན་པ་དངོས་གནས་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པ་སྟེ། རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དོན་དམ་ནི་ཡུལ་བདེན་སྟོང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། ཡུལ་ཅན་བདེ་མེད་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་ལྟ་བུའོ། །རྒྱུ་མཚན་གོང་དུ་བརྗོད་པ་དེས་ན། རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་ལ་སོ་སྐྱེའི་མངོན་སུམ་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པས་ཉམས་ལེན་བྱ་མི་ནུས་པས། རྟོག་མེད་མངོན་སུམ་གྱིས་རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་ལ་ཉམས་ལེན་བྱ་ཚུལ་གསུངས་པ་དེ་འཕགས་པ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ལ། ཉམས་ལེན་དེ་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས་སུ་ད་ལྟ་ནས་རྟེན་འབྲེལ་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་བདེན་པས་སྟོང་པ་སོགས་ལ་གནས་ལུགས་སུ་རྟོག་པས་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་དུ་ཞེན་ནས་དཔྱད་སྒོམ་གྱིས་ཞུགས་པས། རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་བདེན་པ་དང་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་བཞིན་རོ་གཅིག་ཏུ་སོང་བའི་འཕགས་པའི་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་རྗེ་བཙུན་གསུང་། དེས་ན་འཇོག་སྒོམ་དུ་མ་ཟད་ལྟ་བས་གནས་ལུགས་གཏན་ལ་འབེབས་ན་ཡང་། རྣམ་གྲངས་ཡིན་པ
Chinese
总而言之，经续中说，什么都不修，就是修习实相。并且还说了那样的功德或赞叹是不可估量的。那样的意图并不是指停止作意的禅修，而是指一切能取所取的觉悟的二取显现都清净，即消失，从而证悟非名言的胜义谛，并且现量证悟那样的圣者的等持智慧，如同水入水一般无二无别的等持的境界。因为，虽然凡夫以总相的方式证悟非名言的胜义，但是，胜义和智慧二者如同水入水一般成为一体的相符之处完全没有。因为，凡夫对于实相是颠倒的，并且仅仅停止分别念的禅修的实相，不能作为对境，并且凡夫的无分别识不能将实相作为对境。如果显现，则必须显现为显现，因此会成为圣者。没有现量证悟实相的凡夫。如慈氏菩萨的《宝性论》中说：因为对于形象如盲人一般，孩童以前没有见过。因此，虽然非名言的胜义有两种，但此处说的是真实的胜义谛。名言的胜义如境是真性空如幻，有境是无乐觉悟的现观。因为以上所说的理由，凡夫的现量无分别识不能修习非名言的胜义，因此，所说的以无分别现量修习非名言的胜义，是指圣者。作为进入那样的修习的方法，现在开始将缘起无自性和以真性空等作为实相，以总相的方式执着，通过观察修而进入，从而会获得非名言的胜义谛和如同水入水一般成为一体的圣者的无分别智慧，宗喀巴大师如是说。因此，不仅是止修，以见解确定实相也是名言的
English
In short, the sutras and tantras say that not meditating on anything is meditating on reality. And it is also said that the merits or praises of such are immeasurable. Such intention does not refer to the meditation of stopping attention, but refers to the fact that all dualistic appearances of grasping and being grasped are purified, that is, disappear, thereby realizing the non-conceptual ultimate truth, and directly realizing the samadhi wisdom of such noble ones, just like water entering water, the state of samadhi that is inseparable. Because, although ordinary beings realize the non-conceptual ultimate truth in a general way, there is absolutely no agreement between the ultimate truth and the wisdom, which become one like water entering water. Because ordinary beings are inverted with respect to reality, and the reality of merely stopping conceptual thoughts cannot be taken as an object, and the non-conceptual consciousness of ordinary beings cannot take reality as an object. If it appears, it must appear as appearance, so it will become a noble one. There is no ordinary being who directly realizes reality. As Maitreya Bodhisattva said in the Ratnagotravibhāga: Because one is like a blind person to form, a child has never seen it before. Therefore, although there are two kinds of non-conceptual ultimate truth, here it refers to the real ultimate truth. The conceptual ultimate truth is like the emptiness of true nature and illusion of the object, and the subject is like the inference of realizing non-pleasure. Because of the reasons mentioned above, the direct non-conceptual consciousness of ordinary beings cannot practice the non-conceptual ultimate truth. Therefore, the saying that practicing the non-conceptual ultimate truth with non-conceptual direct perception refers to the noble ones. As a method to enter such practice, from now on, take dependent origination as no self-nature and emptiness of true nature as reality, cling to it in a general way, and enter through analytical meditation, thereby obtaining the non-conceptual ultimate truth and the non-conceptual wisdom of the noble ones that become one like water entering water, as Master Tsongkhapa said. Therefore, not only is it stopping meditation, but also determining reality with views is conceptual.
Tibetan
འི་དོན་དམ་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་པར་གྱུར་བའི་གཟིགས་ངོ་ལྟར་བྱེད་ན། མདོ་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཟུགས་མེད། ཚོར་བ་མེད་ཅེས་སོགས་དང་། སྡུད་པ་ལས། གཟུགས་རྣམས་མི་མཐོང་ཚོར་བ་དག་ཀྱང་མི་མཐོང་ཞིང་། །ཞེས་སོགས་དང་། གང་ཚེ་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་དང་དཀར་ནག་ཆོས། །ཤེས་རབ་རྣམ་པར་གཤིག་ནས་རྡུལ་ཙམ་མི་དམིགས་ཚེ། །ཞེས་སོགས་དང་། མགོན་པོས། སྤྲོས་པ་ཉེར་ཞི་ཞི་བསྟན་པ། །ཞེས་དང་། ཞི་བ་ལྷས། གང་ཚེ་དངོས་དང་དངོས་མེད་པ། །བློ་ཡི་མདུན་ན་མི་གནས་པ། །དེ་ཚེ་དངོས་མེད་རྟེན་བྲལ་བས། །དམིགས་པ་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཞི། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། གཟིགས་ངོ་དེར་གཉིས་སྣང་གི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བས་གཉིས་སྣང་ནུབ་པ་ལྟར་གང་གིས་བཤད་ནས་གང་གིས་ཉན་སུས་གོ །དཔེར་ན། བྱ་ནམ་མཁའ་ལ་བགྲོད་པའི་རྗེས་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་རྒན་པོ་བརྡ་ལ་བྱང་བས་ཀྱང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྟོན་མི་ནུས་པ་ལྟར་ཏེ། ས་བཅུ་བའི་མདོ་ལས། ཇི་ལྟར་བར་སྣང་བྱ་རྗེས་མཁན་རྣམས་ཀྱིས། །བརྗོད་པར་ནུས་མ་ཡིན་ཞིང་མ་མཐོང་ལྟར། །དེ་བཞིན་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཀྱང་། བརྗོད་མི་ནུས་ནི་ཉན་པར་ག་ལ་ནུས། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དང་། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ལ་དགོངས་ཀྱི། སྤྱིར་དོན་དམ་བདེན་པ་ནི་སྒྲས་བརྗོད་ནུས་ཤིང་བསམ་ནུས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དཔེ་གཞན་ཡང་། བུ་རམ་གྱི་རོ་མྱོང་བ་སྐྱེས་བུ་རང་གིས་རོ་ཇི་ལྟར་མྱང་བའི་ཚུལ་དེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་འཆད་པ་དང་། གཞན་གྱིས་མྱང་བ་ལྟར་གོ་མི་ནུས་པ་དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་གཟིགས་པ་པོས་ཀྱང་རང་གིས་ཇི་ལྟར་གཟིགས་པའི་གཉིས་སྣང་ནུས་པའི་སྤྲོས་བྲལ་ལྟར་གཞན་ལ་སྟོན་མི་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། འཆད་ཉན་ཀུན་ལ་སྤྲོས་བཅས་ངེས་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་ལྟ་བ་འཚོལ་བའི་ཚེ་རྟོག་པས་ལྟ་བའི་གོ་ཡུལ་བཙལ་དགོས། འཚོལ་བ་དེ་མ་བྱས་ན་ལྟ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ངེས་པ་གར་སྲིད་དེ་མི་སྲིད། དེས་མཚོན་ནས་གཞན་བཤད་རྒྱུ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོད་ཀྱང་བཞག རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་ཐལ་འགྱུར་བའི་འཕགས་པ་ཆེན་པོ་སྟོང་ཉ ིད་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་རྣམས་ལ་མཉམ་གཞག་གི་ཚེ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་གཞག་གམ་ཁས་ལེན་ཐམས་ཅད་ཞིག་པས་དེ་རྣམས་ཀྱི་ངོར་མཉམ་བཞག་དང་ཁྱད་མེད། མཉམ་གཞག་ལས་ལངས་པ་ན་དེ་དག་གི་རྗེས་ཐོབ་ན་ཀུན་རྫོབ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ནམ་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དགག་ཏུ་མེད་པར་འཆར་བ། སོ་སྐྱེ་ཐལ་འ
Chinese
如果像亲眼见到胜义谛那样去做观想，经部中说：空性中没有色，没有受等等。摄类法中说：诸色不可见，诸受亦不可见等等。何时有为法和无为法以及黑白法，以智慧彻底摧毁后，连微尘也无法寻觅到时等等。圣者说：戏论寂灭是寂静的教法。寂天菩萨说：何时事物和非事物，不存于心识之前，彼时无事物，无所依，无所缘而完全寂灭。如是所说，在那样的观想中，二取之戏论全部寂灭，如二取消失一般，由谁来说，由谁来听，谁能明白？譬如说，鸟在空中飞过的痕迹，即使是精通世间语言的老者，也无法如实地描述。如十地经中说：如同空中鸟的痕迹，智者们既不能说也不能见。同样，佛子的所有地，既不能说，又怎么能听呢？如是所说。般若波罗蜜多是不可说、不可思、不可言说的。所说的意义也是指这种情况。一般来说，胜义谛是可以被语言表达和思考的。又如，亲自品尝蔗糖味道的人，无法像他自己品尝到的那样向别人描述，别人也无法像他品尝到的那样理解。同样，亲眼见到胜义谛的人，也无法像他自己所见到的那样，将二取消失的离戏状态展示给别人，因为讲说和听闻都必然涉及戏论。然而，在寻求见解时，必须通过分别念来寻找见解的立足点。如果不进行这种寻找，见解又怎么能如实地确定呢？这是不可能的。以此为例，其他需要解释的还有无数。因为这个原因，对于应成派的大圣者们，当他们一心专注于空性时，在入定的时候，所有的世俗名言或承诺都会瓦解，所以在他们看来，入定和出定没有区别。当他们从入定中出来时，在他们的后得位，世俗缘起的影像或显现如幻觉一般，是无法否认地显现的。凡夫应
English
If we were to visualize as if directly seeing the ultimate truth, the Sutras say: In emptiness, there is no form, no feeling, etc. The Compendium says: All forms are invisible, and all feelings are also invisible, etc. When conditioned and unconditioned phenomena, as well as black and white dharmas, are completely destroyed by wisdom, and even a particle cannot be found, etc. The Protector (Nagarjuna) said: The cessation of proliferation is the teaching of peace. Shantideva said: When things and non-things do not exist before the mind, then there is no thing, no support, and complete peace due to the absence of focus. As it is said, in such a visualization, all the proliferations of dualistic appearance are pacified, and as dualistic appearance vanishes, who speaks, who listens, and who understands? For example, the trace of a bird flying in the sky cannot be accurately described even by an elder who is proficient in worldly language. As it is said in the Sutra of the Ten Bhumis: Just as the trace of a bird in the sky cannot be spoken of or seen by the wise, similarly, all the bhumis of the sons of the Victorious One cannot be spoken of, let alone heard. As it is said, the Prajnaparamita is unspeakable, unthinkable, and inexpressible. The meaning of what is said refers to such a situation. In general, the ultimate truth can be expressed and thought about. Another example is that a person who has tasted the flavor of sugarcane cannot describe to others exactly how he tasted it, nor can others understand it as he tasted it. Similarly, a person who has directly seen the ultimate truth cannot show others the state of non-proliferation where dualistic appearance has vanished, as he himself has seen it, because speaking and listening necessarily involve proliferation. However, when seeking a view, one must use conceptual thought to find a basis for the view. If this search is not done, how can the view be accurately determined? It is impossible. By this example, there are countless other things that need to be explained. For this reason, for the great saints of the Prasangika school, when they are single-pointedly absorbed in emptiness, all conventional designations or commitments are dissolved during meditative equipoise, so in their view, there is no difference between meditative equipoise and post-meditation. When they arise from meditative equipoise, in their subsequent attainment, the image or appearance of conventional dependent origination, like an illusion, appears undeniably. Ordinary beings should