Tibetan
བུའི་འཆར་ཚུལ་དང་། དྲན་ཚུལ་སྔོན་མ་གཉིས་ལ་མྱོང་བ་ཐོན་པ་ན་ཕྱིས་ཡུལ་སྣང་གང་ཤར་ཡང་སྣང་བ་ལྟར་གྲུབ་པ་མེད་སྙམ་དུ་འབྱུང་བ་ནི་མྱོང་སྟོབས་ཀྱིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་འཆར་ཚུལ་ལོ། །དེ་ལྟར་མཉམ་གཞག་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་དང་། རྗེས་ཐོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཉམས་ལེན་དང་འབྲེལ་བའི་སྒོ་ནས་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་བགྲོད་དགོས་ཏེ། ལམ་རིམ་བསྡུས་དོན་ལས། མཉམ་གཞག་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་སྟོང་ཉིད་དང་། །རྗེས་ཐོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྟོང་པ་གཉིས། །བསྒོམས་ནས་ཐབས་ཤེས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བ་ཡིས། །རྒྱལ་སྲས་སྤྱོད་པའི་ཕ་རོལ་འགྲོ་བ་བསྔགས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། །༈ དེ་ནས་ད་ལྟའི་གདམས་ངག་པ་རྣམས་ལས་ཁ་ཅིག་འདོད་པ་ལྟར་སེམས་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པར་བཞག་ནས་ལྟ་བས་གནས་ལུགས་ཅིར་ཡང་ཐ་སྙད་གདགས་ས་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དང་གཉིས་བསྲེས་ནས་སྐྱོང་ལུགས་ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་སེམས་ཧང་ངེར་འཇོག་པ་འདིས་སེམས་གནས་ཙམ་མ་གཏོགས་ལྷག་མཐོང་ལ་མྱོང་བ་ཐོན་པ་མི་སྲིད་ཅེས་རྗེ་བཙུན་གསུངས་པས། གནས་པ་རྙེད་ནས་བསྒོམས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་མཆོག་གི མཚན་ཉིད་ཐེག་པ་ནས་གསུངས་པའི་དཔྱད་སྒོམ་མ་བྱས་ན་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ལ་མྱོང་བ་མི་ཐོན་པས་དཔྱད་སྒོམ་བྱ་དགོས་སོ། །དཔྱད་སྒོམ་ཡང་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་བར་བར་དུ་དཔྱད་ནས་སྒོམ་པ་ཡིན་གྱི། འགའ་ཞིག་ལྟར་རྒྱུན་པར་བསམ་བློ་འབའ་ཞིག་གཏོང་བ་ཡང་མ་ཡིན། གནས་ཆ་མ་བཙལ་བར་ལྟ་བ་སྐྱོང་བ་ཡང་མིན། དེས་ན་ད་ལྟའི་སྒོམ་ཆེན་གྱི་གནས་པ་སྐྱོང་ལུགས་སྔར་བཤད་པ་ཅི་ཡང་མི་སེམས་པ་འདི་གཏན་ནས་ལྟ་བའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་དངོས་མིན་ཞེས་རྗེ་བཙུན་གསུང་། དེ་ལྟར་བརྗོད་པའི་འདི་རྣམས་རྗེ་བཙུན་པ་རང་རེ་དང་མཐུན་ཤས་ཆེ་བས་ཟུར་ཙམ་སྨོས་དང་ངེས་ཤེས་རྔམ་ཅན་འདྲོངས་པའི་གནས་མཆི། ངེད་ཀྱི་ཡིད་ལ་ཐལ་འགྱུར་ལུགས་ཀྱིས་གནས་ལུགས་སྒོམ་པ་དང་ལྟ་བ་སྒོམ་པ་ཁྱད་མི་སྣང་བས་རུང་ལ། རང་རྒྱུད་པ་ཕྱིན་ལ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་སྒོམ་ལུགས་འདི་ལ་ངོ་བོའི་སྒོམ་ལུགས་འོང་ས་ཡེ་མི་འདུག་སྙམ་ནས་རྗེ་བཙུན་ལ་ཞུས་པས། ཕྱི་མ་རང་རྒྱུད་པ་མན་ལ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་དངོས་གནས་ངོ་བོའི་སྒོམ་ལུགས་མེད་པ་དེ་ག་ཡིན་པར་འདུག་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་བ་ལྟར་ན་རང་རྒྱུད་པ་མན་ཆད་ལ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་མན་ཆད་དངོས་པོར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་འདོད་ཅིང་། དེ་འདོད་པའི་གྲུབ་མཐའ་མ་དོར་བ་དེ་སྲིད་དུ་དངོས་པོ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་གནས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ལུགས་ཀྱི་དངོས་པོ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་མ་རྙེད་བར་དུ་ཞི་བ་མྱང་འདས་ཐོབ་པའི་ཐབས་ཀྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ལྟ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དབུ་མ་འཇུག་པ་ལས། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱི་ལམ་ལས་ནི། ཕྱི་རོལ་གྱུར་ལ་ཞི་བའི་ཐབས་མེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དེ་དག་གིས་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ཁས་ལེན་ཀྱང་། བདག་མེད་ཕྲ་མོ་རྟོགས་པར་ཁས་ལེན་མི་དགོས་སོ། །ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ཀྱིས་ཀྱང་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པའི་འཇུག་སྒོམ་ཁོ་ན་དེ་ལྟར་དུ་བྱས་ནས་བསྒོམས་ན་སྟོང་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཞི་གནས་སམ་སེམས་གནས་སྐྱོང་བ་རྐྱང་བར་འགྱུར་གྱི། ལྷག་མཐོང་ལ་ནི་ངེས་པར་དཔྱད་སྒོམ་བྱ་དགོས་ཞེས་རྗེ་བཙུན་གསུང་། སྐབས་འདི་དག་ཏུ་སེམས་གནས་ཞེས་ཡང་ཡང་འབྱུང་བ་ནི་ཞི་གནས་ལ་དགོངས་ཤིང་། དེ་ཡང་སྤྱིར་ཇི་སྙེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཞི་ལྷག་སོ་སོ་དང་ཟུང་འབྲེལ་གཉིས་ཚོགས་ལམ་དུ་མ་ཟད། ལམ་མ་ཞུགས་དང་ཕྱི་རོལ་བ་ལའང་ཡོད་ཅིང་། ཇི་ལྟ་བ་ལ་དམིགས་པའི་ལྷག་མཐོང་ནི་སྦྱོར་ལམ་ནས་ཐོབ་ཀྱི། དེ་མ་ཐོབ་པ་ལ་མེད་ཅེས་རྣམ་བཤད་སྙིང་པོའི་རྒྱན་ལས་བཤད་དོ། །ཞི་གནས་སྒྲུབ་ཚུལ་ལ། སེམས་གནས་དགུ། སྟོབས་དྲུག །ཡིད་བྱེད་བཞི་ཡོད་དེ། དང་པོ་དགུ་ནི་འཇོག་པ་དང་ཡང་དག་པར་འཇོག་པ་དང་བསྡུས་ཏེ་འཇོག་པ་དང་ཉེ་བར་འཇོག་པ་དང་དུལ་བར་བྱེད་པ་དང་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་དྲུག་ནི། ཐོས་པའི་སྟོབས་དང་དེ་བཞིན་དུ་བསམ་པ་དང་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པའོ། །གསུམ་པ་བཞི་ནི་བསྒྲིམས་ཏེ་འཇུག་པ་དང་འཆད་ཅིང་འཇུག་པ་དང་འཆད་མེད་དུ་འཇུག་པ་དང་རྩོལ་མེད་དུ་འཇུག་པའི་ཡིད་བྱེད་དོ། །ཞི་ལྷག་གི་བཤད་པ་རྒྱས་པར་ནི་ལམ་རིམ་དུ་གསལ་བ་ལྟར་ཏེ་འདིར་མང་དུ་དོགས་སོ། །མདོར་ན་ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་སྒོམ་པ་དེ་དག་གིས་བསམ་ཚོད་ནི། དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ཅི་ཡང་མིན་པའི་སྟོང་བ་དང་བློས་ཅི་ཡང་མི་འཛིན་པ་གཉིས་མཐུན་པར་འདུག་སྙམ་དུ་བསམ་པ་དང་། མདོ་རྒྱུད་རྣམས་སུ་ཅི་ཡང་མི་སྒོམ་པ་གནས་ལུགས་བསྒོམ་པར་གསུངས་ལྟ་བུ་མང་དུ་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་འཁྲུལ་གཞི་བྱས་ནས། ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་སྒྲ་རྟོག་བཀག་པའི་སྒོམ་ཙམ་ལ་གནས་ལུགས་སྒོམ་པར་འཁྲུལ་འདུག་གོ །དེ་ལྟར་འདོད་པ་འདི་གཏན་ནས་མི་རིག
Chinese
当对孩子们的显现方式和之前的记忆方式产生体验时，之后无论出现什么样的境相，都会觉得境相并非如其所显现的那样真实存在，这就是通过体验的力量产生的如幻显现方式。像这样，通过与如虚空般的等持和如幻术般的后得相结合的修习，必须超越菩萨的行持大海。正如《道次第摄颂》中所说：等持如虚空般的空性和，后得如幻术般的空性二者，修习之后以方便与智慧相结合，赞叹菩萨行持到达彼岸。因此，现在的一些诀窍派人士，按照自己的意愿，让心什么也不想，然后以见解确定实相没有任何可以安立名言之处，并将二者混合，在修习时什么也不放在心上，只是让心茫然地停留，尊者说，这样除了心的止住之外，不可能对胜观产生体验。仅仅获得止住并进行修习，如果不进行大乘经中所说的观察修，就不会对证悟空性的见解产生体验，因此必须进行观察修。观察修也如前所述，是间断地观察后进行修习，而不是像某些人那样，一直只是思考。也不是不寻找止住而修习见解。因此，尊者说，现在大禅修者的止住修习方式，什么也不想，这根本不是见道之路的真实本质。像这样说出的这些话，与我们尊者派非常一致，只是稍微提了一下，就能让具有坚定信念的人产生定解。我认为，就应成派而言，修习实相和修习见解没有区别，所以可以。但对于自续派来说，这种修习空性见解的方式，根本找不到本质的修习之处，于是我向尊者请教。尊者说：是的，对于自续派以下的人来说，确实没有真正本质的空性见解修习方式。因为按照应成派的观点，自续派以下的人没有证悟空性，因为他们认为事物是自性成立的。只要不放弃这种主张事物自性成立的宗派，就无法
English
When experience arises regarding the way children appear and their previous ways of remembering, then whatever appearances arise later, one will think that appearances are not established as they appear; this is the way of appearance like an illusion through the power of experience. Like that, one must cross to the other side of the ocean of the bodhisattva's conduct through practice combined with meditative equipoise like the sky and subsequent attainment like an illusion. As it is said in the Condensed Meaning of the Stages of the Path: "Meditative equipoise, emptiness like the sky, and subsequent attainment, the two emptinesses like an illusion, having meditated, with the union of skillful means and wisdom, it is praised to go to the other shore of the bodhisattva's conduct." Therefore, some of the present-day instruction-followers, according to their wishes, leave the mind without thinking of anything, and then, with the view, establish that reality has no place to apply terms, and mix the two. When cultivating, they do not keep anything in mind, but just leave the mind blank. Jetsun said that with this, it is impossible to have experience in higher seeing, except for just the abiding of the mind. Jetsun said that if one does not do analytical meditation as explained in the Mahayana sutras, one will not gain experience in the view of realizing emptiness, so one must do analytical meditation. Analytical meditation, as explained before, is meditating after analyzing in between, and not just constantly thinking like some people. It is also not cultivating the view without seeking the abiding aspect. Therefore, Jetsun said that the way of cultivating abiding of the present-day great meditators, not thinking of anything as explained before, is definitely not the real essence of the path of view. These words, as spoken like that, are very much in agreement with our Jetsunpa, and just mentioning them slightly will cause those with firm conviction to have certainty. In my mind, as for the Consequentialist school, I think that meditating on reality and meditating on the view are not different, so it is okay. But as for the Autonomist school, I asked Jetsun, thinking that there is no place to have an essential way of meditating on the view of emptiness. Jetsun said: Yes, it seems that there is indeed no real essential way of meditating on the view of emptiness for those below the Autonomist school. Because according to the Consequentialist, those below the Autonomist do not realize emptiness, because they assert that things are established by their own nature. As long as they do not abandon that tenet of asserting that things are established by their own nature, they cannot
Chinese
因为没有证悟的处所。因为在没有获得证悟贡布龙树宗派的诸法无自性的见解之前，没有成为获得寂静涅槃之主要方法的见解。如《入中论》中所说：‘龙树论师之宗规，于外道中无寂灭。’因此，他们虽然承认证悟无我的见解，但不一定需要承认证悟细微无我。随应派的宗规也认为，仅仅那样修习空性的入门禅修，就会变成专注于空性的止观或修习住心，而对于胜观，则必须进行观察修，这是至尊所说。这些时候反复出现的‘住心’是指止观。而且，通常以如所有性为对境的止观各自以及二者双运，不仅在资粮道，而且在未入道者和外道中也有。而以如实性为对境的胜观，是从加行道获得的，没有获得它的人是没有的，这是《释量论·成量品》中所说的。修习止观的方法有：九住心、六力、四作意。初九为：安住、等住、内住、近住、调伏、寂静、最寂静、专注一趣、等持。二六为：听闻力、思惟力、忆念力、正知力、精进力、串习力。三四为：勉力运转作意、断续运转作意、无间运转作意、任运转作意。关于止观的详细解释，如《菩提道次第广论》中所述，此处不再赘述。总之，那些什么也不作意而修习的人，他们所想的是：诸法的实相是空性，什么也不以分别念执取，二者似乎一致。并且，在经续中，如‘什么也不修习，就是修习实相’之类的话语很多，他们就以此为错误的基础，误以为什么也不作意，仅仅是遮止声分别的禅修，就是修习实相。这样认为，是完全不合理的。
English
Because there is no place to realize it. Because until the view of realizing the lack of inherent existence of phenomena according to the tradition of Lord Nagarjuna is not found, there is no view that becomes the main method for attaining peaceful nirvana. As it is said in the Madhyamakavatara: 'From the path of Teacher Nagarjuna, there is no method of pacification for outsiders.' Therefore, although they accept the view of realizing selflessness, it is not necessary to accept the realization of subtle selflessness. Even the Prasangika school believes that if one meditates on emptiness only in that way, it will become merely cultivating shamatha or mind-abiding focused on emptiness. For vipassana, one must definitely engage in analytical meditation, as Jetsun said. The term 'mind-abiding' that appears frequently in these instances refers to shamatha. Moreover, in general, shamatha and vipassana, each with their respective objects of focus on the 'as many as' (phenomena), and the union of the two, are not only present on the path of accumulation but also among those who have not entered the path and among outsiders. However, vipassana that focuses on the 'as it is' (reality) is attained from the path of preparation; those who have not attained it do not have it, as explained in the Ornament for the Essence of Commentary. The methods for accomplishing shamatha include the nine mental abidings, the six powers, and the four types of attention. The first nine are: placement, continuous placement, replacement, close placement, taming, pacifying, complete pacifying, single-pointedness, and equanimity. The second six are: the power of hearing, the power of thinking, the power of mindfulness, the power of awareness, the power of effort, and the power of familiarity. The third four are: forceful engagement, interrupted engagement, uninterrupted engagement, and effortless engagement. A detailed explanation of shamatha and vipassana is found in the Lamrim (Stages of the Path), so I will refrain from elaborating here. In short, those who meditate without paying attention to anything think that emptiness, which is not the reality of phenomena, and not grasping anything with the mind, are in agreement. Furthermore, they take as a basis for error the many instances in sutras and tantras where it is said that 'not meditating on anything is meditating on reality,' and mistakenly believe that not paying attention to anything, merely the meditation of stopping conceptual thought, is meditating on reality. Such an assertion is completely unreasonable.