Tibetan
ད་དོན་མ་རྙེད་པ་དང་དེ་ཀའི་ངང་ལ་སེམས་མ་གཡེང་བའི་དྲན་ཤེས་བསྟེན་ནས་བཞག །སེམས་ནམ་འཕྲོ་བ་དང་ཡང་སྔར་བཞིན་རིགས་པས་ཅུང་ཟད་རེ་དཔྱད་ཅིང་བཙལ་ནས་མ་རྙེད་པ་དེ་ཀའི་ངང་ལ་བཞག་སྟེ། དཔྱོད་པ་འདི་བར་བར་དུ་ཇི་ལྟར་འཚམས་པ་ཞིག་བྱའི་ཧ་ཅང་དཔྱད་པ་མང་དྲགས་ན་འཕྲོ་ཤས་ཆེ་བར་སོང་ནས་ལྷག་མཐོང་ལ་མྱོང་བ་མི་ཐོན། རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་འཚོལ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། རྒྱས་པར་ནི་བདག་གིས་དབུ་མ་འཇུག་པའི་འགྲེལ་བ་དང་། ལྟ་བའི་རྣམ་གཞག་ཏུ་བཤད་ཟིན་པས་འདིར་མཚོན་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་ན། དེ་ནི་འཇུག་པ་ལས། ཤིང་རྟ་རང་ཡན་ལག་ལ་གཞན་འདོད་མིན། །གཞན་མིན་མ་ཡིན་དེ་ལྡན་ཡང་མིན་ཞིང་། །ཡན་ལག་ལ་མིན་ཡན་ལག་དག་དེར་མིན། །འདུས་པ་ཙམ་མིན་དབྱིབས་མིན་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཤིང་རྟ་དེ་རང་གི་ཡན་ལག་རྣམས་དང་གཅིག་དང་ཐ་དད་དང་ལྡན་པ་དང་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པ་གཉིས་དང་ཚོགས་པ་དང་དབྱིབས་ཏེ་བདུན་དུ་རིགས་པས་བཙལ་ན་མི་རྙེད་པ་ལྟར། བདག་ཀྱང་རང་གི་ཕུང་པོ་རྣམས་དང་དབྱེར་མེད་ཀྱི་གཅིག་དང་། འབྲེལ་མེད་ཀྱི་ཐ་དད་དང་། ཕུང་པོ་རྣམས་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ལྡན་པ་མིན་ལ། བདག་ཕུང་པོ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བརྟེན་པ་དང་། ཕུང་པོ་རྣམས་བདག་དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་དང་། དབྱིབས་ཀྱང་བདག་མིན་པ་སྟེ་རྣམ་པ་བདུན་དུ་བཙལ་ན་བདག་མི་རྙེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཤིང་རྟ་རང་གི་ཡན་ལག་ལ་བཏགས་དོན་རྣམ་པ་བདུན་དུ་བཏགས་དོན་བཙལ་ནས་མི་རྙེད་པའི་དཔེ་ལྟར། བདག་ཀྱང་རང་གི་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་བཏགས་དོན་བདུན་པོ་དེར་བཙལ་ནས་མ་རྙེད་པའི་ཚེ་བདག་རང་བཞིན་མེད་པ་རྙེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དྲང་ངེས་རྣམ་འབྱེད་ལས། ཤིང་རྟ་རང་གི་ཡན་ལག་དང་གཅིག་དང་ཐ་དང་། ཅེས་པ་ནས། འདི་ཡང་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདུན་པོ་དེར་གང་ཟག་མི་རྙེད་པ་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པའི་དོན་ཡིན་ལ། ཞེས་དང་། འཇུག་པ་ལས། རྣམ་པ་བདུན་གྱི་མེད་གང་ཇི་ལྟ་བུར། །ཡོད་ཅེས་རྣལ་འབྱོར་བས་འདིའི་ཡོད་མི་རྙེད། །ཅེས་པའི་དོན་འཆད་པ་ན་རྗེ་ནོར་བཟང་རྒྱ་མཚོས། ཤིང་རྟ་རང་བཞིན་གྱི་ཡོད་ན་བཏགས་དོན་རྣམ་པ་བདུན་དུ་བཙལ་ནས་རྙེད་དགོས་པའི་ཁྱབ་པ་ངེས་པ་བྱས་པས་རྗེས་སུ་རྣམ་པ་བདུན་དུ་བཙལ་བས་མ་རྙེད་པ་དེའི་ཚེ། ཤིང་རྟ་རང་བཞིན་མེད་པར་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པས་དཔྱད་ནས་མ་རྙེད་པ་དེ་ཅི་ཡང་མ་མཐོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང
Chinese
现在，在没有找到意义并且心不散乱的情况下，依靠正念安住。当心散乱时，再次像以前一样，稍微用理智观察寻找，如果没有找到，就安住在那个状态。这种观察应该如何适度进行呢？如果观察过多，就会过度散乱，无法在胜观中获得体验。那么，如何用七相来寻找呢？详细地说，我已经在中观入门的注释和见解的分类中讲过了，这里只简单地提一下。也就是《入行论》中所说：车与支分异不异，非异非不异亦非，支分非有支亦无，唯是积聚形亦尔。如是所说。就像用理智在车的七个方面——与自己的支分是一是异，具有或互相依赖，集合和形状——中寻找都找不到一样。我也是与自己的蕴没有差别的“一”，与没有关联的“异”，与蕴不是本体上的具有，我不是本体上依赖蕴，蕴也不是本体上依赖我，也不是蕴的集合和形状，在七相中寻找也找不到我。这样，就像在车的支分上寻找假立之义，在七相中寻找都找不到一样。我也是依靠自己的蕴而假立，除了假立之外，在那七个方面寻找都找不到的时候，就会证悟我无自性。如《正量部释》中说：车与其支分是一是异等。乃至，这也是依靠蕴而假立，因此在那七个方面找不到人，就是人无我的意义。以及《入行论》中说：七相推求都不得，云何汝谓为彼有，瑜伽师于此亦无得。在解释这个意义时，杰诺桑嘉措说：如果车有自性，就必须在七相中寻找并找到，因此确定了这样的周遍关系后，之后在七相中寻找却没有找到的时候，就确定了车没有自性。用理智观察而没有找到，就像什么也没有看到一样，从而证悟了真如。
English
Now, without finding the meaning and without the mind being distracted, abide by relying on mindfulness. When the mind wanders, again, as before, examine and search slightly with reason, and if you do not find it, abide in that state. How should this examination be done moderately? If you examine too much, you will become too distracted, and you will not be able to gain experience in vipassana. So, how do you search with the seven aspects? In detail, I have already explained it in the commentary on the Madhyamakavatara and in the classification of views, so I will only mention it briefly here. That is, as it says in the Entering [the Middle Way]: The chariot is not different or the same as its parts, nor is it non-different or not non-different, nor is it possessed of them, nor are the parts in it, nor is it in the parts, nor is it merely an aggregate, nor is it a shape. As it is said. Just as you cannot find it when you search with reason in the seven aspects of the chariot—whether it is one or different from its own parts, whether it has or depends on each other, whether it is an aggregate or a shape. I am also not the "one" that is not different from my own aggregates, the "different" that is not related, and I am not possessed of the aggregates in terms of essence, and I do not depend on the aggregates in terms of essence, and the aggregates do not depend on me in terms of essence, nor is it the aggregate and shape of the aggregates, and you cannot find me when you search in the seven aspects. In this way, just as you cannot find the meaning of imputation on the parts of the chariot when you search for the meaning of imputation in the seven aspects, I am also imputed based on my own aggregates, and when you cannot find it when you search in those seven aspects other than imputation, you will realize that I have no self-nature. As it says in the Differentiating the Provisional and the Definitive: The chariot is one and different from its parts, etc. Furthermore, this is also imputed based on the aggregates, so not finding a person in those seven aspects is the meaning of the selflessness of the person. And as it says in the Entering [the Middle Way]: How can you say that something that cannot be found by searching in seven ways exists? Yogis also do not find this existence. When explaining this meaning, Je Norzang Gyatso said: If the chariot has self-nature, it must be searched for and found in the seven aspects, so after determining such a pervasion, when it is later searched for in the seven aspects but not found, it is determined that the chariot has no self-nature. Not finding it after examining it with reason is like not seeing anything, thereby realizing suchness.
Tibetan
་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། དགོངས་པ་རབ་གསལ་དང་ལམ་རིམ་ལས་ཀྱང་། སྔར་བཤད་པའི་རིམ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་བདག་དང་ཤིང་རྟ་འདི་ལ་སྔར་ལྟར་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ན་ཆེས་མྱུར་བ་ཁོ་ནར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་གཏིང་དཔོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན། ཤིང་རྟ་དང་བདག་ཇི་ལྟར་འཇོག་ཅེ་ན། བཏགས་དོན་མ་བཙལ་བར་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས། ཇི་ལྟར་ཡན་ལག་ཚོགས་རྣམས་ལ། །བརྟེན་ནས་ཤིང་རྟར་བརྗོད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཕུང་པོ་རྣམས་རྟེན་ནས། །ཀུན་རྫོབ་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་དང་། འཇུག་པ་ལས། དེ་ནི་དེ་ཉིད་དུའང་འཇིག་རྟེན་དུ། རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་འགྲུབ་འགྱུར་མིན་མོད་ཀྱི། རྣམ་དཔྱོད་མེད་པར་འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་འདི། །རང་གི་ཡན་ལག་བརྟེན་ནས་འདོགས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིང་རྟ་དང་གང་ཟག་ལ་བཤད་པ་བཞིན་དུ། ཆ་ཤས་དང་ཆ་ཅན། ཚོགས་པ་དང་ཚོགས་པ་ཅན། ཡན་ལག་དང་ཡན་ལག་ཅན། ཡོན་ཏན་དང་ཡོན་ཏན་ཅན་སོགས་གཞན་དག་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གཅིག་ཏུ་བྲལ་གྱི་རྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་རང་གཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་དུས་ནི་རྗེས་ཙ་ཤིའི་ཊིཀ་ཆེན་ལས། དེ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་ན་བདག་དང་ཕུང་པོ་གཉིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་རུང་དུ་གྲུབ་དགོས་པ་དང་། དེ་གཉིས་ཀ་ལ་རིགས་པས་གནོད་པ་མཐོང་བ་ན་བདག་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ངེས་པ་རྙེད་པ་ནི། འཇིག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཡུལ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་རྙེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཚུལ་འདི་ལ། གོང་རུ་རྒྱལ་མཚན་པས། ཕྱོགས་ཆོས་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་རུང་དུ་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་བདེན་མེད་རྟོགས་པར་བཞེད་ཅིང་། མཁས་གྲུབ་རྗེས། དེ་བདེན་མེད་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡིན་པས་དེ་ཙམ་གྱིས་བདེན་མེད་རྟོགས་པར་མི་བཞེད། རྗེ་ནོར་བཟང་པས། གཅིག་དུ་བྲལ་སོགས་ཀྱི་རིགས་པས་དཔྱད་ཅིང་དེ་ལྟར་དཔྱད་པ་ལས་དཔྱད་དོན་ལ་ངེས་ཤེས་ཚད་མ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ། མྱུ་གུ་སོགས་རྟེན་འབྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་པ་ཡིན། ཞེས་གསུང་། ལྟ་བ་རྙེད་ནས་སྐྱོང་བའི་ཚེ་དགག་བྱ་བཀག་ཙམ་གྱི་མེད་དགག་ལ་བློ་ཅི་ནུས་སུ་མཉམ་པར་འཇོག་ཅིང་། བློའི་ཤུགས་ཞན་དུ་སོང་ན་སླར་ཡང་དགག་བྱའི་སྣང་ཚུལ་གསལ་བཏབ་ནས་ཚུལ་དེ་ལྟར་དུ་གྲུབ་པ་མེད་སྙམ་པ་ནི་ལྟ་བ་སྐྱོང་ཚུལ་དངོས་ཡིན་རྗེ་ཤེས་རབ་སེདྒེ་ད
Chinese
是也。如《深观释》和《道次第》中也说：以先前所说的次第，像先前一样对我和车进行分析，就能最快地探究到真如的深处。因此，那么，车和我应该如何安立呢？不寻找假立的意义，仅仅安立为名称即可。如经中说：就像依靠各部分集合，而称为车一样。同样依靠各蕴，而称为世俗有情。以及《入中论》中说：它在世间也不是以七相来成立，而是没有分别，仅从世间，依靠自己的支分而安立。正如所说的那样。如同对车和人所说的那样，对于部分和整体，集合和有集合，支分和有支分，功德和有功德等其他事物，也应当如此运用。依靠一异的理证，证悟我无自性的时机，如杰擦大师的《大疏》中说：如果以自性成立，那么我和蕴二者，必须成立为以自相成立的一或异中的任何一个。当见到以理证损害二者时，就会确信我丝毫也不以自性成立。获得这种定解，就是获得证悟俱生我执之境无自性的见解。正如所说的那样。关于这个道理，贡如·嘉灿巴认为，仅仅是证悟了作为宗法的事物，不成立为真实成立的一或异中的任何一个，就能证悟真实空性。克珠杰认为，这是成立真实空性的理证，因此仅仅凭此不能证悟真实空性。杰·诺桑巴说：以一异等理证进行分析，并且从如此分析中，对所分析的意义生起量士的定解之时，就能证悟到幼芽等缘起之法，不是以自性成立的。获得见解后，在修持时，尽力将心安住在仅仅遮止所破的无遮上。如果心的力量减弱，就再次清晰地显现所破的显现，并认为不是以那种方式成立，这就是真实的修持见解的方式。杰·谢饶僧格
English
It is so. As it is also said in the "Deep View Explanation" and the "Stages of the Path": By analyzing the self and the chariot in the same way as before, using the previously explained sequence, one will be able to quickly investigate the depths of Suchness. Therefore, how should the chariot and the self be established? Without seeking the meaning of the imputation, it is merely established as a name. As it is said in the sutra: Just as relying on the collection of parts, it is called a chariot. Similarly, relying on the aggregates, it is called a conventional sentient being. And in the "Entering the Middle Way": It is not established in the world by the sevenfold analysis, but without discrimination, it is merely imputed from the world, relying on its own parts. It is as it is said. Just as it is said about the chariot and the person, it should also be applied to other things such as parts and wholes, collections and those with collections, limbs and those with limbs, qualities and those with qualities. The time to realize the selflessness of the self by relying on the reasoning of one or many is as stated in Jecung's Great Commentary: If it were established by its own nature, then the self and the aggregates must be established as either one or different, established by their own characteristics. When one sees that both are harmed by reasoning, one becomes certain that the self is not established by its own nature at all. Gaining this certainty is gaining the view of realizing that the object of innate ego-grasping is without inherent existence. As it is said. Regarding this point, Gongru Gyaltsenpa believes that merely realizing that the subject of the thesis is not established as either one or different in terms of true existence is enough to realize emptiness. Khedrup Je believes that this is the reason for establishing emptiness, so one cannot realize emptiness merely by this. Je Norzangpa says: By analyzing with the reasoning of one or many, etc., and when a valid cognition of certainty arises regarding the meaning being analyzed, one realizes that phenomena such as sprouts, which arise from conditions, are not established by their own nature. After gaining the view, when cultivating it, one should try to keep the mind evenly on the non-affirming negation that merely prevents the object to be negated. If the mind's strength weakens, one should again clearly bring forth the appearance of the object to be negated, and think that it is not established in that way, which is the actual way to cultivate the view. Je Sherab Senge