Chinese
努力精进闻思修等。现在因为很好地掌握了辩经法，所以觉得是时候学习经论了。总之，在那段时间里，几乎每天都熬到半夜，背诵经文，做功课，除了精进地学习经文，连吃饭都觉得会耽误学习。那时，如果把能背诵的辩经教材写下来，估计有两三百页。之后，在二月份，虽然还没有正式开始学习经论，但决心从《现观庄严论》的开头开始，每天背诵两页。到四月底正式开始学习经论时，已经差不多完成了《现观庄严论》第一品结尾的辩论，大约有一百一十页左右，其中一些还有历史记录。在开始学习经论时，也在寺院里立下了辩经的誓言。开始学习经论后，为了不忘记能背诵的辩经内容，暂时记住了像“有法有法者”等较大的部分。开始学习经论后，逐渐理解了这些内容。总之，虽然学习辩经只有一年半左右，但比现在这里学习辩经十年左右的人还要好。不仅如此，当时在色拉寺也有一些学习辩经几年的人，我也激励他们，这并非自夸，当时和我一起辩论的人都知道。之后，开始学习经论后，除了法会期间，每天早上都会根据情况背诵两三页经文，下午即使能背诵也不背诵，只是复习。在第一学期期末考试时，已经背诵了《现观庄严论》的所有结论，包括四个附录。那时正值修建僧舍的时候，所以允许提前参加考试。之后一两年没有学习中观，而是完整地背诵了一部《地道建立》的教材，以及班禅大师所著的第一品的两部注释，还有《释论明义》的第四品之前的内容，以及《现观庄严论》的总义零散部分，还有《释量论》大约三十页的内容，以及《菩提道次第广论》等。
English
I diligently strived in activities such as hearing, contemplating, and meditating. Now that I have a good understanding of the debating methods, I feel it's time to study the scriptures. In short, during that time, I would stay up until almost midnight, reciting scriptures and doing rituals, and apart from diligently studying the scriptures, I even felt that eating would hinder my studies. At that time, if I were to write down the debating material that I could memorize, I think it would amount to about two or three hundred pages. Then, in February, even though I hadn't officially started studying the scriptures, I resolved to memorize two pages each day from the beginning of the "Ornament of Clear Realization." By the end of April, when I officially started studying the scriptures, I had almost finished the debate on the end of the first chapter of the "Ornament of Clear Realization," which seemed to be about one hundred and ten pages, and some of it had historical records. When I started studying the scriptures, I also made a vow of debating in the monastery. After starting to study the scriptures, I made sure not to forget the debating material that I could memorize, such as the larger parts like "possessor of a property" and "property." After starting to study the scriptures, I gradually understood the meaning of these things. In short, although I only studied debating for about a year and a half, I was better than those who have been studying debating here for about ten years. Moreover, at that time, there were also some debaters in Sera Monastery who had been studying debating for several years, and I encouraged them. This is not just self-praise, but those who debated with me at that time know. After that, after starting to study the scriptures, except during Dharma assemblies, I would memorize two or three pages of scriptures every morning, depending on the situation, and in the afternoon, even if I could memorize, I wouldn't, but just review. At the end of the first term of the accounting class, I had memorized all the conclusions of the "Ornament of Clear Realization," including the four appendices. At that time, it was the time to build the monastery, so I was allowed to take the exam ahead of schedule. After that, for one or two years, I didn't study Madhyamaka, but completely memorized a textbook on the "Establishment of Grounds and Paths," as well as the two commentaries on the first chapter written by Panchen Lama, and the content up to the fourth chapter of the "Commentary on the Meaning of Clarity," as well as scattered parts of the general meaning of the "Ornament of Clear Realization," and about thirty pages from the "Commentary on Valid Cognition," and the "Great Treatise on the Stages of the Path," etc.
Tibetan
་། དྲང་ངེས་རྣམ་འབྱེད་དང་། དེའི་དཀའ་འགྲེལ་རྣམས་ཀྱི་སྟོད་ནས་ཤོ་གུ་བཅུ་ཉི་ཤུའི་སྐོར་ཙམ་རེ་བཟུང་ནས་བཞག །བར་བར་དུ་ཆོས་ཞུ་བ་དང་། ས་རིས། ལཉྩ། ཧོར་ཡིག །དག་ཡིག །སུམ་རྟགས། སྙན་ངག །ནག་རྩིས། དབྱངས་ཅན་སྒྲ་མདོ་རྣམས་ཅི་ལྟར་རིགས་པར་སློབ། ཆོས་གྲྭར་ཞུགས་པའི་ལོ་དྲུག་པའི་ཐོག་དཔེ་མཚམས་སུ་སོང་ནས་དབུ་མའི་མཐའ་དཔྱོད་བློ་འཛིན་བྱས། དེའི་ཚེ་གཞན་དང་འཛིན་བཟང་ངན་སད་པས་ཉིན་གཅིག་ལ་དབུ་མའི་མཐའ་གཅོད་མདའ་ཚད་མ་ཐིག་པ་ཤར་དགུ་རེ་ཡོད་པ་ཞིག་ཤོ་གུ་དྲུག་ཟིན་པས་གྲོགས་པོ་ཧ་ལས། ཕར་ཕྱིན་ཟུར་བཀོལ་དང་བཅས་པ་ཡོངས་རྫོགས་དང་དབུ་ཕར་གཉིས་སྦྲེལ་ནས་ལོ་ཁ་ཤས་སྐྱོར་སྦྱར་བྱས། ལོ་བདུན་པའི་ཚེ་དབུ་མའི་སྤྱི་དོན་བློ་འཛིན་བྱས་པས་འདི་ནང་དུ་དོན་ཚང་འདུག་པས་མཐའ་གཅོད་ཟུར་དུ་འཛིན་མ་དགོས་པར་འདུག་སྙམ་དུ་སེམས་པའི་འགྱོད་ངན་སྐྱེས། བརྒྱད་པའི་ཐོག་ལོ་གཅིག་པོ་དེའི་ནང་དུ་མཛོད་རྩ་དང་འདུལ་བ་ཡོངས་རྫོགས་འཛིན་པ་དང་། སྒྲོལ་མ་དང་། རྣམ་པར་རྒྱལ་མའི་གཟུངས་ཁྲི་ཁྲག་རེ་འདོན་པའི་དམ་བཅའ་ཕུལ་ནས་དེ་བཞིན་བསྒྲུབས་པས་དཀའ་ཙམ་བྱུང་ཡང་གྲུབ། དགུ་པའི་ནང་དུ་ལྔ་པ་ཆེན་པོའི་མཛོད་ཀྱི་ཡིག་ཆ་བློ་ལ་བཟུང་། ཉིན་རེ་ནན་ཏན་བྱས་ཏེ་བཟུང་ན་ཅི་ཙམ་ཟིན་བལྟས་པས་ཤོ་གུ་དགུ་ཟིན། ལོ་བཅུ་སོང་བའི་བྱ་ལོའི་ཟླ་བ་དང་པོའི་ནང་དུ་སློབ་དཔོན་རིན་པོ་ཆེ་ཚུལ་ཁྲིམས་དར་རྒྱས་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་ཁྱི་ལོའི་ཟླ་བ་དང་པོར་ལྷ་སའི་སྨོན་ལམ་ཆེན་མོའི་ཐོག་ཏུ་མིང་གདགས་བྱེད་དགོས་པའི་བཀའ་བབས་བྱུང་བ་ལྟར་ཁས་བླངས། སྤྱིར་གྲྭ་ཚང་ནས་མིང་གདགས་སྟེར་བའི་ཐོག་མར་སེ་རའི་དཀའ་བཅུ་མཛད་དེ། ཕྱིས་སྨོན་ལམ་མིང་བདགས་འོས་པ་ཞིག་ཡོད་ན་དེ་སྟེར་བའི་སྲོལ་ཡོད་ཀྱང་། ངེད་ལ་ནི་བླ་མས་ཁྱེད་ཀྱིས་དཀའ་བཅུའི་མཚན་གདགས་ཟུར་དུ་བྱེད་དགོས་པར་མི་སྣང་བས་སྨོན་ལམ་གྲྭ་སྐོར་བྱས་ནས་དཀའ་བཅུའི་དོད་ཙམ་དུ་བཤད་པ་དག་དམ་བཅའ་བཞག་ཆོག་ཅེས་གསུངས་ནས་གནང་། སྔར་གྲྭ་ཚང་དུ་མིང་གདགས་མ་བྱས་པར་སྨོན་ལམ་དུ་མིང་གདགས་བྱས་པ་རེ་གཉིས་བྱུང་འདུག་ཟེར་ཡང་ངེད་འདུག་པའི་རིང་ལ་རང་མ་གཏོགས་གྲྭ་ཚང་གི་གྲྭ་པའི་ནང་ནས་སྨོན་ལམ་མིང་གདགས་དང་དཀའ་བཅུ་སྟབས་གཅིག་བྱེད་པ་ངེད་ཙམ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ནས་ངའི་ཚབ་ཏུ་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་ཞིག་ཀྱང་བྱུང་ངོ་། །དེ་ཡང་གཙོ་བོ་རང་གིས་དཔེ་ཆ་བཟང་པོ་བྱས་པའི་མཐུ་ཡིན་གྱིས། །བླ་མ་ལའང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ངོ་སྲུང་ལྟ་བུའི་མཛེས་མ
Chinese
从《正理分别》及其释难的开端，各自掌握约十到二十页的内容。期间穿插学习法事、图表、梵文、蒙古文、校对、语法、诗歌、占星、妙音声明论等，视情况而定。进入寺院的第六年，开始闭关，背诵中观的边际论。当时为了检验背诵的优劣，一天能背诵九张纸的中观边际论，六张纸的内容就让朋友们惊叹不已。完整地复习了包括旁注在内的《现观庄严论》，并将中观和现观结合起来练习了几年。第七年背诵了中观的总义，心想这里面内容很完整，不需要单独背诵边际论了，心中产生了后悔。第八年，在一年内背诵了《俱舍论》根本颂和全部的戒律，并发愿念诵度母和尊胜佛母的陀罗尼各一千万遍，并如愿完成，虽然有些困难，但最终成功了。第九年，背诵了五世达赖喇嘛的《俱舍论》的教材。每天努力背诵，看能背多少，结果背了九张纸。到了十年后的鸡年正月，导师仁波切慈诚达吉说，需要在狗年正月在拉萨祈愿大法会上赐予名字，我答应了。一般来说，寺院赐予名字，首先要成为色拉寺的卡曲，后来如果有人适合在祈愿大法会上赐予名字，才会赐予。但上师对我说，你似乎不需要单独赐予卡曲的称号，可以进行祈愿法会的绕寺，并发誓说出相当于卡曲的内容即可。据说以前有少数人在没有在寺院赐予名字的情况下，直接在祈愿大法会上赐予名字，但在我所在的期间，除了我之外，寺院的僧人中同时进行祈愿大法会赐名和卡曲的只有我一个人。之后也有人代替我这样做。这主要是因为自己努力学习经典的力量。对于上师来说，也有类似世俗人情的美好。
English
From the beginning of "The Differentiation of Definitive and Interpretive Meanings" and its commentaries, I memorized about ten to twenty folios each. In between, I studied religious rituals, diagrams, the Lantsa script, Mongolian script, proofreading, grammar, poetry, astrology, and the Melodious Voice Grammar, as appropriate. In the sixth year after entering the monastery, I went into retreat and memorized the Edge of Madhyamaka. At that time, in order to test the quality of my memorization, I was able to memorize nine folios of the Edge of Madhyamaka in one day, and my friends were amazed that I had completed six folios. I completely reviewed the Ornament for Clear Realization, including the annotations, and practiced combining Madhyamaka and Prajnaparamita for several years. In the seventh year, I memorized the General Meaning of Madhyamaka, and thinking that the content was complete within this, and that there was no need to memorize the Edge separately, I felt regret. In the eighth year, within that one year, I memorized the Root Text of the Treasury of Knowledge and the entirety of the Vinaya, and vowed to recite one hundred million times each the Tara and Ushnishavijaya Dharanis, and accomplished this as promised, although it was somewhat difficult, but I succeeded in the end. In the ninth year, I memorized the Fifth Dalai Lama's textbook on the Treasury of Knowledge. I studied diligently every day to see how much I could memorize, and I memorized nine folios. In the first month of the Bird Year, ten years later, the esteemed teacher Kelsang Dargyey said that I needed to be given a name at the Great Prayer Festival in Lhasa in the first month of the Dog Year, and I agreed. Generally, when the monastery gives a name, it first makes one a Kachu of Sera, and later, if someone is suitable to be given a name at the Great Prayer Festival, it is given then. But the lama said to me, "It does not seem necessary for you to separately bestow the title of Kachu, you can circumambulate the monastery during the Prayer Festival and vow to speak the equivalent of the Kachu content." It is said that in the past, there were a few cases where people were given names at the Prayer Festival without having been given names at the monastery, but during my time, apart from myself, I was the only monk in the monastery who simultaneously received a name at the Prayer Festival and became a Kachu. After that, someone also did it that way in my place. This is mainly due to the power of my own good study of the scriptures. For the lama, there was also the beauty of something like worldly courtesy.