Tibetan
ན་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་མཐོང་ཐོབ་པ་ནི་འབྲས་བུ་དང་དབང་པོས་རྫོགས། དད་མོས་ལུས་མངོན་བྱེད་ནི་འབྲས་བུ་དང་སྙོམས་འཇུག་གིས་རྫོགས། མཐོང་ཐོབ་ལུས་མངོན་བྱེད་ནི་འབྲས་བུ་དབང་པོ་སྙོམས་འཇུག་གསུམ་གྱིས་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། མི་སློབ་པ་ཆོས་ཅན། ཆོས་གཉིས་ཀྱིས་རྫོགས་ཏེ། དབང་པོ་དང་སྙོམས་འཇུག་གིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལམ་གྱི་ཁྱད་ཆོས་གཞན་བཤད་པ་ལ། ལམ་གྱི་དབྱེ་བ་སྤྱིར་བསྟན་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ། ལམ་གྱིས་ཐོབ་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ངོས་བཟུང་བ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ། རིགས་བསྡུས་བཞིར་བཤད་པ་དང་། དཀའ་སླ་མྱུར་བུལ་བཞིར་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། མདོར་ན་ལམ་ནི་རྣམ་བཞི་སྟེ། ཁྱད་པར་ཅན་དང་རྣམ་གྲོལ་དང་། །བར་ཆད་མེད་དང་སྦྱོར་ཞེས་བྱ། །ཞེས་བྱུང་། ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་མང་དུ་བཤད་པ་དག་ལས་མདོར་བསྡུ་ན་འབྲས་བུ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ལམ་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་དེ། ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་དང་། རྣམ་གྲོལ་ལམ་དང་། བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་དང་། སྦྱོར་བའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་བཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་དང་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། རྣམ་གྲོལ་ལམ་ཡན་ཆད་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་དང་། བར་ཆད་མེད་ལམ་ལ་འཇུག་པའི་ལམ་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཡིན་ལ། བར་པ་གཉིས་སླ་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། བསམ་གཏན་དག་གི་ལམ་རྣམས་སླ། །ས་གཞན་དག་ནི་དཀའ་བ་ཡིན། །བློ་རྟུལ་མངོན་ཤེས་བུལ་བ་སྟེ། ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ནི་མངོན་ཤེས་མྱུར། །ཞེས་བྱུང་། ལམ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་དཀའ་སླ་མྱུར་བུར་བཞི་ཡོད་དེ། །སེམས་རྟེན་དང་དབང་པོའི་སྒོ་ནས་དེ་ལྟར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། སའི་སྒོ་ནས་དཀའ་སླ་གཉིས་ཡོད་དེ། བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་བཞི་ཡན་ལག་གིས་ཟིན་པ་དང་ཞི་ལྷག་ཆ་སྙོམས་པ་ནི་ལམ་རྣམས་བསྐྱེད་པ་སོགས་སླ་ལ། ས་གཞན་བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ཉེར་བསྡོགས་བརྒྱད་དག་ནི་ལྷག་མཐོང་ཤས་ཆེ་བས་ལམ་དཀའ་ཞིང་། གཟུགས་མེད་ཀྱི་དངོས་གཞི་བཞི་ནི་ཞི་གནས་ཤས་ཆེ་བས་ལམ་དཀའ་བའི་ཕྱིར། དཀའ་སླ་དེ་གཉིས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་མྱུར་བུལ་གཉིས་རེ་ཡོད་དེ། བློ་རྟུལ་པོ་ནི་མངོན་ཤེས་བུལ་པ་སྟེ། ཅིག་ཤོས་རྣོན་པོ་ནི་མངོན་ཤེས་མྱུར་བ་དང་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། མིང་གི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་དང་། རྫས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྡུ་བ། སྡེ་ཚན་གྱི་གོ་རིམ། ངོ་བོའི་ཁྱད་པར། ས་གང་གིས་བསྡུས་པ། ཞར་བྱུང་ཤེས་ནས་དད་པ་ཐོབ་ཚུལ་དང་དྲུག །དང་པོ་ནི། ཟད་དང་མི
Chinese
因为不来的见道者以果和根圆满。信行身证者以果和等持圆满。见得到身证者以果、根、等持三种圆满的缘故。无学法者，以二法圆满，以根和等持完全圆满的缘故。第三，宣说道的其他特点，总的指示道的分类，分别宣说菩提之分，以道获得的解脱或认识，共有三种。第一，宣说四种类别，宣说难易快慢四种，有两种。第一是：总而言之，道有四种，殊胜者和解脱和，无间和合之名。如是说。在众多宣说道的特点中，如果简要概括，那么获得果的道是法，您有四种相，殊胜之道和，解脱道和，无间之道和，合道这四种的缘故。第一个和最后一个有两种区别，解脱道以上是殊胜之道，进入无间道的道是合道，中间两个容易的缘故。第二是：禅定的道容易，其他地则难。钝根现证慢，另一现证快。如是说。道是法，您有难易快慢四种，从心所依和根的角度来说是这样的缘故。从地的角度来说，有难易两种，四禅定的正行以支分摄持，止观平等是生起道等容易，其他地初禅定的正行殊胜和近分八种是胜观部分多，所以道难，无色界的四种正行是止住部分多，所以道难的缘故。难易这两种法，您各有快慢两种，钝根是现证慢，另一利根是现证快两种的缘故。第二，从名称的角度分类和，从实物的角度归纳，组的顺序，本体的差别，哪地所摄，顺便知道后获得信的方式和六种。第一是：尽和不
English
Because the Anāgāmin who has attained the Path of Seeing is perfected by the fruit and the faculties. The Śraddhānuśārin who has attained the Body Witness is perfected by the fruit and the samādhi. Because the Drstigata who has attained the Body Witness is perfected by the three: the fruit, the faculties, and the samādhi. The Arhat, on the other hand, is perfected by two dharmas, because he is completely perfected by the faculties and the samādhi. Thirdly, explaining other characteristics of the path, there are three: generally indicating the divisions of the path, specifically explaining the aspects of enlightenment, and identifying the liberation or path attained by the path. First, there are two: explaining the four categories and explaining the four: difficult, easy, quick, and slow. The first is: In short, there are four paths: the special one, liberation, the uninterrupted one, and the union. It is said. Among the many explanations of the characteristics of the path, if we summarize briefly, then the path that obtains the fruit is the Dharma. You have four aspects: the special path, the liberation path, the uninterrupted path, and the union path. The first and the last have two differences. The path up to the liberation path is the special path, and the path that enters the uninterrupted path is the union path, because the two in the middle are easy. The second is: The paths of meditation are easy, but other grounds are difficult. Dull faculties are slow to manifest, while others are quick to manifest. It is said. The path is the Dharma. You have four: difficult, easy, quick, and slow, because it is so from the perspective of the mind's support and the faculties. From the perspective of the grounds, there are two: difficult and easy. The main practice of the four dhyānas, supported by the limbs, and the balance of śamatha and vipaśyanā, is easy to generate the paths, etc. Other grounds, the special main practice of the first dhyāna and the eight near-attainments, have more vipaśyanā, so the path is difficult. The four main practices of the formless realms have more śamatha, so the path is difficult. These two difficult and easy dharmas, you each have two: quick and slow. Dull faculties are slow to manifest, while the other sharp faculties are quick to manifest. Secondly, there are six: classifying from the perspective of names, summarizing from the perspective of objects, the order of the groups, the difference in essence, which ground is included, and how faith is obtained after knowing incidentally. The first is: Exhaustion and not
Tibetan
་སྐྱེ་ཤེས་པ་ནི། །བྱང་ཆུབ་དེ་དང་མཐུན་ཉིད་ཕྱིར། །སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དེའི་ཕྱོགས་མཐུན། །མིང་གི་སྒོ་ནས་ཞེས་བྱུང་། ཐེག་གསུམ་རང་རང་ཟད་དང་མི་སྐྱེ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། རང་རང་གི་བྱང་ཆུབ་གསུམ་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རང་རང་གི་སྤང་བྱ་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ཤིང་ཐོབ་བྱ་རྫོགས་པའི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དྲན་པ་ཉེར་གཞག་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་པོ་ཆོས་ཅན། བྱང་ཆུབ་དེའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་སྐྱེད་པ་དང་མཐུན་པའི་ལམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སོ་བདུན་པོ་ཆོས་ཅན། མིང་གི་སྒོ་ནས་འཇོག་ཚུལ་ཡོད་དེ། དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བཞི་ནས་འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། རྫས་སུ་བཅུ། དད་དང་བརྩོན་འགྲུས་དྲན་པ་དང་། །ཤེས་རབ་ཏིང་འཛིན་བཏང་སྙོམས་དགའ། །རྟོག་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས། །དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ཤེས་རབ་སྟེ། །བརྩོན་འགྲུས་ཡང་དག་འཇོག་ཅེས་བྱ། །རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་པ་ཏིང་འཛིན་ཏོ། །གཙོ་བོ་སྨོས་པ་དེ་དག་ནི། །སྦྱོར་བྱུང་ཡོན་ཏན་ཀུན་ཀྱང་ཡིན། །ཞེས་བྱུང་། སོ་བདུན་པོ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། རྫས་སུ་བཅུར་འདུ་བ་ཡིན་ཏེ། དད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དྲན་པ་དང་། ཤེས་རབ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། བཏང་སྙོམས་དང་། དགའ་བ་དང་། རྟོག་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་བཅུར་འདུ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བཞི་ཤེས་རབ་དང་། ཡང་དག་སྤོང་བ་བཞི་བརྩོན་འགྲུས་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་འདུ་ཞིང་། དད་སོགས་དབང་སྟོབས་ཀྱི་རྫས་ལྔ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་ལྔའི་རྫས་དང་བཅུར་འདུ་བའི་ཕྱིར། དྲན་ཉེ་ཤེས་རབ་ཏུ་བཤད་པ་སོགས་ནི་གཙོ་བོ་སྨྲོས་པ་ཡིན་གྱིི་དེར་ངེས་ནས་ནི་མིན་ཏེ། དྲན་པ་ཉེར་གཞག་སོགས་དེ་དག་ནི་རང་རང་གི་སྦྱོར་བ་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱུང་བའི་ཡོན་ཏན་སེམས་བྱུང་ཀུན་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱི། གསུམ་པ་ནི། སྡེ་ཚན་བདུན་ནི་གོ་རིམ་བཞིན། །ལས་ནི་དང་པོ་པ་དག་དང་། །ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་རྣམས་དང་ནི། །མཐོང་དང་སྒོམ་ལ་རབ་ཏུ་ཕྱེ། །ཞེས་བྱུང་། བྱེ་སྨྲ་ན་རེ། སོ་བདུན་གྱི་སྡེ་ཚན་བདུན་ནི་ཆོས་ཅན། འཇོག་པའི་གོ་རིམ་ཡོད་དེ། ལས་ནི་དང་པོ་པ་ཚོགས་ལམ་པ་དག་དང་། ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་རྣམས་དང་། མཐོང་ལམ་དང་། སྒོམ་ལམ་རྣམས་ལ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བཞག་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དྲན་ཉེ་ཚོགས་ལམ། ཡང་དག་སྤོང་བ་དྲོད་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་པ་རྩེ་མོ་དང
Chinese
是了知生起之理者。因为与菩提相顺之故。三十七者与彼方相合。从名之门而说。三乘各自灭尽与不生之了知智慧法。自之菩提三者任何者即是，如是说之。因为是断自之所断烦恼且圆满所应得之道的缘故。念住等菩提之法三十七者法。与彼菩提之方相合如是说之。因为是生彼之相顺道之自性之故。三十七者法。有从名之门安立之理。从四念住乃至八支圣道之间安立之故。第二者。归摄为十事。信与精进念及。智慧禅定舍平等喜。寻伺与戒律极调柔。念住是智慧。精进是正断如是说。神足是禅定。所说主要彼等是。从加行生功德一切亦是。如是说。彼等三十七者法。是归摄为十事，即信与。精进与。念与。智慧与。禅定与。舍平等与。喜与。寻伺与。戒律与。极调柔与归摄为十之故。四念住归摄于智慧，四正断归摄于精进，四神足归摄于禅定。信等五根力之体性，与菩提分五支之体性与归摄为十之故。说念住近是智慧等是说主要者，然非决定如是，念住等彼等是各自之加行彼之力所生之功德心所一切亦是彼之故。第三者。七科次第。业是最初者等与。抉择分相应诸者与。见与修道极善分。如是说。有部说。三十七之七科法。有安立之次第。业是最初者即资粮道者等与，抉择分相应者等与，见道与，修道等次第安立之故。因此，念住近是资粮道。正断是暖位。神足是顶位等。
English
It is the one who understands the arising. Because it is in accordance with enlightenment. The thirty-seven are in harmony with that direction. It is said from the gate of name. The wisdom of knowing that the three vehicles are exhausted and not born is the Dharma. Whichever of the three enlightenments is oneself, it is said as such. Because it is the path of abandoning one's own afflictions to be abandoned and perfecting what should be attained. The thirty-seven dharmas of enlightenment such as mindfulness are dharmas. It is said to be in harmony with the direction of that enlightenment. Because it is the very nature of the path that is in accordance with generating it. The thirty-seven are dharmas. There is a way to establish it from the gate of name. Because it is established from the four mindfulnesses to the eightfold noble path. The second is. Condensed into ten substances. Faith and diligence, mindfulness and. Wisdom, samadhi, equanimity, joy. Investigation and discipline are extremely gentle. Mindfulness is wisdom. Diligence is said to be the right abandonment. The miraculous foot is samadhi. Those mentioned mainly are. All the qualities arising from practice are also. It is said. Those thirty-seven are dharmas. It is condensed into ten substances, namely faith and. Diligence and. Mindfulness and. Wisdom and. Samadhi and. Equanimity and. Joy and. Investigation and. Discipline and. Because it is condensed into ten with extreme gentleness. The four mindfulnesses are condensed into wisdom, the four right abandonments are condensed into diligence, and the four miraculous feet are condensed into samadhi. The nature of the five roots of faith and so on, and the nature of the five branches of enlightenment are condensed into ten. Saying that mindfulness is close to wisdom, etc., is saying the main thing, but it is not necessarily so. Mindfulness, etc., are all the qualities of mind arising from the power of their respective practices. The third is. The seven categories are in order. Karma is the first, etc., and. Those corresponding to the division of discernment and. Seeing and cultivating the path are extremely well divided. It is said. The Vaibhashikas say. The seven categories of the thirty-seven dharmas. There is an order of establishment. Karma is the first, that is, those on the path of accumulation, etc., those corresponding to the division of discernment, etc., the path of seeing, and the path of cultivation are established in order. Therefore, mindfulness is close to the path of accumulation. Right abandonment is the heat position. The miraculous foot is the peak position, etc.