Tibetan
་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཆོས་ཅན་དེའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་སོ། ཁ་ཅིག །ལྟ་བ་ལྔ་པོ་དེ་ལྟ་བ་ཡིན་ཟེར་ན། རེ་ཞིག་དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། ལྟ་ངན་ལྟ་བར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཤེས་རབ་ཉོན་མོངས་ཅན་ཤེས་རབ་ཏུ་མི་རུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། ཤེས་རབ་ཉོན་མོངས་ཅན་དང་ལོག་ལྟ་རྒྱུད་ལྡན་ཡིན་ན་ཤེས་རབ་ཅན་ཡིན་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ། མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་སྙམ་སྟེ་དཔྱད་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་། དེ་ལྔ་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། གངས་སྤེལ་ལས། ལོག་པར་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་ཐམས་ཅད་ནི་ལྟ་བ་མི་འདོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག །ལམ་དང་འགོག་པ་མཐོང་སྤང་གང་རུང་ཡིན་ན། འགོག་ལམ་གང་རུང་ལ་དམིགས་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ། སྤང་བྱ་དེ་དག་ཡུལ་ལ་དམིགས་ནས་ལོག་པར་འཇུག་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་འཇོག་པའི་ཕྱིར་ན་མ་ཁྱབ་སྟེ། འགོག་ལམ་མཐོང་སྤང་དུ་གྱུར་པའི་འདོད་ཆགས་ང་རྒྱལ་ལྟ་བུས་དེ་གང་རུང་ལ་དམིགས་ནས་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་མ་དམིགས་པར་ཟག་བཅས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་ལ་དམིགས་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དབང་ཕྱུག་སོགས་རྒྱུར་མངོན་ཞེན་པ། །རྟག་བདག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཡིན། །རབ་ཏུ་འཇུག་པས་དེ་ཕྱིར་དེ། །ལྟ་བ་གསུམ་ལམ་ཕྱིན་ཅི་ལོག ། བཞི་ཚན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཕྱིར་དང་། །ངེས་རྟོག་ཕྱིར་དང་སྒྲོ་འདོགས་ཕྱིར། །སེམས་དང་འདུ་ཤེས་དེའི་དབང་གིས། །ཞེས་བྱུང་། དབང་ཕྱུག་སོགས་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་མིན་པ་ལ་རྒྱུར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེ་ཆོས་ཅན། སྡུག་ཀུན་མཐོང་སྤང་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དབང་ཕྱུག་རྟག་པ་དང་བདག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་ཞེན་པ་ཡིས་རབ་ཏུ་འཇུག་པས་དེའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དེ་འདྲ་བ་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་ཀྱིས་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། འཇིག་ལྟ་ལོག་ལྟ་མཐར་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་སྟེ་ལྟ་བ་གསུམ་ལས་ཕྱེ་བའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བཞི་ཡོད་དེ། མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་པར་ལྟ་བ་དང་། མི་གཙང་བ་ལ་གཙང་བར་ལྟ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་བདེ་བར་ལྟ་བ་དང་། བདག་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་བཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ལྟ་བ་གསུམ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞིར་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། མཐར་ལྟ་ལ་རྟག་འཛིན། མཆོག་འཛིན་ལ་གཙང་བ་དེའི་འཛིན་པ་གཉིས། འཇིག་ལྟ་ལ་བདག་ལྟ་བཞག་པའི་ཕྱིར། ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་ཚན་གཅིག་པོ་ཆོས་ཅན། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད
Chinese
有法。因此有。因为，因此有。有法，因为，因此有。因为有它，不能许。有些说，如果说这五种见是见，暂时这样不合理，因为邪见不能成为见。因此有，因为染污慧不能成为慧。如果未成立，如果具有染污慧和邪见，则周遍是具有智慧，因为未成立。如果许，则太过了，应当思考。另外，这五者不是见，因为《冈波瓦语录》中说：“所有以邪恶为对境的智慧，都不认为是见。”有些人说，如果是道和灭中的任何一个见断，则周遍缘于灭道中的任何一个。因为所断之法以缘于境的方式安立为邪恶之入门，所以不周遍，因为成为灭道见断的贪欲我慢等，不缘于任何一个而入门。因此有，因为这二者不缘于特殊的境，而是缘于有漏的差别而入门。第二是：执著自在等为因，是常我颠倒。因为极度入门，所以那是三种见道的颠倒。四种颠倒的原因，是决定思择的原因和增益的原因。由心和意识的力量所致。如是说。执著自在等非为众生之因者为因，此有法，是苦集所断，因为对痛苦之因邪入之故，因为执著自在为常和我的颠倒之故。周遍，因为这样的是苦法忍所断。坏聚见、邪见、边执见，即三种见解中分离出来的颠倒之法，你有四种，即于无常执为常，不净执为净，苦受执为乐，无我执为我的颠倒，有四种颠倒之故。从三种见解中分离出四种颠倒，因为于边见执为常，于胜见执为净的这两种执著。于坏聚见中安立我见之故。四种颠倒一组，此有法，有安立为颠倒之理由。
English
Possessing a quality. Therefore, it follows. Because of that, it follows. Possessing a quality, therefore, it follows. Because it exists, it cannot be asserted. Some say, if those five views are said to be views, then for a while, that is not reasonable, because wrong views cannot be views. Therefore, it follows, because wisdom with defilements cannot be wisdom. If it is not established, if one possesses wisdom with defilements and wrong views, then it follows that they are pervaded by being wise, because it is not established. If you assert it, it is too extreme, so it should be considered. Furthermore, those five are not views, because in the Gangpoel it is said: "All wisdom that aims at the wrong is not considered a view." Some say, if the path and cessation are any of the seen-to-be-abandoned, then it follows that they are pervaded by aiming at any of the path and cessation. Because those to-be-abandoned are established as entering wrongly by aiming at the object, so it is not pervasive, because attachment, pride, etc., which have become the seen-to-be-abandoned of the path and cessation, do not enter by aiming at any of them. Therefore, it follows, because those two do not aim at a special object, but enter by aiming at the distinction of the contaminated. The second is: Manifestly clinging to power, etc., as the cause, is the inversion of permanence and self. Because of entering extremely, therefore, that is the inversion of the three views of the path. The reason for the four inversions is the reason for definite discernment and the reason for imputation. It arises from the power of mind and consciousness. It is said. Manifestly clinging to power, etc., as the cause, which is not the cause of beings, that possessing a quality, is abandoned by suffering and origin, because of wrongly entering the cause of suffering, because of clinging to power as permanent and the inversion of self. It is pervasive, because such is abandoned by the forbearance of suffering. The view of the aggregates, wrong view, and extreme view, that is, the inversion separated from the three views, you have four, that is, clinging to permanence in impermanence, clinging to purity in impurity, clinging to happiness in suffering, and clinging to self in non-self, because there are four inversions. The four inversions are separated from the three views, because clinging to permanence in the extreme view, clinging to purity in the superior view, these two clingings. Because the view of self is established in the view of the aggregates. The single set of four inversions, this possessing a quality, has the reason for being established as an inversion.
Tibetan
་དེ། དམིགས་པ་ལ་ཕྱིན་ནི་ལོག་པའི་ཕྱིར་དང་། དེར་ངེས་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་དང་། སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ཁྱབ་སྟེ། ལྟ་བ་གཞན་དང་ཚུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན་སོགས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་སྒྲོ་མི་འདོགས་པའི་ཕྱིར། མདོ་ལས་སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཅེས་གསུངས་པ་དང་མི་འགལ་ཏེ། དེ་གཉིས་ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེའི་དབང་གིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་བ་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ང་རྒྱལ་ལ། དབྱེ་བ་དང་། སྤོང་ཚུལ་དོགས་གཅོད་བཅས་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ང་རྒྱལ་བདུན་ནམ་དགུ་གསུམ་མོ། །ཞེས་བྱུང་། ང་རྒྱལ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་དུ་མ་ཡོད་དེ། འདི་དང་བདག་རིགས་སོགས་མཉམ་མོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའི་མཉམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང་དེ་ལས་བདག་ལྷག་གོ་སྙམ་པའི་ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་དང་། ཁྱད་པར་འཕགས་པ་དེ་ལས་ཀྱང་བདག་འཕགས་སོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ལས་ང་རྒྱལ་དང་། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལ་དམིགས་ནས་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང་། ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་དེ་མ་ཐོབ་ཀྱང་ཐོབ་སོ་སྙམ་པའི་མངོན་པར་ང་རྒྱལ་དང་། ཁྱད་འཕགས་དེ་ལས་ཅུང་ཟད་དམན་ནོ་སྙམ་པའི་ཅུང་ཟད་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང་། ཡོན་ཏན་མིན་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་རློམ་པའི་ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་དང་བདུན་ཡོད་ཅིང་། བསྟན་བཅོས་དག་ལས། བདག་མཆོག་ཡིན་ནོ། །བདག་དང་འདྲའོ། །བདག་དམན་ནོ། །བདག་པས་མཆོག་གོ །བདག་པས་དམན་ནོ། ། བདག་དང་མཉམ་པ་མེད་དོ། །བདག་པས་དམན་པ་མེད་དོ། །བདག་དང་མཉམ་པ་ཡོད་དོ། །བདག་པས་དམན་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་དགུ་གསུངས་པ་རྣམས་ནི། ང་རྒྱལ་དང་ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་དང་ཅུང་ཟད་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་འགའ་ཞིག་ནི་ང་རྒྱལ་དངོས་མིན་ཏེ། དེའི་རྣམ་པ་ལྟ་བུ་ལ་ང་རྒྱལ་དུ་བཏགས་པའི་ཕྱིར། ང་རྒྱལ་དུ་འགྲོ་བ་ལ་ཉོན་མོངས་པས་ཀུན་ནས་བསླངས་པ་ཞིག་དགོས་ཀྱི། བདག་མཆོག་གོ་སྙམ་པ་ལྟ་བུ་ཙམ་ནི་ང་རྒྱལ་མིན་ཏེ། ཡིན་ན་སངས་རྒྱས་ལའང་ང་རྒྱལ་ཡོད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། མཐོང་དང་སྒོམ་པས་ཟད་བྱ་བ། །སྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི། །གསོད་དང་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའོ། །དེ་བཞིན་འཇིག་སྲེད་འཕགས་པ་ལ། ། རྣམ་སོགས་ངའོ་སྙམ་མི་འབྱུང་། །ལྟ་བས་རྒྱས་པར་འགྱུར་ཕྱིར་རོ། །མི་དགེའི་འགྱོད་པ་འདམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱུང་། ང་རྒྱལ་བདུན་པོ་དེ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་མཐོང་ལམ་དང་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཆ་གཉིས་ཡོད་དེ། མཐོང་སྤང་རྣམས་མཐོང་ལམ་དང་། སྒོམ་སྤང་རྣམས་སྒོམ་ལམ་གྱིས་སྤོང་བའི་ཕྱིར། སྒོམ་པ
Chinese
彼，对于所缘是颠倒的缘故，于彼定是分别的缘故，以及增益的缘故。周遍，因为其他见和相似行者胜执等不如此增益的缘故。经中说心颠倒和意识颠倒，这并不相违，因为那二者是考虑到以见颠倒的力量而变为颠倒的缘故。第二是慢，分为差别和，断除方式疑问，共二者。第一是，慢有七种或九种三者。如是说。慢，法相，您有多种，因为，心想此与我等同的等慢，以及心想我胜过他的胜慢，以及慢中之慢，心想我胜过彼特别殊胜者，以及缘取近取蕴而心想我之慢，以及未获得功德差别却心想已获得的现慢，以及心想我稍微劣于彼殊胜者的少分慢，以及于非功德执为功德的邪慢，共有七种。论典中说，我是最胜，我与彼等同，我劣于彼，我胜于彼，我劣于彼，无与我等同者，无劣于我者，有与我等同者，有劣于我者，所说的九种，是以慢和胜慢以及少分慢三种所摄持的缘故。其中一些不是真正的慢，因为是把类似它的形态假名为慢的缘故。成为慢需要由烦恼所引发，仅仅心想我是最胜的，不是慢，如果是，则应成佛也有慢的过失。第二是，见与修所断尽，修所应断者，是杀与一切缠缚。如是贪爱坏聚见，于蕴等不生起我之想。以见增长之故。不善的后悔是泥。如是说。那七种慢，法相，您有见道和修道所断尽的二分，因为见所断于见道，修所断于修道所断的缘故。修
English
That, because the object is inverted, because it is definitely discriminated there, and because of superimposition. It is pervasive, because other views and similar practitioners do not superimpose in this way. It is not contradictory that the sutra says mind is inverted and consciousness is inverted, because those two are considered to be inverted by the power of inverted views. Second is pride, divided into differences and, ways to abandon doubts, a total of two. The first is, there are seven or nine types of pride. It is said. Pride, dharma characteristic, you have many, because, the equal pride of thinking that this is equal to me, and the superior pride of thinking that I am superior to him, and the pride of pride, thinking that I am superior to that particularly superior one, and the pride of thinking I in relation to the aggregates of close grasping, and the manifest pride of thinking that I have obtained the qualities that have not been obtained, and the slight pride of thinking that I am slightly inferior to that superior one, and the false pride of considering non-qualities as qualities, there are seven types. In the treatises it is said, I am the most superior, I am equal to him, I am inferior to him, I am superior to him, I am inferior to him, there is no one equal to me, there is no one inferior to me, there is one equal to me, there is one inferior to me, the nine types that are said are because they are held by the three types of pride, superior pride, and slight pride. Some of them are not real pride, because it is because the form like it is nominally called pride. Becoming pride requires being caused by afflictions, simply thinking that I am the most superior is not pride, if it is, then it should be a fault that the Buddha also has pride. The second is, what is to be exhausted by seeing and meditating, what should be abandoned by meditating, is killing and all entanglements. Likewise, the view of the perishable aggregate of love, the thought of I does not arise in relation to the aggregates. Because it grows by seeing. Unwholesome regret is mud. It is said. Those seven prides, dharma characteristic, you have two parts to be exhausted by the path of seeing and the path of meditation, because what is to be abandoned by seeing is on the path of seeing, and what is to be abandoned by meditation is abandoned on the path of meditation. Meditation