Tibetan
ན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སེམས་བྱུང་རྣམས་སོ། །འདི་ལྔ་ནི་སེམས་ཀུན་གྱི་འཁོར་དུ་འགྲོ་བས་ཀུན་འགྲོའོ། །འདུན་པ་དང་མོས་པ་དང་དྲན་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ལྔ་ནི་ཡུལ་ངེས་ལྔ་སྟེ། འདུན་པ་ནི། ཡུལ་དེ་ཉིད་དོན་དུ་གཉེར་བའི་འདོད་པ་ཞིག་གོ །དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་འདོད་ནས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལྟ་བུ་འདོད་པ་དང་འདུན་པ་ཡིན་ཡང་སྲིད་པ་མིན། བུད་མེད་ལྟ་བུ་འདོད་པ་ནི་འདོད་འདུན་སྲེད་པ་གསུམ་ཀ་ཡིན་ནོ། །མོས་པ་ནི། ཇི་ལྟར་ངེས་པའི་དོན་འཛིན་འདོད་པ་སྟེ་དཀོན་མཆོག་གི་ཡོན་ཏན་དྲན་ནས་མོས་པ་ལྟ་བུའོ། །དྲན་པ་ནི། ཇི་ལྟར་ངེས་པའི་དོན་མི་བརྗེད་པར་འཛིན་པའི་སེམས་བྱུང་ངོ་། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི། རིང་ཐུང་གང་ཡིན་ཡང་དགེ་བའི་དམིགས་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་སེམས་བྱུང་སྟེ་མི་དགེ་བ་ལ་རྩེ་གཅིག་པ་རྣམས་དེ་མིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ནི། དམིགས་པའི་ཆོས་རབ་ཏུ་ལེགས་པར་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་སེམས་བྱུང་སྟེ་ལོག་པའི་ཤེས་རབ་རྣམས་དེ་མིན་ནོ། །དེ་རྣམས་ནི་རང་རང་གི་ཡུལ་སོ་སོའམ་རེ་རེར་ངེས་པས་ཡུལ་ངེས་སོ། །དད་པ་ནས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་བར་བཅུ་གཅིག་ནི་དགེ་བ་བཅུ་གཅིག་སྟེ། དང་པོ་ནི། ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་བླང་དོར་གྱི་གནས་སོགས་ལ་དགའ་བའི་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཏེ། བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་དང་ལས་རྒྱུ་འབྲས་དང་བདེན་བཞིའི་བླང་དོར་རྣམས་ལ་འཇུག་པར་འདོད་པ་རྣམས་སོ། །ངོ་ཚ་ཤེས་པ་ནི། བྱ་བ་འདི་ཆོས་དང་མི་མཐུན་པས་བྱར་མི་རུང་སྙམ་ནས་ཉེས་པ་ལ་འཛེམ་པའོ། ཁྲེལ་ཡོད་ནི། འདི་ལྟར་བྱས་ན་གཞན་གྱིས་སྨད་དུ་འོང་སྙམ་དུ་ཉེས་པ་ལ་འཛེམ་པའོ། །བག་ཡོད་ནི། ཉེས་པའི་ཕྱོགས་ཀུན་ལ་སེམས་སྲུང་བའོ། །བཏང་སྙོམས་ནི། ཕྱོགས་རིས་སུ་མི་གཅོད་པར་བར་མར་གནས་པའོ། །མི་འཚེ་བ་ནི། གཞན་ལ་ཐོ་མི་འཚོམ་པ་སྟེ་གནོད་པར་མི་སེམས་པའོ། །འདོད་ཆགས་མེད་པའི་དགེ་བ་ནི། འདོད་པའི་ཡུལ་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་མ་ཆགས་པའོ། །ཞེ་སྡང་མེད་པ་ནི། གཞན་ལ་མནར་སེམས་མེད་པའོ། །གཏི་མུག་མེད་པ་ནི། ལས་འབྲས་སོགས་བླང་དོར་རགས་པ་ལ་རྨོངས་པ་མེད་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི། དགེ་བའི་བྱ་བ་ལ་སྤྲོ་བ་སྟེ་མི་དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་བ་ནི་དེ་མིན་ནོ། །ཤིན་སྦྱངས་ནི། སེམས་ལས་དྲུང་དུ་བྱེད་པའོ། །འདི་རྣམས་ནི་དགེ་བར་ངེས་པས་ན་དགེ་བ་བཅུ་གཅིག་གོ །འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་དང་ང་རྒྱལ་དང་མ་རིག་པ་ལྟར་ཐེ་ཚོམ་ཉོན་མོངས་ཅན་རྣམས་ནི་རྩ་ཉོན་དྲུག་གོ །འདོད་ཆགས་ནི་ཟག་བཅས་ཀྱི་དངོ
Chinese
这些是相应的作意的心所。这五者是周遍于一切心的，故为遍行。欲、胜解、念、等持、慧五者是境决定五者。欲是：对于彼境追求的希求。例如，想要成佛而去追求，这是希求和欲，但可能不是贪。像对女人的欲望，就是欲、希求、贪三者都有。胜解是：想要执持如其所决定的意义，例如忆念三宝的功德而生起胜解。念是：对于如其所决定的意义不忘失地执持的心所。等持是：无论时间长短，一心安住于善的所缘的心所，一心专注于不善的则不是。慧是：对于所缘的法完全良好地辨别的心所，邪慧则不是。这些是各自对于自己的境，各自或个别地决定，故为境决定。从信到轻安之间的十一个，是善心所十一个。第一个是：对于特殊的境和应取舍之处等感到欢喜的心所，例如对于上师、三宝、业果和四谛的应取舍等想要进入。知惭是：心想这个行为与法不符，不应做，因而对罪恶感到羞愧。知愧是：心想这样做会被他人责骂，因而对罪恶感到羞愧。不放逸是：守护一切罪恶的方面。舍是：不偏袒任何一方，处于中间状态。不害是：不损害他人，即不怀有害人之心。无贪的善是：不贪著五欲等有漏之事物。无嗔是：不对他人怀有恼害之心。无痴是：对于业果等粗略的取舍没有愚昧。精进是：对善行感到欢喜，对不善行感到欢喜则不是。轻安是：使心堪能。这些是决定为善的，所以是善心所十一个。贪、嗔、慢、无明、疑等烦恼是有根本烦恼六个。贪是对有漏之物
English
These are the corresponding mental factors of attention. These five are pervasive in all minds, hence they are called pervasive. Desire, ascertainment, mindfulness, concentration, and wisdom are the five object-determining factors. Desire is: a wish to pursue that object. For example, wanting to become a Buddha and pursuing it is both a wish and a desire, but it may not be greed. Desire for a woman, for example, includes desire, wish, and greed. Ascertainment is: wanting to hold the meaning as it is determined, such as remembering the qualities of the Three Jewels and generating ascertainment. Mindfulness is: the mental factor of holding the meaning as it is determined without forgetting it. Concentration is: the mental factor of abiding single-pointedly on a virtuous object, whether for a long or short time; those who are single-pointed on non-virtue are not included. Wisdom is: the mental factor of completely and excellently discriminating the object of focus; wrong wisdom is not included. These are object-determining because they are determined individually or separately for their respective objects. The eleven from faith to pliancy are the eleven virtuous mental factors. The first is: the mental factors of delighting in special objects and what should be accepted or rejected, such as wanting to engage with the guru, the Three Jewels, karma and its results, and the acceptance and rejection of the Four Noble Truths. Self-respect is: feeling ashamed of wrongdoing, thinking that this action is not in accordance with the Dharma and should not be done. Regard for others is: feeling ashamed of wrongdoing, thinking that doing this will be criticized by others. Conscientiousness is: guarding the mind against all aspects of wrongdoing. Equanimity is: remaining in the middle, without being biased towards any side. Non-harming is: not harming others, that is, not harboring harmful thoughts. The virtue of non-attachment is: not being attached to contaminated objects such as the five objects of desire. Non-hatred is: not having a mind of torment towards others. Non-ignorance is: not being ignorant of the rough acceptance and rejection of karma and its results. Diligence is: delighting in virtuous actions; delighting in non-virtuous actions is not included. Pliancy is: making the mind serviceable. These are determined to be virtuous, so they are the eleven virtuous mental factors. Afflictions such as greed, anger, pride, ignorance, and doubt are the six root afflictions. Greed is towards contaminated objects.
Tibetan
ས་པོ་ལ་སྲེད་པའི་སེམས་བྱུང་རྣམས་སོ། །དེ་ཡང་ཟག་བཅས་ཀྱི་གཟུགས་མཛེས་པ་དང་སྒྲ་སྙན་པ་དང་དྲི་རོ་ཞིམ་པ་དང་རེག་བྱ་འཇམ་པ་ལྟ་བུ་འདོད་པའི་ཡུལ་ལྔ་ལ་སྲེད་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་མཛེས་པ་དང་གསུང་སྙན་པ་སོགས་འདོད་པ་ནི་དེ་མིན་ནོ། ཁོང་ཁྲོ་ནི། གཞན་ལ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་དྲག་ཏུ་བྱེད་པའོ། །ང་རྒྱལ་ནི། སེམས་ཁེངས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །མ་རིག་པ་ནི། ཡུལ་ཡང་དག་པའི་དོན་དང་ལས་འབྲས་སོགས་ལ་རྨོངས་པའོ། །ཐེ་ཚོམ་ཉོན་མོངས་ཅན་ནི། རང་ཡུལ་ལ་དོན་མི་འགྱུར་དུ་དོགས་པ་སྟེ། ལས་འབྲས་བདེན་ནམ་མི་བདེན་ཕལ་ཆེར་མི་བདེན་པ་འདྲའོ་སྙམ་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་དག་གིས་སྲིད་པའི་རྩ་བ་བྱེད་པས་རྩ་ཉོན་དུ་བཞག་གོ །འཇིག་ལྟ་དང་ལོག་ལྟ་དང་མཐར་ལྟ་དང་ལྟ་བ་མཆོག་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་རྣམས་ནི་ལྟ་བ་ལྔ་སྟེ། འཇིག་ལྟ་ནི། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་འདི་ལ་དམིགས་ནས་བདག་གམ་བདག་གིར་འཛིན་པའི་ཤེས་རབ་ཉོན་མོངས་ཅན་ནོ། །མཐར་ལྟ་ནི། འཇིག་ལྟས་བཟུང་བ་ལྟར་གྱི་བདག་དེ་རྟག་ཆད་གང་རུང་དུ་ལྟ་བའོ། །ལོག་ལྟ་ནི། དཀོན་མཆོག་དང་ལས་འབྲས་སོགས་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡོད་པ་ལ་ནི་དེ་མེད་པར་ལྟ་བའོ། །ལྟ་བ་མཆོག་འཛིན་ནི། ལྟ་ངན་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ལྟ་བ་མཆོག་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པའོ། །ཚུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན་ནི། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ངན་པ་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའོ། །འདི་ལྔ་ནི་ལྟ་ངན་ལ་ལྟ་བ་ཞེས་བཏགས་པའོ། ཁྲོ་བ་ནས་རྣམ་གཡེང་གི་བར་ཉི་ཤུ་ནི་ཉེ་ཉོན་ནོ། ཁྲོ་བ་ནི། གནོད་བྱེད་ལ་ཡིད་འཁྲུགས་པའི་སེམས་བྱུང་སྟེ། འདི་ནི་ཁོང་ཁྲོ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི་ཁོང་ཁྲོ་དང་གཅིག་མིན་ནོ། ཁོན་འཛིན་ནི། གནོད་བྱེད་ལ་ཤ་གཉེར་བ་མི་གཏོང་བའོ། །འཆབ་སེམས་ནི། ཉེས་པ་བྱས་པ་དགོས་མེད་དུ་སྦེད་པའོ། །འཚིག་པ་ནི། ཁྲོ་བས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་འཚིག་པའོ། །ཕྲག་དོག་ནི། གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་དང་ཡོ་བྱད་སོགས་ཀྱི་ཕུན་ཚོགས་ལ་ཡིད་འཁྲུགས་པའོ། །སེར་སྣ་ནི། ཟག་བཅས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་དམ་དུ་འཛིན་པའོ། །སྒྱུ་ནི། ཉེས་པ་འགག་ཞིང་ཟུར་གྱིས་གཞན་དུ་སྒྱུར་བའོ། །གཡོ་ནི། ཡོན་ཏན་དེ་མེད་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ལྟར་སྟོན་པའོ། །རྒྱགས་པ་ནི། རང་གི་ཡོ་བྱད་སོགས་ལ་ཆགས་ཤིང་དྲེགས་པའོ། །རྣམ་པར་འཚེ་བ་ནི། གཞན་ལ་ཐོ་འཚམ་པའོ། །ངོ་ཚ་མེད་པ་ནི། རང་དང་ཆོས་གང་རུང་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་ཉེས་པ་ལ་མི་འཛེམ་པའོ། ཁྲེལ་མེད་ནི། གཞན་གྱིས་འཕྱ་བ་
Chinese
这些是贪著于处所的随心所生。也就是贪著于有漏的色美妙、声音悦耳、气味芬芳、味道鲜美、触感柔滑等五种欲妙。贪著于佛陀的身体美妙、言语悦耳等则不是这样。忿怒是：对他人极度地施加折磨之心。骄慢是：内心傲慢的形态。无明是：对真实的义理和业果等愚昧无知。怀疑的烦恼是：对自己的境产生不确定性的怀疑，例如：业果是真是假？大概不是真的吧，这样想。这些是产生存在的根本，所以被安立为根本烦恼。坏聚见、边见、邪见、见取见、戒禁取见等五见是：坏聚见是：以这些近取蕴为对境，执著为我或我所的具有烦恼的智慧。边见是：将坏聚见所执著的我，视为常或断的任何一种。邪见是：对于三宝和业果等特殊境，认为不存在。见取见是：认为像这样的恶见是殊胜的见解。戒禁取见是：将恶劣的戒律和苦行视为殊胜。这五种被称为对恶见的执著。从忿怒到掉举之间的二十种是近烦恼。忿怒是：对损害者心生厌恶的随心所生，这由忿恨产生，但与忿恨并非同一。怀恨是：对损害者怀恨在心，不肯放过。覆藏是：毫无必要地隐藏自己所犯的过错。恼怒是：由忿怒所引发的心烦意乱。嫉妒是：对他人功德和资具等的圆满心生厌恶。悭吝是：紧抓着有漏的资具不放。谄诳是：掩盖过失，偷偷地转移到别处。奸诈是：明明没有功德，却装作有的样子。傲慢是：贪恋自己的资具等而产生的骄傲自满。损害是：妨碍他人。无惭是：以自己或法作为理由，对罪过不感到羞耻。无愧是：被他人嘲笑
English
These are the mental factors of craving for a place. That is, craving for the five desirable objects such as the beauty of form, the pleasantness of sound, the fragrance of smell, the deliciousness of taste, and the smoothness of touch, which are contaminated. Craving for the beauty of the Buddha's body and the pleasantness of his speech is not like that. Anger is: intensely tormenting others in every way. Pride is: the state of being conceited. Ignorance is: being ignorant of the true meaning of objects and the results of actions. Doubtful afflictions are: doubting the immutability of one's own object, such as thinking, "Is karma true or not? It seems mostly untrue." These are the root of existence, so they are established as root afflictions. The five views of destructible view, extreme view, wrong view, view of holding views as supreme, and view of holding moral discipline and asceticism as supreme are: Destructible view is: the wisdom afflicted with clinging to these aggregates of appropriation as self or belonging to self. Extreme view is: viewing that self, as held by destructible view, as either permanent or annihilated. Wrong view is: viewing that there are no special objects such as the Three Jewels and the results of actions. View of holding views as supreme is: holding such a wrong view as the supreme view. View of holding moral discipline as supreme is: holding bad moral discipline and asceticism as supreme. These five are called views of holding onto bad views. The twenty from anger to distraction are secondary afflictions. Anger is: a mental factor of being disturbed by the one who harms, which arises from hatred, but is not the same as hatred. Resentment is: holding a grudge against the one who harms and not letting go. Concealing is: unnecessarily hiding the faults one has committed. Annoyance is: mental agitation caused by anger. Jealousy is: being disturbed by the excellence of others' qualities and possessions. Miserliness is: holding onto contaminated possessions tightly. Deceit is: concealing faults and secretly transferring them elsewhere. Cunning is: pretending to have qualities that one does not have. Arrogance is: being attached to one's own possessions and being proud. Harm is: hindering others. Shamelessness is: not being ashamed of faults by using oneself or the Dharma as a reason. Immodesty is: being ridiculed by others.