Tibetan
ར་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་བཤད། །ཅེས་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། ཕྱི་མའི་དབང་དུ་བྱས་ན། སཾ་བྷུ་ཊི་ལས། དབང་ཕྱུག་དང་ནི་གཟུགས་བཟང་དང་། །དཔལ་དང་གྲགས་དང་ཡེ་ཤེས་དང་། །བརྩོན་འགྲུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། །དྲུག་པ་དེ་ལ་སྐལ་ཞེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཏེ། ལུང་སྔ་མ་བཅོམ་པ་དང་། ལུང་ཕྱི་མ་ལྡན་པའི་དོན་དུ་སོ་སོར་སྦྱར་ཡང་རུང་ངོ་། བྷ་ག་ཝན་ལ་འདས་ཞེས་པའི་དོན་དངོས་སུ་མེད་ཀྱང་། དོན་གྱིས་ཐོབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བླ་ཐབས་སུ་བསྣན་པ་སྟེ། སྲིད་ཞི་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས་ཤིང་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའོ། །གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི། རྒྱལ་པོའི་ཁ བ་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལ་ཞེས་པས་བསྟན་ཏེ། རྒྱལ་པོ་བཞུགས་པའི་གནས་ཡིན་པས་ན་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་དང་། དེའི་ཤར་ན་རི་བྱ་རྒོད་ཀྱི་གཟུགས་ཕུང་ལྟར་ཡོད་པས་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོ་དང་། བྱ་རྒོད་སྤུངས་པ་ལྟར་དང་། རིན་པོ་ཆེའི་བྲག་བྱ་རྒོད་ཀྱི་མགོ་བོ་ལྟ་བུ་ཡོད་པས་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་བཞུགས་ནས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རི་དེ་བསྐལ་པ་འཇིག་པའི་ཚེ་ཡང་མི་འཇིག་ཅེས་མཁས་པ་ཁ་ཅིག་གསུང། འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་དང་ཐབས་གཅིག་ཏུ་བཞུགས་ཏེ་ཞེས་པས་སྟོན་ཏེ། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་ནི་སྒྲས་ཟིན་ལྟར་རོ། །དགེ་སློང་ནི་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་སྟེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་ཉེ་བར་བྱེད་པའི་དོན་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་སེམས་པས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་ཞིང་། དགེ་འདུན་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་མི་ཕྱེད་པའི་དོན་དང་། ཆེན་པོ་སྔ་མ་ནི་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཐོན་པོ་ཐོབ་པའི་དོན་ཡིན་ལ། ཆེན་པོ་ཕྱི་མ་ནི་དོན་བདུན་ལ་འཇུག་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དམིགས་པ་ཆེ་བ་དང་། སྒྲུབ་པ་གཉིས་དང་། ཡེ་ཤེས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། ཐབས་མཁས་དང་། སྒྲུབ་པ་དང་། འཕྲིན་ལས་ཆེན་པོ་སྟེ་བདུན་ལ་འཇུག་པར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །ཐབས་གཅིག་ཏུ་བཞུགས་པ་ནི་དེ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་པའོ། །གཉིས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ལ་གསུམ། །གང་གིས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། གང་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་གང་ཟག །ཇི་ལྟར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཟབ་མོ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི
Chinese
如是宣说“薄伽梵”。如是说，若以后者而言，在《桑布扎》中说：“权势与美貌，光辉与名声，智慧与，精进皆圆满，第六者称为有福。”如是所说，前者是降伏，后者是具有之义，也可各自组合。虽然薄伽梵实际上没有“超越”之义，但若从意义上获得，则作为尊称而添加，即超越了有寂二边，且超胜于世间之神。处所圆满，如“在王舍城鹫峰山”所示，因为是国王居住的地方，所以是王舍城，其东边的山像鹫鹰的尸体，所以是鹫峰，像鹫鹰堆积，珍贵的岩石像鹫鹰的头，所以称为鹫峰山，就住在那里。据说，这样的山在劫末时也不会毁灭，一些智者如是说。眷属圆满，如“与大比丘僧团和大菩萨僧团共处”所示，大比丘僧团是指声闻，大菩萨僧团如字面所示。比丘是指受具足戒者，是接近寂灭之义，菩萨是指为了获得大菩提而发心者，所以如此称呼。僧团是指不被相违品所动摇之义，前者之“大”是指获得了高尚的断证功德之义，后者之“大”有七种含义，如《经庄严论》中所说：“大所缘和，二修行与，智慧和，精进和，善巧方便和，修行和，事业广大即七种含义。”共处是指与他们一起居住。第二，不共之处有三：以何加持之三摩地，加持于何者之人，如何加持之方式。第一，彼时薄伽梵以名为甚深光明之法的
English
As it is said, "Bhagavan." As it is said, if we consider the latter, it says in the Samputa: "Power and beauty, splendor and fame, wisdom and, diligence are all complete, the sixth is called fortunate." As it is said, the former means to conquer, and the latter means to possess, and they can also be combined separately. Although Bhagavan does not actually have the meaning of "transcendence," if it is obtained in meaning, it is added as an honorific, that is, it transcends the two extremes of existence and peace, and is superior to the gods of the world. The perfection of the place is indicated by "in Rajagriha, Vulture Peak Mountain," because it is the place where the king resides, so it is Rajagriha, and the mountain to the east of it looks like the corpse of a vulture, so it is Vulture Peak, like a pile of vultures, and the precious rock looks like the head of a vulture, so it is called Vulture Peak Mountain, and he resides there. It is said that such a mountain will not be destroyed even at the end of the kalpa, as some scholars say. The perfection of the retinue is indicated by "together with the great community of monks and the great community of Bodhisattvas," the great community of monks refers to the Shravakas, and the great community of Bodhisattvas is as it is literally. Bhikshu refers to those who have taken full ordination, which means to be close to Nirvana, and Bodhisattva refers to those who aspire to attain great Bodhi, so they are called that. Sangha refers to the meaning of not being shaken by opposing factors, the former "great" refers to the meaning of having attained noble qualities of abandonment and realization, and the latter "great" has seven meanings, as stated in the Sutra Ornament: "Great object and, two practices and, wisdom and, diligence and, skillful means and, practice and, vast activity, these are the seven meanings." Being together means living with them. Second, there are three uncommon aspects: the samadhi by which the blessing is bestowed, the person upon whom the blessing is bestowed, and the manner in which the blessing is bestowed. First, at that time, the Bhagavan, with the Dharma called Profound Illumination,
Tibetan
་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ་ཞེས་པས་བསྟན་ཏེ། དུས་དེའི་ཚེ་ཞེས་པ་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་སྟོན་པའི་ཁྱད་པར། ཟབ་མོ་ནི་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཟབ་མོ་རྟོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་སྟེ་མཉམ་པར་བཞག་པའོ། །སྤྱིར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་དུས་རྟག་ཏུ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སླར་མི་ལྡང་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་པས། གསར་དུ་ཟབ་མོ་སྣང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་མིན་ཡང་། སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རྣམ་པ་བསྟན་པ་ཙམ་ནི་མི་འགལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། སྟོན་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་ཡུལ་ཤཱ་རི་བུ་ལ་ཟབ་མོའི་དོན་ཞུ་བར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། དྲི་བའི་རྒྱུ་དང་། དྲི་བ་དང་ལན་གྱི་ཚུལ་ལོ། དང་པོ་ལ་འོག་གི་དྲིས་ལན་རྣམས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ནི། ཡང་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག །ཞེས་པ་ནས། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་རྣམ་པར་ལྟའོ། །ཞེས་པ་སྟེ། ཡང་ནི་སྟོན་པ་ཟབ་མོ་སྣང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པར་མ་ཟད་ཅེས་པའོ། །དུས་དེའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དེ་ནི་བྱང་སེམས་རང་དོན་ལ་དམིགས་ནས་ཐོབ་པར་འདོད་པས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། གཞན་དོན་དུ་དམིགས་ནས་ཐོབ་པར་འདོད་པས་ན་སེམས་དཔའ་ཆེན་པའོ། སོ་སྐྱེའི་ས་ལས་འདས་ཤིང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ལས་རིང་དུ་སོང་བས་ན་འཕགས་པ། རྒྱུད་ལྔའི་འགྲོ་བ་ལ་ཐུགས་རྗེས་དུས་དྲུག་ཏུ་གཟིགས་པས་ན་སྦྱན་རས་གཟིགས། ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཡིན་པས་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་སྟོན་པ་དང་མཐུན་པར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོའི་སྤྱོད་པ་ཉིད་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་ལྟ་ཞིང་། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ལ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་ལྟ་བར་མཛད་པའོ། བལྟའོ་ཞེས་པས་འཕུལ་ཡོད་པ་ལྟར་བྱས་ན་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་དུ་འགྱུར་བས་ཅུང་མི་བདེ་སྙམ་ཡང་། ཕལ་ཆེར་ལས་དེ་ལྟར་འབྱུང་བས་བརྟག སྤྱིར་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་ཕྱིན་དྲུག་ཡོད་ཀྱང་། འདིར་ཟབ་མོ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་སྒོམ་པ་ལ་ཟབ་མོའི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་སྤྱིར་ལྟ་སྤྱོད་གཉིས་མི་འགལ་བར་སེམས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དྲི་བ་དང་དེའི་ལན་ཇི་ལྟར་མཛད
Chinese
通过“安住于种种三摩地”来表示。所谓“彼时”，是时间的差别；世尊是导师的差别；甚深是所缘的差别，即空性；名为“显现”的三摩地是能缘的差别。像这样安住于证悟甚深之三摩地，即是等持。一般来说，诸佛世尊是恒常以不退转的方式安住于真如，所以并非新安住于甚深显现的三摩地，但仅仅是示现安住之相，并不相违。第二，导师安住于该三摩地后，加持弟子舍利子请问甚深之义。第三分为二：提问的因由，以及提问和回答的方式。第一，以下提问回答的因由是： “又，彼时，菩萨摩诃萨圣观自在。”乃至“观彼等自性为空。” 意思是，不仅导师安住于甚深显现的三摩地。彼时，佛陀的菩提，菩萨希望为了自利而获得，所以称为菩萨；为了利他而希望获得，所以称为摩诃萨。由于已超越凡夫地，远离不善之法，所以称为圣者；由于以慈悲于六时中观视五道众生，所以称为观自在；由于是法的自在者，所以称为自在。他与导师一样，也以智慧观视甚深般若波罗蜜多的行境，并且也以智慧观视色等五蕴，知其自性为空。虽然“观”字带有前缀，看似有“应观”之意，但觉得不太妥当。但大多数经典都是如此，所以需要考察。一般来说，菩萨的行持具有六度，但此处将修习证悟甚深的智慧称为甚深之行。如此一来，我认为观与行总体上并不相违。第二分为二：提问以及如何作答。
English
It is indicated by "abiding in various samadhis." "At that time" refers to the distinction of time; the Bhagavan is the distinction of the teacher; profound is the distinction of the object, which is emptiness; the samadhi called "appearance" is the distinction of the subject. Thus, abiding in the samadhi that realizes such profundity is to be in equipoise. In general, the Buddhas, the Bhagavat, are always in equipoise in suchness in a way that they do not revert. Therefore, although they do not newly abide in the samadhi of profound appearance, it is not contradictory to merely show the aspect of abiding. Secondly, after the teacher abides in that samadhi, he blesses the disciple Shariputra to ask about the meaning of the profound. The third has two parts: the cause of the question, and the manner of the question and answer. First, the cause of the following questions and answers is: "Again, at that time, the Bodhisattva Mahasattva, the noble Avalokiteshvara..." up to "...views them as empty of their own nature." This means that not only did the teacher abide in the samadhi of profound appearance. At that time, the enlightenment of the Buddha, the Bodhisattva wishes to attain it for his own benefit, hence the name Bodhisattva; he wishes to attain it for the benefit of others, hence the name Mahasattva. Because he has transcended the stage of ordinary beings and has gone far from non-virtuous dharmas, he is called noble; because he sees the beings of the five realms with compassion six times a day, he is called Avalokiteshvara; because he is the master of dharma, he is called Ishvara. He, too, like the teacher, contemplates with wisdom the practice of the profound Perfection of Wisdom, and also contemplates with wisdom the five aggregates, such as form, knowing that their nature is empty. Although the word "views" has a prefix, it seems to have the meaning of "should view," but it seems a little awkward. However, most texts are like that, so it needs to be investigated. In general, the conduct of a Bodhisattva has six perfections, but here, the practice of meditating on the wisdom that realizes the profound is called the profound practice. In that case, I think that view and practice are not contradictory in general. The second has two parts: the question and how it was answered.