Tibetan
མིགས་ནས་ལྡོག་བྱར་བདེན་པར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་དགུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདིར་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་གཟུང་རྟོག་གཉིས་ཀྱི་འཇོག་ཚུལ་ཡོད་དེ། བྱང་སེམས་ལམ་གྱི་འཇུག་བྱའི་ཆོས་ལ་དམིགས་ནས་དེའི་འཇུག་བྱར་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བདེན་འཛིན་དེ་ལ་འཇུག་པ་གཟུང་རྟོག་དང་། དེ་ལ་ལྟོས་པའི་ལྡོག་བྱའི་ཆོས་ལ་དམིགས་ནས་དེའི་ལྡོག་བྱར་བདེན་པར་འཛིན་དེ་ལ་ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་ཏུ་བཞག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དེ། བྱང་སེམས་ཀྱིས་འཇུག་པར་བྱ་བ་བླང་བྱ་དང་། ལྡོག་པར་བྱ་བ་སྤང་བྱའི་ཆོས་གང་ལའང་བདེན་པར་མི་འཛིན་ཅིང་། བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་ནས་བསྒོམ་པར་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་གོ་བའི་ཆེད་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་འཛིན་རྟོག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། །རྫས་འཛིན་རྟོག་པ་དང་། རྟག་འཛིན་རྟོག་པའི་དབྱེ་བ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། འཛིན་པ་དང་ནི་འདོར་བ་དང་། །ནས། འཛིན་པ་དང་པོར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པའི་བར་གསུངས། དོན་ནི། འཛིན་པ་དང་པོ་རྗས་འཛིན་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་རྣམ་པ་དགུ་ཡོད་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོན་ཏན་འཛིན་པ་དང་སྐྱོན་འདོར་བའི་གང་ཟག་ལ་དམིགས་ནས་བདེན་པར་འཛིན་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་གང་ཟག་ལ་ཞེས་སྦྱར་ཏེ་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་དམིགས་པ་དང་། བདེན་འཛིན་གྱི་ཁམས་ནི་འདོད་ཁམས་སོགས་གསུམ་པོ་དག་དང་ཉེ་བར་འབྲེལ་བ་ལ་དང་། ཆོས་རྣམས་བདེན་པར་བཟུང་ནས་གནས་པ་ལ་དང་། དེ་ལ་བདེན་མེད་དུ་བདེན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐ་སྙད་དུ་ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཙམ་དུ་བཏགས་པ་ལ་དང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་བདེན་པར་ཆགས་པ་དང་། བདེན་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོ་སྒོམ་པ་ལ་དང་། རྣམ་མཁྱེན་དུ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་མྱུར་དུ་འགྲོ་བ་ལས་ཉམས་པའི་གང་ཟག་ལ་དམིགས་ནས་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོར་བདེན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་རྟོག་དང་དགུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཆེད་བཞིན་ངེས་པར་མི་འབྱུང་དང་། །ནས། འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའི་བར་གསུངས། འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གཞན་བཏགས་འཛིན་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། རྣམ་པ་དགུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཆེད་དུ་བྱ་བར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བའི་སྐྱེས་བུ་བཏགས་ཡོད་ལ་དམིགས་ནས་བདེན་པར་ཞེན་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ལམ་མིན་དྲུག་ལ་ལམ་མ་ཡིན་པར་ངེས་པར་འཛིན་པའི་སྐྱེས་བུ་ལ་དམིགས་པ་དང་། རྒྱུ་འགག་པ་དང་བཅས་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་ཞེན་པའི་སྐྱེས་བུ་ལ་དང་། བདེན་འ
Chinese
因为有执著于所缘为真实的分别念等九种。此处实际所示的所取分别二者的安立方式是：菩萨以道之所入法为对境，执著其所入为真实的实执即是趣入所取分别，以及观待于彼之所返对之法为对境，执著其所返对为真实的即是返回所取分别。如此宣说的必要是：菩萨对于所应趣入的应取和所应返回的应舍之法，任何都不执著为真实，而是了知为无实并应修习，为了理解此义之故。第二，广说执著分别，分为：实事执著分别和常执著分别二者。第一是：‘执著以及舍弃等，乃至，应知最初之执著。’之间所说。意思是：最初的执著，即实事执著分别，法性。你应知有九种相，即：于世俗中，以执持功德和舍弃过失之人为对境而执著为真实，同样，于人，如是连接，以颠倒作意实相之义为对境，以及实执之界与欲界等三界亲近相联，以及诸法执著为真实而安住，以及于彼无实而显现执著为真实，以及诸法于名言中仅假立为法之事物，以及于不顺品执著为真实，以及修习实执之对治，以及以于遍知中如所欲求般迅速行进退失之人为对境，而执著为受用者为真实的分别念等九种。第二是：‘特意定不生等，乃至，执著之分别念是其他。’之间所说。执著之分别念，即假立执著分别，法性。有九种相，即：以对于特意所作之事不如实决定的士夫假立有为对境而执著为真实，同样，以对于非道六者执著为非道之士夫为对境，以及以对于因灭果生执著之士夫，以及实
English
Because there are nine types of conceptualizations that grasp the object of focus as true. Here, the actual way of establishing the two apprehended conceptualizations that are shown is: A bodhisattva, focusing on the Dharma to be entered on the path, the true grasping that grasps its entry as true is the entering apprehended conceptualization, and in relation to that, focusing on the Dharma to be turned away from, grasping its turning away as true is established as the returning apprehended conceptualization. The necessity of explaining it in this way is: A bodhisattva does not grasp anything as true, whether it is the Dharma to be entered, which is to be taken, or the Dharma to be turned away from, which is to be abandoned, but rather understands it as unreal and should cultivate it, for the sake of understanding this meaning. Second, the detailed explanation of grasping conceptualizations is divided into: the conceptualization of grasping real things and the conceptualization of grasping permanence. The first is: 'Grasping and abandoning, etc., up to, one should know the first grasping.' The meaning is: The first grasping, which is the conceptualization of grasping real things, the Dharma nature. You should know that it has nine aspects, namely: In the conventional, focusing on a person who holds virtues and abandons faults, grasping them as true, and similarly, with a person, connecting in this way, focusing on the reversed meaning of the reality, and the realm of true grasping is closely related to the three realms such as the desire realm, and the Dharma is grasped as true and abides, and one is manifestly attached to the unreal as true, and all Dharmas are merely labeled as things of Dharma in name, and one is attached to the unfavorable side as true, and one cultivates the antidote to true grasping, and focusing on a person who has fallen from swiftly progressing as desired in omniscience, grasping them as a enjoyer as true, and so on, there are nine types of conceptualizations. The second is: 'Intentionally not arising definitely, etc., up to, the other conceptualization of grasping.' The other conceptualization of grasping, which is the conceptualization of grasping imputation, the Dharma nature. There are nine aspects, namely: focusing on a person who is intentionally not definitely arising as they are to be done, grasping them as true, and similarly, focusing on a person who definitely grasps the six non-paths as non-paths, and focusing on a person who is attached to the arising of a result with the cause ceased, and the true