Tibetan
ཞུགས་ན་རྒྱལ་བ་དགྱེས་པའི་ལམ་ལ་ཞུགས་པར་འཇོག་ཚུལ་ཡོད་དེ། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཐོབ་བྱ་ཐོབ་བྱེད་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ནམ་ཡང་མི་སླུ་བར་མཐོང་ཞིང་། དེ་དག་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་ཡང་དག་གིས་བཏགས་དོན་བཙལ་བའི་ཚེ། བདེན་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱིས་བཟུང་བ་ལྟར་གྱི་དམིགས་པའི་གཏད་སོ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ན། གང་ཟག་དེ་ནི་རྒྱལ་བ་དགྱེས་པའི་ལམ་ལ་ཞུགས་པར་འཇོག་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་། གང་ཞིག་འཁོར་འདས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རྒྱུ་འབྲས་ནམ་ཡང་སླུ་བ་མེད་མཐོང་ཞིང་། །དམིགས་པའི་གཏད་སོ་གང་ཡིན་ཀུན་ཞིག་པ། །དེ་ནི་རྒྱལ་བ་དགྱེས་པའི་ལམ་ལ་ཞུགས། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། སྣང་བ་རྟེན་འབྲེལ་དང་སྟོང་བ་དེའི་རང་བཞིན་མེད་པ་གཉིས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པར་འཛིན་མི་རིགས་ཏེ། ཕྱིའི་མྱུ་གུ་སོགས་དང་ནང་གི་བདེ་སྡུག་སོགས་རང་རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་དང་འདོགས་བྱེད་ཀྱི་རྟོག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འཆོལ་བར་འབྱུང་བའི་ཀུན་རྫོབ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྣང་བ་རྣམས་སླུ་བ་མེད་པ་ལ་ངེས་ཤེས་གཏིང་ནས་འདྲོངས་པ་དང་། དེ་དག་བཏགས་དོན་ཇི་ལྟར་ཡིན་བཙལ་བའི་ཚེ་རྙེད་རྒྱུ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པའི་སྟོང་བར་ངེས་ནས། སྣང་སྟོང་དེ་གཉིས་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཀྱི་བདེན་གྲུབ་བམ་རིགས་ཤེས་ཀྱི་དཔྱད་བཟོད་དུ་གྲུབ་པར་ཁས་ལེན་དགོས་པ་མ་ཡིན་ཡང་། དེ་ལྟར་མ་གོ་བར་དེ་གཉིས་གཞི་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་གཉིས་ཚོགས་སུ་འདུར་མི་རུང་བའི་འགལ་བར་འདོད་པ་དེ་སྲིད་དུ། ད་དུང་ཐུབ་པའི་དགོངས་པ་ལེགས་པར་རྟོགས་ཞེས་འཇོག་ཏུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སྣང་བ་རྟེན་འབྲེལ་སླུ་བ་མེད་པ་དང་། །སྟོང་བ་ཁས་ལེན་བྲལ་བའི་གོ་བ་གཉིས། །ཇི་སྲིད་སོ་སོར་སྣང་བ་དེ་སྲིད་དུ། །ད་དུང་ཐུབ་པའི་དགོངས་པ་རྟོགས་པ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་འདྲ་བའི་སྣང་སྟོང་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ཏེ། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ལ་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་འཐད་པར་བཞག་ཆོག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་གང་ཡིན་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ཞིང་། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྩ་ཤེ་ལས། གང་ལ་སྟོང་བ་ཉིད་རུང་བ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་རུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གང་། །དེ་ནི་སྟོང་བ་ཉིད་དུ་བཤད། །དེ་ནི་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་སྟེ། །དེ་ཉིད་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །གང་ཕྱིར་རྟེན་འབྱུང་མ་ཡིན་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་
Chinese
如果进入，则有安立为进入诸佛欢喜之道的方法：即见到轮涅诸法的所得、能得、所生、能生的因果何时也不欺骗，并且当以如实的胜义谛观察之理，寻求所诠义时，了知没有像俱生实执所执著的对境的凭借，那么，此人理应安立为进入诸佛欢喜之道，如同下文所说： 无论谁，见到轮涅一切诸法，因果何时也不欺骗，并且所有对境的凭借都已消失，此乃进入诸佛欢喜之道。 这是第三点：显现缘起和空性，不应执持二者为体性各异，因为外在的苗芽等和内在的苦乐等，依赖各自的因缘和能诠的分别念，毫不混杂地产生的世俗缘起之显现，深深确信其不欺骗性，并且当寻求这些所诠义为何时，确信其为空性，连微尘许的所得也没有，虽然不必承认显现和空性是体性各异的实有，或是能经受理智观察而成立的，但是，如果不能如此理解，而认为二者是不能聚集在一个基上的相违，那么，在此之前，仍然不能安立为已经很好地领悟了能仁的密意，如同下文所说： 显现缘起不欺骗，以及空性离于承认之理解，只要二者各自显现，在此之前，仍然没有领悟能仁的密意。 像这样的显现和空性二者体性是一，因为诸法在自性上为空性，一切作用都可以安立，因为凡是缘起，即是自性空，并且自性空的诸法，即是依赖而生，如《中观根本慧论》中所说： 因为空性能够成立，所以一切都能成立。 以及， 凡是缘起，即是说为空性，即是依赖而安立，此即中观之道。 因为没有不是缘起的，任何法
English
If one enters, there is a way to establish oneself as having entered the path that pleases the Buddhas: seeing that the cause and effect of what is to be obtained, what obtains, what is produced, and what produces, of all phenomena of samsara and nirvana, never deceive; and when seeking the meaning of what is designated by the valid reasoning that examines ultimate truth, realizing that there is no reliance on an object as grasped by innate clinging to true existence, then that person should be established as having entered the path that pleases the Buddhas, as it is also said: Whoever sees that the cause and effect of all phenomena of samsara and nirvana never deceive, and all reliance on objects has vanished, that one has entered the path that pleases the Buddhas. The third point is: it is not appropriate to hold that appearance as dependent arising and emptiness as its lack of inherent existence are two different entities, because the appearances of conventional dependent arising, such as external sprouts and internal happiness and suffering, arise without any confusion, relying on their respective causes and conditions and the conceptual thought that designates them, and one has a deep conviction in their non-deceptive nature; and when seeking what the meaning of these designations is, one is certain that they are empty, without even a particle of anything to be found. Although it is not necessary to accept that appearance and emptiness are truly established as different entities, or that they are established as able to withstand rational scrutiny, if one does not understand it in this way and thinks that the two are contradictory, unable to be gathered together on one basis, then until that time, it cannot be established that one has well understood the intention of the Able One, as it is also said: Appearance as non-deceptive dependent arising, and the understanding of emptiness as being free from assertions, as long as the two appear separately, until that time, one has not understood the intention of the Able One. Such appearance and emptiness are of one entity, because all actions can be validly established when phenomena are empty of inherent existence, because whatever is dependent arising is empty of inherent existence, and phenomena that are empty of inherent existence arise dependently, as it is said in the Root Wisdom: Because emptiness is possible, everything is possible. And, Whatever is dependently arisen, that is said to be emptiness, that is dependently designated, that itself is the Middle Way. Because there is no phenomenon that is not dependently arisen
Tibetan
ཡིན་པ། །དེ་ཕྱིར་སྟོང་བ་མ་ཡིན་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་སྟོང་དེ་གཉིས་གཞི་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་མི་འགལ་བར་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་ནུས་པའི་དཔེ་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་མེ་ལོང་ནང་གི་གཟུགས་བརྙན་གང་དུ་སྣང་བ་དང་དེས་སྟོང་བ་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་མི་འགལ་བ་བཞིན་ནོ། །བཞི་བ་ནི། འོ་ན་དུས་གང་གི་ཚེ་རྙེད་ཅེ་ན། ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལྟ་བའི་དཔྱད་པ་རྫོགས་ནས་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་རྙེད་ཚད་ཡོད་དེ། རིགས་པ་ཡང་དག་གིས་དཔྱད་པ་ན། དུས་ནམ་ཞིག་གི་ཚེ་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་བྱ་བྱེད་ནམ་ཡང་མི་སླུ་བར་བློ་ཡུལ་དུ་འཆར་བ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པའི་སྟོང་སང་ངེ་བ་གཉིས་ལས། གཅིག་འཇོག་ཐུབ་པའི་ཚེ་ཅིག་ཤོས་འཇོག་མི་བདེ་བ་ལྟ་བུ་རེས་འཇོག་མི་དགོས་པར། རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་རྟེན་འབྲེལ་མི་སླུ་བའི་དོན་མཐོང་བ་ཙམ་ཉིད་ནས་དེའི་བྱེད་པས། བདེན་འཛིན་གྱིས་བཟུང་བ་ལྟར་གྱི་ཞེན་ཡུལ་མེད་པ་ལ་ངེས་པ་གཏིང་ནས་འདྲོངས་ཏེ་བློ་ཡུལ་དུ་མི་བདེ་བ་མེད་པའི་གོ་བ་ཆགས་པ་ན། ལྟ་བ་དེ་ལ་ཐོས་བསམ་གྱི་དཔྱད་པ་རྫོགས་ནས་ཐུབ་པའི་དགོངས་པ་རྙེད་པར་འཇོག་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ནམ་ཞིག་རེས་འཇོག་མེད་པར་ཅིག་ཅར་དུ། །རྟེན་འབྲེལ་མི་སླུ་མཐོང་བ་ཙམ་ཉིད་ནས། །ངེས་ཤེས་ཡུལ་གྱི་འཛིན་སྟངས་ཀུན་འཇིག་ན། །དེ་ཚེ་ལྟ་བའི་དཔྱད་པ་རྫོགས་པ་ལགས། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་འདི་ལྟར་རྙེད་པར་ཤིན་ཏུ་དཀའ་སྟེ། ལམ་རིམ་ཆུང་བ་ལས། དཀའ་ས་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་མ་ལུས་པར་ཁེགས་པ་དང་། རང་བཞིན་མེད་པའི་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་ལས་སོག་པ་པོ་དང་འབྲས་བུ་མྱོང་བ་པོར་འཇོག་པ་ལ་ངེས་པ་གཏིང་ནས་འདྲོངས་ཏེ། དེ་རྣམས་སུ་འཇོག་ཐུབ་པའི་གཉིས་ཚོགས་དེ་སྲིད་མཐའ་ཙམ་དུ་སོང་བས་དབུ་མའི་ལྟ་བ་རྙེད་པར་དཀའ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །འདི་ལྟར་རྙེད་ན་ངོ་མཚར་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། ཆོས་རྣམས་སྟོང་བ་འདི་ཤེས་ནས། ལས་དང་འབྲས་བུ་བསྟེན་པ་གང་། །ངོ་མཚར་བས་ཀྱང་འདི་ངོ་མཚར། །རྨད་བྱུང་བས་ཀྱང་འདི་རྨད་བྱུང་། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་བ་ནི། གཞན་ཡང་། ཐལ་འགྱུར་བའི་ལྟ་བའི་ཁྱད་ཆོས་ཡོད་དེ། སྤྱིར་སྣང་བས་མེད་མཐའ་དང་སྟོང་བས་ཡོད་མཐའ་སེལ་ཡང་། འདིར་དེ་ལས་ལྡོག་སྟེ་སྣང་བ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དོན་གོ་ན་ཐ་སྙད་ཙ
Chinese
是故。因此，没有非空性的法。如是说故。显空二者于一基之上不相违，能立为一本体之例证有之。譬如镜中之影像，显现处与空性二者，如不违一本体。四者，若问于何时获得耶？应成派之宗规，于不共见之观察圆满后，定能获得胜者之密意。以正确之理智观察时，何时依于因，而果生之作用，永不欺诳地于心中显现，及自性成立丝毫亦无之空荡荡二者，若能安立一者之时，另一者不安立，如是无需轮番安立。仅从见及因生果之缘起不欺诳之义，彼之作用，便能从内心深处确信，如实执著所执持之对境不存在，于心中生起无不适之理解时。因此，可认为该见解已完成闻思之观察，并已获得能仁之密意。如是说：何时无需轮番，一时之间，仅从见及缘起不欺诳，若能摧毁认识对象之一切执著，则此时见解之观察即告完成。如是。如是获得极为困难。于《道次第》小论中说：困难之处在于，完全破除以自性成立之自性，及于无自性之补特伽罗等，安立彼为作者及受果者，对此深信不疑。由于能于彼等安立之二者聚合已达有边之极限，故中观之见解极难获得。如是说故。如是获得则极为稀有。于《菩提心释》中说：知晓诸法皆空性，行持业及果报者，此较稀有更稀有，此较奇妙更奇妙。如是说故。五者，另有应成派见解之特点。通常，显现遣除有边，空性遣除无边。然于此处，反之，若理解显现为缘起之义，则仅是名言。
English
Therefore, there are no phenomena that are not empty. It is said so. There are examples of how appearance and emptiness are not contradictory on the same basis and can be established as one entity. For example, the image in a mirror, where the appearance and emptiness are not contradictory as one entity. Fourth, if asked when it is attained, according to the system of the Prasangikas, after the completion of the unique view's analysis, one can definitely attain the Victorious One's intention. When analyzing with correct reasoning, at what time does the function of the cause relying on the effect arise without fail appearing in the mind, and from the two, emptiness without even a speck of inherent existence, if one can establish one, it is not easy to establish the other, like not needing to establish alternately. From merely seeing the meaning of the unfailing dependent arising of the cause arising from the effect, by that action, from the depths of one's heart, one is certain that the object of attachment as grasped by the clinging to truth does not exist, and when an understanding arises in the mind without discomfort, then it is reasonable to consider that view to have completed the analysis of hearing and thinking, and to have attained the intention of the Subduer. As it is said: When, without alternation, simultaneously, from merely seeing the unfailing dependent arising, if all grasping of the object of cognition is destroyed, then at that time the analysis of the view is completed. So it is. It is very difficult to attain in this way. In the "Smaller Stages of the Path," it is said: The difficulty lies in completely negating the inherent existence established by its own nature, and in establishing the person without inherent existence, etc., as the agent and the experiencer of the result, with deep certainty. Because the combination of the two that can be established in them has reached the extreme of existence, it is difficult to attain the view of the Middle Way. So it is said. It is very wonderful to attain in this way. In the "Commentary on the Awakening Mind," it is said: Knowing that all phenomena are empty, whatever one cultivates karma and its result, this is more wonderful than wonderful, this is more amazing than amazing. So it is said. Fifth, furthermore, there is a special characteristic of the Prasangika view. In general, appearance eliminates the extreme of existence, and emptiness eliminates the extreme of non-existence. But here, conversely, if appearance is understood as the meaning of dependent arising, then it is merely nominal.