Tibetan
ཁྱད་པར་ཅན་བསྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་དམིགས་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་པའི་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་སོ། །བཞི་བ་ལ་བདེན་པ་བཞི་ལ་གཉིས། དབྱེ་གཞི་དང་། དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། འཕགས་པའི་བདེན་པའོ། །དབྱེ་ན་བཞི་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ། ཀུན་འབྱུང་། འགོག་པ། ལམ་བདེན་ནོ། །དང་པོ་སྡུག་བདེན་ལ། དབྱེ་བཞི་དང་། དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། རང་རྒྱུ་ལས་ཉོན་གྱིས་དབང་གིས་བྱུང་བའི་རིགས་སུ་གནས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་བདེན་པའོ། །དབྱེ་ན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གསུམ། དང་པོ་ནི། ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད། གཉིས་པ་ནི། ཟག་བཅས་ཀྱི་ཚོར་བ་བདེ་བ་ཕལ་ཆེར། གསུམ་པ་ནི། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་བོ་ལྟ་བུའོ། །མདོར་ན་ལས་ཉོན་གྱིས་བྱུང་བའི་མ་དག་པའི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང་མ་དག་པའི་བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་དང་དེའི་ཕུང་བོ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའོ། །གཉིས་པ་ཀུན་འབྱུང་ལ་དབྱེ་གཞི་དང་། དབྱེ་བའོ། །རང་འབྲས་སྡུག་བདེན་བསྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་སུ་གནས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་བདེན་པའོ། །དབྱེ་ན། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་འབྱུང་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཟག་བཅས་ཀྱི་དགེ་མི་དགེ་མི་གཡོ་བའི་ལས་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། མ་དག་པའི་སོ་སྐྱེའི་རྒྱུད་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་ཁོང་ཁྲོ་ང་རྒྱལ་མ་རིག་པ་སོགས་རྩ་བ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་འགོག་བདེན་ལ་དབྱེ་གཞི་དང་། དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ལམ་བདེན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་བྲལ་བའོ། །དབྱེ་ན། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་འགོག་བདེན་རྣམས་སོ། །བཞི་བ་ལམ་བདེན་ལ་དབྱེ་གཞི་དང་། དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། འགོག་བདེན་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་སུ་གྱུར་པའི་འཕགས་ལམ་མོ། །དབྱེ་ན། འཕགས་ལམ་ཐམས་ཅད་དོ། །ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱི་དོན་བསྡུ་ན། འཕགས་པའི་ལམ་གང་གིས་རང་གི་ངོ་སྐལ་གྱི་སྤང་བྱ་མཐོང་སྤང་དང་སྒོམ་སྤང་དེ་རང་གི་སེམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་སླར་སྐྱེ་མི་རུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་བཀག་པའི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་འགོག་བདེན་ཞེས་བྱ་ལ། འཕགས་ལམ་དེ་ཉིད་ལ་ལམ་བདེན་ཞེས་བྱའོ། །འཁོར་བར་འཇུག་རིམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཀུན་འབྱུང་ལས་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བས་དེ་གཉིས་བསྟན་ལ། འཁོར་བ་ལས་ལྡོག་རིམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ལམ་བདེན་ལ་བརྟེན་ནས་འགོག་བདེན་འཐོབ་པར་འགྱུར་བས་དེ་གཉིས་བཞག་པ་སྟེ། དེའི་དང་པོ་གཉིས་དོར་བྱ་དང་། ཕྱི་མ་གཉིས་བླང་བྱའོ། །ལྔ་བ་བ
Chinese
为了成就殊胜之目的，专注于目标的真实禅定。第四个是四圣谛，分为两种：分类依据和分类。第一个是圣谛。分为四种：苦谛、集谛、灭谛、道谛。首先是苦谛，分为分类依据和分类。第一个是：以自身之因，受业和烦恼控制而产生的，属于那一类别的，完全被烦恼染污的真谛。分为：痛苦之苦、变异之苦、行苦三种。第一个是：所有强烈的痛苦感受。第二个是：大多数有漏的快乐感受。第三个是：如近取蕴。总而言之，由业和烦恼产生的，不清净的器世间和不清净的有情众生及其蕴，就是苦谛。第二个是集谛，分为分类依据和分类。是能产生自身果——苦谛的那一类别的，完全被烦恼染污的真谛。分为：业和烦恼之集。第一个是：有漏的善、非善、不动业。第二个是：不清净的凡夫相续中的贪、嗔、忿、慢、无明等根本和近支烦恼。第三个是灭谛，分为分类依据和分类。第一个是：以道谛的力量所获得的解脱。分为：三乘圣者相续中的灭谛。第四个是道谛，分为分类依据和分类。第一个是：成为获得灭谛之方便的圣道。分为：所有圣道。总结后二者的意义：圣道以何种方式，阻断了其各自所对应的见道所断和修道所断，使其不再于自心之上重新产生，这种心的法性称为灭谛。而这圣道本身则称为道谛。从轮回流转次第的角度来说，由于从集谛产生苦谛，所以宣说了这二者。从轮回还灭次第的角度来说，由于依靠道谛而能获得灭谛，所以安立了这二者。因此，前二者应舍弃，后二者应取受。第五个是
English
Those are the genuine samādhis that single-pointedly aim at the purpose of accomplishing the extraordinary. Fourth, the four truths are twofold: the basis of division and the divisions. The first is the noble truths. They are divided into four: the truth of suffering, the origin, the cessation, and the path. First, the truth of suffering has a basis of division and divisions. The first is the truth of complete affliction that exists as a type arising from its own cause, under the control of karma and afflictions. The divisions are the suffering of suffering, the suffering of change, and the suffering of conditioning. The first is all great painful feelings. The second is mostly contaminated pleasant feelings. The third is like the aggregates of clinging. In short, the impure container world and the impure sentient beings and their aggregates, which arise from karma and afflictions, are the truth of suffering. The second is the origin, which has a basis of division and divisions. It is the truth of complete affliction that exists as a type that produces its own result, the truth of suffering. The divisions are the origin of karma and afflictions. The first is contaminated virtuous, non-virtuous, and unwavering karmas. The second is the root and branch afflictions such as attachment, hatred, anger, pride, and ignorance in the impure continuum of ordinary beings. The third is the cessation, which has a basis of division and divisions. The first is the separation obtained by the power of the truth of the path. The divisions are the cessations in the continuums of the noble ones of the three vehicles. The fourth is the path, which has a basis of division and divisions. The first is the noble path that has become the means of obtaining the cessation. The divisions are all the noble paths. To summarize the meaning of the latter two: The dharma nature of the mind that is blocked by the noble path in such a way that the objects to be abandoned by seeing and the objects to be abandoned by meditation, which are the responsibility of each, cannot be reborn on one's own mind is called the truth of cessation. And that very noble path is called the truth of the path. From the point of view of the order of entering into cyclic existence, the origin produces suffering, so these two are taught. From the point of view of the order of reversing from cyclic existence, the cessation is obtained by relying on the path, so these two are established. Therefore, the first two should be abandoned, and the latter two should be adopted. The fifth is