Chinese
感受被切断并随之而来的苦乐舍三种感受是第七支感受。之后，执着于不离快乐，而要远离痛苦是第八支爱。贪着于欲妙、邪见、戒律和恶劣的行为是第九支取。之前作为因时的识，第二能是行之习气，由爱取二者滋养而变得强大的业是第十支有。由其力量，在四生中的任何一生中，识相续相连是第十一支生。蕴成熟并变化是老，蕴的同类舍弃是死，即第十二支老死。一次缘起的过程中，爱、取、有三者虽然在名色之前产生，但此处在感受之后宣说，是为了说明其他缘起的生起次第。那么，由什么牵引呢？由无明所引发的行为牵引。牵引什么呢？名色、六处、触、感受二十四支。如何牵引呢？以在识上熏染业习气的方式。由什么成就呢？由爱、取、有三者成就。成就什么呢？生、老死二者。这些也只是略说，详细的要看其他地方。第二，关于清净品，按照分类的支分来说，虽然说了五十五种，但如果分开各个部分，则有一百四十六种，即六度、十八空性、三十七道品、四谛、四禅、四无量、四无色定、八解脱、九次第住定、三解脱门、神通、等持、陀罗尼门、十力、四无畏、四无碍解、大慈、大悲、十八不共法、预流果、一来果、不来果、阿罗汉、独觉四种、一切智智、道相智、一切相智等，依次解说。首先，关于六度，有分类的基础和分类。首先是，能到达或已经到达佛地的任何一种所摄的大乘的
English
The feeling of cutting off and experiencing the three feelings of pleasure, pain, and indifference is the seventh limb, feeling. Then, clinging to not being separated from pleasure and wanting to be separated from suffering is the eighth limb, craving. Attachment to desirable qualities, wrong views, discipline, and bad behavior is the ninth limb, grasping. The consciousness at the time of the previous cause, the second being the habit of action, the karma that becomes powerful by being nourished by craving and grasping is the tenth limb, existence. By its power, the consciousness connecting the continuum in any of the four types of birth is the eleventh limb, birth. The aggregates maturing and changing is aging, and the abandonment of the similar aggregates is death, which is the twelfth limb, aging and death. In the course of one dependent origination, although craving, grasping, and existence arise before name and form, here it is explained after feeling in order to explain the order of arising of other dependent origination. So, by what is it drawn? It is drawn by the action instigated by ignorance. What is drawn? The twenty-four limbs of name and form, the six sense sources, contact, and feeling. How is it drawn? In the manner of imprinting the habit of karma on consciousness. By what is it accomplished? It is accomplished by craving, grasping, and existence. What is accomplished? Birth and aging and death. These are just brief explanations, and for details, one should look elsewhere. Secondly, regarding the aspects of purification, although fifty-five are mentioned according to the divisions of categories, if the individual categories are separated, there are one hundred and forty-six, namely, the six perfections, the eighteen emptinesses, the thirty-seven factors of enlightenment, the four truths, the four dhyanas, the four immeasurables, the four formless absorptions, the eight liberations, the nine successive abidings, the three doors of liberation, the superknowledges, samadhi, the doors of dharani, the ten powers, the four fearlessnesses, the four analytical understandings, great love, great compassion, the eighteen unshared qualities, the stream-enterer, the once-returner, the non-returner, the arhat, the four solitary realizers, the knowledge of all aspects, the knowledge of the aspects of the path, and the knowledge of all aspects, which will be explained in order. First, regarding the six perfections, there is the basis of classification and the classification. The first is, the Mahayana included by whatever leads to or has already reached the state of Buddhahood.
Tibetan
མས་ལེན་ཞིག་གོ །དབྱེ་ན་དྲུག་སྟེ། དེར་གྱུར་པའི་སྦྱིན་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་རོ། །དང་པོ་ལ་ངོ་བོ་དང་། དབྱེ་བའོ། །སྤྱིར་གཏོང་བའི་སེམས་པ་དང་དེས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ལུས་ངག་གི་ལས་ནི་སྦྱིན་པ་ཡིན་ལ། དེ་སེམས་བསྐྱེད་བསྔོ་བ་ཤེས་རབ་གསུམ་གྱིས་ཟིན་པའི་ཚེ། སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་དུ་འགྱུར་ཏེ་གཞན་ལའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དབྱེ་ན། ཆོས་དང་། ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་གཉིས། སྦྱིན་བྱའི་རྫས་ནི་སྦྱིན་པ་མིན་པས་གང་ལ་སྦྱིན་པ་དང་སྦྱིན་བྱའི་རྫས་དང་ཇི་ལྟར་སྦྱིན་པ་གསུམ་གྱིས་ཤེས་དགོས་སོ། །ཡང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་མ་འདས་གཉིས་ཏེ་གཞན་ལྔ་ལ་ཡང་སྦྱོར་རོ། །གཉིས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ངོ་བོ་དང་། དབྱེ་བའོ། །སྤྱིར་གཞན་ལ་གནོད་པ་གཞི་དང་བཅས་པ་ཅི་རིགས་ལས་ཕྱིར་ལོག་པའི་སྤོང་སེམས་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ལ། སྤོང་སེམས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ས་བོན་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་སུ་འདོད་པ་ཡོད། དབྱེ་ན་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པ། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གང་བསྲུང་བ་དང་གང་གིས་སྲུང་བ་དང་ཇི་ལྟར་སྲུང་བ་གསུམ་གྱིས་སོ། །གསུམ་པ་བཟོད་པ་ལ་ངོ་བོ་དང་། དབྱེ་བའོ། །གནོད་བྱེད་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པ་དང་ཆོས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པས་མོས་པའི་སེམས་བྱུང་ནི། བཟོད་པ་ཡིན་ལ། དབྱེ་ན་སྔར་ལྟར་གསུམ་ཡོད། འདི་ལའང་གང་ལ་བཟོད་པ་དང་གང་གིས་བཟོད་པ་དང་ཇི་ལྟར་བཟོད་པ་གསུམ་གྱིས་སོ། །བཞི་པ་བརྩོན་འགྲུས་ལ། ངོ་བོ་དང་། དབྱེ་བའོ། །དགེ་བའི་བྱ་བ་ལ་མངོན་པར་སྤྲོ་བའི་སེམས་པ་ནི། བརྩོན་འགྲུས་ཡིན་ལ། དབྱེ་ན། དགེ་བསྡུད་པ་དང་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་གཉིས། འདི་ལའང་བརྩམ་བྱ་དང་རྩོམ་བྱེད་དང་ཇི་ལྟར་རྩོམ་པ་གསུམ་གྱིས་སོ། །ལྔ་བ་བསམ་གཏན་ལ། ངོ་བོ་དང་། དབྱེ་བའོ། །རང་གི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་སེམས་དགེ་བ་ནི། བསམ་གཏན་ཡིན་ལ། དབྱེ་ན་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བསམ་གཏན་གཉིས་སོ། །འདི་ལའང་གང་ལ་བསམ་གཏན་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་དང་ཇི་ལྟར་བྱེད་པའི་ཚུལ་གསུམ་གྱིས་སོ། །དྲུག་པ་ཤེས་རབ་ལ། ངོ་བོ་དང་། དབྱེ་བའོ། །བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་སེམས་བྱུང་ནི། ཤེས་རབ་ཡིན་ལ། དབྱེ་ན་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་མཁྱེན་པའི་ཤེས་རབ་གཉིས་སམ། །རིག་པའི་གནས་ལྔ་ལ་མཁས་པའི་ཤེས་རབ་པོ། །འདི་ལའང་གང་ཤེས་པ་དང་གང་གིས་ཤེས་པ་དང་ཇི་ལྟར་ཤེས་པའི་ཚུལ་གསུམ་གྱིས་རིག་པར་
Chinese
略述。分类有六种，即由此转变的布施乃至智慧。第一，布施有体性和分类。通常，布施是舍弃的心以及由此引发的身语行为。当它被发心、回向和智慧三者所摄持时，就转变为布施的波罗蜜多，也应让其他人知道。分类有财物布施和法布施两种。因为布施的物品不是布施本身，所以需要通过对谁布施、布施的物品以及如何布施这三方面来了解。还有世间和出世间两种，其他的五种也可以这样套用。第二，戒律有体性和分类。通常，戒律是断除对他人造成各种根本损害的舍弃之心。而具有特殊舍弃之心的种子也被认为是戒律。分类有断恶行戒、摄善法戒和饶益有情戒三种。戒律需要通过守护什么、用什么守护以及如何守护这三方面来了解。第三，忍辱有体性和分类。对于加害者，不放在心上，忍受痛苦，并因对佛法坚定信念而产生的欢喜心，就是忍辱。分类也如前一样有三种。这也需要通过对谁忍辱、用什么忍辱以及如何忍辱这三方面来了解。第四，精进有体性和分类。对于善行的欢喜心就是精进。分类有摄善法精进和饶益有情精进两种。这也需要通过做什么、怎么做以及如何做这三方面来了解。第五，禅定有体性和分类。心专注于自己的目标，这种善心就是禅定。分类有世间禅定和出世间禅定两种。这也需要通过对什么禅定、做什么以及如何做这三方面来了解。第六，智慧有体性和分类。对于所观察的事物，能够彻底辨别诸法的分别心就是智慧。分类有如所有智和尽所有智两种。或者，精通五明的智慧。这也需要通过知道什么、用什么知道以及如何知道这三方面来了解。
English
A brief explanation. There are six
Tibetan
བྱའོ། །འཇུག་པའི་ཊིཀྐ་ལྟར་ན། དྲུག་པོ་དེ་རྣམས་ཟིན་བྱེད་སྔར་ལྟར་དང་། ལམ་རིམ་ལས། དེ་དག་གོམས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ན་དེ་དང་དེའི་ཕར་ཕྱིན་འགྱུར་བར་བཤད་དེ་མི་འགལ་ལོ། །གཉིས་པ་སྟོང་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད་བཤད་པ་ལ་གཉིས། ངོ་བོ་དང་། དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། དགག་བྱ་བདེན་གྲུབ་བཀག་ཙམ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཏེ་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །དབྱེ་ན་ནང་སྟོང་བ་ཉིད་ནས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་བ་ཉིད་ཀྱི་བར་བཅོ་བརྒྱད་དེ། དེ་ཡང་ནང་མིག་ནས་ཡིད་ཀྱི་བར་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་བདེན་པས་སྟོང་བ་དང་སྟོང་བ་ཉིད་དང་། ཕྱིའི་གཟུགས་སོགས་བདེན་སྟོང་ཕྱི་སྟོང་བ་ཉིད་དང་། དབང་རྟེན་ཁོག་པ་ལྟ་བུ་ནི་ཤེས་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་ཤིང་དབང་བོས་མ་བསྡུས་པས་དེ་བདེན་སྟོང་ཕྱི་ནང་སྟོང་བ་ཉིད་དང་། སྟོང་ཉིད་བདེན་སྟོང་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་བ་ཉིད། ཕྱོགས་བཅུ་བདེན་སྟོང་ཆེན་པོ་སྟོང་བ་ཉིད་དང་། མྱ་འདས་བདེན་སྟོང་དོན་དམ་པ་སྟོང་བ་ཉིད་དང་། ཁམས་གསུམ་པོ་སོགས་འདུས་བྱས་བདེན་སྟོང་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ནམ་མཁའ་སོགས་འདུས་མ་བྱས་བདེན་སྟོང་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་བ་ཉིད་དང་། རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་དབུས་བདེན་སྟོང་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་བ་ཉིད་དང་། འཁོར་བ་བདེན་སྟོང་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་བ་ཉིད་དང་། ཐེག་ཆེན་དོར་བྱར་མེད་པ་བདེན་སྟོང་དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་བ་ཉིད་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་བདེན་སྟོང་རང་བཞིན་སྟོང་བ་ཉིད་དང་། ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་སྟོང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་བ་ཉིད་དང་། གཟུགས་གཟུགས་རུང་གི་མཚན་ཉིད་དང་ཚོར་བ་མྱོང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་སོགས་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མིན་པའི་མཚན་ཉིད་བདེན་སྟོང་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་བ་ཉིད་དང་། འདས་པ་སོགས་དུས་གསུམ་བདེན་སྟོང་མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པ་བདེན་སྟོང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་བ་ཉིད་དེ་བཅུ་དྲུག་གོ །བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་རྣམས་ནི་ཡུམ་གྱི་མདོ་ལས་ཡང་ཡང་ཟློས་ཏེ་གསུངས་ཤིང་། ཉི་ཤུར་ཡང་བཤད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་དངོས་པོ་ནི་དངོས་པོས་སྟོང་ངོ་། །དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པས་སྟོང་ངོ་། །རང་བཞིན་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་། །གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ནི་གཞན་གྱི་དངོས་པོས་སྟོང་ངོ་། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ཡང་ཕུང་བོ་ལྔ་བདེན་སྟོང་དངོས་པོ་སྟོང་བ་ཉིད། ནམ་མཁའ་དང་མྱང་འདས
Chinese
这样做。按照《入行论》的注释，这六者如前所述是把握的对境。如《菩提道次第广论》所说，当这些修习圆满时，它们各自的波罗蜜多会转变，这并不矛盾。第二，解释十八空性，分为二：本体和分类。第一，本体是：通过仅仅遮止所破的真实成立，从而完全区分的真如，即是空性的意义，也是其定义。分类有十八种，从内空性到无物自性空性。也就是，从内眼到意的六处，以真实空和空性空。外面的色等，以真实空外空性。如根的所依处身体，被识蕴所摄，而非根所摄，因此以真实空内外空性。空性以真实空空性空性。十方以真实空大空性。涅槃以真实空胜义空性。三界等有为法以真实空有为空性。虚空等无为法以真实空无为空性。远离常断二边的中道以真实空超边空性。轮回以真实空无始无终空性。大乘不可舍弃以真实空不可舍弃空性。真如以真实空自性空性。十八界等一切法以真实空一切法空性。色是可变的特征，受是领受的特征等，共同和不共同的特征以真实空自相空性。过去等三时以真实空不可得空性。因缘聚合以真实空无物自性空性，这是十六种。这十六种在《般若经》中被反复宣说，也被解释为二十种。如经中所说：‘善现，复次，有为以有为空。无为以无为空。自性以自性空。他性以他性空。’这样解释。也就是，五蕴以真实空有为空性。虚空和涅槃。
English
So be it. According to the commentary on the "Entering Course," these six are the objects of grasping as before. As stated in the "Stages of the Path," when these practices are fully accomplished, their respective perfections transform, which is not contradictory. Second, explaining the eighteen emptinesses, there are two parts: the essence and the divisions. First, the essence is: the suchness that is completely distinguished by merely negating the truly established object to be negated, which is the meaning of emptiness, and also its definition. The divisions are eighteen, from emptiness of the interior to emptiness of the essence of non-things. That is, from the inner eye to the mind, the six sense bases are empty of truth and emptiness. External forms, etc., are empty of truth, external emptiness. The support of the senses, such as the body, is included in the consciousness aggregate but not included by the senses, so it is empty of truth, emptiness of both internal and external. Emptiness is empty of truth, emptiness of emptiness. The ten directions are empty of truth, great emptiness. Nirvana is empty of truth, ultimate emptiness. The three realms and other conditioned phenomena are empty of truth, conditioned emptiness. Space and other unconditioned phenomena are empty of truth, unconditioned emptiness. The middle way, which is free from the extremes of permanence and annihilation, is empty of truth, emptiness beyond extremes. Samsara is empty of truth, emptiness without beginning or end. The Great Vehicle, which cannot be abandoned, is empty of truth, emptiness of non-abandonment. Suchness is empty of truth, emptiness of self-nature. All phenomena, such as the eighteen realms, are empty of truth, emptiness of all phenomena. Form is the characteristic of being changeable, feeling is the characteristic of experiencing, etc., common and uncommon characteristics are empty of truth, emptiness of self-characteristic. The three times, past, etc., are empty of truth, emptiness of non-apprehension. The aggregation of causes and conditions is empty of truth, emptiness of the essence of non-things, these are sixteen. These sixteen are repeatedly spoken of in the "Mother Sutra" and are also explained as twenty. As it says in the sutra: 'Subhuti, furthermore, the existent is empty of the existent. The non-existent is empty of the non-existent. Self-nature is empty of self-nature. Other-nature is empty of other-nature.' This is how it is explained. That is, the five aggregates are empty of truth, emptiness of the existent. Space and Nirvana.