Tibetan
ས་པ་འཕྲལ་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུས་བསླད་པའི་མིག་སོགས་དབང་བོ་དྲུག་གི་ཤེས་པ་རང་གི་ཡུལ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ནི། འཇིག་རྟེན་ཤེས་ངོ་ལ་ལྟོས་པའི་ལོག་པ་དང་། དེས་མ་བསླད་པའི་དབང་བོའི་ཤེས་པ་ཡུལ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ནི། འཇིག་རྟེན་ཤེས་ངོ་ལ་ལྟོས་པའི་ཡང་དག་ཏུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་རང་དགའ་བས་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་དེ་འཁྲུལ་ཤེས་སུ་རྟོགས་ནུས་མི་ནུས་ཀྱི་དབང་གིས་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ཤེས་ངོ་ལ་ལྟོས་པའི་ཡུལ་ཅན་ལོག་པ་རྣམས་ནི། རང་གི་སྣང་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་བར་འཇིག་རྟེན་རང་དགའ་བས་རྟོགས་ནུས། དེ་ལ་ལྟོས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡང་དག་རྣམས་ནི། རང་གི་སྣང་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་བར་རང་དགའ་བས་རྟོགས་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བྱད་བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་བྱད་བཞིན་དུ་འཛིན་པའི་བློ་ལྟ་བུ་ནི། དེས་རང་གི་སྣང་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་བར་རྟོགས་ནུས་ཀྱང་། བྱད་བཞིན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འཛིན་པའི་བློ་ལྟ་བུ་ནི། དེས་རང་གི་སྣང་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་པར་རྟོགས་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཕྲལ་ཕུགས་ཀྱི་འཁྲུལ་པའི་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཡོད་དེ་གཉིས་སྣང་འཁྲུལ་བའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསླད་པའི་བདེན་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་རྣམས་ནི་ཕུགས་ཀྱི་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ལ། རབ་རིབ། མིག་སེར། ཐང་ཁྲོམ་ཟོས་པ། དཔྱིད་དུས་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་དང་ཉེ་བའི་བྱེ་མ་སྐྱ་བོ། སྒྱུ་མ་བྱས་པ། གཉིད་ལོག་པ། གྲུབ་མཐའ་ངན་པ་དང་། གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་སོགས་འཕྲལ་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུའི་རྐྱེན་གྱིས་བསླད་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་འཕྲལ་གྱི་འཁྲུལ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྐྱེན་དེ་རྣམས་ཀྱི་དབང་གིས་ཤེས་པ་དེ་དག་རང་གི་སྣང་ཡུལ་དང་ཞེན་ཡུལ་གང་རུང་ལ་འཁྲུལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་འཇིག་རྟེན་ཤེས་ངོ་ལ་ལྟོས་པའི་ཡང་ལོག་གཉིས་སུ་བཞག་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་རང་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྣང་བ་དེ་སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་ནུས་མི་ནུས་ཀྱི་དབང་གིས་ཡིན་ཏེ། ཀ་བུམ་དང་མྱུ་གུ་སོགས་ཡུལ་དང་དེ་འཛིན་པའི་ཡུལ་ཅན་ཤེས་པ་དང་བཅས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཤེས་ངོ་ལ་ལྟོས་པའི་ཡང་དག་ཏུ་འཇོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར་འཇིག་རྟེན་རང་དགའ་བས་སྣང་བ་དེ་སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་མི་ནུས། སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་དང་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་དང་རྨི་ལམ་གྱི་མི་སོགས་ཡུལ་དང་དེ་འཛིན་པའི་ཡུལ་ཅན་ཤེས་པ་དང་བཅས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཤེས་ངོ་ལ་ལྟོས་པའི་ལོག་པར་བཞག་ཅིང་། དེ་རྣམས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་ལ་མ་
Chinese
那些被暂时的错觉因素所蒙蔽的眼等六根的识及其各自的对境，是相对于世间共许的颠倒。未被其蒙蔽的根识及其对境，是相对于世间共许的正确定位。而这本身也是由世间自许能否认识到有境的识是错觉识所决定的。相对于世间共许的颠倒有境，世间自许能够认识到其对自己的显现境是错觉。而相对于此的正确定位有境，自许不能认识到其对自己的显现境是错觉。例如，将面容的影像执着为面容的意识，能够认识到其对自己的显现境是错觉。但是，将面容执着为以自己的自性成立的意识，则不能认识到其对自己的显现境是错觉。那么，暂时和究竟的错觉有什么区别呢？存在区别，被二取显现错觉的习气所蒙蔽的俱生我执是究竟的错觉。而被白内障、眼翳、吃坏了东西、春天靠近阳光的白色沙子、幻术、睡眠、恶劣的宗派和似是而非的推理等暂时错觉因素所蒙蔽的意识是暂时的错觉识。因为在这些因素的影响下，这些意识会对自己的显现境和执着境中的任何一个产生错觉。此外，将相对于世间共许而安立为正确和颠倒的两种情况，是由世间自许者能否认识到显现并非如显现般成立所决定的。柱子、瓶子和幼苗等对境以及执着它们的有境识，是相对于世间共许而安立为正确的。在不依赖于证悟空性的情况下，世间自许者无法认识到显现并非如显现般成立。海市蜃楼的水、镜中的影像和梦中的人等对境以及执着它们的有境识，被认为是相对于世间共许的颠倒。在不
English
Those consciousnesses of the six sense faculties, such as the eye, along with their respective objects, which are obscured by temporary causes of delusion, are considered mistaken relative to worldly convention. Those sense consciousnesses and their objects that are not obscured by these causes are considered correct relative to worldly convention. This distinction depends on whether worldly convention can recognize the consciousness possessing an object as a deluded consciousness. Relative to worldly convention, mistaken consciousnesses possessing an object are those whose appearing object is recognized as a delusion by worldly convention. Conversely, correct consciousnesses possessing an object are those whose appearing object is not recognized as a delusion by worldly convention. For example, the mind that apprehends a reflection of a face as the face itself can recognize that its appearing object is a delusion. However, the mind that apprehends the face as being established by its own nature cannot recognize that its appearing object is a delusion. What is the difference between temporary and ultimate delusion? There is a difference: the innate self-grasping obscured by the habitual tendencies of the delusion of dualistic appearance is the ultimate delusion. The consciousnesses obscured by temporary causes of delusion, such as cataracts, jaundice, eating spoiled food, white sand near sunlight in spring, illusion, sleep, bad philosophical tenets, and fallacious reasoning, are temporary deluded consciousnesses. This is because, under the influence of these causes, these consciousnesses become deluded with respect to either their appearing object or their object of attachment. Furthermore, the distinction between correct and incorrect relative to worldly convention depends on whether worldly convention can recognize that appearances are not established as they appear. Objects such as pillars, pots, and sprouts, along with the consciousnesses possessing these objects, are considered correct relative to worldly convention. Without relying on the realization of emptiness, worldly convention cannot recognize that appearances are not established as they appear. Objects such as water in a mirage, reflections in a mirror, and people in dreams, along with the consciousnesses possessing these objects, are considered mistaken relative to worldly convention. Without
Tibetan
ལྟོས་པར་འཇིག་རྟེན་རང་དགའ་བས་སྣང་བ་དེ་སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་རང་དགའ་བས་རང་ལ་ལྟོས་པའི་ཡང་དག་མྱུ་གུ་བདེན་པར་སྣང་བ་དེ་སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་མི་ནུས་ལ། རང་ལ་ལྟོས་པའི་ལོག་པ་བྱད་བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་བྱད་བཞིན་དུ་སྣང་བ་དེ་སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ཤེས་ངོ་ལ་ལྟོས་པའི་ལོག་པ་ཡིན་ན། ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་ནུས་པ་ཞིག་དགོས་ཀྱི། འཇིག་རྟེན་རང་དགའ་བས་སྣང་བ་དེ་སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་ནུས་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། གྲུབ་མཐའ་ངན་པས་བསླད་པའི་བདག་འཛིན་ཀུན་བཏགས་ཞེན་ཡུལ་དང་བཅས་པ་ནི། དེ་ལ་ལྟོས་པའི་ལོག་པ་ཡིན་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་རང་དགའ་བས་སྣང་བ་དེ་སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་ཤེས་ངོ་ལ་ལྟོས་པའི་ཡུལ་ཡང་དག་དང་ལོག་པ་གང་རུང་ཡིན་ན། ཡོད་མི་དགོས་ཏེ། བདག་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཞེན་ཡུལ་བདེན་གྲུབ་ནི། དེ་ལ་ལྟོས་པའི་ཡང་དག་དང་། སྒྲ་རྟག་པ་དང་གཟུགས་བརྙན་བྱད་བཞིན་ཡིན་པ་ནི། དེ་ལ་ལྟོས་པའི་ལོག་པ་ཡིན་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་ཤེས་ངོ་ལ་ལྟོས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡང་དག་དང་དེ་ལོག་པ་གང་ཡིན་ཀྱང་ཡོད་དགོས་ཏེ། ཡང་ལོག་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་དོན་མཐུན་དང་དོན་མི་མཐུན་གང་རུང་ཡིན་ན་ཡོད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་ཀུན་རྫོབ་ལ་ཡང་ལོག་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མི་བྱེད་དེ། ཀུན་རྫོབ་ལ་སྣང་བ་ལྟར་གྲུབ་མ་གྲུབ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ན། སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཡིན་ན། སྣང་ཚུལ་དང་གནས་ཚུལ་མི་མཐུན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཡིན་ན། སྣང་ཚུལ་བདེན་པར་སྣང་ཡང་གནས་ཚུལ་བརྫུན་པར་གྲུབ་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན། བྱད་བཞིན་དང་དེའི་གཟུགས་བརྙན་གཉིས་བདེན་པར་སྣང་ཞིང་སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པར་མཚུངས་པས་དེ་གཉིས་ལ་ཡང་ལོག་གི་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་བྱད་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ལྟར་གྲུབ་ཅེས་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ལ་བཀུར་བ་འདེབས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ལ་ཡང་ལོག་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མེད་དེ། ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡང་ལོག་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་ཡང་དག་ཡིན་ན། བདེན་པ་ཡིན་དགོས། བདེན་པ་ཡིན་ན། བརྫུན་པ་མ་ཡིན་དགོས། དེ་ཡིན་ན། ཀུན་རྫོབ་མ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན། ལས་འབྲས་མི་བདེན་
Chinese
因为依赖于世间自许，能够了知显现并非如显现般成立。因为世间自许不能了知依赖于自己的真实显现的幼芽如显现般不成立。然而，能够了知依赖于自己的虚假面容的影像显现为面容，但并非如显现般成立。然而，如果是依赖于世间认知而产生的虚假，那么必须有世俗的量能够了知其并非如显现般成立。但并非所有世间自许的显现都能了知其并非如显现般成立。因为被恶劣宗派玷污的俱生我执，连同其执着境，虽然是依赖于它的虚假，但世间自许不能了知其并非如显现般成立。如果是依赖于世间认知的正确或错误的对境，则不一定存在。因为俱生我执的执着境——实有成立，是依赖于它的正确；而声音是常法，影像即是面容，是依赖于它的虚假，但实际上并不存在。如果是依赖于世间认知的有境，无论是正确还是错误，则必须存在。因为能取正误的识，无论是符合或不符合意义，都必须存在。一般来说，在世俗谛中不作正与误的区分。因为在世俗谛中，没有如显现般成立与不成立的区分。因为如果是世俗谛，则必然不成立如显现般。因为如果是那样，则必然显现方式与存在方式不一致。因为如果是那样，则必然显现方式显现为真实，但存在方式却成立为虚假。因此，面容及其影像，两者都显现为真实，且同样不成立如显现般，所以两者之间没有正与误的区别。然而，应该说显现为面容般成立，否则将对所有名言造成损害。此外，在世俗谛中没有正与误的区分，因为没有真实世俗谛。因为在正与误二者中区分出的正，必须是真实的。如果是真实的，则必须不是虚假的。如果是那样，则必须不是世俗谛。那么，业果不真实
English
Because depending on what the world deems acceptable, one can realize that appearances do not exist as they appear. Because what the world deems acceptable cannot realize that a sprout that appears truly, in dependence on itself, does not exist as it appears. However, it can realize that an image of a face that appears as a face, in dependence on itself, does not exist as it appears. However, if it is a falsehood that depends on worldly cognition, then there must be a conventional valid cognition that can realize that it does not exist as it appears. But it is not necessarily the case that everything that appears to the world as it deems acceptable can be realized as not existing as it appears. Because the coemergent self-grasping, defiled by bad tenets, together with its object of attachment, although it is a falsehood dependent on it, the world as it deems acceptable cannot realize that it does not exist as it appears. If it is an object, either correct or incorrect, that depends on worldly cognition, then it does not necessarily exist. Because the object of attachment of the coemergent self-grasping—true existence—is correct in dependence on it; and sound is permanent and an image is a face, which are incorrect in dependence on it, but do not actually exist. If it is a possessor of an object, either correct or incorrect, that depends on worldly cognition, then it must exist. Because the consciousness that apprehends what is correct or incorrect, whether it is concordant or discordant with meaning, must exist. In general, in conventional truth, there is no distinction between correct and incorrect. Because in conventional truth, there is no distinction between existing as it appears and not existing as it appears. Because if it is conventional truth, then it is necessarily not existing as it appears. Because if that is the case, then necessarily the way it appears and the way it exists are not the same. Because if that is the case, then necessarily the way it appears seems true, but the way it exists is established as false. Therefore, a face and its image both appear to be true and are equally not established as they appear, so there is no difference between correct and incorrect between the two. However, it should be said that it exists as it appears as a face, otherwise it would cause damage to all conventions. Furthermore, in conventional truth, there is no distinction between correct and incorrect, because there is no true conventional truth. Because if the correct, which is distinguished between the two, correct and incorrect, must be true. If it is true, then it must not be false. If that is the case, then it must not be conventional truth. So, karma and its effects are not true.