Tibetan
ཁོ་ན་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །མེད་ན་མི་འབྱུང་ངེས་པའི་ཕྱིར། །བྱས་དང་མི་རྟག་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་དང་། མདོ་ལས། གཟུགས་སྟོང་བའོ། །སྟོང་བ་ཉིད་གཟུགས་སོ། །གཟུགས་ལས་སྟོང་བ་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན། སྟོང པ་ཉིད་ལས་ཀྱང་གཟུགས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་མ་འདིས་ཀྱང་བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ཞིང་། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་བཞིན་དུ་གཟུགས་སུ་སྣང་བའི་ཕྱིར། གཟུགས་ལས་དེའི་སྟོང་བ་ཉིད་ངོ་བོ་གཞན་མ་ཡིན་ལ། དེའི་སྟོང་བ་ཉིད་ལས་ཀྱང་གཟུགས་ངོ་བོ་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་པའོ། །ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྤྱིར་དེ་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ན། གཅིག་ཡིན་མི་དགོས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་བ་ཡིན་ལ། དེ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་བའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱང་། དེ་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་ནས་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལེགས་པར་ཤེས་ན། བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་གི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་རྙེད་པར་འགྱུར་བས་གནད་ཤིན་ཏུ་ཆེའོ། །ལྔ་བ་བདེན་གཉིས་རྟོགས་ཚུལ་ལ། ཇི་ལྟ་བ་རྟོགས་ཚུལ་དང་། ཇི་སྙེད་པ་རྟོགས་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སོ་སྐྱེས་རྟོགས་ཚུལ་དང་། འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་གིས་གཟིགས་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་སོ་སྐྱེས་ཇི་ལྟ་བ་རྟོགས་ཚུལ་ནི་གཉིས་སྣང་དང་བཅས་པའི་སྒོ་ནས་ཡིན་ཏེ། དེས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཚེ་སྟོང་ཉིད་རང་ལས་རྒྱངས་ཆད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། དེས་དེ་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྤྱི་སྟོང་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་དེ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། དེས་དེ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེས་དོན་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ཤར་བའི་སྒོ་ནས་དེ་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི། དེའི་རྣམ་པ་མ་ཤར་བར་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་། སོ་སྐྱེའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་ཤེས་རབ་ལ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་འཆར་ཚུལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། རྒྱལ་ཚབ་རྗེས་སྙིང་བོའི་རྒྱན་ལས། སྟོང་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་གསུམ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། བདེན་པའི་སྤྲོས་པ་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཙམ་གྱི་སྟོང་ཉིད་ལ། ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དམིགས་པའི་ཚེ་ཡུལ་གྱི་སྤྱི་ལེགས་པར་ཤར་ཡང་། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་གཉིས་སྣང་ཤིན་ཏུ་རགས་པ
Chinese
仅仅是世俗谛，因为如果不存在，就不会产生。就像有为法和无常一样。如经中所说：色即是空。空即是色。色不异于空性。空性亦不异于色。因此，后者也显示了二谛的体性是一。因为色本身自性空，并且在自性空的同时显现为色。因此，从色来说，它的空性体性不是其他的，从它的空性来说，色体性也不是其他的，因为二者体性是一。因此显示了。因此，如果总的来说二者体性是一，就不需要是一。同样，一切法也应如此运用，一切法也都是自性空，而这些自性空的空性，也是从它们之上安立的。如果能很好地理解这一点，就能获得二谛双运的中观见，所以这一点非常重要。第五，证悟二谛的方式，分为如所有性证悟的方式和如量性证悟的方式。第一种又分为两种，凡夫证悟的方式和圣者在等持中观察的方式。第一种，凡夫如所有性证悟的方式是通过二取显现的方式，因为他们在证悟空性时，空性显现为远离自身的方式来证悟。他们也是以总义的方式来证悟，因为对他们来说，空性的总义显现为空性来证悟。他们也是以隐蔽的方式来证悟，因为他们是通过总义的形象生起来证悟的，如果它的形象不生起，就无法现量证悟空性。然而，凡夫相续中证悟空性的闻思修三种智慧，在空性的形象显现的方式上是有差别的。嘉曹杰在《心要庄严论》中说：如果问以空性为对境的三种智慧有什么差别？仅仅是断除了实有的戏论的空性，听闻和思维所生的智慧在缘取时，境的总相虽然能很好地显现，但是能取和所取二取显现非常粗大。
English
It is only conventional truth, because if it does not exist, it will definitely not arise. Just like conditioned things and impermanence. As it says in the sutras: Form is emptiness. Emptiness is form. Emptiness is not other than form. Form is not other than emptiness. Therefore, the latter also shows that the nature of the two truths is one. Because form itself is empty by nature, and while being empty by nature, it appears as form. Therefore, from the perspective of form, its emptiness is not other, and from the perspective of its emptiness, form is not other, because the two are of one nature. Thus it is shown. Therefore, if generally the two are of one nature, there is no need for them to be one. Similarly, all phenomena should be applied in this way, all phenomena are also empty by nature, and the emptiness of these empty natures is also established upon them. If this is well understood, one will attain the Madhyamaka view of the union of the two truths, so this is very important. Fifth, the way of realizing the two truths is divided into the way of realizing the suchness and the way of realizing the extent. The first is divided into two: the way ordinary beings realize it and the way noble ones observe it in meditative equipoise. First, the way ordinary beings realize the suchness is through the appearance of duality, because when they realize emptiness, they realize it in a way that emptiness appears as being far removed from themselves. They also realize it in a general way, because for them, the general meaning of emptiness appears as emptiness to realize it. They also realize it in a hidden way, because they realize it through the arising of the image of the general meaning, and if its image does not arise, they cannot directly realize emptiness. However, there are differences in how the image of emptiness appears in the wisdom of hearing, thinking, and meditating, which realize emptiness in the continuum of ordinary beings. Gyaltsab Je says in the Ornament of the Essence: If asked what are the differences between the three wisdoms that focus on emptiness? For the emptiness that merely cuts off the elaborations of truth, when the wisdom arising from hearing and thinking focuses on it, although the general image of the object can appear well, the appearance of the duality of object and subject is very coarse.
Tibetan
་དང་བཅས་ནས་འབྲེལ་བ་མེད་པ་ལྟ་བུར་སྣང་ལ། བསྒོམས་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དམིགས་པའི་ཚེ། གཉིས་སྣང་ཡོད་ཀྱང་སྔ་མ་གཉིས་ལྟ་བུའི་གཉིས་སྣང་རགས་པ་ལོག་ནས། ཡུལ་དེ་ལ་ཟུག་པ་ལྟར་སྣང་ཞིང་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པའི་ཚུལ་དུ་འགྱུར་ལ་ཁད་པ་ལྟར་སྣང་བས། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་གིས་ཇི་ལྟ་བ་གཟིགས་ཚུལ་ཡོད་དེ། དེས་ཇི་ལྟ་བ་ལ་གཉིས་སྣང་ནུབ་པའི་སྒོ་ནས་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་ཇི་ལྟ་བ་གཟིགས་པའི་ཚེ། གཟིགས་ངོ་དེར་གཟུགས་སོགས་ཀུན་རྫོབ་པའི་སྣང་བ་མ་གཟིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན། ནམ་མཁའ་ཐོགས་བཅས་ཀྱི་རེག་བྱ་བཀག་ཙམ་ལ་འཇོག་པས། ཐོགས་བཅས་ཀྱི་རེག་བྱ་མ་མཐོང་བས་ནམ་མཁའ་མཐོང་ངོ་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ལྟར། མཉམ་གཞག་དེས་ཇི་ལྟ་བ་གཟིགས་པའི་ངོར་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་གཉིས་སྣང་དང་བདེན་སྣང་གི་སྤྲོས་པ་མ་མཐོང་ཞིང་། བདེན་གྲུབ་བཀག་པའི་མེད་དགག་ཙམ་མཐོང་བ་ན། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མཐོང་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྡུད་པ་ལས། གཟུགས་རྣམས་མི་མཐོང་ཚོར་བ་དག་ཀྱང་མི་མཐོང་ངོ་། །འདུ་ཤེས་མཐོང་བ་མེད་ལ་སེམས་པ་མི་མཐོང་ཞིང་། །གང་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་དང་སེམས་ཡིད་མི་མཐོང་བ། །འདི་ནི་ཆོས་མཐོང་ཡིན་ཞེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན། །ནམ་མཁའ་མཐོང་ཞེས་སེམས་ཅན་ཚིག་ཏུ་རབ་བརྗོད་པ། །ནམ་མཁའ་ཇི་ལྟར་མཐོང་སྟེ་དེས་འདི་བརྟག་པར་གྱིས། །དེ་ལྟར་ཆོས་མཐོང་བ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན། །མཐོང་བ་དཔེ་གཞན་གྱིས་ནི་བསྙད་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་སློབ་པའི་མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི། ཇི་ལྟ་བ་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་པའི་ཚེ། ཇི་སྙེད་པའི་ཆོས་མ་གཟིགས། ཇི་སྙེད་པའི་ཆོས་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་པའི་ཚེ། ཇི་ལྟ་བ་མ་གཟིགས་པས། དེ་གཉིས་རེས་འཇོག་ཡིན་ལ། སངས་རྒྱས་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ཁྱད་པར་མེད་དེ། དེའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བདེན་པ་གཉིས་དུས་ཅིག་ཅར་དུ་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་སློབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི། ཇི་སྙེད་པ་མ་གཟིགས་པར་ཇི་ལྟ་བ་གཟིགས་པ་ཡིན་ཀྱང་། རྣམ་མཁྱེན་གྱིས་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཡང་། དེས་ཇི་སྙེད་པ་མ་གཟིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཇི་ལྟ་བ་གཟིགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ཇི་ལྟ་བ་གཟིགས་པའི་གཟིགས་ངོར་ཇི་སྙེད་པ་མ་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ
Chinese
看起来像是与……无关。当以从禅定中生起的智慧来观察时，虽然有二取，但像前两者那样的粗大二取已经消失。看起来像是固定在那个所缘上，几乎要变成水注入水中的状态。如是说。第二，证悟空性的圣者的等持，有如实观看的方式。因为他以二取消失的方式，像水注入水中一样地观看如实。当他观看如实时，以不看彼观看处之色等世俗显现的方式来观看。例如，就像仅仅遮止虚空的有碍触觉，因为没有看到有碍触觉，所以说看到了虚空一样。同样，当等持观看如实时，没有看到世俗法的二取和实执的戏论，仅仅看到遮止了真实成立的无遮，所以说看到了色等的法性。如《集经》云：‘诸色皆不见，诸受亦不见，不见诸想蕴，亦复不见心，于中识与心，及意皆不见，如是见法者，如来之所说，众生语说见虚空，云何而能见虚空，当善观察此虚空，如是见法亦如是，是故不可引余喻。’证悟空性的有学等持智慧，当如实现见时，不见尽所有法。当现见尽所有法时，不见如实。因此，这二者是轮流的。佛陀没有那样的差别，因为他的智慧同时现见二谛。因此，证悟空性的有学智慧，虽然是不见尽所有而见如实，但遍知并非如此。虽然如此，他也是以不见尽所有之方式而见如实，因为他观看如实的观看处，是不见尽所有的
English
It appears as if it is unrelated to... When observing with the wisdom arising from meditation, although there is dualistic appearance, the gross dualistic appearance like the previous two has disappeared. It appears as if it is fixed on that object, almost becoming like water poured into water. It is said so. Secondly, the noble one's equipoise that directly realizes emptiness has a way of seeing things as they are. Because it sees things as they are in a way that dualistic appearance disappears, like water poured into water. When it sees things as they are, it sees in a way that it does not see the appearance of conventionalities such as form in that seeing. For example, just as one merely blocks the tangible touch of space, and because one does not see the tangible touch, one says that one sees space. Similarly, when equipoise sees things as they are, it does not see the dualistic appearance of conventional phenomena and the proliferation of true clinging, and only sees the non-affirming negation that blocks true establishment, so it is said that one sees the nature of phenomena such as form. As the *Compendium* says: 'Forms are not seen, feelings are also not seen. Perceptions are not seen, and mind is not seen. In which consciousness, mind, and intellect are not seen. This is seeing the Dharma, as taught by the Thus-Gone One. Beings say they see space, how can they see space? One should carefully examine this space. Likewise, seeing the Dharma is also like that. Therefore, it cannot be illustrated by other examples.' The wisdom of the trainee's equipoise that directly realizes emptiness, when directly seeing things as they are, does not see all phenomena of suchness. When directly seeing all phenomena of suchness, it does not see things as they are. Therefore, these two are alternating. Buddhas do not have such a difference, because their wisdom directly sees the two truths simultaneously. Therefore, although the trainee's wisdom that directly realizes emptiness sees things as they are without seeing all phenomena of suchness, omniscience is not like that. Even so, it sees things as they are in a way that it does not see all phenomena of suchness, because in the seeing of seeing things as they are, it does not see all phenomena of suchness.