Tibetan
་བོང་རྭ་སོགས་མི་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འཇུག་པ་ལས། ཇི་ལྟར་ཡུལ་ནི་ཡོད་ཉིད་མིན་མཚུངས་ཀྱང་། །རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་སྐྲ་ཤད་རྣམ་པར་ནི། །མཐོང་གི་དངོས་གཞན་རྣམ་པར་མ་ཡིན་ལྟར། །དེ་བཞིན་སྨིན་ལས་སླར་སྨིན་མིན་ཤེས་ཀྱིས། །དེ་ཕྱིར་རྣམ་སྨིན་མི་དགེ་ནག་པོའི་ལས། །རྣམ་སྨིན་དགེ་ཉིད་དགེ་ལས་ཡིན་མཐོང་ཞིང་། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་། དགེ་མི་དགེའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་མི་འཚོལ་བ་ནི་གྲོ་ནས་སོགས་ཀྱི་ས་བོན་ལས་རང་རང་གི་འབྲས་བུ་མ་ནོར་བར་འབྱུང་བས་ཀྱང་འགྲུབ་པོ། །ལས་འགགས་པའམ་ཞིག་པ་ལས་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་མ་ཟད། ས་བོན་འགགས་ནས་མྱུ་གུ་འབྱུང་བ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྔ་མ་སྔ་མ་འགགས་ཀྱང་། དེ་ལས་འབྲས་བུ་མཐའི་བྱང་ཆུབ་འབྱུང་བའང་ཡིན་ཏེ། སྡུད་པ་ལས། ས་བོན་ལས་ནི་མྱུ་གུ་མེ་ཏོག་འབྲས་བུ་འབྱུང་། །དེ་ཡང་འགགས་ལ་ཤིང་ཡང་མེད་པ་དེ་མིན་ལྟར། །དེ་བཞིན་དང་པོའི་སེམས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཡང་འགགས་ལ་བྱང་ཆུབ་མེད་པ་དེ་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ལ་རྟག་ཆད་སྤོང་ཚུལ་སྔར་རྒྱ་ཆེར་རོལ་པའི་ལུང་གི་དོན་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། ལུང་དེའི་དོན་རྩ་ཤེ་ལས་ཀྱང་། གང་ལ་བརྟེན་ཏེ་གང་འབྱུང་བ། །དེ་ནི་རེ་ཞིག་དེ་ཉིད་མིན། །དེ་ལས་གཞན་པའང་མ་ཡིན་པ། །དེ་ཕྱིར་རྟག་མིན་ཆད་པ་མིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཞན་ཡང་། སྤྱིར་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྫོགས་པར་སྐྱེས་པའི་ཚེ་དེའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྫོགས་པར་འགགས་དགོས་པས་རྒྱུ་རྟག་པར་གནས་པའི་སྐྱོན་མེད་ལ། འབྲས་བུ་དེ་རང་གི་རྒྱུའི་རྒྱུན་ཡིན་པས་རྒྱུ་དེ་རྒྱུན་ཆད་པ་ཡང་མིན་པའི་ཕྱིར་རྟག་ཆད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་འབྲས་བུ་དེ་སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་དང་དེའི་རྒྱུ་འགགས་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་དུས་མཉམ་ཞིང་། འབྲས་བུ་དེ་རྫོགས་པར་སྐྱེས་ཟིན་པ་དང་དེའི་རྒྱུ་རྫོགས་པར་འགགས་ཟིན་པ་གཉིས་ཀྱང་དུས་མཉམ་མོ། །འབྲས་བུ་རྣམས་རང་གི་རྒྱུའི་དུས་སུ་སྐྱེ་བཞིན་པ་ཡིན་པ་ལས་དེའི་དུས་སུ་མེད་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མི་འགལ་ཏེ། དཔེར་ན་འོ་མ་ལ་དང་ཐོག་མར་དངོས་སུ་མེད་ཀྱང་ཕྱིས་རྐྱེན་དང་འཕྲད་ན་གསར་དུ་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ལས་ལ་རྟག་ཆད་སྤོང་ཚུལ་གོང་དུ་བརྗོད་པ་ལྟར་ཡིན་ན། འོ་ན། ལས་གསོག་པའི་དུས་ཀྱི་ང་དེ་རྣམ་སྨིན་མྱོང་བ་པོའི་དུས་ཀྱི་ང་དེ་ཡིན་ནམ། མིན། ཡིན་ན་ནི་སྔར་གྱི་ལས་གསོག་པ་པོའི་ང་དེ་རྟག་པར་འགྱུར་ལ། མིན་ན། ལས་བྱེད་པ་པོས་རྣམ་སྨིན་མ་མྱོང་ཞིང་། རྣམ་སྨིན་མྱོང་བ་པོས་ལས་མ་བྱས་པར་འགྱུར་བས། ལས་མ་བྱས་པ་དང་འཕྲད་པ་དང་བྱས་པ་ཆུད་ཟ་བར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། ལས་གསོག་པའི་དུས་ཀྱི་ང་དེས་རྣམ་སྨིན་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཀྱང་། ལས་གསོག་དུས་ཀྱི་ང་དང་རྣམ་སྨིན་མྱོང་དུས་ཀྱི་ང་གཉིས་ཀ་ནི་སྤྱིར་རང་གི་ང་དེའི་ཆ་ཤས་ཡིན་པས། རང་གི་ང་སྔ་ཕྱི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱས་པ་དེ། རང་གི་ངས་བྱས་པར་འཇོག་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རང་གི་ང་ལ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གཉིས་ཡོད་པའི་ང་སྤྱི་ཙམ་ནི་རང་གི་ཚེ་སྔ་ཕྱི་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་ལ། བྱེ་བྲག་པ་ནི་ཚེ་རེ་རེའི་ང་དང་། ཚེ་སྟོད་སྨད་བར་གསུམ་གྱི་ང་རྣམས་དང་། ལོ་དང་ཟླ་བ་ཞག་སྔ་དྲོ་ཕྱི་དྲོའི་ང་རྣམས་ལ་བྱེད་ཅིང་། དེ་དག་ནི་ཚེ་སྔ་ཕྱི་ཀུན་ལ་མ་ཁྱབ་བོ། །དེས་ན་རང་གི་ང་སྔ་མས་ལས་བསགས་ནས་ང་ཕྱི་མས་མྱོང་ཡང་། རང་གིས་ངས་མྱོང་བར་བཞག་ཆོག་པའི་ཕྱིར་ལས་མ་བྱས་པ་དང་འཕྲད་པ་དང་བྱས་པ་ཆུད་ཟ་བའི་སྐྱོན་ག་ལ་ཡོད། དེའི་ཕྱིར་ང་སྔོན་གྱི་ཚེ་འདི་དང་འདིར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་དྲན་པའང་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན། སྟོན་པས་ང་སྔོན་བཟོད་པ་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དྲང་སྲོང་དུ་གྱུར་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། དེས་ནི་གཉིས་ཀ་ཐུགས་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི། སྟོན་པ་རང་ཉིད་དེ་དང་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པར་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་གཉིས་གཅིག་ཡིན་པ་ལ་རིགས་པ་ཡང་དག་གིས་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་གཉིས་གཅིག་ཡིན་ན། སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་ཡང་གཅིག་ཏུ་ཐལ་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་མ་བྱུང་དང་། རྒན་གཞོན་དང་། སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་རྣམས་དང་། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི་གཞི་མཐུན་ཡང་ཡོད་པར་ཐལ་བ་སོགས་སུ་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་དེ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་སྟེ། རྩ་ཤེ་ལས། སྔོན་ཚེ་རྣམས་སུ་གང་བྱུང་བ། །དེ་ཉིད་འདི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྔ་དྲོའི་ང་དེ་ཕྱི་དྲོའི་ང་ཡིན་པ་ལ་སྐྱོན་མེད་སྙམ་ན། ཡོད་དེ། དེ་ལྟ་ན། རྒན་གཞོན་གྱི་གཞི་མཐུན་ཡོད་པར་ཐལ་བར་མ་ཟད་སྔ་དྲོ་ཕྱི་དྲོའི་གཞི་འཐུན་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཉིན་ཞག་སྔ་ཕྱི། ཟླ་བ་སྔ་ཕྱི། ལོ་སྔ་ཕྱིའི་གཞི་འཐུན་ཡོད་པ་སོགས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལོ་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ཀྱི་གཞི་འཐུན་ནི་མེད་དེ། ལོ་ཕྱི་མ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ལོ་སྔ་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལོ་ཕྱི་མའི་འགོ་བཙུགས་པའི་ཚེ་ལོ་སྔ་མ་རྫོགས་ནས
Chinese
就像兔角和驴角等不存在一样。如同《入行论》中所说：犹如眼翳者，见发丝之幻相，虽见彼相然非真，如是业熟知非熟。因此，从不善业的异熟中，见到善的异熟来自善业。此外，不寻求善与不善业的异熟，也能够像青稞等种子产生各自无误的果实一样成立。业灭尽或坏灭后，不仅会产生暂时的果报，而且就像种子灭尽后产生苗芽一样，先前的菩提心灭尽后，也会从中产生最终菩提的果实。如《集经》中所说：从种子生出苗芽、花朵和果实，种子灭尽而树木也不存在，并非如此。同样，最初的发心也是菩提的因，发心灭尽而菩提不存在，并非如此。第二，对于一切有为法，断除常断二边的道理，就像之前解释《广大游舞经》的意义一样。那个经的意义在《根本慧论》中也说：依赖于某事物而产生的事物，暂时来说不是那个事物本身，也不是与那个事物不同的事物，因此既不是常，也不是断。此外，一般来说，任何果实在圆满产生时，它的因也必须圆满灭尽，因此没有因恒常存在的过失。果实是它自身之因的延续，因此因也不是断灭的，所以不会变成常断二边。因此，果实显现产生和它的因显现灭尽是同时的，果实圆满产生和它的因圆满灭尽也是同时的。果实等在它们自身之因存在时产生，即使在因不存在时产生也没有相违，例如牛奶最初实际上不存在，但之后遇到因缘就会新产生。如果对业断除常断二边的道理如上所述，那么，造业时的我和感受异熟时的我是同一个我吗？不是。如果是的话，那么之前的造业者
English
Just like the non-existence of rabbit horns and donkey horns. As it is said in the Engaging in Bodhisattva Behavior: Just as those with cataracts see illusions of hair, although they see those appearances, they are not real. Similarly, one knows the ripening and non-ripening of karma. Therefore, from the maturation of negative karma, one sees that the maturation of virtue comes from virtuous actions. Furthermore, not seeking the maturation of virtuous and non-virtuous actions can also be established, just as barley and other seeds produce their respective unerring fruits. Not only does a temporary result arise from the cessation or destruction of karma, but also, just as a sprout arises from the cessation of a seed, even though the earlier and earlier bodhicitta ceases, the fruit of ultimate bodhi also arises from it. As it is said in the Compendium Sutra: From a seed arise sprouts, flowers, and fruits; it is not the case that the seed ceases and the tree does not exist. Similarly, the initial mind is also the cause of bodhi; it is not the case that the mind ceases and bodhi does not exist. Secondly, the way to abandon permanence and annihilation for all compounded phenomena is as explained in the meaning of the Extensive Play Sutra. The meaning of that sutra is also stated in the Root Wisdom: That which arises in dependence on something, is not, for the moment, that very thing, nor is it something other than that. Therefore, it is neither permanent nor annihilated. Furthermore, in general, when any result is fully produced, its cause must also be fully ceased, so there is no fault of the cause remaining permanent. The result is the continuation of its own cause, so the cause is not annihilated either, and therefore it does not become permanent or annihilated. Therefore, the manifestation of the result arising and the manifestation of its cause ceasing are simultaneous, and the complete production of the result and the complete cessation of its cause are also simultaneous. Fruits and so on are produced when their own cause exists, and even if they are produced when the cause does not exist, there is no contradiction, just as milk initially does not actually exist, but later, when it encounters conditions, it newly arises. If the way to abandon permanence and annihilation for karma is as stated above, then, is the "I" at the time of accumulating karma the same as the "I" at the time of experiencing the maturation? No. If it is, then the previous accumulator of karma
Chinese
如果“我”是恒常的，否则，造业者不会体验异熟果，而体验异熟果者没有造业，这样会造成未造之业相遇，已造之业浪费的过失。答：没有过失。虽然造业时的“我”没有体验异熟果，但造业时的“我”和体验异熟果时的“我”都是总的“我”的一部分。因此，自己先前和之后所有的“我”所造的业，都可以安立为是自己所造的。此外，自己的“我”有总和别的两种，“我”的总相存在于自己所有的前世和后世，而别相则是每一世的“我”，以及一生中的前、中、后三个阶段的“我”，还有年、月、日、早晨、下午的“我”等等，这些并不遍及所有的前世和后世。因此，虽然先前的“我”造业，后来的“我”体验，但可以安立为自己体验，所以哪里会有未造之业相遇，已造之业浪费的过失呢？因此，回忆起“我”先前曾是这个和这个，也是合理的。那么，世尊说“我先前曾是名为忍辱仙人的仙人”，这句话是什么意思呢？答：没有过失。这是指两者是同一心续，而不是指世尊自己和他是同一个，因为以正确的理性能够破斥两者是同一个。如果两者是同一个，那么佛和众生也会变成同一个，同样，出家和未出家，年老和年轻，前世和后世，以及六道众生的共同基础也会变成存在等等。此外，两者不能是同一个，因为《中论》中说：“于昔诸有中，彼即非为此。”如果认为早上的“我”是下午的“我”没有过失，那么就有过失。如果是这样，不仅会造成年老和年轻的共同基础存在，还会造成早上和下午的共同基础，同样，日夜，月份，年份的共同基础存在等等。前后两年的共同基础是不存在的，因为后一年产生时，前一年已经不存在了，因为后一年开始时，前一年已经结束了。
English
If the "I" were permanent, otherwise, the one who creates karma would not experience the ripening result, and the one who experiences the ripening result would not have created karma, which would lead to the fault of uncreated karma encountering and created karma being wasted. Answer: There is no fault. Although the "I" at the time of accumulating karma does not experience the ripening result, both the "I" at the time of accumulating karma and the "I" at the time of experiencing the ripening result are parts of the general "I." Therefore, all the actions done by one's previous and subsequent "I" can be established as being done by oneself. Furthermore, one's "I" has two aspects, general and specific. The general "I" exists in all one's previous and subsequent lives, while the specific "I" refers to the "I" of each life, as well as the "I" of the beginning, middle, and end of a lifetime, and the "I" of years, months, days, mornings, and afternoons, etc., which do not encompass all previous and subsequent lives. Therefore, although the previous "I" creates karma and the subsequent "I" experiences it, it can be established that oneself experiences it, so where would there be the fault of uncreated karma encountering and created karma being wasted? Therefore, it is also reasonable to recall, "I was this and that in a previous life." Then, what is the meaning of the Buddha saying, "I was previously a hermit named the Sage of Patience"? Answer: There is no fault. This indicates that the two are of the same mind-stream, not that the Buddha himself and he are the same, because correct reasoning can refute that the two are the same. If the two were the same, then Buddhas and sentient beings would also become the same, and similarly, ordination and non-ordination, old age and youth, previous and subsequent lives, and the common basis of the six realms of beings would also become existent, etc. Furthermore, the two cannot be the same, because the Root Verses says, "In former existences, whatever arose, that is not this." If one thinks that there is no fault in the morning "I" being the afternoon "I," then there is a fault. If that were the case, not only would it cause the common basis of old age and youth to exist, but it would also cause the common basis of morning and afternoon, and similarly, days and nights, months, and years to exist, etc. The common basis of two consecutive years does not exist, because when the following year arises, the previous year no longer exists, because when the following year begins, the previous year has ended.