Tibetan
་བསྔལ་གྱིས་དོགས་ནས་གཞོན་དུས་ནོར་སོག་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡུལ་དུས་འདིའི་བདག་ཅེས་སོ་སོར་མི་འབྱེད་པར་སྤྱིར་བདག་བདེ་བ་ཐོབ་འདོད་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་འདོད་ནས་བྱེད་ལ། བདག་ཙམ་ཡང་དུས་དེ་དག་ཏུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་ངེས་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་བ་ཡང་མིན་ནོ། །དེས་ན་ངའོ་སྙམ་དུ་ཐ་སྙད་འདོགས་མཁན་གྱི་མིང་དང་ཐ་སྙད་བཏགས་པའི་བདག་ཉིད་ཁྱབ་མཉམ་དུ་མི་བཟུང་བར་མི་དེ་བདག་དེའི་ཆ་ཤས་གཅིག་ཡིན་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །འདི་རྣམས་རྟེན་འབྲེལ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དུ་ལས་དཀར་ནག་གི་འབྲས་བུ་བདེ་སྡུག་འབྱུང་བའི་ངེས་པ་ལ་ཁྱད་ཆེ་བར་སྣང་བས་ཕྱོགས་ཙམ་བརྗོད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་ལས་འབྲས་སྤྱི་དང་ཚེ་སྔ་ཕྱིའི་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་རྨོངས་བཞིན་དུ་འཆི་བར་འགྱུར་བ་དང་། རྨོངས་བཞིན་དུ་དེའི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་འདོད་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རང་གི་ང་སྤྱི་ཙམ་དེ་སྔ་ཕྱི་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་ན། དེ་རྟག་པར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་མི་དང་མི་རྟག་པ་སྤྱི་ཙམ་ཞིག་དུས་ཀུན་ཏུ་ཡོད་ཀྱང་དེ་རྟག་པ་ཡིན་མི་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་དུས་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་བཤད་པ་ལ་གཉིས། དངོས་དང་། འཕྲོས་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི། མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་ཡང་དུས་གསུམ་དུ་འཇོག་ཅིང་། མྱུ་གུའི་འདས་མ་འོངས་གཉིས་ཀའི་དུས་སུའང་མྱུ་གུ་ཡོད་པར་འདོད་དེ། དེ་ཡང་བཙུན་པ་ཆོས་སྐྱོབ་ནི། མྱུ་གུ་མ་འོངས་པ་ན་ད་ལྟར་བ་དང་ད་ལྟར་བ་ནས། འདས་པར་འཇུག་པ་ན་མ་འོངས་དང་ད་ལྟར་བའི་ངོ་བོ་འདོར་གྱི། དེའི་དུས་ཀྱི་རྗེས་མི་འདོར་ཏེ། དཔེར་ན་གསེར་གྱི་སྣོད་བཅོམ་ནས་རྒྱན་བྱེད་པ་དང་འོ་མ་ཞོར་འགྱུར་བ་ན་དབྱིབས་དང་རོ་གཞན་དུ་འགྱུར་གྱི། ཁ་དོག་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་འདོད། དབྱངས་སྒྲོགས་ནི། དུས་རེ་རེ་ཡང་དུས་གསུམ་ཀའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་མོད་ཀྱང་གང་ཤས་ཆེ་བ་དེའི་སྒོ་ནས་དུས་གསུམ་པོ་གང་རུང་དུ་འཇོག་སྟེ། དཔེར་ན། སྐྱེས་པ་གཅིག་བུད་མེད་གཅིག་ལ་ཆགས་པ་ཤས་ཆེ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་དེ་ལ་ཆགས་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི་བུད་མེད་གཞན་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་མིན་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་འདོད། དབྱིག་བཤེས་ནི། མྱུ་གུ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་གཅིག་ཉིད་ཀྱང་མ་འོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སོ་སོར་ཕྱིན་པ་ན་དེར་འཇོག་སྟེ། དཔེར་ན། རིལ་ལུ་གཅིག་ཉིད་གཅིག་དང་བརྒྱ་དང་སྟོང་གི་ཤོད་མིག་ཏུ་བཞག་ན་གཅིག་དང་བརྒྱ་དང་སྟོང་གི་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་འདོད། སངས་རྒྱས་ལྷ་ནི། གཞི་ལ་ལྟོས་ནས་གཞན་དུ་འཇོག་སྟེ། དཔེར་ན། བུད་མེད་གཅིག་ཉིད་རང་གི་མ་ལ་ལྟོས་ནས་བུ་མོ་དང་རང་གི་བུ་མོ་ལ་ལྟོས་ནས་མར་འཇོག་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །མདོ་སྡེ་པ། སེམས་ཙམ་པ། རང་རྒྱུད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། སྤྱིར་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡོད་ཅིང་ད་ལྟ་དངོས་པོ་དེར་མ་སྐྱེས་པ་དེ། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟ་སྐྱེས་ཟིན་པའི་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་སྒྲར་ཞིག་པ་དེ་འདས་པ་དང་། སྐྱེས་ལ་མ་འགགས་པ་དེ། ད་ལྟར་བར་འདོད་ཅིང་། འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་གང་རུང་ཡིན་ན། དངོས་མེད་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཅེས་ཁས་ལེན་པར་ཡང་མཚུངས་ཞེས་སྟོང་ཐུན་ལས་བཤད། འོན་ཀྱང་དངོས་པོ་དེའི་དུས་སུ་འདས་མ་འོངས་གང་རུང་ཡིན་ན། དངོས་མེད་ཡིན་པར་ཁྱབ་ཅེས་མི་བཞེད་དེ། མྱུ་གུའི་རྒྱུ་དེ་མྱུ་གུའི་དུས་སུ་འདས་པ་དང་། མྱུ་གུའི་འབྲས་བུ་དེ་མྱུ་གུའི་དུས་སུ་མ་འོངས་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མྱུ་གུའི་འདས་མ་འོངས་གང་རུང་ཡིན་ན། མྱུ་གུའི་དུས་སུ་འདས་མ་འོངས་གང་རུང་ཡིན་མི་དགོས་ཏེ། མྱུ་གུ་ཞིག་པའི་ཆ་དེ་མྱུ་གུའི་འདས་པ་ཡིན་ཡང་། མྱུ་གུའི་དུས་སུ་འདས་པ་མིན་ལ། མྱུ་གུར་རེ་ཞིག་མ་སྐྱེས་ཀྱང་མྱུ་གུར་འགྱུར་རུང་གི་ཆ་དེ། མྱུ་གུའི་མ་འོངས་པ་ཡིན་ཀྱང་། མྱུ་གུའི་དུས་སུ་མ་འོངས་པ་ནི་མིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ནའང་མྱུ་གུའི་ཞིག་པ་དེ། མྱུ་གུའི་འདས་པའི་དུས་ཡིན་མིན་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། དུས་ཞེས་པ་ནི་དངོས་པོའི་སྟེང་ནས་འཇོག་དགོས་པའི་ཕྱིར་སྙམ་མོ། །མདོ་སེམས་རང་རྒྱུད་པ་གསུམ་གྱིས་ནི། སྤྱིར་མྱུ་གུའི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་གཉིས་དངོས་མེད་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། རྩ་ཤེའི་ཊིཀ་ཆེན་ལས། ཞིག་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའི་མ་འོངས་པ་གཉིས་དངོས་མེད་དུ་འདོད་དེ། འདི་ནི་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བ་མ་གཏོགས་མདོ་སྡེ་བ་ཡན་ཆད་ཀྱི་རང་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་འདོད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གསུམ་གྱིས་མྱུ་གུ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་འདོད་པའི་དབང་གིས། མྱུ་གུ་ཞིག་པའི་འདས་པ་དེ་དངོས་པོ་མིན་པར་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། འཇུག་པའི་རྣམ་བཤད་ལས། དེ་ཡང་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལ་ཞིག་པ་དངོས་པོར་མི་རུང་ལ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དངོས་པོ་མིན་པར་འདོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་ཡོད་དེ། མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་རང་གི་དུས་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མ་བསྡད་པ་དངོས་པོ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མྱུ་གུ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་ཅིག་ཞིག་པ་
Chinese
因为害怕痛苦，就像年轻时储存财物一样。所有这些，并非分别认为这是此时此地的我，而是普遍地希望获得我的快乐，希望远离痛苦而做。仅仅是我，也在那些时候跟随，所以也不是对确定之境的迷惑。因此，要知道，给“我”命名的名称和被命名的我本身，不要认为是完全相同的，要知道那个人是那个我的一部分。这些对于总体的缘起，特别是对于善恶业的果报、苦乐的产生，显得非常重要，所以只是略微提一下。如是了解。否则，对于总体的业果和前后世的行为都会迷惑而死去，并且在迷惑中也必须接受它的分类。如果自己的我仅仅是普遍的，在一切前后都存在，那么，难道它不会变成常恒吗？不会变成常恒，例如，人和无常仅仅是普遍的，虽然在任何时候都存在，但不必是常恒的。第三，解释三时的分类，分为二：正文和引申义。首先，有部宗的人认为，即使是苗芽等，也分别安立为三时，并且认为苗芽的过去和未来二时中，苗芽也是存在的。其中，尊者法救认为，苗芽在未来时是现在，从现在进入过去时，会舍弃未来和现在的体性，但不舍弃那个时候的痕迹。例如，金器被破坏后用来做装饰品，牛奶变成酸奶时，形状和味道会改变，但颜色不会改变。声势则认为，每一时都具有三时的特征，但根据哪一个部分占优势，就安立为三时中的任何一个。例如，一个男人对一个女人产生强烈的爱恋时，就说他对她爱恋，但并不是说他没有对其他女人产生爱恋。妙音友则认为，像苗芽一样的物体，即使是同一个，也会在到达未来等各个阶段时，被安立在那里。例如，同一个弹子，如果放在一、百、千的计数孔中，就会被称为一、百、千。
English
Fearing suffering, it is like storing wealth in youth. All of this is done not by distinguishing separately that this is the self of this time and place, but generally by wanting to obtain my happiness and wanting to be free from suffering. Even just the self also follows at those times, so it is not a delusion about the definite realm. Therefore, know that the name that gives the term 'I' and the self that is named are not to be regarded as completely identical, but know that that person is a part of that self. These seem to be very important for the general dependent origination, and especially for the certainty of the arising of happiness and suffering, the result of good and bad actions, so I will just mention a little. Understand as it is said. Otherwise, one will die confused about the general karmic results and all the actions of past and future lives, and in confusion one must also accept its classification. If one's own 'I' is only general and exists in all past and future, then wouldn't it become permanent? It does not become permanent, for example, man and impermanence are only general, although they exist at all times, but they do not have to be permanent. Third, explaining the classification of the three times, there are two parts: the main text and the implied meaning. First, the Vaibhashikas consider that even sprouts, etc., are established as the three times, and they believe that sprouts exist in both the past and future times of the sprout. Among them, Venerable Dharmatrata believes that a sprout is present in the future, and when it enters the past from the present, it abandons the nature of the future and the present, but does not abandon the trace of that time. For example, when a gold vessel is destroyed and used as an ornament, and when milk turns into yogurt, the shape and taste change, but the color does not change. Ghosaka believes that each time has the characteristics of all three times, but depending on which part is dominant, it is established as any of the three times. For example, when a man develops a strong love for a woman, it is said that he loves her, but it does not mean that he does not have love for other women. Vasumitra believes that an object like a sprout, even if it is the same, is established there when it reaches each stage such as the future. For example, the same pellet, if placed in the counting holes of one, hundred, and thousand, will be called one, hundred, and thousand.
Chinese
就像使用术语一样。关于佛陀，则是依赖于基础而安立为其他，例如，同一个女人，相对于自己的母亲来说是女儿，相对于自己的女儿来说是母亲一样。经部宗、唯识宗、自续派认为，一般而言，事物本身具有产生的因，但尚未产生该事物，这是未来；现在已经产生的事物本身，声音消逝，这是过去；已经产生但未停止，这是现在。如果属于过去或未来，则必然是无实有，他们也同样承认这一点，这是《空性论》中所说的。然而，他们不认为事物在其存在的时间内，如果属于过去或未来，则必然是无实有。因为幼苗的因在幼苗存在的时间内被认为是过去，幼苗的果在幼苗存在的时间内被认为是未来。如果属于幼苗的过去或未来，则不一定在幼苗存在的时间内属于过去或未来。例如，幼苗的坏灭部分是幼苗的过去，但不是在幼苗存在的时间内的过去；暂时未产生但可能变成幼苗的部分，是幼苗的未来，但不是在幼苗存在的时间内的未来。即使如此，幼苗的坏灭是否是幼苗的过去的时间，也需要考察，因为时间必须从事物本身来安立。经部宗、唯识宗、自续派三者都认为，一般而言，幼苗的过去和未来都是无实有。《根本慧论释·大疏》中说：“坏灭和未产生的未来，二者都被认为是无实有。这是除了应成派之外，经部宗以上的自宗都承认的。”这三者因为认为幼苗是自性成立的，所以认为幼苗坏灭的过去不是实有。如《入行论释》中说：“而且，在所有认为事物是自性成立的宗派中，坏灭都不可能是实有。”他们认为它不是实有的理由是，像幼苗这样的事物，如果不在其存在的第二个刹那停留，就不是实有。例如，像幼苗这样的事物坏灭
English
It is considered like using terminology. Regarding the Buddha, it is established as other depending on the basis. For example, the same woman is a daughter in relation to her own mother, and a mother in relation to her own daughter. The Sutra School, the Mind-Only School, and the Svatantrika School believe that, in general, the thing itself has the cause of arising, but the thing has not yet arisen there, which is the future; the thing itself that has already arisen now, the sound disappears, which is the past; what has arisen but has not stopped, this is considered the present. If it is either past or future, then it is necessarily non-existent, they also agree on this, as stated in the Stongthun. However, they do not think that if something is either past or future at the time of its existence, it is necessarily non-existent, because the cause of the sprout is considered past at the time of the sprout, and the fruit of the sprout is considered future at the time of the sprout. If it is either the past or the future of the sprout, it does not necessarily have to be either the past or the future at the time of the sprout. For example, the part of the sprout that is destroyed is the past of the sprout, but it is not the past at the time of the sprout; the part that has not yet arisen but can become a sprout is the future of the sprout, but it is not the future at the time of the sprout. Even so, it needs to be examined whether the destruction of the sprout is the time of the past of the sprout, because time must be established from the thing itself. The Sutra School, the Mind-Only School, and the Svatantrika School all believe that, in general, the past and future of the sprout are both non-existent. As it is said in the Great Commentary on the Root Wisdom Treatise: "The future of destruction and non-arising are both considered non-existent. This is what all the self-schools from the Sutra School upwards, except for the Consequentialist School, believe." Because these three believe that the sprout is inherently established, they believe that the past of the sprout's destruction is not a real thing. As it is said in the Commentary on the Entrance: "Moreover, in all schools that believe that things are inherently established, destruction cannot be a real thing." The reason why they think it is not a real thing is that if something like a sprout does not stay in the second moment of its existence, it is not a real thing. For example, a thing like a sprout is destroyed