Tibetan
ན། མྱུ་གུའི་ཆ་ཤས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་མེད་ལ། དེ་མྱུ་གུ་ལས་གཞན་པའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་གཞན་གང་དུ་ཡང་ལ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་སྙམ་པའོ། །ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ཀྱི་དུས་གསུམ་ནི། དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས་བཞི་བརྒྱ་བའི་འགྲེལ་པ་ལས། དེ་ལ་མ་འོངས་པ་ནི་ད་ལྟར་བའི་དུས་སུ་མ་ཕྱིན་པའོ། །འདས་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལས་འདས་པའོ། །ད་ལྟར་བྱུང་བ་ནི་སྐྱེས་ལ་མ་འགགས་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དཔེར་མཚོན་ན། མྱུ་གུ་རང་གི་དུས་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་ཞིག་པ་ནི་མྱུ་གུ་འདས་པའི་དུས་དང་། སྤྱིར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡོད་ཀྱང་དགུན་དུས་ལྟ་བུར་རེ་ཞིག་རྐྱེན་མ་ཚང་བའི་དབང་གིས་མྱུ་གུར་མ་སྐྱེས་པའི་ཆ་དེ། མྱུ་གུ་མ་འོངས་པའི་དུས་དང་། སྐྱེས་ལ་མ་འགགས་པའི་མྱུ་གུ་རང་ཉིད་ད་ལྟར་བའི་དུས་སོ། །དེས་ན་དེའི་འདས་པའི་དུས་ཡིན་ན། དེའི་དུས་སུ་འདས་པ་ཡིན་མི་དགོས་སོ། །འདི་ཙམ་ཞིག་ནི་མདོ་སྡེ་བ་ནས་ཐལ་འགྱུར་བའི་བར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཁས་ལེན་ཡང་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། གོང་དུ་བརྗོད་པ་ལྟར་མདོ་སྡེ་བ་སོགས་གསུམ་གྱིས་ནི། མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་འདས་མ་འོངས་གཉིས་དངོས་མེད་དུ་འདོད་ལ། ཐལ་འགྱུར་བས་ནི་དེ་གཉིས་དངོས་པོར་བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་མྱུ་གུ་རང་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་བཞིན་དུ། དེ་ཞིག་ཟིན་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ཡང་རང་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པར་འདོད་ཅིང་། མྱུ་གུ་ཞིག་པ་དེ་སྐྱེས་ལ་རང་དུས་སུ་མ་འགགས་པ་ཡིན་ཀྱང་། ད་ལྟར་བ་ནི་མིན་ཏེ། སྤྱིར་དེ་ཞིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདས་པའོ། །མ་འོངས་པ་ནི་སྤྱིར་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཡང་རེ་ཞིག་རང་འབྲས་དངོས་པོ་དེར་མ་སྐྱེས་པའི་ཆ་ལ་འཇོག་པས། ད་ལྟར་བ་ནི་མིན་ནོ། །མྱུ་གུའི་ཞིག་པ་དངོས་པོ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེའི་ཞིག་པའི་ཞིག་པ་སོགས་ཞིག་པའི་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱང་ཞིག་པ་ཡིན་པས་འདས་པ་ཡིན་གྱི། མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བ་གང་ཡང་མིན་ནོ། །འདིར་ཞིག་པ་དངོས་པོ་ཡིན་ཏེ། ཤི་བ་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་རྒ་ཤི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་། དེ་དངོས་པོ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་པ་སོགས་ཀྱིས་ནི་ཞིག་པ་བཏགས་དོན་བཙལ་ནས་འཇོག་པས་དངོས་པོར་མི་འདོད་ཀྱང་། ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ལ་མྱུ་གུ་བཏགས་དོན་མ་བཙལ་བར་ཐ་སྙད་དུ་འཇོག་པ་ལྟར། ཞིག་པ་ཡང་བཏགས་དོན་མ་བཙལ་བར་ཐ་སྙད་དུ་དངོས་པོར་འཇོག་ནུས་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར། དུས་གསུམ་གྱི་ནང་ནས་འདས་མ་འོངས་གཉིས་ད་ལྟར་བ་ལ་ལྟོས་ནས་འཇོག་དགོས་པས་ད་ལྟར་བ་གཙོ་བོ་ཡིན་གྱི། འ
Chinese
那，幼芽的组成部分的所有事物都不存在，因为它们无法在幼芽之外的任何其他事物（如瓶子等）中获得。这是他们的想法。应成派的三时是：如圣天在《四百论释》中所说：“未来是没有到达现在的时刻，过去是已经逝去的时刻，现在是已经产生而没有停止的时刻。”例如，幼芽在自身第二刹那的坏灭是幼芽的过去时；一般来说，虽然有产生的因，但由于像冬天一样，暂时缺少条件而没有产生幼芽的部分，是幼芽的未来时；已经产生而没有停止的幼芽自身是现在时。因此，如果是它的过去时，不一定在那个时候是过去。这一点从经部宗到应成派都承认，但也有区别：如前所述，经部宗等三者认为，像幼芽一样的过去和未来二者是无实有的，而应成派则认为二者是实有的。也就是说，幼芽像从自己的因产生一样，它坏灭之后，过去和未来也认为是从自己的因产生的。幼芽的坏灭虽然已经产生，但在自身的时间里没有停止，但不是现在，因为总的来说它只是坏灭，所以是过去。未来一般来说是已经产生，但暂时安立在没有产生自己果实事物的分位上，所以不是现在。幼芽的坏灭是事物，同样，它的坏灭的坏灭等坏灭的同类后续者也都是坏灭，所以是过去，而不是未来和现在。这里，坏灭是事物，因为死亡是事物，因为由于产生的因，会发生衰老和死亡。此外，它是事物，因为经部宗等寻找坏灭的假立意义来安立，所以不认为是事物，但在应成派的宗义中，就像不寻找幼芽的假立意义而安立为名称一样，坏灭也不寻找假立意义而能够安立为名称事物。在三时之中，过去和未来二者需要依赖现在来安立，所以现在是主要的。
English
Now, all the entities that are parts of a sprout do not exist, because they cannot be obtained in any other entity other than the sprout, such as a pot, etc. This is their thought. The three times according to the Prasangika school are: As the glorious Chandrakirti said in the commentary on the Four Hundred: "The future is what has not yet come to the present time. The past is what has passed from that. The present is what has arisen and has not ceased." For example, the destruction of a sprout in its own second moment is the past time of the sprout; generally, although there is a cause for arising, the part that has not arisen as a sprout due to the temporary lack of conditions, like in winter, is the future time of the sprout; the sprout itself that has arisen and has not ceased is the present time. Therefore, if it is its past time, it does not necessarily have to be past at that time. This much is accepted by everyone from the Sautrantikas to the Prasangikas, but there is a difference: As mentioned above, the three, such as the Sautrantikas, consider the past and future, like a sprout, to be non-existent, while the Prasangikas consider them to be existent. That is, just as a sprout arises from its own cause, after it is destroyed, the past and future are also considered to arise from their own cause. Although the destruction of a sprout has arisen, it has not ceased in its own time, but it is not the present, because generally it is only destruction, so it is the past. The future is generally arisen, but it is temporarily placed on the part that has not arisen as its own fruit entity, so it is not the present. The destruction of a sprout is an entity, and similarly, the subsequent similar types of destruction, such as the destruction of its destruction, are all destruction, so it is the past, not the future or the present. Here, destruction is an entity, because death is an entity, because due to the cause of arising, aging and death occur. Furthermore, it is an entity, because the Sautrantikas, etc., search for the imputed meaning of destruction to establish it, so they do not consider it to be an entity, but in the Prasangika system, just as a sprout is established as a name without searching for its imputed meaning, destruction can also be established as a name entity without searching for its imputed meaning. Among the three times, the past and future need to be established in relation to the present, so the present is the main one.