Tibetan
བུ་མ་འཇུག་པ་ལས། གང་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་དེ་མི་འགག་པ། །དེ་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་མེད་ཀྱང་འདི་ནུས་ཕྱིར། །ལ་ལར་ལས་འགགས་ཡུན་རིང་ལོན་ལས་ཀྱང་། །འབྲས་བུ་ཡང་དག་འབྱུང་བར་རིག་པར་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྔར་བྱས་པའི་ལས་འགགས་ནས་རིང་དུ་སོང་ཡང་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་ནི་འདོད་ལ། དེ་ཡང་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་ཁས་ལེན་ན་ནི་དེ་འགགས་པ་དངོས་པོར་མི་འཐད་ཀྱང་། ལས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པས་རང་བཞིན་གྱིས་མི་འགགས་ལ། དེ་ལྟ་ནའང་ལས་འགགས་པ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་འདོད་ཅིང་། ལས་འགགས་པ་དང་དེ་འགགས་པའི་འགགས་པ་སོགས་ཀྱང་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལས་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་མ་ཟད། ཕུང་བོ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་ང་སྤྱི་ཙམ་ཞིག་ནི་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་འཇུག་ལ། དེ་ཉིད་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་བསྒོ་གཞིར་འདོད་པས་ཀྱང་། ལས་དང་དེའི་འབྲས་བུ་ཡང་ཆེས་འཐད་པའི་ཕྱིར་རྟག་ཆད་དུ་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་མེད་དོ། །ལས་སོགས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་བའི་རྒྱུ་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་བའི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་དཔེ་ཡང་ཡོད་དེ། བྱད་བཞིན་དང་མེ་ལོང་དང་སྣང་བ་ཚོགས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ལས་གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་བ་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འཇུག་པ་ལས། དངོས་པོ་སྟོང་བ་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ། །ཚོགས་ལ་ལྟོས་རྣམས་མ་གྲགས་པ་ཡང་མིན། །ཇི་ལྟར་དེར་ནི་གཟུགས་བརྙན་སོགས་སྟོང་ལས། །ཤེས་པ་དེ་ཡི་རྣམ་པ་སྐྱེ་འགྱུར་ལྟར། །དེ་བཞིན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྟོང་ན་ཡང་། །སྟོང་ཉིད་དག་ལས་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་བརྙན་སོགས་ལའང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །སྔར་གྱི་ལས་འགགས་ཀྱང་དེ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་དཔེ་ཡང་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་དུ་བུད་མེད་མཛེས་མ་ཞིག་དང་རྩེ་བར་རྨིས་ནས་གཉིད་སད་པའི་ཚེ་རྨི་ལམ་གྱི་བུད་མེད་འགགས་ཀྱང་དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཆགས་པ་སྐྱེ་བ་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འཇུག་པ་ལས། རྨི་ལམ་དམིགས་པའི་ཡུལ་དག་མཐོང་ནས་ནི། །སད་ཀྱང་བླུན་ལ་ཆགས་པ་སྐྱེ་འགྱུར་བ། །དེ་བཞིན་འགགས་ཤིང་རང་བཞིན་ཡོད་མིན་པའི། །ལས་ལས་ཀྱང་ནི་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་འགགས་པ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་ཡང་རྣམ་སྨིན་བྱུང་ཟིན་ཐུག་མེད་དུ་ཡང་ཡང་འབྱིན་པ་ཡང་མིན་ལ། ལས་གཉིས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འཆོལ་བར་དག་ཏུ་འབྱིན་པའང་མིན་ཏེ། དཔེར་ན་གཞི་གང་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་མཚུངས་ཀྱང་རབ་རིབ་ཅན་གྱི་མིག་ཤེས་ལ་སྐྲ་ཤད་འཛག་པ་ལྟར་སྣང་གི །རི
Chinese
在《入中论》中说：“何以自性彼不灭，故无有本此能故，有者业灭久远后，当知果报仍正生。” 如是说，先前所造之业虽已灭尽，历时久远，然亦许其能生果。若许业由自性而成立，则业灭不应道理，然业非由自性而生，故自性上不灭。如是，然亦许业灭唯是名言安立。业灭及彼灭之灭等，亦是实有，故彼等亦能生业果。而且，仅是依蕴假立之我，于一切生中皆随逐，彼亦是业习气之所依，故业及业果极应理，无有落入常断之过。 亦有从业等自性空之因，生出自性空之果之譬喻，如从面容、镜子及光明等聚合之缘起，而生出影像一般。如《入中论》云：“虚空影像等诸物，是众缘生非不著，如是彼等影像等，是从空性而出生，如是诸法虽性空，然从空性亦能生。” 如是，声音及回音等亦应类推。 先前之业虽已灭尽，然亦有从彼生果之譬喻，譬如梦中与美女嬉戏，醒来之时，梦中之美女虽已灭尽，然仍生起对彼之贪著。如《入中论》云：“如人梦中见所爱，醒后贪著由彼生，如是已灭无自性，从业亦能有果生。” 如是说。 业灭虽能生果，然亦非成熟一次之后，便无止尽地一再产生，亦非两种业之果杂乱成熟。譬如，虽同样非存在于任何处，然如患有眼翳者之眼识，会见到毛发飘落一般。
English
From the Entering the Middle Way: "Why is it that it does not cease by its own nature? Therefore, even without a basis, this is possible. For some, even after a long time has passed since the cessation of karma, know that the result will still arise correctly." As it is said, it is accepted that even though the karma previously done has ceased and a long time has passed, it can still produce results. If it is accepted that karma is established by its own nature, then its cessation would not be reasonable as an entity. However, since karma is not born from its own nature, it does not cease by its own nature. Even so, it is accepted that the cessation of karma exists nominally. Moreover, since the cessation of karma and the cessation of that cessation, etc., are also entities, not only do the results of karma arise from them, but also the general "I" that is imputed in dependence on the aggregates accompanies all births. Since that itself is considered the basis for imprinting karmic imprints, karma and its results are extremely reasonable, and there is no fault of falling into permanence or annihilation. There is also an example of a result that is empty of its own nature arising from a cause that is empty of its own nature, such as an image arising from the interdependent relationship of a face, a mirror, and a collection of appearances. As it is said in the Entering the Middle Way: "Empty things, such as images, etc., are dependent on a collection of causes and are not unmanifested. Just as there, from empty images, etc., the aspect of that consciousness arises, likewise, even though all things are empty, they will arise completely from emptiness." Therefore, sound, echoes, etc., should also be applied similarly. There is also an example of a result arising from previously ceased karma, such as dreaming of playing with a beautiful woman in a dream, and when one wakes up, even though the woman in the dream has ceased, attachment to her arises. As it is said in the Entering the Middle Way: "Just as a fool, having seen the objects of attachment in a dream, develops attachment even after waking up, likewise, even from karma that has ceased and is not of its own nature, there can be a result." As it is said. Although the cessation of karma can produce results, it is not the case that it produces them endlessly after ripening once, nor is it the case that the results of two karmas mature in a mixed-up way. For example, although they are equally non-existent in any location, it appears as if hairs are falling in the visual consciousness of someone with cataracts.