Chinese
如果专注于寂止，就会积累不动的业。以这种道理，如果从对一切轮回生厌离的角度出发而造业，就会积累成就解脱的业。第三方面分二：业如何产生果报，以及它的合理性。第一方面，总的来说，业如何产生异熟果呢？经中说：业在轮回中，何者为重，何者为近，何者为串习，何者为先做，从这些之中，先者先成熟。如是所说。有些业积累后，即使过了很久也能产生果报，经中说：有情众生的业，即使百千劫也不会坏灭，聚合时机成熟时，就会成熟为果报。如是所说。这些业也是由心所造，由心与业相关的缘起之法性，产生各种各样的果报。如是，圣天在《入中论》中说：唯心能造有情世间和器世间，极其繁杂。经说一切有情皆从业生，离心则无业。如是所说。第二方面分二：提出辩论和遣除辩论。第一方面是：圣者在《中观根本慧论》中说：如果成熟的期间，业存在，那么业就变成常恒。如果灭尽，既然已经灭尽，又如何产生果报？如是所说。如前所说，业和果报之间有劫等间隔，从那业产生果报，是一切自宗所承认的。即使这样，那业在实际产生自己的异熟果之前，如果不灭而存在，那么就变成常恒，这是不合理的。如果那业在造作后的第二刹那就坏灭消失，既然已经灭尽，那么从那业经过劫等间隔所产生的异熟果，又如何产生呢？这样疑惑。第二方面，遣除那个辩论分二：遣除业的常断，以及遣除除此之外的常断。第一方面分二：总的阐述和详细的解说。第一方面分比喻和意义两方面，比喻是：《中观根本慧论》中说：苗芽等相续，从种子显现。
English
If one focuses on tranquility, one accumulates immovable karma. According to this reasoning, if one engages in karma with a sense of disillusionment towards all of samsara, one will accumulate karma that leads to liberation. The third aspect has two parts: how karma produces its results, and the rationale behind it. In the first aspect, how does karma generally produce its results? The sutra says: "Among the karmas in samsara, whichever is heaviest, closest, most habitual, or done first, the earlier ones ripen first." This is as it is said. Even if some karmas are accumulated and a long time passes, they still produce results. The sutra says: "The karmas of sentient beings do not perish even after hundreds of kalpas. When they gather and the time arrives, they will ripen into their own results." This is as it is said. These karmas are also done by the mind, and the nature of dependent arising, which connects the mind and karma, causes various results to arise. Thus, the venerable Chandrakirti says in the Madhyamakavatara: "The mind itself creates the world of sentient beings and the world of objects, which are extremely diverse. It is said that all beings are born from karma. Without the mind, there is no karma." This is as it is said. The second aspect has two parts: presenting the argument and refuting it. The first is: The Protector says in the Root Verses: "If the karma remains until the time of ripening, then that karma becomes permanent. If it ceases, since it has ceased, how can it produce a result?" This is as it is said. As previously explained, there is an interval of kalpas, etc., between karma and its result, and that the result arises from that karma is accepted by all our own schools. Even so, if that karma remains without perishing until it actually produces its own result of maturation, then it becomes permanent, which is unreasonable. If that karma ceases and disappears in the second moment after it is done, then since it has ceased, how can that result of maturation, which is separated by kalpas, etc., arise from that karma? This is the doubt. The second aspect, refuting that argument, has two parts: refuting the permanence and annihilation of karma, and refuting the permanence and annihilation of things other than karma. The first aspect has two parts: general presentation and detailed explanation. The first aspect has two parts: example and meaning. The example is: The Root Verses say: "Whatever continuum there is, such as sprouts, appears from seeds."
Tibetan
ར་འབྱུང་། །དེ་ལས་འབྲས་བུ་ས་བོན་ནི། །མེད་ན་དེ་ཡང་འབྱུང་མི་འགྱུར། །གང་ཕྱིར་ས་བོན་ལས་རྒྱུན་དང་། །རྒྱུན་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང་། །ས་བོན་འབྲས་བུའི་སྔོན་འགྲོ་བ། །དེ་ཕྱིར་རྟག་མིན་ཆད་པ་མིན། །ཞེས་གསུངས་ནས། དེ་དོན་ལ་སྦྱོར་བ་ཡང་། དེ་ཉིད་ལས། སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ནི་གང་ཡིན་པ། །སེམས་ལས་མངོན་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེ་ལས་འབྲས་བུ་སེམས་ལྟ་ཞིག །མེད་ན་དེ་ཡང་འབྱུང་མི་འགྱུར། །གང་ཕྱིར་སེམས་ལས་རྒྱུན་དང་ནི། །རྒྱུན་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང་། །ལས་ནི་འབྲས་བུའི་སྔོན་འགྲོ་བ། །དེ་ཕྱིར་རྟག་མིན་ཆད་པ་མིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཆུ་ལུད་དྲོད་གཤེར་སོགས་ཀྱིས་བསྒོས་པའི་ས་བོན་གྱི་རྒྱུན་ལས་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་མེ་ཏོག་སོགས་འབྱུང་བ་ལྟར། ལས་ཀྱིས་བསྒོས་པའི་སེམས་དང་དེའི་རྒྱུན་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་འབྱུང་ཞིང་། དེ་ལས་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རིམ་གྱིས་འབྱུང་ཡང་། དེའི་ཚེ་དཔེ་དོན་གཉིས་ཀའང་སྔ་མ་མི་འཇིག་པར་མི་གནས་པས་རྟག་པ་མིན་ལ། སྔ་མ་རྒྱུན་ཆད་ནས་ཕྱི་མ་འབྱུང་བ་ནི་མིན་པས་ཆད་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡང་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རང་སྡེ་གཞན་གྱི་ལན། ཐལ་འགྱུར་བ་རང་ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ལས་བྱས་པའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་དེ་འགགས་ནས་འགྲོ་བ་ཡིན་ཡང་། ལས་འགག་ཁ་མའི་དུས་སུ་ལས་དེས་མ་འོངས་པ་ནས་འབྲས་བུ་འབྱིན་པའི་ནུས་པ་འཇོག་པ་ཡིན་ལ། ནུས་པ་དེ་གང་ལ་འཇོག་པའི་གཞི་ལ་ནི། འདོད་ཚུལ་མི་འདྲ་སྟེ། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་འགའ་ཞིག་བུ་ལོན་གྱི་དཔང་རྒྱ་དང་འདྲ་བ་ལས་ཀྱི་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཞེས་པ་ཞིག་ལ་འདོད་ཅིང་། ཁ་ཅིག་ལས་ཀྱི་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ལ་འདོད་དེ། ཆུད་མི་ཟ་བ་དང་ཐོབ་པ་དེ་ནི་ལས་གཉིས་ལས་དོན་གཞན་པའི་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་རྫས་སུ་གྲུབ་པར་ཁས་ལེན་ནོ། ཁ་ཆེ་བ་དང་མདོ་སྡེ་བ་རང་རྒྱུད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུན་ལ་འདོད་ཅིང་། སེམས་ཙམ་པས་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཉིད་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་བསྒོ་གཞིར་འདོད་དོ། །དེ་དག་གི་ལྟར་ན་སྔར་བྱས་པའི་ལས་ཕྱིས་ཞིག་ནས་མེད་ཀྱང་། ཆུད་མི་ཟ་བ་དང་ཐོབ་པ་དང་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུན་དང་ཀུན་གཞི་ཅི་རིགས་ཀྱི་སྟེང་དུ་སྔར་གྱི་ལས་དེའི་བག་ཆགས་བཞག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཕྱིས་དུས་ལ་བབ་པ་ན། སྔོན་གྱི་ལས་དེའི་འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་ནི་མི་འགལ་བར་འདོད་དེ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་ལས་དང་དེའི་སྐྱེ་འགག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་ཐལ་འགྱུར་བ་རང་ལན་ནི། ཟླ་བས་ད
Chinese
如是生起。 其次，果之种子，若无则亦不生。 何以故？从种子生起相续，相续生起果，种子是果之前导，是故非断亦非常。 如是说已，就其义而结合，彼经中又说：心之相续为何，从心而显现生起，从彼生果如心，若无则亦不生。 何以故？从心生起相续，相续生起果，业是果之前导，是故非断亦非常。 如是说，如以水、肥、暖、湿等滋养之种子相续，生起果实、苗芽、花朵等。 如是以业滋养之心及其相续，从前者生起后者，又从彼逐渐生起业之果，然尔时比喻与意义二者，前者不灭而不住故，非常；前者相续断绝而生起后者，则非是故，亦无堕入断灭之过失。 二者分为二：自宗与他宗之答复，应成派自答。 初者：造业之第二刹那，彼业虽已灭去，然业灭之际，彼业能安立从未来生果之能力。 而安立能力之所依，则有不同之主张。 某些毗婆沙宗主张，如借贷之抵押品般，有“业之不失坏”；某些则主张有“业之获得”，彼不失坏与获得，则承许为与业二者不同之不相应行法之实有。 克什米尔人和经部宗自续派等，则主张为意之识之相续；唯识宗则主张阿赖耶识本身为业之习气所熏染之所依。 依彼等之观点，先前所造之业，虽于后已坏灭，然于不失坏与获得，以及识之相续与阿赖耶等之上，由于安立先前之业之习气之缘故，于后时机成熟时，生起先前之业之果，则不相违。 彼一切宗派，亦皆主张业及其生灭是自性成立的。 第二，应成派自答：月称菩萨
English
Thus it arises. Furthermore, the seed of the fruit, if it does not exist, will not arise either. Why? Because from the seed arises the continuum, and from the continuum arises the fruit. The seed is the precursor to the fruit, therefore it is neither permanent nor nihilistic. Having said this, applying it to the meaning, it is also said in that very text: What is the continuum of the mind? It manifestly arises from the mind. From that, a fruit like the mind arises. If it does not exist, it will not arise either. Why? Because from the mind arises the continuum, and from the continuum arises the fruit. Action is the precursor to the fruit, therefore it is neither permanent nor nihilistic. As it is said, just as from the continuum of a seed nourished by water, fertilizer, warmth, and moisture, fruits, sprouts, flowers, etc., arise, so too, from the mind nourished by action and its continuum, the latter arises from the former, and from that, the fruit of action gradually arises. However, at that time, neither the example nor the meaning remains without the former ceasing, so it is not permanent. And it is not the case that the latter arises after the former continuum has ceased, so there is no fault of falling into nihilism. The second has two parts: the answers of our own and other schools, and the self-answer of the Prasangikas. The first is: although the action ceases and goes away in the second moment after it is done, at the moment of the action's cessation, that action establishes the capacity to produce a result from the future. And as for the basis on which that capacity is established, there are different assertions. Some Vaibhashikas assert that there is something called "the non-perishing of action," which is like a collateral for a loan. Some assert that there is something called "the attainment of action." They assert that this non-perishing and attainment are substantially established as non-associated compositional factors different from the two actions. Kashmiris and Sautrantika Svatantrikas assert that it is the continuum of the mind's consciousness. Chittamatrins assert that the alaya consciousness itself is the basis for imprinting the karmic traces. According to their views, although the previously done action has perished and is gone, due to the fact that the traces of that previous action have been placed on the non-perishing, the attainment, the continuum of consciousness, and the alaya, as appropriate, when the time comes later, the production of the fruit of that previous action is not contradictory. All of them assert that action and its arising and ceasing are established by their own nature. Second, the Prasangika's own answer: Chandrakirti