Tibetan
བའི་ཚེ་ས་བོན་དེ་ཉིད་ངོ་བོ་མ་འགྱུར་བར་མྱུ་གུར་ཕར་འཕོས་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་རང་གི་ས་བོན་ལས་གཞན་ཞིག་ནས་ཀྱང་ཚུར་འོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་ལྟར་ན་མྱུ་གུའི་དུས་ནའང་ས་བོན་དེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡོད་དགོས་པས་ས་བོན་རྟག་པར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཡོད་ལ། ཕྱི་མ་ལྟར་ན། ས་བོན་ལ་མ་ལྟོས་པར་མྱུ་གུ་འབྱུང་དགོས་པས་ས་བོན་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མྱུ་གུ་རང་གི་ས་བོན་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་གི །རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་། དེ་ཉིད་ལས། རྒྱ་ལས་རྒྱ་ཡི་འབུར་ནི་སྣང་མོད་ཀྱི། །རྒྱ་དེ་འཕོས་པའང་དམིགས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ལ་དེ་མེད་གཞན་ལའང་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལྟར་འདུས་བྱས་རྟག་མེད་ཆད་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྒྱ་ལས་འབུར་གྱི་རྣམ་པ་ཇི་འདྲ་བ་རྒྱས་བཏབ་པའི་གཞི་དེ་ལ་སྣང་བའི་ཚེ། རྒྱ་དེ་ཉིད་རྒྱས་བཏབ་པའི་གཞི་དེར་འཕོས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། རྒྱ་ལས་གཞན་ཞིག་ཀྱང་ཚུར་འོང་བ་མ་ཡིན་པ་དཔེར་བྱས་ནས། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་ཚེ། སྔར་མེད་གསར་དུ་འབྱུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྐྱེ་བ་མ་གཏོགས། རང་གི་ངོ་བོས་གདོད་མ་ནས་གྲུབ་བཞིན་པར་གང་ནས་ཀྱང་མི་འོང་ལ། རྒྱུ་འགོགས་པའི་ཚེ་གང་དུའང་མི་འགྲོ་བར་བཤད་དེ། ངོ་བོ་མི་འགྱུར་བའི་འགྲོ་འོང་མེད་པས་འགྲོ་འོང་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་བོ་ལས། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ནམ་མཁའི་ཀློག་འདྲ་སྟེ། །ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་འདྲ་ཞིང་སྨིག་རྒྱུ་བཞིན། །མི་འགའ་འཇིག་རྟེན་འདིར་ཡང་ཤི་ནས་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་འཕོ་ཞིང་འགྲོ་བ་མེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། འདིས་ནི། སེམས་ཅན་འཆི་འཕོ་བྱེད་པ་སྒྱུ་མ་སོགས་དང་འདྲ་བར་ཐ་སྙད་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཀྱང་། འཆི་འཕོ་བྱེད་པ་པོ་དང་། འཆི་འཕོ་བྱེད་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་། འདི་ནས་ཤི་སྟེ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ་སྐྱེ་བའི་ཚེ། ད་ལྟའི་ལུས་སེམས་འདི་དང་བཅས་བཞིན་དུ་ཕྱི་མར་འགྲོ་བ་ནི་མིན་ལ། ལུས་སེམས་གཉིས་ལས་དོན་གཞན་པའི་བདག་ཞིག་ཀྱང་དེར་འགྲོ་བ་མེད་མོད། དེ་ལྟ་ནའང་ཐ་སྙད་དུ་འཆི་འཕོ་འཐད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚུལ་ཅུང་ཟད་རྒྱས་ཙམ་བདག་གིས་མདོའི་དགོངས་པ་བཞིན་གཞན་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཞན་ཡང་། ས་རྡོ་ཤིང་སོགས་ལས་ཁང་བ་བྱའོ་ཞེས་པ་བརྗོད་པའི་ཚེ། ཁང་བ་དེ་ཉིད་ས་རྡོ་ཤིང་སོགས་ཀྱི་ཚོགས་པ་དང་ཡ་གྱལ་གང་ཡང་མིན་ཞིང་། དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནའང་མེད་མོད། རྐྱེན་གྱིས་ལེགས་པར་བསྒྲུབས་པ་ལ་བརྟེན
Chinese
当（种子）存在时，种子本身并没有改变性质而转移到芽上。而且，它也不是从种子之外的其他地方来的。如果按照前一种说法，那么在芽生长的阶段，种子也必须如其本来的样子存在，这样就会有种子恒常不变的过失。如果按照后一种说法，那么芽的产生就不依赖于种子，这样就会有种子断灭的过失。因此，芽是依赖于它自己的种子而产生的，不是自然产生的。此外，在那（部经）中说："从铜中显现铜的饰品，但铜并未转移；它不在彼中，也不在其他处，如此积聚无常亦不断。" 如是说，就像从铜中显现饰品的形状，在进行加工的基础之上显现的时候，铜本身并没有转移到进行加工的基础之上，也不是从铜之外的其他地方来的，以此为例，一切和合事物在产生果实的时候，都是以从未有过的、新生的方式产生，而不是以其自性从一开始就存在的方式从任何地方而来。当因停止时，也不会去往任何地方，因为没有不变性质的来去，所以来去在自性上是不存在的。此外，《三摩地王经》中说："如幻如空如云，如水中月如阳焰，有人于此界死已，不往他世亦不去。" 如是说，这表明，众生的死亡和转移虽然在名言上像幻术等一样存在，但死亡和转移的作者以及死亡和转移本身都是没有自性的。也就是说，从这里死亡并转生到其他世界的时候，并不是现在的身心连同一起去往后世，也不是有一个与身心不同的我（ आत्मा，ātman，自我的意思）去往那里。即便如此，在名言上说死亡和转移也是合理的，关于其中的道理，我已经按照经部的观点在其他地方稍微详细地解释过了。此外，当说要用泥土、石头、木头等建造房屋时，房屋既不是泥土、石头、木头等聚合体，也不是其中的一部分，而且也不在它们之中。但是，依赖于因缘的良好聚合。
English
When (the seed) exists, the seed itself does not change its nature and transfer to the sprout. Moreover, it does not come from somewhere other than the seed itself. If according to the former statement, then in the stage of sprout growth, the seed must also exist as it originally was, so there would be the fault of the seed being permanent. If according to the latter statement, then the sprout's production does not depend on the seed, so there would be the fault of the seed being annihilated. Therefore, the sprout arises dependent on its own seed, not naturally. Furthermore, it says in that (sutra): "From copper appears an ornament of copper, but the copper does not transfer; it is not in that, nor in another place, thus assembled things are impermanent and not discontinuous." As it says, just as the shape of an ornament appears from copper, when it appears on the basis of processing, the copper itself does not transfer to the basis of processing, nor does it come from somewhere other than the copper. Taking this as an example, all compounded things, when producing fruit, arise in a way that has never existed before, newly born, but not in a way that their own nature has existed from the beginning from anywhere. When the cause ceases, it does not go anywhere, because there is no coming and going of unchanging nature, so coming and going does not exist in its own nature. Furthermore, the Samadhiraja Sutra says: "Like illusion, like space, like clouds, like the moon in water, like a mirage, some people die in this world, but do not go to another world, nor do they go away." As it says, this shows that although the death and transfer of sentient beings exist nominally like illusions, etc., the agent of death and transfer and the death and transfer itself are without self-nature. That is to say, when dying from here and being reborn in another world, it is not that the current body and mind go to the next life together, nor is there a self (आत्मा，ātman，self) different from the body and mind that goes there. Even so, it is reasonable to say death and transfer nominally, and I have explained the reason for this in a little more detail elsewhere according to the view of the sutras. Furthermore, when saying that a house will be built from earth, stones, wood, etc., the house is neither an aggregate of earth, stones, wood, etc., nor a part of them, nor is it in them. However, it depends on the good aggregation of conditions.
Tibetan
་ནས་ཁང་བ་གྲུབ་པའི་ཚེ། ཁང་བ་དེ་སྒྲུབ་གཞི་དེ་ཉིད་དང་དེ་དག་གི་ནང་དང་དེ་ལས་དོན་གཞན་ཞིག་ཀྱང་འོང་བ་མིན་ལ། ཞིག་པའི་ཚེ་གང་དུའང་མི་འགྲོའོ། །འོན་ཀྱང་དེའི་འབྲས་བུ་ནི་མེད་པ་མིན་ནོ། །གཞན་ཡང་། རྒྱུ་སྤུན་ལས་སྣམ་བུ་བྱའོ་སྙམ་པའི་ཚེ། བྱ་རྒྱུའི་སྣམ་བུ་དེ་ད་ལྟ་རྒྱུ་སྤུན་དེ་ལ་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟར་མེད་ཀྱང་ཕྱིས་འབྱུང་བའི་དོན་ལ་བསམས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་ནའང་དེ་ལས་རི་བོང་གི་རྭ་བྱ་མི་ནུས་ཤིང་། སྣམ་བུ་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྣམ་བུ་རྒྱུ་སྤུན་ལ་ཡོད་ན་ནི། སྐྱེས་ཟིན་སླར་ཡང་སྐྱེ་དགོས་པར་མ་ཟད། རྒྱུ་སྤུན་རྣམས་ཕྱོགས་ཀུན་ནས་བསྡུས་པ་ན། སྣམ་བུ་དེ་ཡང་ཕྱོགས་དེ་དག་ན་ཡོད་པར་ཐལ་ཞིང་། རྒྱུ་སྤུན་རེ་རེས་ཀྱང་སྣམ་ཡུག་རེ་རེ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྣམ་བུ་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་དབང་གིས་འགྲུབ་པས། རང་བཞིན་གྱིས་མི་སྐྱེ་སྟེ། འཕགས་པ་ལྷས། སྣམ་བུ་རྒྱུ་ལས་འགྲུབ་འགྱུར་ཞིང་། །རྒྱུ་ཡང་གཞན་ལས་གྲུབ་གྱུར་ན། །གང་ཞིག་རང་གིས་གྲུབ་མེད་པ། །དེས་གཞན་སྐྱེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཞྭ་ལྷམ་གཟན་ཤམ་ལ་སོགས་པའི་གོས་གཞན་བྱའོ་སྙམ་པ་ལའང་སྔར་གྱི་རིགས་པ་དེས་རང་ངོས་ནས་སམ་རང་དབང་གིས་མི་སྐྱེད་ཀྱི། གཞན་གྱིས་དབང་གིས་གྲུབ་པའི་རྟོག་པས་བཏགས་ཙམ་དུ་གོ་བར་བྱའོ། །མདོར་ན། སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་སོགས་མ་འོངས་ན་ཆོས་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་འདི་དང་བྱའོ་སྙམ་པའི་ཚེ། ཐོབ་བྱའི་སངས་རྒྱས་དང་འབྱུང་འགྱུར་གྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། ད་ལྟ་མེད་ཅིང་ཕྱིས་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ལའང་སྔར་གྱི་རིགས་པ་དེས་རྟོག་བཏགས་ཙམ་ཡིན་གྱིས། རང་བཞིན་གྱིས་མི་སྐྱེ་བར་གཏན་ལ་དབབ་ལ་བྱའོ། །གཉིས་པ་མཐའ་གཞན་གྱི་འགོག་ཚུལ་ནི། སྐྱེ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་འགོག་པའི་རིགས་པས་འགག་པ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཁེགས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་ན། རང་བཞིན་གྱིས་འགག་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྩ་ཤེ་ལས། གང་ཚེ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །སྐྱེ་བ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་བ། །དེ་ཚེ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །འགག་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་ཉོན་ལྟ་བུ་རྒྱུན་ཆད་པ་དེ་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་གྱིས་མེད་དེ། །རང་གི་རྒྱུ་ལས་ཉོན་ལྟ་བུ་གནས་པའི་མཐུ་ཟད་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། རྒྱུན་རིང་དུ་གནས་པའི་རྟག་པ་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་གྱིས་མེད་དེ། རང་གི་ཆ་ཤས་ལ་བརྟེན
Chinese
当房屋建成时，房屋并非来自建造的基础本身，也非来自其内部，更非来自其他事物。当房屋倒塌时，它也不会去往任何地方。然而，它的果实并非不存在。此外，当想要用线来制作布匹时，想要制作的布匹现在在线中并不存在，就像兔子角一样，但这是考虑到未来会产生的结果。即使如此，也不能用线来制作兔子角，但可以制作布匹。如果布匹存在于线中，那么已经产生的布匹就需要再次产生，而且当所有的线聚集在一起时，布匹也必然存在于这些聚集之处，并且每一根线都会产生一块布匹。因此，布匹是通过因缘和合而成的，并非自性而生。正如圣天所说：布匹由因缘而生，因缘也由其他而生，如果某物不是自己产生的，它又如何能产生其他事物呢？因此这样说。同样，想要制作帽子、鞋子、袈裟、裙子等其他衣物时，也应通过之前的推理方式理解到，它们并非从自身或自力产生，而是通过依赖他者的因缘而产生的假立之名。总之，当想要获得佛果等，或者想要在未来做这些或那些世间和佛法之事时，所有想要获得的佛果和未来将要发生的事情，现在并不存在，并且所有未来将要发生的事情，都应通过之前的推理方式理解到，它们仅仅是假立之名，并非自性而生。第二，遮止其他边的方法是：通过遮止自性产生的推理方式，也遮止了自性灭亡，因为如果不存在自性产生，那么自性灭亡也是不合理的。正如《中论》所说：当一切法的产生都不合理时，那么一切法的灭亡也就不合理。因此这样说。业和烦恼等相续断绝，这是有法，并非自性而无，因为它们是从自身的因，如业和烦恼等存在的力量耗尽而产生的。长期存在的常法，这是有法，并非自性而无，因为它们依赖于自身的组成部分。
English
When a house is built, the house does not come from the foundation itself, nor from within it, nor from anything else. When it collapses, it does not go anywhere. However, its result is not non-existent. Furthermore, when one intends to make cloth from threads, the cloth to be made is not present in the threads now, like a rabbit's horn, but this is considering the future result. Even so, one cannot make a rabbit's horn from threads, but one can make cloth. If the cloth existed in the threads, then the cloth that has already been produced would need to be produced again, and when all the threads are gathered together, the cloth would necessarily be present in those gatherings, and each thread would produce a piece of cloth. Therefore, cloth is produced by the power of causes and conditions, not by its own nature. As Aryadeva said: Cloth is produced from causes, and causes are also produced from others, if something is not produced by itself, how can it produce other things? Therefore, it is said. Similarly, when one intends to make other clothes such as hats, shoes, robes, skirts, etc., one should understand through the previous reasoning that they are not produced from themselves or by their own power, but are merely imputed names produced by relying on the conditions of others. In short, when one intends to attain Buddhahood, etc., or intends to do these or those worldly and Dharma activities in the future, all the Buddhahood to be attained and all the things that will happen in the future do not exist now, and all the things that will happen in the future should be understood through the previous reasoning that they are merely imputed names, not produced by their own nature. Second, the method of refuting the other extreme is: by the reasoning that refutes self-existence, self-cessation is also refuted, because if there is no self-existence, then self-cessation is unreasonable. As it is said in the Root Wisdom: When the arising of all phenomena is not reasonable, then the cessation of all phenomena is also not reasonable. Therefore, it is said. The cessation of karma and afflictions, for example, is a subject, it is not inherently non-existent, because it arises from the exhaustion of the power of its own cause, such as the existence of karma and afflictions. The permanence that lasts for a long time is a subject, it is not inherently non-existent, because it depends on its own parts.