Tibetan
མས་ཅན་དོན་བྱེད་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། སེམས་ཅན་མང་བོའི་དོན་དུ་ལྟ་ཞོག །སེམས་ཅན་གཅིག་གི་དོན་དུའང་བསྐལ་བ་ཆེན་པོ་གྲངས་མེད་པའི་བར་དམྱལ་བར་གནས་ཏེ་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་དགོས་པ་བྱུང་ཡང་བརྩོན་པ་མི་གཏོང་བའོ། །དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ནི། ཕྱིན་དྲུག་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་སློབ་ཅིང་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་སོགས་ལ་བརྩོན་པའོ། །སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ནི། དོན་བྱ་བ་བཅུ་གཅིག་གི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་བརྩོན་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ། ད་རུང་ལོང་ཡོད་སྙམ་ནས་ཕྱི་བཤོལ་བྱེད་པའི་ལེ་ལོ། གནས་སྐབས་ཀྱི་དམན་པའི་བདེ་བ་ཕྲ་མོ་ལ་ཆགས་ཤིང་གཡེང་བའི་ལེ་ལོ། །དེ་འདྲ་བདག་གིས་མི་ནུས་སྙམ་ནས་སྒྱིད་ལུག་པ་དང་བྱ་དཀའ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་འཇིགས་ནས་ཞུམ་པའི་ལེ་ལོ་རྣམས་བྱུང་ན་དགག་པར་བྱའོ། །ལྔ་བ་ནི། དགེ་བའི་དམིགས་པ་ལ་མི་གཡེང་བར་གནས་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ལུས་སེམས་བདེར་གནས། ཡོན་ཏན་མངོན་གྲུབ། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། ལུས་སེམས་ཤིན་སྦྱངས་བསྐྱེད་པའི་བསམ་གཏན། གཉིས་པ་ནི། མངོན་ཤེས་སོགས་ཡོན་ཏན་སྒྲུབ་པའི་བསམ་གཏན། གསུམ་པ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་བསམ་གཏན་ནོ། །བསམ་གཏན་གྱི་གཙོ་བོ་ཞི་ལྷག་གཉིས་ལས་འདིར་ཞི་གནས་བསྒོམ་ཚུལ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་ལ། བསྒོམ་པའི་གནས་ནི། མཐུན་རྐྱེན་རྙེད་སླ་བ། གནས་བཟང་བ། ས་བཟང་བ་སོགས་ཀྱི་ཡིད་དང་མཐུན་པར། རྟེན་གྱི་གང་ཟག་འདོད་ཆུང་ཆོག་ཤེས་པ་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པས། སྤྱིར་དམིགས་པའི་ཡུལ་མང་ཡང་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་ཚོགས་རྫོགས་པ་སོགས་ཀྱི་དགོས་པ་ཡོད་པས་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་བརྙན་དམིགས་རྟེན་དུ་བྱ་བ་ནི། སྟན་བདེ་བ་ལ་སྤྱོད་ལམ་ཚུལ་མཐུན་གྱིས་འཁོད་དེ། སྟོན་པའི་སྐུ་བརྙན་བྲིས་འབུར་ལེགས་པ་གཅིག་ལ་ཡང་ཡང་བལྟ་ཞིང་དེའི་མཚན་མ་བཟུང་ནས་ཡིད་ཡུལ་དུ་འཆར་བ་གོམས་སུ་བཅུག་སྟེ། དབུ་སོགས་སྐུའི་ཆ་ཤས་གསལ་གདབ། མཐར་སྐུའི་སྤྱི་ཡིད་ལ་བྱས་ནས་ཡན་ལག་རགས་པ་རྣམས་ཆ་ཕྱེད་ཙམ་འཆར་ཐུབ་པ་བྱུང་ཡང་དམིགས་རྟེན་ཡིན་པས་དེས་ཆོག་ཤེས་པར་བྱ། གཞུང་ནས་བཤད་པའི་སྤྱོད་ལམ་བརྒྱད་ལ་གནས་བཞིན་པར་རླུང་འགྲོ་འོང་ཉེར་གཅིག་སོགས་བགྲང་། དེ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒྲུབ་པ་ལ་མི་སྤྲོ་བའི་ལེ་ལོ་དང་། དམིགས་པ་བརྗེད་པ་དང་། བྱིང་རྒོད་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། འདུ་མི་བྱེད་པ་སྟེ་ཉེས་པ་ལྔའི་གཉེན་པོར་བརྩོན་འགྲུས་དང་། འདུན་པ་དང་། དད་པ་དང་། ཤིན་སྦྱངས་དང་། དྲན་པ་དང་། ཤེས་བཞིན། གཉེན་པོ་འདུ་བྱེད་པ་དང་། འདུ་མི་བྱེད་པའི་བཏང་སྙོམས་ཏེ་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་བསྟེན་པའི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་དགོས་པས། དེ་ལ་ཐོག་མར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བའི་དད་པས་དྲང་པའི་འདུན་པ་དྲག་པོས། འདྲིས་པར་བྱས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་དེ་གསེར་བཙོ་མ་ལྟ་བུ་མཚན་དཔེས་སྤྲས་ཤིང་འོད་ཟེར་འཕྲོ་བ་ཆེ་ཆུང་འཚམས་པ་ཞིག་སངས་རྒྱས་དངོས་ཀྱི་རྣམ་པ་རང་གི་སྨིན་འཚམས་ཀྱི་ནམ་མཁར་གསོལ་བཏབ་ལ། དམིགས་ཡུལ་དེ་ཉིད་ངེས་པའི་འཛིན་སྟངས་དམ་པ་ངེས་ཤེས་ཀྱི་ངར་ཐོན་པའི་གསལ་ཆ་དང་། དྲན་པས་མི་གཡེང་པའི་གནས་ཆ་བརྟན་པོ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་མི་བརྗེད་པར་བྱ། དེའི་མུ་ནས་བྱིང་རྒོད་བྱུང་མ་བྱུང་བརྟགས་ཏེ་སྐྱེ་བའི་གྲབ་བྱེད་ན་ཤེས་བཞིན་གྱིས་རིག་པར་བྱ། དམིགས་པའི་དྭངས་ཆ་ཡོད་ཀྱང་གསལ་ཆ་དང་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ངར་ཆའི་ཤུགས་ཅུང་ཟད་ཞན་དུ་སོང་ན་བྱིང་བ་ཕྲ་མོ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པས་སེམས་ཀྱི་འཛིན་སྟེངས་བསྒྲིམས་ཏེ་བསྒོམ། གསལ་ཆའི་ངར་ཧད་ཀྱིས་ཤོར་ནས་དྭངས་ཆ་ཙམ་ལས་མི་འདུག་ན་བྱིང་བ་རགས་པ་ཡིན་པས་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་ལ་བཟློག་ཐབས་བྱ། འདོད་པའི་ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་འཆར་ལ་ཁད་བྱུང་ན་རྒོད་པ་ཕྲ་མོ་ཡིན་པས་སེམས་འཕྲོ་གྲབ་བྱེད་པ་བཀག་ནས་དམིགས་པར་གདགས། འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཧད་ཀྱིས་བྱུང་ན་རྒོད་པ་རགས་པ་ཡིན་པས་ངོས་ཟིན་པར་བྱས་ནས་འགོག །དེ་ལྟར་བྱིང་རྒོད་བཀག་ནས་གྲིམ་ལྷོད་རན་པའི་མཚམས་ཟིན་པར་བྱས་ཏེ་རང་ཉམས་ལ་དཔག་ནས་བསྒོམས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱོན་མེད་འགྲུབ་པོ། དེས་མ་གྲུབ་ནའང་སྟོབས་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་སེམས་གནས་དགུ་དང་ཡིད་བྱེད་བཞིའི་རིམ་པས་བསྒྲུབ་པ་ནི། ཐོག་མར་དང་པོ་ཐོས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་གནས་དང་པོ་དམིགས་པ་ལ་སེམས་འཇོག་པ་བསྒྲུབ། དེ་ནས་གཉིས་པ་བསམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་གནས་གཉིས་པ་དམིགས་པ་ལ་རྒྱུད་དུ་འཇོག་པ་བསྒྲུབ། དེ་ནས་གསུམ་པ་དྲན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་གནས་གསུམ་པ་དམིགས་པ་ལ་བླན་ཏེ་འཇོག་པ་དང་། བཞི་པ་གོང་དུ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་བསྒྲུབ། དེ་ནས་བཞི་པ་ཤེས་བཞིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་གནས་ལྔ་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དགའ་བ་དུལ་བར་བྱེད་པ་དང་། དྲུག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མི་དགའ་བ་འགོག་པ་ཞི་བ་བྱེད་པ་བསྒྲུབ། དེ་ནས་ལྔ་པ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱི་སེམས་གནས་བདུན་པ་གཉིད་རྨུགས་སོགས་རྣམ་པར་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་།
Chinese
有情利他三种。第一种是：为了众多有情的利益，暂且不提，即使为了一个有情的利益，也需要在无数大劫中身处地狱，即使必须这样做才能成就佛果，也不放弃精进。积累善法是：为了圆满六度，学习它们，并精进于供养三宝等。利益有情是：通过十一种利益事业的方式，精进于有情的利益。精进的违品有：认为还有时间而拖延的懈怠；贪恋并沉迷于暂时的微小安乐的懈怠；以及认为自己做不到，感到灰心丧气，害怕困难和痛苦而退缩的懈怠，如果出现这些，就应该加以阻止。第五是：不散乱于善的对境，安住于一心的心，这就是禅定的体性。由此，身心安乐，功德显现，利益有情有三种。第一种是：生起身心轻安的禅定。第二种是：成就神通等功德的禅定。第三种是：利益有情的禅定。禅定的主要内容是止观二者，这里简要地展示了修习止的次第。禅修的地点是：容易获得顺缘，地点好，土地好等，符合心意的地方。所依的补特伽罗，具有少欲知足等功德。一般来说，对境有很多，但因为有忆念佛陀和圆满资粮等必要，所以将佛像作为对境。在舒适的坐垫上，以如法的威仪坐好，反复观看一尊制作精良的佛像，抓住它的特征，习惯于让它在心中显现。首先清晰地观想头部等身体的各个部分，最后将整体的形象放在心中，即使只能显现粗略的肢体的一半左右，也因为它是对境而感到满足。安住于经中所说的八种威仪，数二十一次呼吸的出入等。然后，为了修习三摩地，如果不喜欢修习的懈怠，忘记对境，掉举和昏沉，行作和不行作，这五种过
English
There are three types of benefiting beings. The first is: not to mention the benefit of many sentient beings, even for the benefit of one sentient being, one must remain in hell for countless great kalpas, and even if it is necessary to do so to achieve Buddhahood, one does not give up diligence. Accumulating virtue and dharma is: in order to perfect the six perfections, one studies them and diligently makes offerings to the Three Jewels, etc. Benefiting sentient beings is: diligently working for the benefit of sentient beings through eleven ways of benefiting activities. The opposing factors to diligence are: laziness in procrastinating, thinking there is still time; laziness in being attached to and indulging in temporary, small pleasures; and laziness in feeling discouraged, fearing difficulties and suffering, and shrinking back, thinking that one cannot do it. If these arise, they should be prevented. The fifth is: the one-pointedness of mind that does not stray from the object of virtue is the nature of meditation. From this, body and mind are at ease, qualities are manifested, and there are three types of benefiting beings. The first is: meditation that generates physical and mental pliancy. The second is: meditation that accomplishes qualities such as clairvoyance. The third is: meditation that benefits sentient beings. The main content of meditation is the two, Shamatha and Vipassana, and here, the method of practicing Shamatha is briefly shown. The place for meditation is: a place where favorable conditions are easily obtained, a good place, good land, etc., that is pleasing to the mind. The individual who relies on it has qualities such as few desires and contentment. In general, there are many objects, but because there is a need to remember the Buddha and complete the accumulation of merit, etc., the image of the Buddha is taken as the object. On a comfortable cushion, sit in a proper posture, repeatedly look at a well-made statue of the Buddha, grasp its characteristics, and get used to having it appear in the mind. First, clearly visualize the various parts of the body, such as the head, and finally place the overall image in the mind, and even if only about half of the rough limbs can appear, be content with it because it is the object. Abiding in the eight postures mentioned in the scriptures, count twenty-one breaths, etc. Then, in order to practice Samadhi, if there is laziness in disliking practice, forgetting the object, agitation and dullness, engagement and non-engagement, these five faults
Chinese
因此，必须通过依靠对治的精进、欲乐、信心、轻安、正念、正知，以及对治行和非对治行的舍，即八种行来成就。对此，首先以见到三摩地功德的信心，以正直的强烈欲乐，观想已经熟悉了的佛身，如纯金般，具足妙相好，放射光芒，大小适中，以真实佛陀的形象，祈请于自己眉间的虚空中。对于彼目标，以坚固的执持，以正念的锐利，以及不为正念所动摇的稳固状态，两者兼具的方式，不忘失。之后，观察昏沉和掉举是否生起，如果准备生起，则以正知来觉察。如果目标的清晰度存在，但清晰度和执持的锐利度稍微减弱，则产生了细微的昏沉，因此收紧心的执持而修习。如果清晰度的锐利突然消失，只剩下清晰度，则是粗大的昏沉，因此要认识到并采取对治。如果悦意的对境即将显现，则是细微的掉举，因此阻止心向外散乱，而专注于目标。如果贪欲的形象突然显现，则是粗大的掉举，因此要认识到并加以阻止。如此，通过阻止昏沉和掉举，把握好松紧适度的界限，根据自己的体验来修习，就能成就无过失的三摩地。如果这样也无法成就，则通过六力的方式，按照九住心和四作意的次第来成就：首先，以第一听闻力，成就第一住心，将心安住于目标。然后，以第二思惟力，成就第二住心，持续地将心安住于目标。然后，以第三正念力，成就第三住心，忆念并安住于目标，以及第四近住心。然后，以第四正知力，成就第五住心，调伏对三摩地的喜好，以及第六住心，阻止对三摩地的不喜好，使之寂静。然后，以第五精进力，成就第七住心，使睡眠等完全寂静，
English
Therefore, it is necessary to accomplish through relying on the antidotal diligence, aspiration, faith, pliancy, mindfulness, and awareness, as well as the equanimity of engaging in and not engaging in antidotes, that is, the eight activities. Regarding this, first, with the faith of seeing the qualities of samadhi, with a straight and strong aspiration, visualize the body of the Buddha, which has been familiarized, like pure gold, adorned with marks and signs, radiating light, of appropriate size, in the form of the actual Buddha, and request it in the sky in front of your brow. For that object, with a firm grasp of certainty, with the sharpness of awareness, and with the stable state of not being distracted by mindfulness, in a way that possesses both, do not forget it. Then, examine whether dullness and excitement have arisen, and if they are about to arise, recognize them with awareness. If the clarity of the object exists, but the sharpness of the clarity and the strength of the grasp have weakened slightly, then subtle dullness has arisen, so tighten the mind's grasp and meditate. If the sharpness of the clarity suddenly disappears, and only clarity remains, then it is gross dullness, so recognize it and take countermeasures. If a pleasing object is about to appear, it is subtle excitement, so stop the mind from wandering and fix it on the object. If the appearance of desire suddenly arises, it is gross excitement, so recognize it and stop it. Thus, by stopping dullness and excitement, grasp the point of appropriate tension and relaxation, and meditate according to your own experience, and you will achieve flawless samadhi. If that is not accomplished, then accomplish it through the six powers, in the order of the nine mental abidings and the four mental engagements: First, with the first power of hearing, accomplish the first mental abiding, placing the mind on the object. Then, with the second power of thinking, accomplish the second mental abiding, continuously placing the mind on the object. Then, with the third power of mindfulness, accomplish the third mental abiding, remembering and placing the mind on the object, and the fourth, close placement. Then, with the fourth power of awareness, accomplish the fifth mental abiding, subduing the pleasure of samadhi, and the sixth mental abiding, stopping the displeasure of samadhi, making it peaceful. Then, with the fifth power of diligence, accomplish the seventh mental abiding, making sleep and drowsiness completely peaceful,