Tibetan
ར་འགྱུར་བས། དེ་ལྟར་གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་སྙམ་དུ་ངེས་པ་ནི། བདེན་པའི་གཅིག་བྲལ་ངེས་པའི་གནད་དོ། །བཞི་བ་ནི། གཅིག་ཏུ་མི་རུང་བས་དེ་འདྲའི་ང་དེ་ལུས་སེམས་གཉིས་ལས་ཐ་དད་དོ་སྙམ་ན། སྤྱིར་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ང་ལུས་སེམས་གཉིས་དང་ཐ་དད་དུ་འཇོག་ཀྱང་སྔར་ལྟར་གཞན་ལ་རག་མ་ལས་པ་ལྟ་བུའི་ང་དེ་ལུས་སེམས་དང་ཐ་དད་དུ་གྲུབ་ནའང་མི་རུང་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཐ་དད་དུ་སོང་བས་གཏན་ནས་མ་འབྲེལ་བའི་ཐ་དད་དུ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ལུས་སོ། །འདི་ནི་སེམས་མོ་ཞེས་བློས་འཛིན་རྒྱུར་ཡོད་པ་ལྟར་ལུས་སེམས་སོ་སོར་བསལ་བའི་འོག་ཏུ་འདི་ནི་ངའོ་ཞེས་འཛིན་རྒྱུ་ཡོད་དགོས་པ་ལས་དེ་མི་འདུག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལུས་སེམས་ཚོགས་པའི་སྟེང་ནས་ངར་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དཔྱད་ནས་ངེས་པ་རྙེད་པ་ནི་བདེན་པའི་དུ་བྲལ་ངེས་པའི་གནད་དོ། །ཡང་ན་ལུས་སེམས་གཉིས་ཀྱི་དོད་དུ་གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་ལྔ་ཞེས་སྦྱོར། དེ་ལྟར་གནད་བཞིའི་དཔྱད་པ་བྱས་པས་སྔར་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཚུགས་སེ་བའི་ང་མ་རྙེད་པར་སྟོང་ཆམ་གྱིས་སོང་བ་ན་དབུ་མའི་ལྟ་བ་རྙེད་པ་ཡིན་གསུངས། གཉིས་པ་ནི། རང་གི་ལུས་འདིའི་སྟེང་དུ་ཡན་ལག་ཚོགས་པ་ལ་མ་བལྟོས་པར་ལུས་ལིངས་པོ་ཞིག་ཡུལ་སྟེང་ནས་གྲུབ་གྲུབ་པར་འཆར་བ་ངོས་ཟིན་པར་བྱས་ནས་དེ་ལྟར་ཤར་བ་ལྟར་བཟུང་བའི་ལུས་དེ། ཡན་ལག་རྣམས་དང་གཅིག་གམ། ཐ་དད། དང་པོ་ལྟར་ན་མི་འཐད་དེ། ཡན་ལག་སྤྱི་ཙམ་དང་གཅིག་ཡིན་ན་ནི་ལུས་དང་ཡན་ལག་གཅིག་ཏུ་ཐལ་བས། དེ་ལྟ་ན་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ལ། ཡན་ལག་སོ་སོ་དང་གཅིག་ན། ཡན་ལག་མང་པོ་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལུས་ཀྱང་ཚང་བ་མང་པོ་ཡོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་ནའང་མི་འཐད་དེ། སྤྱིར་ལུས་ཡན་ལག་དང་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ཀྱང་། སྔར་ལྟར་བཟུང་བའི་ལུས་དེ་ཡན་ལག་རྣམས་དང་ཐ་དད་ན་ནི་དེ་དག་ལ་མ་བལྟོས་པར་ལུས་གྲུབ་དགོས་པས། ཡན་ལག་རྣམས་སོ་སོར་བསལ་པའི་འོག་དུ་ད་དུང་ཡང་ལུས་རིལ་བོ་ཞིག་ཡོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀ་བུམ་སོགས་ཆོས་གཞན་ལའང་སྦྱོར། གཉིས་པ་ནི། ཐོག་མར་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ལྟར་ང་མེད་པ་ལྷང་གིས་ངེས་པ་ན་དགག་བྱ་བཀག་ཙམ་གྱི་མེད་དགག་ལ་ངེས་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུན་འཐུད་ནས་མཉམ་པར་འཇོག་ཅིང་། ཤུགས་ཞན་དུ་སོང་ན་གནད་བཞིའི་དཔྱད་པ་ཅུང་ཟད་རེ་བྱས་ནས་དེ་ལྟར་དུ་གྲུབ་པ་མེད་སྙམ་དུ་མཉམ་པར་བཞག་སྟེ། སྔར་ཞི་
Chinese
因此，如果确定它不是单一成立的，那就是确定真实的离一之关键。第四，如果认为它不可能是一体的，那么这样的我与身心是不同的。一般来说，仅仅在名言上，我可以被认为是与身心不同的，但如果像以前一样，那种不依赖于他者的我，即使成立为与身心不同也是不行的。如果那样，就变成了自性成立的差异，因此会变成完全没有关联的差异。就像可以分别区分身体和心识，认为“这是身体”，“这是心识”一样，在分别排除身体和心识之后，必须能够执着“这是我”，但事实并非如此，因为我是在身心聚合的基础上安立的。像这样进行分析并获得确定，就是确定真实的离二之关键。或者，可以用五蕴（色蕴等）来代替身心二者。据说，像这样进行四关键的分析，如果像以前一样，没有找到自性成立的、坚固的我，而是完全落空，那就是获得了中观的见解。第二，首先要认识到，在自己的身体上，不依赖于肢体的集合，身体作为一个整体，似乎是从外部成立的。然后，像那样显现一样去执着那个身体。那个身体与肢体是一体还是他体？如果是前者，那是不合理的。如果仅仅是与肢体的总体是一体，那么身体和肢体就会变成一体，那样的话，所有的能作和所作也会变成一体。如果是与每个肢体是一体，那么就像有很多肢体一样，身体也会变成有很多部分。如果是他体，那也是不合理的。一般来说，身体和肢体在本体上是一样的，只是侧重点不同。但如果像以前一样执着的那个身体与肢体是他体，那么就必须是不依赖于它们的身体成立。因此，在分别排除肢体之后，仍然会有一个完整的身体存在。同样，也可以应用于柱子、瓶子等其他事物。第二，就像首先确定了人无我一样，如果清楚地确定了没有我，就在仅仅破除所破的无遮上持续保持确定，并安住于此。如果力量减弱，就稍微进行四关键的分析，然后像那样安住于没有成立的想法中。以前的寂
English
Therefore, if it is determined that it is not established as one, that is the key to determining the truth of being separate from one. Fourth, if you think that it cannot be one, then such a self is different from the two, body and mind. In general, merely in name, I can be considered different from the two, body and mind, but if, as before, that self that does not depend on others is established as different from body and mind, it is not permissible. If so, it becomes a difference established by its own nature, and therefore becomes a difference that is completely unrelated. Just as one can distinguish between body and mind, thinking, "This is the body," "This is the mind," after separately excluding body and mind, one must be able to grasp "This is me," but that is not the case, because I am designated on the basis of the aggregation of body and mind. Analyzing in this way and gaining certainty is the key to determining the truth of being separate from two. Alternatively, the five aggregates (form, etc.) can be used instead of the two, body and mind. It is said that by analyzing the four key points in this way, if, as before, one does not find a self-established, solid self, but it is completely empty, then one has attained the view of the Middle Way. Second, one must first recognize that on one's own body, without relying on the collection of limbs, the body as a whole appears to be established from the outside. Then, grasp that body as it appears. Is that body one with the limbs, or different? If it is the former, it is unreasonable. If it is only one with the general collection of limbs, then the body and limbs would become one, and in that case, all actions and agents would also become one. If it is one with each individual limb, then just as there are many limbs, the body would also have many parts. If it is different, that is also unreasonable. In general, the body and limbs are the same in essence, but different in aspect. But if that body, grasped as before, is different from the limbs, then the body must be established without relying on them. Therefore, after separately excluding the limbs, there would still be a complete body. Similarly, this can be applied to other phenomena such as pillars and vases. Second, just as one first establishes the selflessness of persons, if one clearly determines that there is no self, one should continuously maintain certainty on the non-affirming negation that merely refutes the object to be refuted, and abide in that. If the strength weakens, one should do a little analysis of the four key points, and then abide in the thought that it is not established in that way. The previous quiet