Tibetan
ག་པའི་དབང་གིས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ལས་དཀར་ནག་གང་རུང་ཞིག་བསགས་ཏེ་ལས་དེའི་བག་ཆགས་རྒྱུ་དུས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་སྟེང་དུ་བསྒོས་པ་ལ་འདོད་སྲེད་སོགས་ཀྱི་སྲེད་པ་དང་དེར་ཆགས་པའི་ལེན་པ་གཉིས་ཀྱིས་གསོས་བཏབ་པས། སྲིད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་མཐུ་ཅན་དུ་སོང་ནས། རྒྱུ་དུས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཕྱི་མར་འགྲོ་བ་གཉིས་གང་རུང་ཞིག་ཏུ་ཉིང་འཚམས་སྦྱར་བའི་ཚེ་འབྲས་དུས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་གྲུབ་པ་དང་མཉམ་དུ་ཚོར་བ་སོགས་མིང་དང་མེར་མེར་བོ་སོགས་གཟུགས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་དང་སྐྱེ་བ་ཡང་གྲུབ། དེ་འཕེལ་བས་མིག་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ། དེ་ནས་ཡུལ་དབང་རྣམ་ཤེས་གསུམ་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྟེན་འབྲེལ། དེ་ལས་ཚོར་བའི་རྟེན་འབྲེལ། ཕུང་བོ་ན་ཚོད་གཞན་དུ་འགྱུར་བའི་ཆ་ནི་རྒ་བ་དང་ཕུང་བོའི་རིགས་མཐུན་དོར་བ་ནི་ཤི་བའི་རྟེན་འབྲེལ་ལོ། །དེ་ནི་ཚེ་གཉིས་ལ་རྫོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། ཚེ་གསུམ་ལ་རྫོགས་པའང་ཡོད་དོ། །བསྡུ་ན་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་དང་། འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་སུ་འདུ་སྟེ། མ་རིག་པ་འདུ་བྱེད་རྒྱུ་དུས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་གསུམ་ནི་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱེད་འབྲས་དུས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ནས་ཚོར་བའི་བར་ལྔ་འཕངས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ལ། སྲེད་ལེན་སྲིད་ལས་གསུམ་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་གཉིས་འགྲུབ་པའི་འབྲས་བུར་འདུ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་གང་གིས་འཕེན་ན་མ་རིག་པ་ལ་བརྟེན་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ལས་དཀར་ནག་གང་རུང་གིས་འཕེན་ཅིང་ཇི་ལྟར་འཕངས་ན་རྒྱུ་དུས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ལ་ལས་དེའི་བག་ཆགས་བསྒོས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཕངས། གང་གིས་འགྲུབ་ན་སྲེད་པའི་རྐྱེན་དང་ལྡན་པའི་ལེན་པས་འགྲུབ་ལ་དེས་གང་གྲུབ་པ་ནི་སྐྱེ་རྒ་གཉིས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་འཁོར་བའི་གནས་སུ་མགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་བཞིན་དུ་ཡང་ཡང་འཁོར་བའི་ཚུལ་བསམས་ནས་ཡིད་སྐྱོ་ཤས་དྲག་པོས་དེ་ལས་ཐར་འདོད་ཀྱི་བློ་ཤུགས་དྲག་བསྐྱེད་ཅིང་གོང་འཕེལ་དུ་གཏང་བར་བྱ་ལ། དེ་ཡང་ངན་འགྲོའི་རྟེན་འབྲེལ་བསམས་ཏེ་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་དང་ཐུན་མོང་བ་དང་། བདེ་འགྲོའི་རྟེན་འབྲེལ་བསམས་ནས་འབྲིང་དང་ཐུན་མོང་བའི་ལམ་ལ་བློ་སྦྱང་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཐར་བར་བགྲོད་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ནི། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་མཐོང་ནས་དེ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་འདོད་སྐྱེས་པ་དེས། ལྷག་པའི་བསླབ་པ་གསུམ་ལ་འབད་དགོས་པས། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ནི། སོ
Chinese
由于什么原因，通过积聚任何一种黑或白的行（业），并将该业的习气熏染在因时之识上，又以贪欲等爱欲以及执着于此的取，这二者滋养它，从而使有之缘起变得强大。当该因时之识在来世投生于二趣中的任何一趣时，果时之识的缘起便告成立，与此同时，感受等名以及萌芽等色之缘起和生也成立。随着它的增长，眼等生处之缘起也成立。之后，境、根、识三者聚合，产生触之缘起。由此产生受之缘起。蕴体在年龄上发生变化的方面是老，而舍弃蕴体之同类则是死之缘起。这被认为是两世圆满的情况，也有三世圆满的情况。总而言之，可归纳为能引之因果二者和能成之因果二者。即无明、行、因时之识这三者是能引之因，而从识的半截——果时之识到受之间的五者，是被引之果。爱、取、有、业这三者是能成之因，而生和老死二者则归为能成之果。再者，以何而引呢？以依赖于无明的行之任何一种黑白业而引。如何引呢？以将该业的习气熏染在因时之识上的方式而引。以何而成呢？以具有爱欲之缘的取而成，而由此成就的是生老二者。像这样，思维在轮回的处所，如火轮一般反复旋转的情形，从而以强烈的厌离心生起从轮回中解脱的意愿，并努力增上它。此外，还应思维恶趣的缘起，从而修习与下士共通之道；思维善趣的缘起，从而修习与中士共通之道。第二，趋向解脱之路的自性是：在见到轮回的过患之后，生起一定要从中出离的意愿，因此必须努力于增上三学。其中，戒律的学是：等
English
Due to what cause, by accumulating any kind of black or white karma of action, and imbuing the habit of that karma onto the consciousness of the causal time, and by nourishing it with the craving of desire and the grasping that clings to it, the dependent origination of existence becomes powerful. When that very consciousness of the causal time takes rebirth in either of the two realms in the next life, the dependent origination of the consciousness of the resultant time is established, and simultaneously, the dependent origination of name, such as feeling, and form, such as sprouts, and birth are also established. As it grows, the dependent origination of the sense bases, such as the eye, is established. Then, the object, faculty, and consciousness come together, resulting in the dependent origination of contact. From that comes the dependent origination of feeling. The aspect of the aggregates changing in age is aging, and abandoning the similar kind of aggregates is the dependent origination of death. This is considered to be complete in two lives, but there are also cases of completion in three lives. In summary, it can be categorized into two causes and effects that propel, and two causes and effects that accomplish. That is, ignorance, action, and the consciousness of the causal time are the causes that propel, and the five from the half of consciousness—the consciousness of the resultant time—to feeling are the results that are propelled. Craving, grasping, existence, and karma are the causes that accomplish, and birth and aging-death are categorized as the results that accomplish. Furthermore, by what is it propelled? It is propelled by any kind of black or white karma of action that relies on ignorance. How is it propelled? It is propelled by imbuing the habit of that karma onto the consciousness of the causal time. By what is it accomplished? It is accomplished by grasping that has the condition of craving, and what is accomplished by that is birth and aging. In this way, contemplate the way in which one repeatedly revolves in the place of samsara, like a wheel of fire, and generate a strong sense of weariness and a strong desire to be liberated from it, and strive to increase it. Moreover, one should contemplate the dependent origination of the lower realms and train the mind in the path that is common with the small person, and contemplate the dependent origination of the higher realms and train the mind in the path that is common with the middling person. Second, the nature of the path to liberation is: after seeing the faults of samsara, generating the desire to definitely emerge from it, one must strive in the three higher trainings. Among these, the training in ethical conduct is: etc.
Tibetan
་ཐར་སོགས་རང་གིས་གང་ཁས་བླངས་པ་རྣམས་དང་། རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་གཙོ་བོ་མི་དགེ་བཅུ་སྤོང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བ་ལ་འབད་ཅིང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའི་གཙོ་བོ་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གིས་བསྡུས་པས་འོག་ནས་འཆད་པ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པས་ཉོན་མོངས་པ་མངོན་གྱུར་རྣམས་སུན་འབྱིན། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་མགོ་མནོན། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་སྤངས་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བ་ལ་རང་ངོས་ནས་ཅི་ནུས་སུ་འབད་ཀྱང་བག་མེད་སོགས་ཀྱིས་ཉེས་ལྟུང་བྱུང་ན་ལྟུང་བ་འབྱུང་བའི་སྒོ་བཞི་བོ་ཤེས་ནས་བསྲུང་། ད་དུང་ཡང་ཉེས་པ་འབྱུང་ན་ཀྱེ་མ་འདི་ནི་རང་གིས་རང་ལ་ངེས་པར་གནོད་པར་བྱས་པ་སྟེ། ལས་འབྲས་མི་བསླུ་བས་འདི་ལྟར་བྱས་ན་ཕྱི་མར་ངན་འགྲོར་ལྟུང་བར་འགྱུར་དུ་འོང་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་སྟོབས་བཞི་བཤགས་སྡོམ་ལ་རྒྱུན་དུ་འབད་པར་བྱ་སྟེ། ལས་ཉོན་གཉིས་ལས་ཉོན་མོངས་གཙོ་ཡང་ལས་དང་པོ་བས་ལྷག་པར་ལས་སྒྲིབ་སྦྱོང་བ་གནད་ཆེ་བར་རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་པས་སོ། །གསུམ་པ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་བློ་སྦྱོང་བ་ནི། དེ་ལྟར་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བའི་ཆེད་དུ་བསླབ་པ་གསུམ་ལ་འབད་ནས་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་ནི་མཆོག་ཡིན་ཀྱང་། འདིར་དེ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་པར། ཇི་སྐད་དུ་ལམ་སྒྲོན་ལས། རང་རྒྱུད་རྟོག་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས། །གང་ཞིག་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན། །ཡང་དག་ཟད་པར་ཀུན་ནས་འདོད། །སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུང་པ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བསྒྲུབ་དགོས་པས། དེ་ལ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་དུ་འཇུག་དགོས་སོ། །འདི་ལ་གཉིས། སྤྱོད་པའི་རྟེན་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། སྤྱོད་པ་ལ་སློབ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ཐེག་ཆེན་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་གང་ཡིན་སྙམ་ན། དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན་ཏེ། འདི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ཙམ་ནས་ཐེག་ཆེན་པར་ཆུད་ཅིང་མ་སྐྱེས་པའམ་ཉམས་ན་ཡོན་ཏན་གཞན་ཇི་ལྟ་བུ་ཡོད་ཀྱང་དེར་མི་ཆུད་པའི་ཕྱིར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ས་བོན་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་སོ། །འདི་སྦྱོང་བའི་མན་ངག་ལ་གཉིས། ཇོ་བོ་ཆེན་པོ་དང་། རྒྱལ་སྲས་ཞི་བ་ལྷ་ནས་བརྒྱུད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུ་འབྲས་མན་ངག་བདུན་གྱི་སྒོ་ནས་སྦྱོང་ཚུལ་ཏེ། འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལས་འབྱུང་། དེ་ལྷག་བསམ་རྣམ་དག་ལས། དེ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལས།
Chinese
以及自己所承诺的一切，努力守护断除自性罪恶之首的十不善业的戒律。定学和慧学之首要在于止观双运，故应如后文所说般修学。戒学能挫败现行的烦恼，定学能压制烦恼，慧学能断除烦恼的种子，从而获得解脱。守护戒律要尽己所能，但若因放逸等而犯过，则应了解并守护四种堕罪之门。若仍有过失，则应想：唉，这真是自己伤害了自己，因业果不虚，如此行事，来世必将堕入恶趣，应如是思惟，并恒常努力于四力忏悔。在业和烦恼二者中，烦恼是主要的，但相比于最初的业，清除业障更为重要，这是宗喀巴大师所说的。第三，修习菩提道次第中的大士道，为了从轮回中解脱而努力于三学，从而从轮回中解脱固然是殊胜的，但在此仅此是不够的。如《菩提道灯论》所说：以自相续分别之痛苦，何者欲求完全止息他众之痛苦，此士夫即为最殊胜。如是，必须成办一切有情之利益，为此必须进入大乘道。此有二：行为之所依发菩提心，及修学行为之方式。第一，若问进入大乘之门为何？即是菩提心，此心于相续中生起之初，即已成为大乘人，若未生起或已退失，则无论有何等功德亦不成为大乘人，故此如佛陀之不共因，如种子般。此修习之口诀有二：乔沃切大师之传承，及嘉赛寂天论师之传承。第一，以七因果之口诀修习之方式，果即佛陀是从菩提心而生，菩提心是从清净增上意乐而生，清净增上意乐是从大悲心而生。
English
and whatever vows one has taken, strive to keep the precepts of abandoning the ten non-virtuous actions, which are the main natural transgressions. The main points of the training in concentration and the training in wisdom are encompassed by calm abiding and insight, so one should train as explained below. The training in discipline defeats manifest afflictions, concentration suppresses them, and wisdom abandons the seeds of afflictions, thereby leading to liberation. Strive to protect the precepts as much as possible, but if faults occur due to carelessness, etc., then understand and guard the four doors through which downfalls occur. If faults still occur, then think, "Alas, this is truly harming oneself," because the results of actions are infallible, and doing this will cause one to fall into the lower realms in the future. Think in this way and constantly strive to apply the four powers of confession. Among actions and afflictions, afflictions are the main thing, but clearing away karmic obscurations is more important than the initial action, as Je Rinpoche himself has said. Third, training the mind in the stages of the path of the great being: Although striving in the three trainings to liberate oneself from cyclic existence and thereby achieving liberation is supreme, it is not enough here. As it is said in the Lamp for the Path: "Whoever wishes to completely pacify the suffering of others through the suffering of their own continuum of thought, that person is supreme." Thus, one must accomplish the benefit of all sentient beings, and for that, one must enter the Mahayana path. This has two aspects: the basis for practice, which is generating the mind of enlightenment, and the way to train in the practice. First, if one asks what is the door to enter the Mahayana, it is the mind of enlightenment. From the moment this mind arises in one's continuum, one is included among the Mahayanists, and if it has not arisen or has declined, then no matter what qualities one has, one is not included among them. Therefore, it is like the uncommon cause of the Buddhas, like a seed. There are two instructions for training in this: the tradition of the great Jowo and the tradition of the royal son Shantideva. First, the way to train through the sevenfold instruction of cause and effect: the result, Buddhahood, arises from the mind of enlightenment, which arises from pure higher intention, which arises from great compassion.