Tibetan
་ཡང་སྤྱིར་དེ་གཉིས་མི་འགལ་ཏེ། དངོས་པོ་ཡིན་ན། ཉེར་འབྲས་དང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་འབྲས་གཉིས་ཀ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཡིན་ན། ཁྱོད་ཀྱི་ཉེར་ལེན་དང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་གཉིས་ཀ་ཡོད་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འབྲས་བུ་གཅིག་བསྐྱེད་པ་ལའང་རྒྱུ་རྐྱེན་གཉིས་ཆ་ཚང་དགོས་ཀྱི། རྒྱུ་གཅིག་ཁོ་ན་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་ན་བལ་དང་སྐུད་པ་ལས་སྣམ་བུ་དང་། འཇིམ་པ་ལས་རྫ་བུམ་སོགས་དང་། གསེར་ལས་གསེར་བུམ་སོགས་དང་། ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་སྣ་ཚོགས་དང་། མི་ཤི་འཕོས་ནས་ལྷ་སོགས་འགྲོ་བ་གཞན་དང་མཐར་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བ་ལྟ་བུ་རྣམས་ནི་རང་གི་ཉེར་ལེན་ལས་བྱུང་བའི་ཉེར་འབྲས་ཡིན་ལ། འཐག་མཁན་དང་རྫ་མཁན་དང་གསེར་མགར་དང་ས་བོན་འདེབས་པ་པོ་འམ་ཆུ་ལུད་དང་ལས་དཀར་ནག་དང་ཚོགས་གསོག་སྒྲིབ་སྦྱོང་བྱེད་པ་ལས་རིམ་བཞིན་དེ་རྣམས་བྱུང་བ་ནི། ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བས་དེའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་འབྲས་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྣམ་བུ་སོགས་རང་རྒྱུ་སྐུད་པ་དང་བལ་སོགས་ལ་བལྟོས་ཏེ་ཉེར་འབྲས་ཡིན་ཀྱང་། འཐག་མཁན་སོགས་ལ་བལྟོས་ཏེ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་འབྲས་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་འབྲས་བུ་ལ་སྒྲས་བརྗོད་རིགས་ཀྱིས་དབྱེ་ན་ལྔ་ཡོད་དེ། རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ། རྒྱུ་མཐུན་གྱི་དེ། བདག་པོའི་དེ། སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་དེ། བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་རྣམས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་དུ་མ་ཡོད་དེ། རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུ་དགེ་མི་དགེ་གང་རུང་ལས་སྐྱེས་པའི་ཟག་བཅས་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལྟ་བུ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་དགེ་བས་འཕངས་པའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ནི། བདེ་འགྲོའི་ལུས་རྟེན་ཐམས་ཅད་དང་། མི་དགེ་བའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ནི། ངན་འགྲོའི་ལུས་རྟེན་ཐམས་ཅད་དོ། །རྣམ་སྨིན་དང་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་གཉིས་དོན་གཅིག་ཅིང་། རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ལུང་མ་བསྟན་ཞིག་དགོས་ཀྱི་དགེ་མི་དགེ་མེད་དེ། མཛོད་ལས། རྣམ་སྨིན་ཆོས་ནི་ལུང་མ་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ད་ལྟ་ལུས་ལ་ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་བྱུང་བ་ནི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་རྣམ་སྨིན་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། རྣམ་སྨིན་དངོས་མིན་ནོ། །འོ་ན་ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་མྱོང་བ་འདི་ལ་སྔོན་གྱི་ལས་ཞེས་བརྗོད་པ་ཅི་ཞེ་ན། དེ་ནི་རྒྱུ་མཚན་སྔར་ལྟར་དང་རྒྱུ་མིང་འབྲས་ལ་བཏགས་པའོ། །གཉིས་པ་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་དུ་མ་ཡོད་དེ། གཞུང་ཆེ་བ་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར་དགེ་བའི་རྒྱུ་མཐུན་ཚེ་
Chinese
总的来说，这两者并不矛盾。如果是有事物，那么它必须既是近取果，又是俱有缘果。因为如果是那样，你就必须同时具备近取因和俱有缘。因为产生一个结果也需要两个因素都齐全，不可能仅从一个因产生结果。总之，像从羊毛和线产生布匹，从泥土产生陶罐等，从黄金产生金瓶等，从种子产生各种各样的苗芽，以及人死后转生为天神等其他众生，最终成佛等，这些都是从自己的近取因产生的近取果。而从织布工、陶工、金匠、播种者或水肥、善恶业，以及积累资粮、净除障碍等，依次产生那些果，这是从俱有缘产生的，是它的俱有缘果。因此，布匹等相对于其自身的材料线和羊毛等来说是近取果，但相对于织布工等来说则是俱有缘果。第二，如果从以词语表达的种类来区分果，则有五种：异熟果、等流果、士用果、增上果、离系果。首先，异熟果有很多种，比如从异熟因——善或非善——所生的有漏近取五蕴。具体来说，由善所引生的异熟果是善趣的所有身体；非善的异熟果是恶趣的所有身体。异熟和异熟果二者意义相同，而且异熟果必须是无记的，不能是善或非善。如《俱舍论》中所说：“异熟法是不记。”现在身体上产生的苦乐感受只是异熟的变化，所以只是假名为异熟，并不是真正的异熟。那么，为什么把体验苦乐感受这件事称为过去的业呢？这是因为理由如前所述，并且是以因之名来称呼果。第二，等流果有很多种。如大经中所说，善的等流
English
Generally, these two are not contradictory. If it is a thing, then it must be both the immediate result and the cooperative result. Because if that is the case, you must have both the immediate cause and the cooperative condition. Because the production of a single result also requires both causes and conditions to be complete, it is impossible for a result to arise from only one cause. In short, like cloth made from wool and thread, pottery from clay, gold vases from gold, various sprouts from seeds, and beings transforming from humans after death into gods and eventually into Buddhas, these are all immediate results arising from their own immediate causes. And the fact that those things arise sequentially from weavers, potters, goldsmiths, planters, or water and fertilizer, white and black karma, and accumulating merit and purifying obscurations, is because they arise from cooperative conditions, and are their cooperative results. Therefore, cloth and so on are immediate results in relation to their own materials like thread and wool, but they are cooperative results in relation to weavers and so on. Second, if we divide the results by the kind that can be expressed by words, there are five: the result of maturation, the result of similarity to the cause, the result of dominance, the result of action, and the result of separation. First, there are many results of maturation, such as the five aggregates of contaminated immediate causes that arise from the cause of maturation, whether virtuous or non-virtuous. Specifically, the result of maturation propelled by virtue is all the bodies of the happy realms, and the result of maturation of non-virtue is all the bodies of the bad realms. Maturation and the result of maturation are the same in meaning, and the result of maturation must be unspecified, neither virtuous nor non-virtuous. As it is said in the Treasury of Knowledge: "The dharma of maturation is unspecified." The experience of pleasure and pain in the body now is merely a change of maturation, so it is merely labeled as maturation, but it is not the actual maturation. So, why is the experience of pleasure and pain called past karma? This is because the reason is as before, and the name of the cause is applied to the result. Second, there are many results similar to the cause. As it appears in the great texts, the virtuous result similar to the cause...
Tibetan
རིང་བ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་དང་། བསྟོད་བཀུར་དང་། མཛའ་བ་དང་ཡིད་དུ་འོང་བ་མང་བ་དང་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་སྤྲོ་བ་སོགས་མང་ལ། མི་དགེ་བའི་རྒྱུ་མཐུན་ནི། ཚེ་ཐུང་བ་དང་ནད་མང་བ་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཆུང་བ་དང་། གཞན་གྱིས་སྡང་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་མང་བ་དང་། སྨོད་པ་དང་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་མི་དགའ་བ་སོགས་མང་ངོ་། །གསུམ་པ་བདག་པོའི་འབྲས་བུ་ལ། དགེ་བའི་བདག་འབྲས་ནི། རང་སྐྱེས་པའི་ཡུལ་དེ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་བཟའ་བཏུང་སོགས་མཐུ་ནུས་ཆེ་བ་དང་འབྲས་བུ་མང་བ་དང་ཐན་པ་ཆུང་བ་དང་ལྗན་ལྗིན་སོགས་མི་མང་བ་དང་འཇིགས་པའི་རྒྱུ་ཉུང་བ་དང་ནད་འགོ་བ་མི་མང་བ་སོགས་མདོར་ན་ཕྱོགས་དེ་དག་ཏུ་ཡིད་དུ་འོང་ཞིང་འདོད་པ་མང་དུ་འབྱུང་བ་ཡོད་ལ། མི་དགེ་བ་ལ་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལས་བཟློག་སྟེ་འབྱུང་ངོ་། །འོན་ཀྱང་བདག་འབྲས་འདི་ལ་ཐུན་མོང་བ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདག་འབྲས་གཉིས་ཡོད་པའང་ཤེས་དགོས་སོ། །བཞི་པ་སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ནི། ཞིང་པས་བསྒྲུབ་པའི་ལོ་ཏོག་ལྟ་བུ་དང་བཟོ་བོས་ཁང་བཟང་དང་། མགར་བས་གསེར་སོགས་བརྡུང་བ་དང་། ལྷ་བཟོ་དང་། ཡིག་མཁན་གྱིས་ལྷ་སྐུ་སོགས་དང་ཡི་གེ་བྲིས་པ་དང་། ཤོ་དང་ཚོང་ལས་ཁེ་སྤོགས་ཐོབ་པ་དང་། སྨན་བཏང་བ་དང་རིམ་གྲོ་བྱས་པས་ནད་ཞིབ་སོགས་མང་ངོ་། །ལྔ་པ་བྲལ་འབྲས་ནི། སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་སྟེ། འགོག་བདེན་དང་དོན་གཅིག་ཅིང་འདི་འཕགས་པ་མ་གཏོགས་སོ་སྐྱེ་ལ་མེད་དོ། །མྱང་འདས་ས་མཐར་པའང་བྲལ་འབྲས་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ལམ་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་ཅིང་སྤང་བྱ་ཅི་རིགས་དང་བྲལ་བས་འབྲས་བུ་མིང་གིས་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། འབྲས་བུ་དངོས་མིན་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གང་རུང་ཡིན་ན། འདུས་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བྲལ་འབྲས་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་ལ། གཞན་རྣམས་ནི་འདུས་བྱས་སོ། །ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་དང་། སྐྱེ་འཆི་ལྟ་བུ་རྣམས་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་པར་ངེས་སླ་ཡང་། ཅིག་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འགྲོ་བའི་ཚུལ་ནི་ཅུང་ངེས་དཀའ་སྟེ། དཔེར་ན། སྔ་དྲོ་ཕྱི་དྲོ་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་པ་དང་། ལངས་པ་དང་འགྲོ་བ་དང་ཉལ་བ་དང་འདུག་པ་དང་། བརྐྱང་པ་དང་བསྐུམ་པ་དང་སྨྲ་བ་དང་མི་སྨྲ་སོགས་ཀྱང་རང་རང་གི་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་རྒྱུ་དང་སྔ་མ་སྔ་མའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་དང་། སྐད་ཅིག་མ་དང་མི་རྟག་པའི་དོན་དུ་འགྱུར་ཡང་རྟོགས་དཀའ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་གོ་བ་དེར་མཚོན་ན། ལག་པའི་སོར་མོ་རྣམས་ཁུ་ཚུར་བྱེད་པ་ན་དེའི་རྒྱུར་འགྲོ་
Chinese
寿命长，受用大，赞叹恭敬，友爱和合心，喜悦的事情多，以及对善事有兴趣等等很多。不善的等流果是：寿命短，疾病多，受用小，被他人憎恨，不悦意的事情多，诽谤以及不喜欢善事等等很多。第三，增上果方面，善的增上果是：自己出生的地方悦意，饮食等有能力，果实多，旱灾小，垃圾等不多，恐怖的因素少，传染病不多等等，总而言之，在那些地方悦意且愿望多能实现。不善的方面，则与之前所说的相反。然而，对于增上果，要知道有共同的和不共同的增上果两种。第四，士用果是：比如农夫耕作的庄稼，工匠建造的楼房，铁匠锤打的黄金等，以及画师和书法家绘制佛像等和书写文字，赌博和经商获得利润，用药和做仪轨使疾病平息等等很多。第五，离系果是：各个分别的择灭，与灭谛意义相同，并且这种果只有圣者才有，凡夫没有。涅槃的边际也是离系果，那也是通过修道的威力而获得的，由于与各种应断之法分离，所以只是名义上称为果，并非真正的果，因为如果是因或果，那它就是有为法。因此，离系果是无为法，其他的都是有为法。比如种子和幼苗，以及生和死等很容易确定是因果，但是，一个接一个的前后成为因果的方式却很难确定，比如，上午和下午是因果，站立和行走以及睡觉和坐着，伸展和收缩以及说话和不说话等等，也是各自的后者是前者的因，前者是后者的果，虽然会变成刹那和无常的意义，但是却难以理解。对于那个理解而言，比如，当手的手指握成拳头时，它就成了那个的因。
English
Long life, great enjoyment, praise and respect, friendship and harmony, many pleasant things, and interest in virtuous deeds, etc., are abundant. The co-operative result of non-virtue is: short life, many diseases, small enjoyment, being hated by others, many unpleasant things, slander, and dislike of virtuous deeds, etc., are abundant. Third, regarding the dominant result, the dominant result of virtue is: the place where one is born is pleasant, food and drink, etc., are powerful, fruits are abundant, droughts are small, garbage, etc., are not abundant, causes of fear are few, infectious diseases are not abundant, etc. In short, in those places, it is pleasant and many wishes are fulfilled. For non-virtue, the opposite of what was said before occurs. However, for this dominant result, it is necessary to know that there are both common and uncommon dominant results. Fourth, the result of human effort is: like the crops cultivated by farmers, the buildings built by craftsmen, the gold hammered by blacksmiths, as well as the drawing of Buddha statues, etc., and the writing of letters by artists and scribes, obtaining profits from gambling and business, and pacifying diseases by administering medicine and performing rituals, etc., are abundant. Fifth, the separation result is: individual distinct cessations, which have the same meaning as the truth of cessation, and this result is only possessed by noble ones, not by ordinary beings. The limit of nirvana is also a separation result, and that is obtained through the power of cultivating the path, and since it is separated from all kinds of things to be abandoned, it is only nominally called a result, but it is not a real result, because if it is either a cause or a result, then it is a conditioned phenomenon. Therefore, the separation result is unconditioned, and the others are conditioned. Like seeds and sprouts, and birth and death, it is easy to determine that these are cause and effect, but the way in which one after another, the former and the latter, become cause and effect is somewhat difficult to determine. For example, morning and afternoon are cause and effect, and standing and walking, as well as sleeping and sitting, stretching and contracting, as well as speaking and not speaking, etc., are also that each latter is the cause of the former, and each former is the result of the latter, although it may become the meaning of momentariness and impermanence, it is difficult to understand. For that understanding, for example, when the fingers of the hand are made into a fist, it becomes the cause of that.