Tibetan
སྔོན་པོ་དེ། དེའི་དམིགས་རྐྱེན་དུ་མི་འདོད་དེ། དེའི་དམིགས་རྐྱེན་ཡིན་ན། དེའི་རྒྱུ་ཡིན་དགོས་པས་རྒྱུ་འབྲས་དུས་མཉམ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་བྱེད་རང་དུས་སུ་རང་གི་དམིགས་རྐྱེན་འགགས་ཀྱང་། དམིགས་རྐྱེན་མི་འཐད་པའི་སྐྱོན་མེད་དེ། འབྲས་བུ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་རྒྱུ་འགགས་ཀྱང་རྒྱུ་འབྲས་འཐད་པ་བཞིན་ནོ། །དམིགས་རྐྱེན་རང་གི་དམིགས་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པའི་དུས་སུ་མེད་ཀྱང་དེའི་ཡུལ་མིན་པའི་སྐྱོན་མེད་དེ། རྣམ་པ་ཤར་བ་དེ་ཉིད་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གསུང་། མིག་ཤེས་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་ལྡན་དུ་སྐྱེས་པའི་ཆ་དེ་དམིགས་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་ཅིང་། དེས་གཟུགས་འཛིན་ལ་སྒྲ་སོགས་མི་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་དེ། རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདག་རྐྱེན་གྱིས་གཙོ་བོར་བྱས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་མིག་གི་དབང་པོ་ཡིན་གྱི། བདག་རྐྱེན་གཞན་མིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣ་ཤེས་ཀྱི་སྒྲ་ཐོས་ཀྱི་གཟུགས་མི་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་དེ། རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདག་རྐྱེན་རྣ་བའི་དབང་པོས་བྱས་པ་སོགས་གཞན་ལ་འགྲེའོ། མིག་ཤེས་ལྟ་བུ་མྱོང་བ་གསལ་རིག་གི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་དེ། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གྱི་ལག་རྗེས་ཡིན་པས་འདི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལའང་སྦྱར་རུང་ངོ་། །མཁས་གྲུབ་རྗེས་ནི་སེམས་ཙམ་པས་དབང་ཤེས་སྔ་མས་དབང་ཤེས་ཕྱི་མ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་ལྡན་དུ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དེ། དབང་ཤེས་ཕྱི་མའི་དམིགས་རྐྱེན་དང་། བདག་རྐྱེན་དབང་པོ་ཡང་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་ཞིག་ལ་འདོད་ཅེས་གསུང་། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས་ནི། མིག་ཤེས་ཀྱི་གཟུགས་མཐོང་བའི་ཚེ་དེ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་མ་ཤར་བར་རྣམ་མེད་རྗེན་ཅེར་དུ་འཛིན་ཞེས་འདོད་ཀྱང་། མདོ་སྡེ་པ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཤར་བའི་སྒོ་ནས་མཐོང་བར་འདོད་དོ། །ཤར་བའི་རྣམ་པ་དེ་ཁ་ཅིག་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཀྱང་ཤེས་པ་མིན་ཞེས་བཞེད་ལ། མཁས་གྲུབ་རྗེས་ནི་དེ་ལ་ཤེས་པའི་གཟུང་རྣམ་ཟེར་བས་ཤེས་པ་ཡིན་ཞེས་བཞེད་དོ། །སྤྱིར་རྣམ་པ་འདི་ལ་རྣམ་པ་འཆར་རྒྱུའི་དོན་རྣམ་དང་ཤར་བའི་ཤེས་རྣམ་གཉིས་བྱ་དགོས་ཏེ། འཆར་བྱ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་དང་འཆར་བྱེད་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན། བུམ་པའི་དོན་སྤྱི་ནི། འཆར་སྤྱི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་དང་། དེའི་རྣམ་པ་ཤར་བའི་ཤེས་པ་ནི་འཆར་བྱེད་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་འདི་དཀའ་བའི་གནས་ཡིན་པས་ཞིབ་མོར་དཔྱད་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་སྤྱིར་འཇོག་སླ་ཡང་། གཉིད་འཐུག་པོ་ལས་སད་མ་ཐག་པར
Chinese
那个蓝色，不认为是它的所缘缘，如果它是它的所缘缘，那它必须是它的因，因为因果不可能同时。即使能境在自身的时间里，它的所缘缘已经停止，也没有所缘缘不合理的过失，就像果产生的时候，即使因已经停止，因果也是合理的。即使所缘缘在它自己的能境的识的时间里不存在，也没有它不是其对境的过失，因为据说显现的相本身就是作为对境的意义。眼识产生为具有色的相的那部分是由所缘缘产生的，它执持色而不执持声等的差别，主要是由它自己不共的增上缘所决定的，也就是眼根，而不是其他的增上缘。同样，耳识听到声音而不执持色的差别，是由它自己不共的增上缘耳根所决定的等等，可以类推到其他。像眼识一样，作为体验的明觉自性的产生，是紧随因的痕迹，因此这可以应用于所有的识。格鲁派大师认为，唯识宗认为前一感官识产生后一感官识为具有对境之相的能力，是后一感官识的所缘缘，增上缘感官也是一种能力上的差别。分别说部认为，当眼识看到色时，它并不显现色的相，而是以无相的赤裸方式执持，但经部以上则认为是以显现相的方式看到。有些人认为显现的相是识的相，但不是识本身，而格鲁派大师则认为它是识的所取相，因此是识。一般来说，对于这个相，必须区分相的显现之义的相和显现的识相，因为有显现的对境之相和显现的识之相。例如，瓶子的总相是显现的总相，即对境之相，而它的相显现的识是显现的能境之相。这种方式是一个困难的地方，所以需要仔细研究。虽然容易普遍地建立紧随因，但在刚从沉睡中醒来时
English
That blue is not considered its object-condition. If it were its object-condition, then it must be its cause, because cause and effect cannot be simultaneous. Even if the cognizer ceases its object-condition in its own time, there is no fault of the object-condition being unreasonable, just as when the effect arises, even if the cause has ceased, cause and effect are reasonable. Even if the object-condition does not exist at the time of its own cognizing consciousness, there is no fault of it not being its object, because it is said that the appearing aspect itself is the meaning of being made into an object. The part of eye-consciousness that arises as possessing the aspect of form is produced by the object-condition, and the difference that it grasps form but not sound, etc., is mainly determined by its own unique dominant condition, which is the eye sense faculty, and not other dominant conditions. Similarly, the difference that ear-consciousness hears sound but does not grasp form is caused by its own unique dominant condition, the ear sense faculty, and so on can be applied to others. Like eye-consciousness, the arising as the nature of experience, clarity, and awareness is a trace of the immediately preceding condition, so this can be applied to all consciousnesses. The Gelugpa master states that the Mind-Only school believes that the ability of the previous sense consciousness to generate the subsequent sense consciousness as possessing the aspect of an object is the object-condition of the subsequent sense consciousness, and the dominant condition, the sense faculty, is also considered a difference in ability. The Vaibhashikas believe that when eye-consciousness sees form, it does not manifest the aspect of form but grasps it in a naked, non-aspectual way, but the Sautrantikas and above believe that it is seen through the manifestation of an aspect. Some believe that the manifested aspect is the aspect of consciousness but not consciousness itself, while the Gelugpa master believes that it is called the grasped aspect of consciousness, therefore it is consciousness. In general, for this aspect, it is necessary to distinguish between the aspect of the meaning of the appearance of the aspect and the consciousness aspect of the appearance, because there are the aspect of the object to be appeared and the aspect of the consciousness to be appeared. For example, the general meaning of a pot is the general aspect to be appeared, which is the aspect of the object, and the consciousness in which its aspect appears is the aspect of the object-possessor to be appeared. This method is a difficult point, so it needs to be carefully examined. Although it is easy to generally establish the immediately preceding condition, but immediately after waking up from a deep sleep
Tibetan
་མིག་ཤེས་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་ལས་ལངས་མ་ཐག་པའི་དབང་ཤེས་དང་། སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་མཉམ་གཞག་ལས་ལངས་མ་ཐག་པའི་དབང་ཤེས་རྣམས་ཀྱི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ལ་ནི་རྒྱ་བོད་ཀྱི་མཁས་པ་དག་བཞེད་པ་མི་འདྲ་བ་མང་དུ་ཡོད་ཀྱང་། བསྡུ་ན་གཉིས་ཏེ། མཚོན་ན། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་ལས་ལངས་མ་ཐག་པའི་དབང་ཤེས་ཀྱི་དངོས་ཀྱི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ནི། རྗེ་བཙུན་རེ་མདའ་བ་སོགས་སྙོམས་པར་འཇུག་ཁ་མའི་དབང་ཤེས་དེ་ལ་བྱེད་པ་དང་། མཁས་གྲུབ་རྗེ་སོགས་སྙོམས་འཇུག་དེ་ལས་ལྗང་ཁ་མའི་ཡིད་ཀྱི་ཆ་ཞིག་ལ་བྱེད་པའི་ཚུལ་གཉིས་སྣང་བ་ལས། ཁོ་བོ་ནི་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་ཆ་ལས་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་དང་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་སོགས་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བ་མཐོང་བས་ཕྱི་མ་འཐད་པར་མངོན་ལ། འོན་ཀྱང་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་ཆ་དབང་ཤེས་སུ་འགྱུར་བའི་ཚུལ་འདི་ལ་རིགས་པ་སྨྲ་བ་རྣམས་དོགས་གཞི་ནི་ཆེའོ། ཁ་ཅིག་རང་འབྲས་ཤེས་པའི་ཉེར་ལེན་ལ་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ཡོད་པར་བཞེད་པའི་ལུགས་ལྟར་བྱེད་ན་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ནི་ཤེས་པས་མ་ཁྱབ་པར་འདོད་དགོས་སོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་བཤད་པ་ལ་གསུམ། མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ་དང་། འཕྲོས་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། བསྐྱེད་བྱ། འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད། ཆོས་དེའི་བསྐྱེད་བྱ། ཆོས་དེའི་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་དོ། །བྲལ་བའི་བསྐྱེད་བྱ་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་མིན་པ་ལྟ་བུ་ནི་ཡོད་ཀྱང་། འདིར་དོན་གཙོ་བོར་བྱས་པའོ། །མྱུ་གུའི་བསྐྱེད་བྱ། མྱུ་གུའི་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་དེའི་དངོས་སུ་བསྐྱེད་བྱ། ཆོས་དེའི་དངོས་འབྲས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། ཆོས་དེའི་བརྒྱུད་ནས་བསྐྱེད་བྱ། ཆོས་དེའི་བརྒྱུད་འབྲས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་དེ་མྱུ་གུ་སོགས་ལའང་སྦྱོར་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་དབྱེ་བ་ལ་གཉིས། ངོ་བོ་སྒོ་ནས་དང་། སྒྲས་བརྗོད་རིགས་ཀྱིས་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ལ། ཉེར་འབྲས་དང་། ལྷན་ཅིག་བྱེད་འབྲས་གཉིས། དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་དང་། མཚན་གཞིའོ། །རང་གི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྫས་རྒྱུན་དུ་གཙོ་བོར་བསྐྱེད་བྱ། རང་ཉིད་ཉེར་འབྲས་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི་ནི། གྲོ་ནས་ཀྱི་ས་བོན་ལས་བྱུང་བའི་མྱུ་གུ་ལྟ་བུའོ། །རང་གི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་གྱི་རྫས་རྒྱུན་མ་ཡིན་པར་གཙོ་བོར་བསྐྱེད་བྱ། རང་ཉིད་ལྷན་ཅིག་བྱེད་འབྲས་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི་ནི། རྫ་མཁན་གྱི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་རྫ་བུམ་ལྟ་བུའོ། །གཞི་གཅིག་ལ་བལྟོས་ཏེ་དེ་གཉིས་འགལ
Chinese
眼识，以及从无想等持中出定的根识，和现证空性的等持中出定的根识，这些的等无间缘，印藏的智者们有诸多不同的观点。总的来说有两种。例如，从无想等持中出定的根识的直接的等无间缘，至尊热达瓦等认为是入定结束时的根识，而克主杰等认为是出定后新生的意识的一部分，有两种观点。我个人认为，从意识的部分可以产生善、不善、无记，以及贪欲、嗔恨等有漏无漏的各种识，因此后一种观点更合理。然而，对于意识的部分如何转变为根识，理学家们有很多疑问。有些人认为，如同自果识的近取因有不相应行一样，那么等无间缘就不能完全包括识了。第三，解释果，分三部分：体性、分类和补充说明。第一，生者，是果的体性。某法的生者，是该法的果的体性。虽然有不是离者的果的离者的生者，但这里主要讨论的是意义。芽的生者，是芽的果的体性。同样，某法的直接生者，是该法的直接果的体性。某法的间接生者，是该法的间接果的体性。这种方式也适用于芽等。第二，分类，分两种：从本体方面分类和从名称表达的种类方面分类。第一种，有近取果和俱作果两种。第一种有体性和例子。主要从自己的近取因的物质流中产生，是自身是近取果的体性。例子：从青稞种子中产生的芽。不是主要从自己的俱作缘的物质流中产生，是自身是俱作果的体性。例子：陶匠的果，即陶罐。相对于一个基来说，这二者是相违的。
English
Visual consciousness, and the sense consciousness arising immediately after emerging from the meditative absorption of non-perception, and the sense consciousness arising immediately after emerging from the samadhi of directly realizing emptiness, regarding the immediately preceding condition of these, there are many different views among Indian and Tibetan scholars. In summary, there are two. For example, the direct immediately preceding condition of the sense consciousness arising immediately after emerging from the meditative absorption of non-perception, Jetsun Redawa and others consider it to be the sense consciousness at the end of entering into meditative absorption, while Khedrup Je and others consider it to be a part of the newly arising mind after emerging from that meditative absorption. From these two views, I personally think that from the part of consciousness, various types of defiled and undefiled consciousness such as virtuous, non-virtuous, neutral, and desire, hatred, etc., can arise, so the latter view seems more reasonable. However, logicians have many doubts about how the part of consciousness transforms into sense consciousness. Some people think that just as the immediately preceding cause of the self-resultant consciousness has non-associated formations, then the immediately preceding condition cannot completely encompass consciousness. Third, explaining the result, there are three parts: nature, classification, and supplementary explanation. First, the producer is the nature of the result. The producer of a certain dharma is the nature of the result of that dharma. Although there is something like the producer of a separate thing that is not the result of a separate thing, here the main focus is on the meaning. The producer of a sprout is the nature of the result of a sprout. Similarly, the direct producer of a certain dharma is the nature of the direct result of that dharma. The indirect producer of a certain dharma is the nature of the indirect result of that dharma. This method also applies to sprouts and so on. Second, classification is divided into two types: classification from the aspect of essence and classification from the aspect of expressed categories. The first type has two: the proximate result and the cooperative result. The first type has a nature and an example. It is mainly produced from the material continuum of one's own proximate cause, which is the nature of being one's own proximate result. Example: a sprout arising from a barley seed. It is not mainly produced from the material continuum of one's own cooperative conditions, which is the nature of being one's own cooperative result. Example: the potter's result, which is a pottery vase. Relative to one basis, these two are contradictory.