Tibetan
ད་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། གང་ཡོད་ན་ནི་གང་སྐྱེ་བའམ། །གང་འགྱུར་ན་ཡང་རྣམ་འགྱུར་ན། །དེ་ནི་རྒྱུ་ཞེས་རབ་ཏུ་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་བྱེད་རྒྱུ། ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ། མཚུངས་ལྡན། སྐལ་མཉམ། ཀུན་འགྲོ། རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུ་སྟེ་རྒྱུ་དྲུག་བཤད་པ་ལ། དང་པོ་བྱེད་རྒྱུ་ལ། ངོ་བོ་དང་། དབྱེ་བའོ། །དངོས་པོ་དེ་དང་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་ཀྱང་ཡིན། གཞི་དེ་སྐྱེ་བ་ལ་གེགས་མི་བྱེད་པ་ཡང་ཡིན་པའི་གཞི་འཐུན་པའི་དངོས་པོ་དེ། གཞི་དེའི་བྱེད་རྒྱུའི་ངོ་བའམ། མཚན་ཉིད་དོ། །ཆོས་དེའི་བྱེད་རྒྱུ་ཡིན་ན། ཆོས་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་མི་དགོས་སོ། །དབྱེ་ན་ནི། མངོན་པ་ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་པ་དང་བཅས་པ་ལས་དུ་མ་བཤད་དེ། རྐྱེན་གསུམ་ཚོགས་ནས་རྣམ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ལྟ་བུ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་དང་། ཟས་བཞིས་ལུས་འཚོ་བ་ལྟ་བུ་གནས་པའི་རྒྱུ་དང་། སས་རྟེན་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་བརྟེན་པའི་རྒྱུ་དང་། སྒྲོན་མེས་གཟུགས་གསལ་བར་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་གསལ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་། མེས་བུད་ཤིང་འགྱུར་བར་བྱེད་པ་དང་། ཟོར་བས་རྩ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་དང་། མགར་པས་གསེར་བརྡུང་བའི་སྒོ་ནས་བསྒྱུར་བར་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་བསྒྱུར་བའི་བྱེད་རྒྱུའི་རིགས་རྣམས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་དུ་བའི་རྟགས་ལས་མེ་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་འབྱུང་བ་དང་། སྒྲུབ་ངག་གི་སྒོ་ནས་གཞན་གྱི་བསམ་དོན་གོ་བ་ལྟ་བུ་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་། ལམ་གྱི་མྱང་འདས་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་། དེས་སྐྱོན་འགོག་པ་ལྟ་བུ་འགོག་པའི་རྒྱུ་དང་། བརྡ་ལས་མིང་དང་མིང་ལས་དོན་དང་དེ་ལས་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་འབྱུང་བ་ལྟ་བུ་དང་། བཀྲེས་པས་ཁ་ཟས་དོན་དུ་གཉེར་བའི་བྱེད་རྒྱུ་རྣམས་དང་། མ་རིག་པས་ལས་གསོག་པ་ལྟ་བུ་ཉེ་བའི་རྒྱུ་དང་། མ་རིག་པས་རྒ་ཤི་སྐྱེད་པ་ལྟ་བུ་རིང་བའི་བྱེད་རྒྱུ་རྣམས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཞིང་དང་ཆུ་ལུད་སོགས་ལོ་ཏོག་འཛིན་པའི་བྱེད་རྒྱུ་དང་། རྐྱེན་གང་གིས་གཞན་དགའ་བ་དང་མི་དགའ་བར་བྱེད་པ་དང་། ལས་དཀར་ནག་གིས་གནས་དང་འགྲོ་བ་སོ་སོར་འཕེན་པ་དང་། རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པས་འབྲས་བུ་གཞན་དང་གཞན་སྐྱེ་ཞིང་།གཞན་དང་གཞན་འགག་པར་བྱེད་པའི་བྱེད་རྒྱུ་སོགས་མང་ངོ་། །མདོར་ན་ཀུན་བཏུས་རྩ་འགྲེལ་རྣམས་སུ་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་བྱེད་རྒྱུར་འདུས་པར་བཤད་པས་བྱེད་རྒྱུ་ནི་ཁྱབ་ཆེའོ། །དེས་ན་རྒྱུ་གཞན་ལྔ་ཡང་བྱེད་རྒྱུར་འདུ་མོད། དགོས་པ་དང་བྱ་བ་བྱེད་ཚུལ་མི་འདྲ་བའི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བའོ། ཁ་ཅིག །བྱེད
Chinese
因此，《释量论》中说：“如果存在什么，则产生什么；如果转变什么，则转变什么，那就被称为因。”就像所说的那样。第二是能作因、俱生因、同类因、等流因、遍行因、异熟因，总共宣说了六种因。第一是能作因，分为本体和分类。本体是与该事物相互不同，并且不阻碍该事物产生的共同基础的事物，是该事物能作因的本体或定义。如果是该法的能作因，则不一定是该法的因。分类方面，《俱舍论》及其注释中有很多种说法，例如三种缘聚合产生识，是产生的因；四种食物滋养身体，是存在的因；土地作为所依，是依赖的因；灯照亮物体，是显现的因；火使木柴变化，斧头砍断树根，铁匠通过锻打改变黄金，这些都是转变的能作因。同样，从烟的标志推断出火的后比量产生，通过论证的语言理解他人的意图，是认识的因；道路使获得涅槃，是获得的因；它阻止过失，是阻止的因；从符号产生名称，从名称产生事物，从事物产生术语，就像这样；饥饿驱使寻求食物的能作因；无明积累业，是近取因；无明产生衰老和死亡，是远取因。此外，还有田地、水、肥料等保持庄稼的能作因；任何条件使他人快乐或不快乐；黑白业分别将众生抛向不同的处境和去处；因缘聚合产生不同的果，并使不同的果灭亡的能作因等等，有很多。总之，在《俱舍论》的根本和注释中，所有因都包含在能作因中，因此能作因的范围很广。因此，其他五种因也包含在能作因中，但由于必要性和作用方式不同而进行了区分。有些人认为。
English
Therefore, in the Pramāṇavārttika, it says, "If something exists, then something arises; if something transforms, then something transforms; that is called a cause." Just as it is said. Secondly, there are the efficient cause, the co-emergent cause, the similar cause, the equipotential cause, the pervasive cause, and the maturation cause, thus explaining six causes in total. First, regarding the efficient cause, there are its essence and its divisions. The essence is that object which is mutually different from that thing, and which is also a common basis that does not hinder the arising of that thing, is the essence or definition of the efficient cause of that thing. If it is the efficient cause of that dharma, then it is not necessarily the cause of that dharma. As for the divisions, there are many explanations in the Abhidharmakośa and its commentaries, such as the three conditions gathering to produce consciousness, which is the cause of arising; the four foods nourishing the body, which is the cause of existence; the earth acting as a support, which is the cause of reliance; a lamp illuminating objects, which is the cause of manifestation; fire transforming firewood, an axe cutting roots, and a blacksmith transforming gold through hammering, these are all types of transforming efficient causes. Similarly, the inference arising from the sign of smoke realizing fire, understanding the intentions of others through argumentative language, is the cause of knowing; the path causing the attainment of nirvana, is the cause of attainment; it preventing faults, is the cause of prevention; from symbols arising names, from names arising things, and from things arising terms, like this; hunger driving the efficient cause of seeking food; ignorance accumulating karma, is the proximate cause; ignorance producing aging and death, is the distant cause. Furthermore, there are also the efficient causes of fields, water, fertilizer, etc., holding crops; whatever conditions cause others to be happy or unhappy; black and white karma respectively throwing beings into different situations and destinations; the efficient causes of causes and conditions gathering to produce different fruits, and causing different fruits to cease, and so on, there are many. In short, in the root and commentaries of the Abhidharmakośa, it is explained that all causes are included in the efficient cause, therefore the efficient cause is very extensive. Therefore, the other five causes are also included in the efficient cause, but they are distinguished by the difference in necessity and mode of action. Some say.
Tibetan
་རྒྱུ་ཡིན་ན་ཐ་དད་ཡིན་པས་ཁྱབ་གསུངས་པ་ལ་ནི། བྱེད་རྒྱུ་དེ་རྒྱ་ཆུང་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པས། ཁོ་བོ་ནི་དངོས་པོ་ཡིན་ན་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་དེ་བཞིན་དུ། རྒྱུ་ཡིན་ན་བྱེད་རྒྱུ་ཡིན་དགོས་པ་རྒྱ་བོད་ཀྱི་མཁས་པའི་དགོངས་པ་ཡིན་ཞེས་སྨྲའོ། །དེས་ན་སྤྱིར་བྱེད་རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་ལ་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་ཅེས་མི་སྦྱོར་ཞིང་། མཛོད་ལས། རང་ལས་གཞན་པ་བྱེད་རྒྱུའི་རྒྱུ། །ཞེས་པ་ནི་གཞི་ལ་སྦྱར་བའི་དབང་དུ་མཛད་པར་མངོན་ནོ། །གཞི་ལ་སྦྱར་བའི་ཚེ་ནའང་ཆོས་དེའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ཡིན་ན། དེའི་བྱེད་རྒྱུ་ཡིན་དགོས་པ་ལ་རྩོད་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ལ། ངོ་བོ་དང་། མཚན་གཞིའོ། །ཕན་ཚུན་ཚོགས་པ་དུས་མཉམ་ཐ་དད་ཀྱང་ཡིན། ཕན་ཚུན་སྐྱེ་བ་ལ་གེགས་མི་བྱེད་པ་ཡང་ཡིན་པའི་གཞི་འཐུན་པ་དེ། ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་རྒྱུའི་ངོ་བོའོ། །འདི་ནི་ཕན་ཚུན་རྒྱུ་འབྲས་སུ་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། རྒྱུ་འབྲས་དངོས་མིན་ནོ། །མཚན་གཞི་ནི། ཚོགས་པ་གཅིག་ན་གནས་པའི་འབྱུང་བ་བཞི་འབྱུང་གྱུར་དང་བཅས་པ་དང་། དུས་མཉམ་ཐ་དད་པའི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཕན་ཚུན་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་མཚུངས་ལྡན་གྱི་རྒྱུ་ལ། ངོ་བོ་དང་། མཚན་གཞིའོ། །ཕན་ཚུན་མཚུངས་ལྡན་རྣམ་པ་ལྔ་མཚུངས་ཀྱང་ཡིན། ཕན་ཚུན་སྐྱེ་བ་ལ་གེགས་མི་བྱེད་པ་ཡང་ཡིན་པའི་གཞི་འཐུན་པ་དེ། མཚུངས་ལྡན་གྱི་རྒྱུའི་ངོ་བོའོ། །འདི་དང་སྔ་མ་གཉིས་མི་འགལ་བར་བཞེད་པ་ལྟར་ཡིན་གྱི། སྔ་མ་ལ་རྫས་ཐ་དད་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་འདོད་པའི་ལུགས་ལྟར་མི་བྱའོ། །མཚུངས་ལྡན་ལྔ་ནི། རྟེན་དང་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་དང་རྫས་དང་དུས་མཚུངས་པའོ། །མཚན་གཞི་ནི། སེམས་དང་དེའི་འཁོར་སེམས་བྱུང་རྣམས་སོ། །འདི་ཡང་གྲོགས་ཕན་ཚུན་གཅིག་ཡོད་ན་གཅིག་ཤོས་འབྱུང་ཞིང་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་དོན་ལ་རྒྱུ་འབྲས་སུ་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། ཁ་ཅིག་སེམས་དང་དེའི་འཁོར་སེམས་བྱུང་གཉིས་རྫས་ཐ་དད་ཡིན་ཞེས་འདོད་ཀྱང་། རྒྱལ་ཚབ་མཁས་གྲུབ་གཉིས་ཀྱིས་རྫས་གཅིག་ཏུ་བཞེད་དོ། །བཞི་པ་སྐལ་མཉམ་གྱི་རྒྱུ་ལ། ངོ་བོ་དང་། མཚན་གཞིའོ། །རང་གི་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་རང་དང་འདྲ་བར་སྐྱེད་བྱེད། རང་ཉིད་སྐལ་མཉམ་རྒྱུའི་ངོ་བོའོ། །མཚན་གཞི་ལ། ཉོན་མོངས་ཅན་དང་། ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་པའི་སྐལ་མཉམ་གཉིས་ཡོད་པའི་དང་པོ་ནི། ཉོན་མོངས་སྔ་མས་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མའི་ཉོན་མོངས་སྐྱེད་པ་སྟེ། མ་རིག་པས་མ་རིག་པ་དང་། འདོད་ཆགས་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་ཕྱི་མ
Chinese
如果说，遍说是“是作用因就一定是各别的”，那么，作用因有范围太小的过失。我说是，如果是事物就一定是因果二者，同样地，如果是因就一定是作用因，这是藏汉大学者的观点。因此，通常作用因的定义不加上“互相各别”，《俱舍论》中说：“从自身之外产生作用的因。”这显然是从所依的角度说的。即使是从所依的角度来说，如果是该法的俱生助缘，那么，它一定是该法的能作因，这是没有争议的。第二、俱有因，有自性和相。互相聚合，同时也是各别的，互相产生也不障碍，具有共同基础的，是俱有因的自性。这只是互相安立为因果而已，不是真实的因果。相是：在一个聚合中存在的地、水、火、风四大种和所造色，以及同时各别的心和心所，互相没有就不能产生等等。第三、相应因，有自性和相。互相在五种相应方面相同，互相产生也不障碍，具有共同基础的，是相应因的自性。这和前面二者不相违背，是这样认为的，但不要像认为前者一定是实体各别的宗派那样。五种相应是：所依、所缘、行相、事、时相同。相是：心和它的眷属心所等等。这也是朋友互相之间，一个存在另一个就产生，一个不存在另一个就不产生的意义上，安立为因果而已。有些认为心和它的眷属心所二者是实体各别的，但嘉曹·克珠二者认为是实体相同。第四、等起因，有自性和相。产生和自己同类的后世，和自己相同，自身就是等起因的自性。相上，有烦恼性和非烦恼性的等起因两种，第一种是：先前的烦恼产生同类的后世烦恼，比如：无明产生无明，贪欲产生后世的贪欲。
English
If it is said that "it is pervasive that if it is a causal factor, then it must be distinct," then there is a fault that the causal factor is too small in scope. I say that if it is a thing, then it must be both cause and effect. Similarly, if it is a cause, then it must be a causal factor, which is the view of Tibetan and Chinese scholars. Therefore, in general, the definition of a causal factor does not include "mutually distinct." The Abhidharmakosha says, "The cause that produces effects other than itself." This is clearly made from the perspective of the basis. Even when applied to the basis, if it is a co-occurring condition of that dharma, then there is no dispute that it must be its causal factor. Second, the co-emergent cause has a nature and a characteristic. They are mutually assembled, simultaneous, and also distinct. The common basis that does not hinder mutual arising is the nature of the co-emergent cause. This is merely designated as cause and effect to each other, but it is not a real cause and effect. The characteristic is: the four elements of earth, water, fire, and wind, together with the derived elements, that exist in one aggregate, and the mind and mental factors that are simultaneous and distinct, and that cannot arise without each other, etc. Third, the corresponding cause has a nature and a characteristic. They are mutually the same in five corresponding aspects, and they do not hinder mutual arising. The common basis is the nature of the corresponding cause. It is considered that this and the previous two are not contradictory, but it should not be done according to the system that believes that the former must be substantially different. The five correspondences are: the same basis, object, aspect, substance, and time. The characteristic is: the mind and its retinue of mental factors, etc. This is also merely designated as cause and effect in the sense that friends arise mutually, one existing and the other arising, and one not existing and the other not arising. Some believe that the mind and its retinue of mental factors are substantially different, but Gyaltsab and Khedrup both believe that they are the same substance. Fourth, the cause of equal ripening has a nature and a characteristic. It produces the later similar kind that is the same as itself. Itself is the nature of the cause of equal ripening. In terms of characteristics, there are two types of causes of equal ripening: afflicted and non-afflicted. The first is: the previous affliction produces the later affliction of the same kind, such as ignorance producing ignorance, and desire producing later desire.