Chinese
哦！为了对治言说不完整的过失，应当不轻蔑地努力说话。 为了对治言说中断的过失，有三种方法：按顺序说话，即从过去应做之事，如布施等，以及真实圆满的言谈开始说，即教导。从论述经部的各种方式开始，到辩论的激烈言辞，再说调和的话。随顺而说，即从回答问题、预言等开始，对所有这些以同样的方式进行预言。 为了对治言说不被理解的过失，有三种方法：让有信仰的人高兴，让以前存在和心怀不满的人满意，让处于中间状态的怀疑者感到满足。 为了对治言说不会变成供养的过失，有两种方法：对于从事罪恶行为的人，不应引发快乐，因此不引发快乐；如果贬低，他们会感到心痛，因此不贬低。 为了对治言说没有道理的过失，需要合乎逻辑，即不与 प्रमाण（量）相矛盾。 为了对治对非深奥境界的低劣根器者说深奥之事的过失，需要关联，即前后关联。 为了对治心散乱而说的过失，需要不混杂，即避免穿插其他话题。 为了对治说无意义之事的过失，需要与法相应，即与善相应。 为了对治说不适当之事的过失，需要如其所是地观察眷属，即与所化机相适应。 为了对治以烦恼心而说的过失，需要剩余的五种对治方法。 烦恼心有三种：相信自己是好的想法，希望因信仰而受到尊敬的想法，以及嫉妒的想法。 第一种的对治方法有三种：慈爱心、利益心、怜悯心。这三种是指希望听者快乐、没有烦恼和没有痛苦的三种愿望吗？或者，对于倾向于善与不善以及普通人，慈爱等依次对应吗？或者，通过希望证得涅槃、理解其道和领会所说之义的想法来对治。 第二种的对治方法是不依赖利养、恭敬和赞颂。
English
Oh! To counteract the fault of incomplete speech, one should speak diligently without contempt. To counteract the fault of interrupted speech, there are three methods: speaking in order, that is, starting from past actions to be done, such as giving, etc., and speaking from true and complete words, that is, teaching. Starting from discussing the various ways of the Sutra Pitaka, to the fierce words of debate, and then speaking conciliatory words. Speaking in accordance, that is, starting from answering questions, prophecies, etc., and prophesying in the same way to all of them. To counteract the fault of speech not being understood, there are three methods: making those with faith happy, satisfying those who were previously present and resentful, and pleasing those who are in between and doubtful. To counteract the fault of speech not becoming an offering, there are two methods: for those who engage in sinful actions, one should not generate joy, therefore not generating joy; if one degrades, they will feel heartache, therefore not degrading. To counteract the fault of speaking without reason, one needs logic, that is, not contradicting प्रमाण (pramana, valid cognition). To counteract the fault of speaking profound things to inferior faculties who are not the object of profound practice, one needs connection, that is, the connection between before and after. To counteract the fault of speaking while distracted, one needs non-mixture, that is, avoiding interjecting other topics. To counteract the fault of speaking meaningless things, one needs to be in accordance with Dharma, that is, in accordance with virtue. To counteract the fault of speaking inappropriately, one needs to observe the retinue as it is, that is, being appropriate to the trainable beings. To counteract the fault of speaking with a mind of affliction, one needs the remaining five antidotes. There are three kinds of afflicted minds: the thought of believing oneself to be good, the thought of wanting to be respected out of faith, and the thought of jealousy. The first antidote has three aspects: loving-kindness, beneficial intention, and compassion. Do these three refer to the three wishes of wanting the listener to be happy, without affliction, and without suffering? Or, for those inclined towards virtue and non-virtue, and ordinary people, do loving-kindness, etc., correspond in order? Or, it is counteracted by the thought of wanting to attain Nirvana, understand its path, and comprehend the meaning of what is said. The second antidote is not relying on gain, respect, and praise.
Tibetan
ན་པ་སྟེ། དེ་དག་འདོད་པ་སྤངས་པའོ། །གསུམ་པའི་གཉེན་པོར་བདག་ལ་བསྟོད་པར་མི་བྱ་ཞིང་། གཞན་ལ་སྨད་པར་མི་བྱ་བ་སྟེ། ཕྲག་དོག་དང་། བདག་ལ་ལྷག་པར་ཡིད་ཆེས་པར་འདོད་པ་སྤངས་པའོ། །ཉི་ཤུ་པོ་འདིའི་ལྔ་ལྔ་རིམ་པ་བཞིན། ཇི་ལྟ་བུར་དང་། གང་གི་དོན་དུ་དང་། གང་འདྲ་བའི་དང་། གང་འདྲ་བས་གཏམ་བྱ་བ་དང་། ཡང་གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བ་དང་། གཏམ་གྱི་ལས་དང་། གཏམ་གྱི་ཡོན་ཏན་དང་། སྨྲ་བ་པོའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་ཅིང་སྐྱོན་དང་བྲལ་བ་ནི་འཆད་བྱེད་ལ་མཁས་པའོ། །གསུམ་བ་ནི། སྒོ་གསུམ་དགེ་བས་ཀུན་གྱིས་བཀུར་བར་འོས་པས་རང་གི་ཀུན་སྤྱོད་ལ་མཁས་པ་དང་། གདུལ་བྱའི་ཀུན་སྤྱོད་ལ་མཁས་པ་ནི་དབང་པོ་དང་ཁམས་དང་བག་ལ་ཉལ་ཤེས་པས་དེ་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་པས་དོན་དུ་འགྱུར་གྱི། སའི་སྙིང་པོ་འཁོལ་ལོ་བཅུ་པར། བྱིས་པ་དབང་པོ་ཞན་ཅིང་ལེ་ལོ་ཞན། །ཐེག་པ་གཉིས་ལ་ནན་ཏན་མི་བྱེད་པར། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་ལྡན་མི་འགྱུར། །དེ་ནི་རྒྱ་ཆེན་ཐེག་ཆེན་སྣོད་མ་ཡིན། ཞེས་པའམ། དེ་བཞིན་སྣོད་མིན་ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་དག །ཐེག་ཆེན་བཤད་པ་ཐོས་ནས་རྨོངས་འགྱུར་ཞིང་། །ཆད་པར་ལྟ་ལ་ངན་སོང་ལྟུང་འགྱུར་བས། །དེས་ན་དབང་པོ་བརྟགས་ཏེ་ཆོས་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ཡང་རྒྱ་ཆེན་ཆོས་ཀྱི་སྣོད་གྱུར་པ། །དམན་པའི་ཆོས་ལ་སྦྱར་མི་བྱ། །ཞེས་པ་དང་། དམན་ལ་ཟབ་དང་རྒྱ་ཆེ་དང་། །ཞེས་གསུངས་པས། སྣོད་ཀྱི་ཀུན་སྤྱོད་དམ་མཚན་ཉིད་ལ་མཁས་དགོས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ། རབ་སེམས་ཅན་ཐབས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལ་གཞག་འདོད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ། དེ་མེད་ན་གང་འཆད་པའི་དོན་དེ་ལེགས་པར་ཤེས་ཤིང་ཕན་འདོད་ཀྱིས་ཟང་ཟིང་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་འཆད་པའི་སྙིང་རྗེ་ངེས་པར་དགོས་ཏེ། དེས་རང་གི་བཤད་པ་ལམ་དུ་འགྱུར་རོ། །མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། བརྟན་པ་རྣམས་ནི་སྲོག་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཚེགས་ཆེན་རྙེད་ཅིང་སྙིང་པོ་མེད་པ་དག །རབ་དགའི་ཡིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་རྣམས་རྒྱ་ཆེན་རྟག་གཏོང་བ། །ཆོས་ཡང་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཕན་བྱེད་ཚགས་ཆེན་རྙེད་མིན་ཞིང་། །ཤིན་ཏུ་བཏང་ཡང་ཟད་མེད་འཕེལ་འགྱུར་བ་ལྟ་ལན་གཅིག་མ་ཡིན་སྨོས་ཅི་དགོས་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་མིན་ན་ཆོས་འཚོང་བའི་ཉེས་པར་འགྱུར་ཏེ། འཇམ་དཔལ་རྣམ་པར་འཕྲུལ་བའི་མདོ་ལས་ཆོས་སྟོན་ཀྱང་ཆོས་ཉན་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མི་སྐྱེད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ་ཞེས་པ་དང་། མང་དུ་ཐོས་ཀྱང་གཞན་གྱིས་ཤེས་གྱིས་དོགས་ཏེ་ཆོས་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི
Chinese
那是说，他们已经放弃了欲望。作为第三种对治法，不应赞美自己，也不应诽谤他人，这是为了放弃嫉妒和想要特别相信自己。这二十个要点，按照五个一组的顺序，关于如何、为了什么目的、什么样的、用什么样的方式进行谈论，以及谈论的结合、谈论的行为、谈论的功德和说话者的功德，都应加以展示，并且没有过失，这就是精通讲解。第三是，通过身语意三门善行而受到所有人尊敬，因此要精通自己的行为；精通所化众生的行为，即通过了解根器、界和习气，宣说与之相应的法，这样才能产生意义。《地藏十轮经》中说：“孩童根器弱且懒惰，对于二乘不精进，不会具备大乘法轮，这不是广大的大乘之器。”或者说，同样，不是法器的声闻乘，听闻大乘的讲解后会变得迷惑，执着于断见而堕入恶趣，因此要观察根器而宣说佛法。又说：“已经成为广大佛法之器者，不应施用于低劣的佛法。”以及“对于低劣者，深奥和广大……”因此，必须精通法器的行为或特征。 第二点是，最重要的是，要有希望将一切众生安置于伟大菩提之中的慈悲心。如果没有这种慈悲心，那么就必须要有充分理解所讲内容的意义，并且为了利益他人，不顾物质利益而进行讲解的慈悲心。通过这种慈悲心，自己的讲解才能成为道路。在《经庄严论》中说：“稳固之人，对于生命和享受，历经艰辛获得且无意义之物，以极大的喜悦之心，将一切布施给遭受痛苦的众生，这是广大的恒常布施。对于众生，以各种方式利益，历经艰辛也难以获得，即使完全施舍也不会耗尽反而会增长，更何况只看一次呢？”如果不是这样，就会犯下贩卖佛法的过失。《文殊师利幻化经》中说，说法者如果不对听法者生起大悲心，那就是魔的事业。即使听闻很多，也因为害怕别人知道而对佛法
English
That is to say, they have abandoned desires. As the third antidote, one should not praise oneself, nor should one slander others, this is to abandon jealousy and wanting to particularly believe in oneself. These twenty points, according to the order of five groups, about how, for what purpose, what kind of, in what way to speak, as well as the combination of speech, the action of speech, the merits of speech, and the merits of the speaker, should all be shown, and without faults, that is being skilled in explaining. The third is, being respected by all through the three doors of body, speech, and mind, therefore one should be skilled in one's own conduct; being skilled in the conduct of those to be tamed, that is, by knowing their faculties, realms, and latent tendencies, teaching the Dharma that is in accordance with them, so that it becomes meaningful. In the Earth Store Ten Wheels Sutra, it says: "Children with weak faculties and laziness, not diligent in the Two Vehicles, will not possess the Great Vehicle Wheel. That is not a vessel for the vast Great Vehicle." Or, similarly, the Hearer Vehicle, which is not a vessel, will become confused after hearing the explanation of the Great Vehicle, clinging to nihilistic views and falling into evil destinies, therefore one should examine the faculties and teach the Dharma. It also says: "Those who have become vessels of the vast Dharma should not be applied to inferior Dharma." And "For the inferior, profound and vast..." Therefore, one must be skilled in the conduct or characteristics of the vessel. The second point is, most importantly, to have the compassion of wanting to place all sentient beings in great enlightenment. If there is no such compassion, then there must be the compassion of fully understanding the meaning of what is being taught, and teaching for the benefit of others, regardless of material interests. Through this compassion, one's own explanation can become the path. In the Ornament of the Sutras, it says: "Stable ones, for life and enjoyment, having obtained with great effort and being without essence, with great joy, giving all to sentient beings who suffer, this is vast and constant giving. Benefiting beings in various ways, difficult to obtain even with great effort, even if completely given away, it will not be exhausted but will increase, let alone just looking once?" If it is not like this, one will commit the fault of selling the Dharma. In the Manjushri Emanation Sutra, it says that if the speaker does not generate great compassion for the listeners, that is the work of demons. Even if one has heard a lot, because of fear that others will know about the Dharma