Tibetan
མི་སྦྱོང་ན་དེ་ནི་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལ་བསླུ་བ་གཅིག་པུར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་དང་། དཀོན་བརྩེགས་ལས་ཀྱང་། འོད་སྲུངས་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་མི་ལ་ལ་ཞིག་རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་ཆེན་པོས་ཁྱེར་བ་ཆུས་སྐོམ་བཞིན་དུ་འཆི་བའི་དུས་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། འོད་སྲུངས་འདི་ལ་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་ཁ་ཅིག་ཆོས་མང་པོ་བསླབས་ཏེ་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱས་ཀྱང་། འདོད་ཆགས་ལ་སྲེད་པ་མི་སེལ། ཞེ་སྡང་ལ་སྲེད་པ་མི་སེལ། གཏི་མུག་ལ་སྲེད་པ་མི་སེལ་བ་དེ་དག་ཆོས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོས་ཁྱེར་ལ། ཉོན་མོངས་པའི་སྐོམ་པས་འཆི་བའི་དུས་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་བདག་ལྟ་བུ་ཁ་བཤད་ལ་སོང་ནས་ལག་ལེན་མེད་པ་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པས། དོན་སེམས་ཤིང་ལག་ལེན་གལ་ཆེ་སྟེ། ལྷག་པའི་བསམ་པ་བསྐུལ་བའི་མདོ་ལས། ཐོས་པས་རྒྱགས་ནས་གུས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །རྣམ་པར་འགྱེད་པའི་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་ཆགས། །བརྗོད་པར་འགྱུར་ཞིང་ཤེས་བཞིན་མེད་པར་འགྱུར། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ། ནང་གི་སེམས་ལས་ཤིན་ཏུ་རིང་བར་འགྱུར། །ལུས་དང་སེམས་ཀྱང་རབ་སྦྱངས་མ་ཡིན་འགྱུར། །ཁེངས་པ་དང་ནི་མདུད་པ་མང་པོར་འགྱུར། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ། བྱིས་པ་དམ་པའི་ཆོས་བསམ་རབ་ཏུ་ཉམས། །སེམས་ནི་མི་མཉེན་ཤིན་ཏུ་རྩུབ་པར་འགྱུར། །ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་དག་དང་རབ་ཏུ་རིང་། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ། རྟག་ཏུ་བླ་མ་དག་ལ་གུས་པ་མེད། །སྦགས་པའི་གཏམ་དག་ལ་ནི་དགའ་བ་བསྐྱེད། །སྙིང་པོ་མེད་ལ་གནས་ཤིང་ཤེས་རབ་ཉམས། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ། དེ་ནི་ལྷ་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས་མི་བཀུར་ཞིང་། །དེ་ཚེ་དེ་ལའང་འདོད་པ་མི་བསྐྱེད་ལ། །སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་ལས་ཉམས་གྱུར་ཏེ། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ། གང་དག་ལུས་ནི་མངོན་སུམ་མང་ཡོད་པ། །མཁས་པ་དེ་དག་གིས་ནི་སྤྱོ་བར་འགྱུར། །དེ་ཡི་སྲོག་ནི་དོན་མེད་འགྱུར་བ་སྟེ། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ། བདག་ནི་སྒྲུབ་ཉམས་ད་ནི་ཅི་བྱ་ཞེས། །འཆི་བའི་དུས་ཚེ་བྱིས་པ་མྱ་ངན་བྱེད། །གཏིང་རྙེད་མ་གྱུར་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་འགྱུར། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ། རྩྭ་བསྐྱོད་བཞིན་དུ་འགུལ་ཞིང་གཡོ་བ་སྟེ། །དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཐེ་ཚོམ་འགྱུར་དུ་ངེས། །དེ་ནི་ནམ་ཡང་བློ་བརྟན་མི་འགྱུར་ཏེ། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ། གར་ལ་དགའ་བའི་ཁྲོད་ན་འདུག་པ་ཞིག །དཔའ་བོ་གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་བཞིན། །
Chinese
不修习的话，那就会变成唯一欺骗天神和世间，如《宝积经》中所说： 善守护，比如某人被大海水冲走，却在口渴中死去。 善守护，有些沙门和婆罗门学习了很多佛法，并且全部通达，但是不消除对贪欲的渴求，不消除对嗔恨的渴求，不消除对愚痴的渴求，那些人被佛法的海洋冲走，却因烦恼的口渴而死去，最终堕入恶趣。 因此，像我这样只说不做的人是没有意义的，重视意义和实践非常重要。 《策发增上意乐经》中说： 听闻后傲慢而不恭敬， 贪著于各种辩论之言， 变得饶舌且失去正念， 这些是乐于言说的过患。 内心与内在的觉知变得非常遥远， 身心也变得无法完全调伏， 变得骄傲且产生许多烦恼， 这些是乐于言说的过患。 孩童对殊胜的佛法思考力减弱， 心变得不柔顺且非常粗糙， 与止观甚为疏远， 这些是乐于言说的过患。 总是对上师们没有恭敬心， 却对污秽的言语生起欢喜， 停留在无意义之处且智慧衰退， 这些是乐于言说的过患。 不被天神众所敬重， 彼时也不会对彼生起欲望， 从各自正确的智慧中退失， 这些是乐于言说的过患。 那些身体显而易见有很多过失的人， 会被智者们呵责， 他的生命变得毫无意义， 这些是乐于言说的过患。 我修行退步了，现在该怎么办？ 临死之时孩童会感到悲伤， 因为没有找到深奥的意义而感到非常痛苦， 这些是乐于言说的过患。 像草被风吹动一样摇摆不定， 那人必定会变得如此疑惑， 那人无论何时都不会变得坚定， 这些是乐于言说的过患。 就像坐在喜欢跳舞的人群中， 讲述其他勇士的功德一样。
English
If one does not practice, it will become solely deceiving the gods and the world, as it is said in the *Ratnakuta Sutra*: O Sharakshita, for example, someone is carried away by a great ocean of water, yet dies of thirst. O Sharakshita, some shramanas and brahmins learn many dharmas and become fully aware of them all, but they do not eliminate the craving for desire, they do not eliminate the craving for hatred, they do not eliminate the craving for ignorance. Those people are carried away by the ocean of dharma, yet die of the thirst of afflictions, and will go to bad destinies. Therefore, there is no essence in someone like me who only talks but does not practice. It is important to value meaning and practice. In the *Adhyashayasamchodhana Sutra*: Having heard, one becomes arrogant and disrespectful, Attached to various words of debate, One becomes verbose and loses mindfulness, These are the faults of being fond of speaking. The inner mind becomes very distant, Body and mind also become not fully tamed, One becomes proud and generates many knots, These are the faults of being fond of speaking. Children's contemplation on the sacred Dharma diminishes, The mind becomes inflexible and very coarse, Very distant from shamatha and vipashyana, These are the faults of being fond of speaking. Always without respect for the gurus, Yet generating joy in defiled speech, Abiding in the meaningless and wisdom declines, These are the faults of being fond of speaking. They are not honored by the assembly of gods, At that time, desire will not arise for them either, Having fallen away from their own correct wisdom, These are the faults of being fond of speaking. Those whose bodies obviously have many faults, Will be reproached by the wise, Their life becomes meaningless, These are the faults of being fond of speaking. I have declined in practice, what should I do now? At the time of death, children grieve, Because they have not found the profound meaning, they become very distressed, These are the faults of being fond of speaking. Moving and swaying like grass being blown by the wind, That person will surely become so doubtful, That person will never become steadfast, These are the faults of being fond of speaking. Like sitting among a crowd fond of dancing, Speaking of the qualities of other heroes.
Tibetan
བདག་ཉིད་ནན་ཏན་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ། དེ་ནི་གཡོ་ལྡན་ཡང་ཞིང་རེ་འཆད་འགྱུར། །ཕྱི་ཕྱིར་ཞིང་ནི་རྣམ་པར་འགྱེད་པ་རྩོམ། །འཕགས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་ལས་རབ་ཏུ་རིང་། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ། མཐུ་ཆུང་བསྟི་སྟང་གིས་ནི་དགའ་འགྱུར་ཏེ། །མི་ཤེས་ལྡན་པ་གཡོ་ཞིང་འགྱུར་བ་ཡི། །སྤྲེའུ་ལྟར་དེ་ཡི་སེམས་ནི་གཡོ་བར་འགྱུར། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ། རང་གི་བློ་ཡི་ཤེས་པ་དམའ་བའི་ཕྱིར། །རྨོངས་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱི་དྲིང་ལ་འཇོག །དེ་ནི་ཉོན་མོངས་ཕྱོགས་ཀྱི་དབང་དུ་འགྲོ། སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ། མིག་ཀྱང་འཁྲུལ་ཞིང་དེ་བཞིན་རྣ་བའང་འཁྲུལ། །སྣ་ཡང་འཁྲུལ་ཞིང་དེ་བཞིན་ལྕེ་ཡང་འཁྲུལ། །ལུས་ཀྱང་འཁྲུལ་ཞིང་ཡིད་ཀྱང་འཁྲུལ་བར་འགྱུར། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ། དེ་ཡི་སེམས་ནི་རྣ་བའི་རྣམ་ཤེས་ལ། །རབ་ཏུ་ཆགས་ཤིང་སྒྲས་རྒྱགས་ཤེས་རབ་ཉམས། །ལོག་པར་སེམས་ཤིང་ལམ་ངན་འགྲོ་བར་འགྱུར། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ནས། ཡུན་རིང་དུས་ནས་སྨྲ་ལ་དགའ་བས་ན། །དེ་ནི་བདག་ཉིད་དགའ་བ་མི་ཐོབ་བོ། །ཚིག་གང་དགའ་བ་མཐའ་ཡས་ཐོབ་འགྱུར་བ། །ཚིག་གཅིག་ཙམ་ཞིག་བསམས་ཀྱང་མཆོག་ཡིན་ནོ། །བུ་རམ་ཤིང་ཤུན་སྙིང་པོ་ཅི་ཡང་མེད། །དགའ་བར་བྱ་བའི་རོ་ནི་ནང་ན་འདུག །ཤུན་པ་ཟོས་པས་མིས་ནི་བུ་རམ་རོ། །ཞིམ་པོ་རྙེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཤུན་པ་དེ་བཞིན་སྨྲ་བ་སྟེ། །རོ་ལྟ་བུ་ནི་འདི་ལ་དོན་སེམས་ཡིན། །དེ་ལྟ་བས་ན་སྨྲ་ལ་དགའ་སྤོངས་ཏེ། །རྟག་ཏུ་བག་ཡོད་བྱོས་ལ་དོན་སོམས་ཤིག །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཚུལ་འདི་མང་ཐོས་བསྒྲུབ་པ་དང་བྲལ་བ། །ཚོགས་མ་བསགས་ཀྱི་བུ་སྟོན་ཁ་ཆེས་བྲིས། །དགེ་བས་མྱུར་དུ་ཤི་འཕོས་དགའ་ལྡན་དུ། །མི་ཕམ་ཆོས་ཀྱི་དགའ་སྟོན་མྱོང་བར་ཤོག །ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་གསུང་རབ་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། འཆད་ཉན་ལ་འཇུག་ཚུལ་ངེས་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ། དང་པོ་རྫོགས་སོ།། །། སྤྱི་དོན་གསུམ་པ། ཆོས་ལ་ཉན་བཤད་ཚུལ་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་ཅིང་ཉམས་སུ་བླང་བ།
Chinese
自身精进将会衰退，喜欢说话的这些过患啊！那人狡猾且轻率，反复谋划各种诡计，远离圣者殊胜之法，喜欢说话的这些过患啊！势力弱小却因炫耀而喜悦，无知之人虚伪且善变，如猴子般他的心摇摆不定，喜欢说话的这些过患啊！由于自己的智慧低下，愚昧之人依赖他人，那人受烦恼方的支配，喜欢说话的这些过患啊！眼睛会迷惑，同样耳朵也会迷惑，鼻子会迷惑，同样舌头也会迷惑，身体会迷惑，心也会迷惑，喜欢说话的这些过患啊！他的心对听觉的意识，非常执着，被声音填饱，智慧衰退，邪恶地思考，走向恶道，喜欢说话的这些过患啊！如是等等宣说后，长久以来喜欢说话的缘故，那人不会获得喜悦，能够获得无边喜悦的言辞，哪怕只思考一句也殊胜啊！甘蔗皮没有精华，应该喜悦的味道在里面，人吃了皮，甘蔗的味道，是无法感到美味的。如同皮一样是说话，味道一样的是对此的意义思考，因此舍弃喜欢说话，恒常谨慎行事，思考意义吧！如是说。此理由多闻却与修行脱离，未积资粮的布顿·卡切所写。愿以此善业迅速死后转生兜率天，体验无畏法的喜宴！出自法之源泉，殊胜经典的宝藏中， निश्चित रूप से सिखाया प्रवचन और श्रवण में संलग्न होने का अध्याय， निश्चित रूप से सिखाया प्रवचन और श्रवण में संलग्न होने का अध्याय第一章圆满。
English
One's own diligence will decline; these are the faults of delighting in speech! That person is cunning and also frivolous, repeatedly devising various schemes, far away from the noble and sacred Dharma; these are the faults of delighting in speech! Weak in power, he rejoices in boasting; an ignorant person is deceitful and changeable; like a monkey, his mind wavers; these are the faults of delighting in speech! Because his own intelligence is low, that foolish person relies on others; that person is under the control of the afflictive side; these are the faults of delighting in speech! The eyes are also confused, and likewise the ears are also confused; the nose is also confused, and likewise the tongue is also confused; the body is also confused, and the mind also becomes confused; these are the faults of delighting in speech! His mind is very attached to the consciousness of hearing, filled with sound, his wisdom declines; he thinks wrongly and goes to the evil path; these are the faults of delighting in speech! Having spoken thus and so forth, because of delighting in speech for a long time, that person will not obtain joy; words that can obtain boundless joy, even thinking of just one word is supreme! The sugarcane peel has no essence; the taste that should be enjoyed is inside; by eating the peel, a person cannot find the delicious taste of sugarcane. Just as the peel is like speech, the taste is like thinking about the meaning of this; therefore, abandon delighting in speech, always be mindful and contemplate the meaning! Thus it was said. This principle was written by Buton Kache, who had much learning but was separated from practice and had not accumulated merit. May he quickly, through this virtue, die and be reborn in Tushita, and experience the feast of joy of the fearless Dharma! From the source of Dharma, the treasury of precious scriptures, the chapter on definitely showing how to engage in teaching and listening is complete, the first chapter is complete.