Tibetan
པོ་དེར་འདུས་ཤིང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ནང་ལ་སོགས་པ་བཅུ་བཞི་དོན་དམ་པར་རང་སྟོང་དུ་སྟན་པའི་ཕྱིར། དངོས་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་དོན་དམ་གྱི་ནང་ལ་སོགས་པ་བཅུ་བཞི་དོན་དམ་པར་གཞན་སྟོང་དུ་སྟན་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་གཉིས་ཀྱི་དོན་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། གང་ཟག་དང་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི། དངོས་པོ་མེད་འདིར་སྟོང་པ་ཉིད། དེ་དངོས་མེད་པའི་དངོས་ཡོད་པ། དེ་ནི་དེ་ལས་སྟོང་ཉིད་གཞན། ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སྟོང་ཉིད་གཉིས་པོ་འདི་རིམ་པ་ལྟར། སྟོང་ཉིད་སྔ་མ་བཅུ་བཞི་པོ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོར་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་། དོན་དམ་གཞན་སྟོང་ཟབ་མོའི་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྟོན་པའི་མདོ། རྒྱལ་བས་ཇི་སྙེད་གསུངས་པ་གང་། །དེ་དག་ཀུན་གྱིས་ཉོན་མོངས་ཟློག །དབྱིངས་དེ་མེད་པར་སྟོན་མ་ཡིན། ཞེས་ཆོས་དབྱིངས་སྟོད་པར་གསུངས་པ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་སྟོན་པའི་མདོ་ཇི་སྙེད་པ་དངོས་པོར་འཛིན་པའི་ཉོན་མོངས་ཟློག་པར་བྱེད་ཀྱི། ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཤེར་ཕྱིན་མེད་པར་སྟོན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་སྟོང་ཉིད་སྟོན་པའི་མདོ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའོ། །དེ་ལྟར་སྟན་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནམ། ཀུན་གཞི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རང་སྣང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རང་གཟུགས། དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ཉམས་མྱོང་། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་རྣམ་འཕྲུལ། གཞན་སྟོང་ཟབ་མོའི་ཡོ་ལང་། འོད་གསལ་ཆོས་སྐུའི་རོལ་པ། ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོ་སྣང་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་པས། ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོའི་གདངས་ཆེན་པོ། ཤེས་ཕྱིན་ཟབ་མོའི་ཀློང་ཆེན་པོ། ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོའི་ཁྱབ་བརྡལ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་གྱི་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲད་པར་བྱའོ།། །། དེ་ཉིད་ཡོན་ཏན་དུ་ངོ་སྤྲད་པ། དེ་ཉིད་བདེ་ཆེན་དབང་དོན་དུ་ངོ་སྤྲད་པ། དྲུག་པ་དེ་ཉིད་ཡོན་ཏན་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དེ་ཉིད་བདེ་ཆེན་དབང་དོན་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་དང་། དེ་ཉིད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ངོ་སྤྲད་པ་དང་། དེ་ཉིད་མཛད་པ་ཕྲིན་ལས་སུ་ངོ་སྤྲད་པའོ། ། དང་པོ་བདེ་ཆེན་དབང་དོན་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བདེ་བར་གཤེགས་ཀྱི་བདེ་བ་བླ་ན་མེད། ཡིད་ལ་བསམ་པ་མཐའ་དག་རྫོགས་བྱེད་པ། ཞེས་པ་དང་། དཔའ་བོ་ས་ར་ཧས། ནམ་ཞིག་སྦྱོར་བཞི་གནས་གཅིག་ལ་ནི་བཞུགས་པ་ནི། བདེ་ཆེན་མཆོག་ནི་ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་མི་ཤོང་ངོ་། །ཞེས་པའི་དོན། ཀུན་གཞི་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དབུ་མ་ཆེན་པོ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ། ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དེ་ཉིད་བྱེད་པ་བཅིངས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས་ཡན་ལག་དྲུག་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་ཚེ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་བདེ་སྡུག་གཉིས་སུ་མེད་པར་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་བདེ་ཆེན་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི། འཁོར་འདས་བདེ་བ་ཆེན་པོར་མཉམ་པ་ཉིད་གྱུར་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་དུས་གསུམ་གཅིག་ཆར་དུ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་གཟུགས་བརྙན་དུ་ཤར་ནས་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པ་ནི། དུས་གསུམ་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཞིང་། བདེ་ཆེན་དེ་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལ་ཇི་ལྟར་འཆར་ན། སྒྲིབ་པའི་ས་བོན་རླུང་ཁུག་པ་གཅིག་མ་འགགས་ཀྱི་ཚེ་སྲོག་རྩོལ་དང་འཛིན་པའི་སྐབས་སུ། སྔ་དྲོ་རེ་ཉིན་རེ་ཞག་རེ་ཙམ་སྒོ་གསུམ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཞིང་། ཡང་ཡལ་གྱིན་སོང་པ་འོང་སྟེ། བདེ་བ་ཡོད་མེད་རེས་འཇོག་ཏུ་བྱུང་པའི་ངང་ནས་བདེ་བའི་ཡུན་ཇེ་རིང་ཤས་ཇེ་ཆེར་འཕེལ་ལོ། །སྒྲིབ་པའི་ས་བོན་རླུང་ཁུག་པ་གཅིག་འགགས་ཤིང་འགྱུར་མེད་བདེ་བའི་སྐད་ཅིག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ནས་མིག་གིས་མཐོང་ཚད། རྣ་བས་ཐོས་ཚད། སྣས་ཚོར་ཚད། ལུས་ཀྱིས་རེག་ཚད། ཡིད་ལ་ཤར་ཚད་ཐམས་ཅད་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་བདེ་བ་ཁོ་ནར་འཆར་ཞིང་། དེའི་ཚེ་མེས་བསྲེགས་མཚོན་གྱིས་སྟུབས་ཆུ་ལ་སྐྱུར་ཀྱང་བདེ་ཆེན་འབའ་ཞིག་ཏུ་འཆར་ཏེ། ཡབ་སྲས་འཇལ་བའི་མདོ་ལས། ལྷའི་བུ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོད་དེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཐོབ་པ་ན། མཚོན་གྱིས་སྟུབས་སམ། མེའི་འོབས་སུ་སྐྱུར་རམ། བྲག་གི་གཡང་ལ་འཕངས་སམ། ཆུ་ལ་སྐྱུར་ཀྱང་བདེ་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་དང་། དཔའ་བོ་ས་ར་ཧས། ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་གཅིག་ཏུ་ཁ་དོག་སྒྱུར་གཅིག་དང་། དེར་ནི་ཐོག་མ་བར་མཐའ་མེད། །སྲིད་མིན་མྱ་ངན་འདས་པའང་མིན། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་མཆོག་འདི་ལ། །བདག་དང་གཞན་དུ་ཡོད་མ་ཡིན། །མདུན་དང་རྒྱབ་དང་ཕྱོགས་བཅུ་རུ། །གང་གང་མཐོང་པ་དེ་དེ་ཉིད། ཞེས་པ་དང་། བརྟག་གཉིས་ལས། དེར་ནི་ཐོག་མ་བར་མཐའ་མེད། །སྲིད་མེད་མྱ་ངན་འདས་པ་མེད། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་མཆོག་འདི་ལ། །བདག་དང་གཞན་དུ་ཡོད་མ་ཡིན། ཞེས་པ་དང་།
Chinese
聚集在那里。为了将世俗的内等十四法，在胜义中安立为自空。为了将无实有之空性与胜义的内等十四法，在胜义中安立为他空。无事物之自性与二者的意义也如是说：于补特伽罗与诸法，此无事物即是空性。彼无事物之实有，彼即彼之外的空性。如是。因此，这二种空性次第是，以前的十四空性，是对世俗的补特伽罗与法的实有进行增益，以及对胜义他空甚深般若波罗蜜多进行诽谤，这是很明显的。同样，圣者龙树菩萨说：宣说空性之经，如来所说之所有，彼等皆能息灭烦恼，不示彼界则不能。如是赞叹法界，宣说空性之经所有，能息灭执着实有的烦恼，而不是宣说法界智慧的般若波罗蜜多。这是对宣说空性之经续所有密意的如实理解。如是安立者们的意义，或者说，阿赖耶识智慧的变现，大手印的自显，大乘的自性，大中观的体验，如来藏的幻化，甚深他空的摇曳，光明法身的嬉戏，甚深般若波罗蜜多的显现，被称为三摩地。甚深般若波罗蜜多的洪亮之声，甚深般若波罗蜜多的广阔空间，甚深般若波罗蜜多的广大遍布，所有这些都要在胜义心中进行认识。 彼即是作为功德而被认识。 彼即是作为大乐自在义而被认识。 第六，彼即是作为功德而被认识有三种，彼即是作为大乐自在义而被认识，彼即是作为身与智慧而被认识，彼即是作为事业与利他而被认识。第一，作为大乐自在义而被认识是，入行论中说：善逝之乐无与伦比，心中所想皆能成办。以及，勇士萨ra哈说：何时四种结合安住于一处，大乐之胜即在虚空界中。ི་ཤོང་ངོ་。 这句话的意思是：当以俱生智大手印、大中观、大乘、甚深般若、如来藏自性，以系缚的结合，修持六支瑜伽时，所显现的就是，将轮回涅槃一切显现，不分苦乐地转为大贪欲的大乐，这就是轮回涅槃平等大乐的般若波罗蜜多。并且，在那时，三时同时如镜中显现影像般在镜智中显现，从而现量了知，这就是三时平等性的般若波罗蜜多。那么，这种大乐是如何在瑜伽士的相续中显现的呢？当阻碍的种子，一个气脉没有闭塞时，在命勤和执持的阶段，每天早上、每天、每月，三门都会转为贪欲的大乐，然后又会消失，这样，在时有时无的快乐状态中，快乐的时间会越来越长，程度也会越来越大。当阻碍的种子，一个气脉闭塞，获得不变大乐的刹那三摩地时，眼睛所见、耳朵所闻、鼻子所觉、身体所触、心中所想，一切都会显现为贪欲的大乐。那时，即使被火烧、被兵器刺、被扔进水里，也只会显现为大乐。如《父子相会经》中说：天子们请问：尊者世尊，菩萨有种名为“一切法皆趋向快乐”的三摩地，获得这种三摩地后，即使被兵器刺、被扔进火坑、被抛下悬崖、被扔进水里，也只会转变为快乐。勇士萨ra哈说：三界所有这一切，都转为一种大贪欲的颜色，在那里没有开始、没有中间、没有结束，不是有，也不是涅槃，在这殊胜的大乐中，没有自和他，前后和十方，无论看到什么，那就是它本身。又如《二观察》中说：在那里没有开始、没有中间、没有结束，没有有，也没有涅槃，在这殊胜的大乐中，没有自和他。
English
Gathered there. In order to establish the fourteen internal aspects of conventional reality as self-empty in ultimate reality. In order to establish the emptiness of non-things and the fourteen internal aspects of ultimate reality as other-empty in ultimate reality. The nature of non-things and the meaning of the two are also as follows: In the case of individuals and phenomena, this non-thing is emptiness. That which is real in the absence of things, that emptiness is other than that. Thus, these two emptinesses are, in order, the former fourteen emptinesses, which are the imputation of reality to the individual and the phenomena of conventional reality, and the defamation of the profound other-empty Prajnaparamita of ultimate reality, which is clear. Similarly, the noble Nagarjuna said: The sutras that teach emptiness, whatever the Victorious One has spoken, all of them eliminate afflictions, and without showing that realm, it is not taught. Thus, praising the Dharmadhatu, the sutras that teach emptiness eliminate the afflictions of clinging to reality, but it is not the teaching of the Prajnaparamita of the Dharmadhatu wisdom. This is the correct understanding of the intention of all the sutras and tantras that teach emptiness. The meaning of those who establish it in this way, or the manifestation of the wisdom of the alaya, the self-appearance of the Mahamudra, the self-nature of the Mahayana, the experience of the Great Madhyamaka, the manifestation of the Tathagatagarbha, the swaying of the profound other-emptiness, the play of the clear light Dharmakaya, the appearance of the profound Prajnaparamita, is called Samadhi. The great sound of the profound Prajnaparamita, the vast space of the profound Prajnaparamita, the great expanse of the profound Prajnaparamita, all of these should be recognized as the ultimate mind. That itself is recognized as a quality. That itself is recognized as the meaning of great bliss and power. Sixth, that itself is recognized as a quality in three ways: that itself is recognized as the meaning of great bliss and power, that itself is recognized as body and wisdom, and that itself is recognized as activity and benefit. First, being recognized as the meaning of great bliss and power is, as stated in the Bodhicaryavatara: The bliss of the Sugata is unsurpassed, fulfilling all that is thought in the mind. And, the hero Saraha said: When the four unions abide in one place, the supreme great bliss is in the realm of space.
English
The meaning of "i shong ngo" is: When the coemergent wisdom Mahamudra, the Great Madhyamaka, the Great Vehicle, the profound Prajnaparamita, and the Tathagatagarbha nature itself are realized through the binding union, and the six branches are practiced, what manifests is that all appearances and existence, samsara and nirvana, become one great bliss of great desire, without distinction of suffering and happiness. This is the Prajnaparamita of the equality of samsara and nirvana as great bliss. Moreover, at that time, the three times simultaneously appear as reflections in the mirror-like wisdom, and are directly known. This is the Prajnaparamita of the equality of the three times. So, how does this great bliss appear in the continuum of a yogi? When one channel, the seed of obscuration, is not blocked, during the stage of life force exertion and holding, every morning, every day, every month, the three doors will transform into the great bliss of desire, and then it will disappear again. Thus, in the state of alternating presence and absence of bliss, the duration of bliss will become longer and the intensity will increase. When one channel, the seed of obscuration, is blocked, and the momentary samadhi of unchanging bliss is attained, everything seen by the eyes, heard by the ears, sensed by the nose, touched by the body, and thought by the mind will appear as nothing but the great bliss of desire. At that time, even being burned by fire, stabbed by weapons, or thrown into water will appear as only great bliss. As stated in the Sutra of Meeting Father and Son: The sons of the gods asked: Venerable Bhagavan, the Bodhisattva has a samadhi called "All Dharmas Lead to Bliss." Having attained this samadhi, even if stabbed by weapons, thrown into a pit of fire, cast off a cliff, or thrown into water, it will only transform into bliss. The hero Saraha said: All these three realms, without exception, are transformed into one color of great desire, and there is no beginning, no middle, and no end. It is neither existence nor nirvana. In this supreme great bliss, there is neither self nor other. In front, behind, and in the ten directions, whatever is seen is that itself. Also, as stated in the Two Investigations: There is no beginning, no middle, and no end. There is no existence, and there is no nirvana. In this supreme great bliss, there is neither self nor other.