English
Also, among the six doctrines, what is the inexpressible, spontaneously accomplished, unconditioned dharma? The Sambhogakaya, the great bliss of skillful means, appears to tame beings. The great Vajradhara, possessing the three kayas and seven limbs, proclaims this Great Vehicle's unborn, self-sound. The meaning of these words is the manifestation of the alaya-jnana, the self-appearance of the Great Seal. The great enlightenment of the Great Vehicle, the experience of the Great Madhyamaka, the miraculous display of the Tathagatagarbha, the profound movement of other-emptiness, the play of the clear light Dharmakaya, the samadhi called the profound appearance of the Prajnaparamita. It is the self-nature of the Great Vehicle, the great expanse of the Great Vehicle, the great pervasiveness of the Great Vehicle. Everything should be recognized as the mind of meaning. That itself is recognized as Madhyamaka. Fourth, that itself is recognized as Madhyamaka, which is a brief statement of Manjushri's own view and desire. In Immaculate Light, it says: "Neither existent nor nonexistent, nor both existent and nonexistent, nor not the nature of both. Liberation is from the extremes, that is known by the Madhyamaka." The meaning of this is that the alaya-jnana Great Seal, the Great Madhyamaka, the Great Vehicle, the profound Prajnaparamita Tathagatagarbha itself, when practicing the six branches through the union that binds, what manifests is the Madhyamaka that is free from all extremes of elaboration. It is also the pure mind that transcends the two extremes of permanence and annihilation, deep, peaceful, free from elaboration, clear light, and unconditioned. From the Root Tantra of Kalachakra: "Transcending existence and nonexistence, the exhaustion of duality, entities and non-entities, emptiness and compassion are inseparable, the great bliss of Vajra Yoga. Transcending the nature of subtle particles, abandoning the dharma of emptiness, liberated from permanence and annihilation, Vajra Yoga is without lineage." Thus, the Madhyamaka that is free from all extremes is the great bliss of Vajra Yoga, the ultimate truth alone. All extremes and elaborations are merely conventional truth. The two extremes are the extreme of existence and nonexistence, the extreme of entities and non-entities, the extreme of emptiness and non-emptiness, and the two extremes of permanence and annihilation, and so on. The four extremes are the extreme of existence, the extreme of nonexistence, the extreme of both existence and nonexistence, and the extreme of neither. The eight extremes are the extreme of cessation, the extreme of arising, the extreme of
Tibetan
མཐའ་དང་། རྟག་པའི་མཐའ་དང་། འོང་བའི་མཐའ་དང་། འགྲོ་བའི་མཐའ་དང་། དོན་ཐ་དད་པའི་མཐའ་དང་། དོན་གཅིག་པའི་མཐའ་འོ། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱང་མཐའ་བརྒྱད་དོ། །མདོར་ན་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཡོ་ལང་རྟོག་གེའི་ཐ་སྙད་རྟོག་པའི་སྤྲོ་སྡུ་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་གཉིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱོན་གྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་དམིགས་པ་དང་། མཐའ་དང་། སྤྲོས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། དེང་བྲལ་བའི་དོན་དམ་བདེན་པ་ཀུན་གཞི་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ། མྱང་འདས་ཆེན་པོ། ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོ། དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། སྐུ་བཞི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རོལ་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱོན་མེད་དབུ་མའི་དམིགས་པ་དང་། སྐྱོན་མེད་དབུ་མའི་ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་། སྐྱོན་མེད་དབུ་མའི་སྤྲོ་སྡུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དྲི་མེད་འོད་ལས། རྟག་པ་དངོས་པོ་ཆད་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ་དེ་དག་གང་ལ་མེད་པ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཅན་ཏེ་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་སོ། །ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཞེས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་མིན་པའང་མིན་པ་ཁམས་ཀྱི་སྟོན་པ་གཅིག་པུ་དེ་ནི། ཞེས་པ་དང་། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། གཞན་ལས་ཤེས་མིན་ཞི་བ་དང་། སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་པ། དོན་གཅིག་མིན་དོན་ཐ་དད་མིན། དེ་ནི་དེ་ཉིད་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་དང་། དོན་བཞིན་དུ་དྲི་མེད་འོད་ལས། མི་རྟག་པ་མིན་རྟག་པའང་མིན། གཅིག་མིན་དུ་མའི་མཚན་ཉིད་མིན། དངོས་མིན་དངོས་པོ་མེད་པའང་མིན། འདི་ནི་རྟེན་བྲལ་ཆོས་སྐུའོ། །ཞེས་པ་དང་། ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཡོད་མེད་མིན། གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་མིན་པའང་མིན། །མཐའ་བཞི་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་བའི། བདེ་ཆེན་སྐུ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་དབུ་མ་རྩ་ཤེ་ལས། གང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་། །འགག་པ་མེད་པ་སྐྱེ་མེད་པ། ཆད་པ་མེད་པ་རྟག་མེད་པ། འོང་པ་མེད་པ་འགྲོ་མེད་པ། ཐ་དད་དོན་མིན་དོན་གཅིག་མིན། སྤྲོས་པ་ཉེར་ཞི་ཞི་སྟན་པ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྨྲ་རྣམས་ཀྱི། དམ་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ཞེས་པའི་དོན། གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་གམ་དམ་པ་སངས་རྒྱས་གང་གིས་དགག་བྱ་སྤྲོས་པ་བརྒྱད་ཉེ་བར་ཞི་ཞིང་། དགག་གཞི་སྤྲོས་པ་ཞི་བར་གྱུར་པའི་ཆོས་དབྱིངས་དབུ་མ་སྟན། ཞེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དྲི་མེད་འོད་ལས། དེ་ནས་ཐིག་ལེ་སྟོང་པ་འགྱུར་མེད་
Chinese
边和，常边的和，来边的和，去边的和，异义边的和，一义边的和。世间八法也是八边。总之，阿赖耶识的摇摆，臆想的言辞，臆想的嬉戏，轮回的海洋，世俗的二法，所有这些都变成了过失的自性，是目标和，边和，戏论。远离二边的胜义谛，阿赖耶智慧大手印。大乘，如来藏，大涅槃，甚深般若，胜义菩提心法界。四身五智的游舞，所有这些都是无过失中观的目标和，无过失中观的正边和，无过失中观的嬉戏圆满。无垢光中说：常有事物，断灭无事物，这些在何处没有，那就是金刚持，是完全清净的心。这是它的意思。这样说，薄伽梵完全清净的自性心，非有非无，非有非无二者的自性也不是，是界性的唯一导师。这样说，圣龙树说：非从他知寂静和，诸戏论所不戏论，非一义非异义，那就是真如的体性。这样说，如其义无垢光中说：非无常也非恒常，非一也非多之体性，非有也非无事物，这是离依之法身。这样说，非有非无非有无，二者的自性也不是，从四边解脱的，向大乐身顶礼。同样，中观根本慧论中说：以何因缘生，无灭无生，无断无常，无来无去，非异义非一义，戏论寂灭寂静者，诸圆满佛语者之，胜者向彼顶礼。这是它的意思。宗派论者之殊胜或胜者佛陀，以何种方式使应破的八戏论寂灭，应破的基础戏论变为寂静的法界中观座。这样说。同样，无垢光中说：从此明点空性无变
English
Ends and, the end of permanence and, the end of coming and, the end of going and, the end of different meanings and, the end of one meaning. The eight worldly dharmas are also eight ends. In short, the swaying of the alaya-consciousness, the words of speculation, the playfulness of speculation, the ocean of samsara, all the dualities of conventional truth, all of these become the nature of faults, and are only the object and, the end and, the elaboration. The ultimate truth free from duality, the alaya-wisdom mahamudra. The Great Vehicle, the Tathagatagarbha, the Great Nirvana, the profound Prajnaparamita, the ultimate Bodhicitta, the realm of Dharma. The play of the four kayas and five wisdoms, all of these are the object of faultless Madhyamaka and, the correct end of faultless Madhyamaka and, the complete playfulness of faultless Madhyamaka. In the Immaculate Light it says: Permanence, entity, cessation, non-entity, wherever these are not, that is Vajradhara, that is the completely pure mind. This is its meaning. It is said, the Bhagavan, the self-nature of the completely pure mind, is neither existent nor non-existent, nor is it the nature of both existent and non-existent, it is the sole teacher of the realm. It is said, the noble Nagarjuna said: Not known from others, peaceful and, not elaborated by all elaborations, not one meaning, not different meanings, that is the nature of Suchness. It is said, according to the meaning, in the Immaculate Light it says: Not impermanent, nor permanent, not one, nor the nature of many, not entity, nor non-entity, this is the Dharmakaya free from support. It is said, neither existent nor non-existent nor both, nor is it the nature of both, from the four extremes is liberated, to the great bliss body I prostrate. Similarly, in the Root Verses on the Middle Way it says: Whatever arises dependently, without cessation, without arising, without annihilation, without permanence, without coming, without going, not different meanings, not one meaning, the pacification of elaboration, the peaceful one, of all the Buddhas who speak, to that noble one I prostrate. This is its meaning. The supreme or noble Buddha of those who speak of tenets, by what means does he pacify the eight elaborations that should be refuted, the basis of refutation becomes the peaceful Dharma-dhatu Madhyamaka seat. It is said. Similarly, in the Immaculate Light it says: Then the bindu, emptiness, unchanging
Tibetan
དྲུག །ཅེས་པ་ནི་འདིའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཁམས་གསུམ་དང་དུས་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་དུ་འཇུག་པའོ། །འདིའི་འགོག་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་དང་ཁམས་གསུམ་བཅུ་རྩ་དྲུག་དང་འགྱུར་བའི་ཡེ་ཤེས་སུམ་བཅུ་རྩ་བདུན་པོ་སྟེ། འདི་རྣམས་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་སྐུ་ཆོས་འབྱུང་དུ་བརྗོད་ཅིང་། རྡོ་རྗེ་བཞི་ནི་འགྱུར་མེད་ལྔ་སྟེ་འདི་དག་གི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རྫུ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །ཆོས་སྟོན་པ་པོའི་སྒྲ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་གཅིག་དང་དུ་མ་དག་ཀྱང་ཅིག་ཅིང་མཉམ་དང་མི་མཉམ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་དབུ་མ་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་འོ། །ཞེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེ། །དམ་ཚིག་སེདཾར་གསུངས་པ་གང་། །དངོས་པོ་དངོས་མེད་ཟད་པའི་གཙོ། །ཐོག་མཐའ་མེད་ཅིང་ཞི་བ་ཡི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ། ཞེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བསྟོད་པ་ལས། གཟུངས་རྣམས་དང་ནི་ས་རྣམས་དང་། །སངས་རྒྱས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གང་དག །དེ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཆར། །ཀུན་མཁྱེན་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན། ཞེས་པའི་དོན། སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བའི་དབུ་མའི་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཉིད་ཡོན་ཏན་གང་དང་གང་ཡིན་པའི་ཆ་ནས། ཡོན་ཏན་དེང་དེའི་མིང་གིས་གསུངས་ཞེས་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་དཔའ་བཞི་ཡིན་པའི་ཆ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་མིང་དང་། གཟུངས་དང་ས་དང་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པའི་ཆ་ནས་གཟུངས་ཞེས་པའི་མིང་དང་ས་དང་པོ་གཉིས་པ་ཞེས་པའི་མིང་དང་། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་མིང་གི་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀུན་མཁྱེན་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དབུ་མ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཉིད་ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡོན་ཏན་དེང་དེའི་ཆ་ནས་གསུངས་པའི་མིང་ཡང་ཚད་མེད་ཅིང་ཤིས་ལུགས་ལ་དོན་དམ་དབུ་མ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཅིག་པུ་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། མཚན་བརྗོད་ལས། མིང་ཡང་ཆེ་ཞིང་རྒྱ་ཆེ་བ། །དོན་གཅིག་གཉིས་མེད་ཆོས་ཀྱི་དོན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། དེ་ལྟར་མཐའ་བྲལ་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་དབུ་མ་ནི། ཀུན་གཞི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རང་སྣང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རང་གཟུགས། དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ཉམས་མྱོང་། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་རྣམ་འཕྲུལ། གཞན་སྟོང་ཟབ་མོའི་ཡོ་ལང
Chinese
六。 所谓此之所依之法，即是佛之色身之体性，遍及三界与三时。此之灭尽蕴等六者，与三界十六界，以及转变之智慧三十七者。此等无有遮障之自性，即被称为法身法界。四金刚是不变之五者，此等之化身示现种种神变。说法者之音声是圆满受用。因此，虽一与多，然亦一亦异，平等与不平等等等，是中观派之宗义。如是说。 如此，如来金刚心，菩提萨埵大菩萨，所说誓言悉昙（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。 有实无实尽之主，无始无终寂静之，菩提心彼我顶礼。 如是说。 同样，圣龙树菩萨于《胜义菩提心赞》中说： 陀罗尼与地，以及诸佛之波罗蜜多，彼等皆是菩提心之分，是诸一切智者所说。 此之意义是说，远离一切戏论之中观胜义菩提心，就其任何功德而言，皆以该功德之名称称之。即，就其为四萨埵而言，称之为金刚萨埵等之名；就其为陀罗尼、地与波罗蜜多而言，称之为陀罗尼之名，以及初地二地等之名；以及布施波罗蜜多等之名，是三时之诸佛一切智者所说。 因此，中观菩提心即是无量功德之体性，故就其功德而言，所说之名亦是无量，且依循之方式是，胜义中观菩提心唯此一者。如《名号赞》云： 名亦大且广，一义无二法之义。 如是说。 如此，离边无戏论之中观是： 普贤光明之显现，大手印之自显，大乘之自性，大中观之体验，如来藏之幻化，甚深他空之动摇。
English
Six. That which is the basis of this is the Dharma, the characteristic of the Buddha's form body, which pervades all three realms and three times. This, the six aggregates of cessation, etc., the sixteen realms of the three realms, and the thirty-seven wisdoms of transformation. These unobstructed natures are said to be the Dharmakaya Dharmadhatu. The four vajras are the five immutable ones, and these emanations perform various miracles. The voice of the Dharma teacher is perfect enjoyment. Therefore, although one and many, both one and different, equal and unequal, etc., are the tenets of the Madhyamaka school. Thus it is said. Likewise, the Tathagata Vajrasattva, Bodhisattva Mahasattva, whatever is said in the Samaya Sidam (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思). The lord of the exhaustion of reality and unreality, without beginning or end, peaceful, to that Bodhicitta I prostrate. Thus it is said. Similarly, the noble Nagarjuna says in the "Praise of Ultimate Bodhicitta": Dharanis and grounds, and whatever perfections of the Buddhas, these are all parts of Bodhicitta, spoken by all the omniscient ones. The meaning of this is that the ultimate Bodhicitta of the Madhyamaka, which is free from all elaborations, is named according to whatever qualities it possesses. That is, in terms of being the four Sattvas, it is called Vajrasattva, etc.; in terms of being Dharani, grounds, and Paramitas, it is called the name of Dharani, and the names of the first and second grounds, etc.; and the names of generosity Paramita, etc., are spoken by all the omniscient Buddhas of the three times. Therefore, the Madhyamaka Bodhicitta itself is the nature of immeasurable qualities, so the names spoken in terms of its qualities are also immeasurable, and the way to follow is that the ultimate Madhyamaka Bodhicitta is only this one. As it says in the "Praise of Names": The name is also great and vast, the meaning of one meaning, non-dual Dharma. Thus it is said. Thus, the Madhyamaka free from extremes and without elaboration is: The manifestation of the Alaya wisdom, the self-appearance of Mahamudra, the self-nature of Mahayana, the experience of great Madhyamaka, the transformation of the Tathagatagarbha, the movement of profound Other-Emptiness.