Tibetan
བ་པ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་བཤད། དེ་དག་ཐམས་ཅད་དོན་གཅིག་སྟེ། སེམས་ཉིད་སྟོང་པར་འདུས་པར་བཤད། ཞེས་པ་དང་། གསང་བ་མཛོད་ཀྱི་མདོ་ལས། ཆུ་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྒྱ་མཚོར་གཅིག །ཏིང་ངེ་འཛིན་སྣ་ཚོགས་ཐ་དད་པ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་རོ་གཅིག་གོ །ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་གྱིས། ཞེས་པ་དང་། རྗེ་ས་ར་ཧས། ས་དང་ལམ་དང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་པའི་གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཡིད་ཀྱིས་ཡིད་ལ་དྲིས། ཞེས་པ་དང་། རྗེ་ཏཻ་ལོ་པས། དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་མཁའ་འདྲ། ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་དེ་རུ་མ་འདུས་མེད། ཞེས་པ་དང་། བརྟག་གཉིས་ལས། དེ་ནི་སྔགས་ཟླས་དེ་ནི་དཀའ་ཐུབ་དེ་སྦྱིན་བསྲེག །དེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ཅན་དང་དེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད། མདོར་སྡུས་ན་ནི་སེམས་ནི་འདུས་པའི་གཟུགས་ཅན་ནོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་དོན། ཀུན་གཞི་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དབུ་མ་ཆེན་པོ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དེ་ཉིད་བྱེད་པ་བཅིངས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས་ཡན་ལག་དྲུག་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་ཚེ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི། སྤྲོས་བྲལ་དབུ་མའི་མིག་པའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་དྲུག་དང་། མཐར་ཐུགས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་དྲུག་དང་། སེམས་ཉིད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་སྟེ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི། ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པ་ལས། མིག་དང་གཟུགས་ལ་རྗེན་ནས་ནི། །དྲི་མ་མེད་པའི་སྣང་བ་འབྱུང་། །སྐྱེ་མེད་འགག་པ་མེད་ཉིད་ལས། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་རབ་ཏུ་ཤེས། །སྒྲ་དང་རྣ་བ་ལ་རྟེན་ནས། །རྣམ་པར་དག་པའི་ཤེས་པ་གསུམ། །མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །རྟོག་དང་བཅས་པ་ཐོས་པར་འགྱུར། །སྣ་དང་དྲི་ལ་རྟེན་ནས་སྣ་ཚོགས། །དེ་ནི་གཟུགས་སུ་མེད་པའི་དཔེ། །དེ་བཞིན་སྣ་ཡི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་རྟོག་པར་བྱེད། །ལྕེའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད། །རོའི་ཁམས་ཀྱང་དབེན་པ་སྟེ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིས། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་མེད་པ། །དག་པའི་ལུས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་། །རེག་བྱའི་རྐྱེན་གྱི་མཚན་ཉིད་དག །རྐྱེན་དག་ལས་ནི་གྲོལ་གྱུར་པ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ། །ཡིད་གཙོར་གྱུར་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །རྟོག་དང་རྟག་པ་རྣམ་སྤངས་ནས། །ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བསྒོམས་པར་བྱ། །མཐོང་དང་ཐོས་དང་སྦོམ་པ་དང་། །མྱང
Chinese
བ་པ། 对于瑜伽行者们宣说，所有这些都是一个意思，宣说心性汇集于空性之中。以及《秘密藏经》中说：一切水都汇集于大海，各种不同的三摩地，在法界中味道相同，要这样了解三摩地。以及萨ra哈尊者说：土地、道路和一切佛都是味道相同的本初智慧，要用心来询问心。以及泰洛巴尊者说：如此心之自性如同虚空，一切法没有不汇集于其中的。以及《二观察》中说：那是咒语念诵，那是苦行，那是火供，那是坛城者，那是坛城本身。简而言之，心是汇集的有形之物。等等所说的意义是：当以能作、束缚之结合，修持六支瑜伽时，显现的阿赖耶识、智慧、大手印、大中观、大乘、甚深般若、如来藏，就是远离戏论中观的眼之精要等等的六根，以及究竟大乘的色金刚母等等的六境，以及心性大手印的眼识等等的六识，这十八界如来藏显现出来。《法界赞》中说：从眼和色显现，无垢的显现产生，从无生无灭的自性中，彻底了知法界。依靠声音和耳朵，产生三种清净的智慧，无相的法界，伴随分别念成为听闻。依靠鼻子和气味，产生各种各样，那是无形的例子，同样鼻子的识，对法界进行分别。舌头的自性是空性，味道的界也寂静，以法界的体性，识无有处所。清净身体的体性和，所触的因缘之相，从清净的因缘中解脱，称为法界。对于以意为主的诸法，完全舍弃分别念和常恒，诸法自性无有，应当在法界中禅修。见、闻、嗅、尝
English
Baba. It is explained to the yogis that all of these have one meaning: it is explained that the nature of mind gathers into emptiness. And in the "Secret Treasury Sutra" it says: All waters gather into the ocean. Various different samadhis have one taste in the realm of dharma. Understand samadhi in this way. And Lord Saraha said: The earth, the path, and all the Buddhas are the same taste of innate wisdom. Ask the mind with the mind. And Lord Tailopa said: Thus, the nature of mind is like the sky. There is no dharma that does not gather there. And in the "Two Examinations" it says: That is mantra recitation, that is asceticism, that is fire offering, that is the one with the mandala, that is the mandala itself. In short, the mind is a form of gathering. The meaning of what is said, etc., is: When the six branches are practiced with the union of doing and binding, what manifests is the alaya-wisdom, the great seal, the great Madhyamaka, the Great Vehicle, the profound Prajnaparamita, the Tathagatagarbha itself. The six faculties, such as the essence of the eye of the Madhyamaka free from elaboration, and the six objects, such as the ultimate Great Vehicle form Vajradhatu, and the six consciousnesses, such as the eye consciousness of the mind-nature great seal. These eighteen realms of Tathagatagarbha manifest. In the "Dharmadhatu Praise" it says: From the eye and form, a stainless appearance arises. From the unborn and unceasing nature, the dharmadhatu is fully known. Relying on sound and ear, three pure wisdoms arise. The dharmadhatu is without characteristics. Accompanied by conceptual thought, it becomes hearing. Relying on the nose and smell, various kinds arise. That is an example of the formless. Likewise, the nose's consciousness discriminates the dharmadhatu. The nature of the tongue is emptiness. The realm of taste is also solitary. By the nature of the dharmadhatu, consciousness has no place. The nature of the pure body and the characteristics of the condition of touch. Liberated from pure conditions, it is called the dharmadhatu. For all dharmas with mind as the main, completely abandoning conceptual thought and permanence, all dharmas are without self-nature. One should meditate in the dharmadhatu. Seeing, hearing, smelling, tasting