Tibetan
རང་བློ་དང་འཚམས་པའི་གདམས་ངག་ནད་བརྒྱ་སྨན་གཅིག་ལྟ་བུ་བསྟན་པ་འདི་ཉམས་སུ་བླངས་ཏེ་ཉིན་རེ་བཞིན་ཉོན་མོངས་པའི་རྟོག་པ་ཇེ་ཞིར་འགྲོ་བ་ཞིག་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམ་པ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་ཡང་ལྡན་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་མིན་པར་ང་བླ་མ་འདིའི་མདུན་ནས་ཆོས་ཞིག་ཐོབ་ན་རྙེད་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཨེ་ལོན། སྙན་པ་དང་གྲགས་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཨེ་ཡོད་སྙམ་ནས་དམ་ཚིག་ལ་འདང་མི་རྒྱག །བླ་མ་ལ་དྲིན་དུ་མི་རྩི། མན་ངག་ཟོང་དུ་འཚོང་བའི་གང་ཟག་དེས་ནི་བླ་མའི་སྐུ་ཚེ་དང་མཛད་ཕྲིན་ལ་གནོད། རང་ཉིད་ཆོས་ལ་བརྟེན་ནས་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་སྟེ། མཉམ་མེད་དྭགས་པོས། ཆོས་ཆོས་བཞིན་དུ་མ་སྒྲུབ་ན། །ཆོས་ཀྱིས་སླར་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་བྱེད་ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་བླ་མ་ལ་གླ་བ། ཆོས་ལ་གླ་རྩིའི་འདུ་ཤེས་སོགས་ལོག་པའི་འདུ་ཤེས་བཞི་ལྡན་གྱི་སློབ་མ་ཞེས་བྱ་བས་དེ་ལ་མན་ངག་ཟབ་མོ་རྣམས་རླུང་ཕྱོགས་ཙམ་ཡང་སྟོན་མི་རུང་ངོ༌། །སྔོན་འགྲོ་དངོས་ལ། རང་རྒྱུད་འདུལ་བའི་སྔོན་འགྲོ་དང༌། རང་རྒྱུད་སྦྱོང་བའི་སྔོན་འགྲོ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ཁྲིད་ཚུལ་གཞན་དུ་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་སོགས་བློ་ལྡོག་རྣམ་པ་བཞི་གསུངས། འདིར་གསུམ་ལས་མེད་ཀྱང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དྲན་པའི་ཞོར་ལ་ལས་འབྲས་ཀྱང་དྲན་པར་བྱ་སྟེ་ངན་སོང་གསུམ་སོགས་སྲིད་པའི་གནས་འདི་ན་སྡུག་བསྔལ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་མི་དགེ་བའི་དབང་ལས་ཡིན་པ་དང༌། མཐོ་རིས་སོགས་ན་གནས་སྐབས་བདེ་བ་ལྟར་སྣང་བ་ཇི་སྙེད་པ་དགེ་བ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པར་ཤེས་ཤིང་དྲན་ནས་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་འདིར་ཐོག་མར་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པའི་ཚུལ་གསུངས་པ་འདི་ཡང་ཡང་བསམ་སྟེ་རྒྱུད་ལ་འབྱོར་ངེས་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐོག་མར་ཆོས་འཁོར་དང་པོ་བསྐོར་ཚེ་ཀཽཎྜ་ཎྱ་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་དང་པོ་གསུངས་པ་དེ་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་མ་ཤེས་ན་ཐར་ལམ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞིག་རྒྱུད་ལ་མི་འབྱུང་བ་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་དུས་བླ་མས་ཁྲིད་རྐང་རིམ་པ་བཞིན་བཏབ་སྟེ། སློབ་མས་ཀྱང་རིམ་བཞིན་བློ་སྦྱངས་ཏེ་སྔ་མ་འབྱོངས་དུས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ལ་རིམ་གྱིས་སློབ་པ་ཡིན་ཀྱང༌། དེང་སང་ཁྲིད་སྦྱོངས་བྱེད་པ་ཡིན་ཟེར་ནས་བློ་ལྡོག་རྣམ་པ་བཞི་ལ་འདང་ཙམ་ཡང་མི་རྒྱག་པར་འབུམ་ལྔ་བསོགས་པའི་ཁྲལ་ལས་ལྟ་བུ་མགོ་མེད་པའི་སྦྱང་པ་གནད་དུ་མ་སོང་བ་དེས་ཅི་ཡང་མི་ཕན། དཔེར་ན་བཟའ་བཏུང་སྣ་ཚོགས་པ་ཞིག་ཡོད་པ་ལ་རེ་རེ་བཞིན་མཛུབ་ལྡག་རེ་བྱས་ན་མངར་སྐྱུར་སོགས་རོ་ཅུང་ཟད་རེ་ཚོར་བ་ཙམ་ལས་ཁོང་དུ་སོང་སྟེ་ལྟོ་བ་ལ་ཕན་ཐོགས་པ་མེད་པ་ལྟར། ཆོས་སྣ་ཚོགས་ཞུས་ལོ་ཙམ་རེ་དང༌། འགའ་ཞིག་ལ་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་གྱི་སྦྱངས་པ་ཅུང་ཟད་རེ་བྱས་པས་སེམས་ལ་ཅི་ཡང་མི་ཕན་ནོ། །དེས་ན་སྙིང་ནས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྐྱོ་ཤས་དང༌། འཇིག་རྟེན་འདིར་སྣང་གི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་གཏིང་ནས་ཞེན་པ་ལོག་པ་ཞིག་མ་བྱུང་ན། ཆོས་ཅི་ཙམ་སྒྲུབ་ལོ་བྱས་ཀྱང་སྲིད་པའི་རྒྱུ་ལས་མི་འདའ་སྟེ། སྔོན་བྱོན་གྱི་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས། རྒྱ་བོད་ཀྱི་མཁས་གྲུབ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཇི་སྙེད་ཅིག་བྱུང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱིས་དོར་བ་མ་ཡིན་ཀྱང་རང་ཉིད་ལས་ངན་སྡིག་སྒྲིབ་ཆེ། ཉོན་མོངས་པའི་གཞན་དབང་ཁོ་ནར་སོང་ནས་བྲག་ཕུག་ཁ་བྱང་བསྟན་གྱི་ནང་དུ་ཉི་མ་མི་འཆར་བ་ལྟར། དད་པ་མེད། མོས་གུས་ཞན། བརྩོན་པ་ལྷོད་པའི་དབང་གིས་ཆོས་ཀྱི་ལམ་སྲོལ་དུ་མ་ཚུད་པར་ད་བར་དུ་ལུས་པ་ཡིན། ད་དུང་ཡང་ཚེ་འདི་བློས་མ་ཐོང་བར་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་རློམ་ནས་འབད་པར་བྱས་ཀྱང༌། དཔེར་ན་སེར་བའི་རིལ་བུ་ཞིག་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཡིན་པར་རློམ་ནས་ཆང་པའི་ནང་ནས་བཏང་མི་བྲ་བར་བཟུང་ན་ཆུ་ཐིགས་པ་ཞིག་ལས་ཅི་ཡང་མེད་པ་བཞིན་ཟས་གོས་རྙེད་བཀུར་སྙན་གྲགས་སྟོབས་འབྱོར་སོགས་ཅི་ལ་ཞེན་ཀྱང་སྙིང་པོ་མེད་པར་མ་ཟད་འཆི་ཁར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྣོན་མར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ལ་བསམ་གཞིག་ལེགས་པར་བཏང༌། སྔོན་བྱོན་གྱི་དམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་ཤིང་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་རྒྱབ་ཏུ་བོར་ནས་མི་མེད་དབེན་པའི་རི་ཁྲོད་དུ་སྙིང་པོ་སྒྲུབ་པ་ལ་བརྩོན་ནས་གྲུབ་པ་ཐོབ་པ་ཤ་སྟག་ཡིན་མ་གཏོགས། ཆོས་དང་འཇིག་རྟེན་མཉམ་དུ་སྒྲུབ་ནུས་པ་སུ་ཡང་མ་བྱུང་བས་རང་ཉིད་ཀྱང་དེ་རྣམས་ཀྱི་མཛད་སྤྱོད་རྣམ་ཐར་གྱི་རྗེས་སུ་སློབ་པར་བྱས་ནས་འཁོར་བ་ལ་བློ་ལྡོག་ངེས་པ་ཞིག་བྱ་དགོས་སྙམ་དུ་ཁྲིད་ཡིག་གི་ནང་ལྟར་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ། དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ། ཚེ་མི་རྟག་པ་རྣམས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་བསམ་པའི་སྐབས་སུ་འཁོར་བའི་བདེ་སྡུག་གི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་གཞན་ལ་སྙིང་རྗེ་དང༌། འཁོར་བ་ལས་སྐྱོབ་ནུས་པའི་དཀོན་མཆོག་ལ་དད་པ་དང༌། བདེ་སྡུག་གཏོང་ལེན་བྱེད་པ་སོགས་ཆུན་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་པ་མན་ངག་ཡིན་གསུངས། དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀ
Chinese
应当这样想：将与自己心意相符、如百病一药般的教言付诸实践，使每天的烦恼念头逐渐减少。并且还要具备六度。如果不是这样，而是心想：我若能从这位上师处得到一些佛法，能否获得这样的利益？能否有这样的美名和声誉？而不顾誓言，不珍视上师的恩德，将诀窍当作商品来出售的人，会损害上师的寿命和事业。自己依靠佛法反而会堕入恶道。正如无等达波所说：“若不依法修持佛法，佛法反成堕恶道之因。”所以，对于把上师当作佣人，把佛法当作奶油等具有四种邪念的弟子，绝不能向他透露哪怕一丝一毫的深奥诀窍。正行之前有：调伏自心的前行和调炼自心的前行两种。第一种，其他的引导方式中讲了暇满难得等四种转变心念。这里虽然只有三种，但在忆念轮回痛苦的同时，也要忆念业果，即三恶道等轮回之处有多少痛苦，一切都是由不善所致；天界等地暂时的安乐，都是由善所生，要了知并忆念，从而产生信心。因此，这里首先讲的思维轮回痛苦的方式，要反复思维，务必融入自心。因为，世尊最初转法轮时，说“乔陈如，这是痛苦”等等，最初宣说了痛苦的真谛，这是因为如果不了知轮回是痛苦，就不会在自心中生起清净的解脱道。过去，上师们按照次第传授引导，弟子们也次第修习，先前修好之后再依次学习后面的内容。而现在，说是要做引导修习，却对四种转变心念连想都不想，只是像凑集五百万遍的数量一样，进行无头绪的修习，这种没有抓住要点的修习没有任何益处。比如饮食等各种各样的
English
One should think like this: put into practice the instructions that suit one's own mind, like one medicine for a hundred diseases, so that the disturbing thoughts gradually decrease day by day. And one must also possess the six perfections. If it is not like that, but one thinks: if I can get some Dharma from this lama, can I get such benefits? Can there be such a good name and reputation? Without regard for vows, without valuing the kindness of the lama, the person who sells the key instructions as merchandise will harm the lama's life and activities. Relying on the Dharma, one will instead fall into the lower realms. As the Incomparable Dagpo said: "If you do not practice the Dharma according to the Dharma, the Dharma will become the cause of falling into the lower realms." Therefore, for a student who regards the lama as a servant, and regards the Dharma as butter, etc., who has four kinds of wrong thoughts, one should not reveal even a trace of the profound key instructions to him. Before the main practice, there are two preliminaries: the preliminary of taming one's own mind and the preliminary of training one's own mind. The first, in other ways of guiding, speaks of the four thoughts that turn the mind, such as the difficulty of finding leisure and endowment. Although there are only three here, while remembering the suffering of samsara, one must also remember the result of karma, that is, how much suffering there is in the places of samsara such as the three lower realms, all of which is caused by non-virtue; the temporary happiness in the heavens and other places is all caused by virtue, one must know and remember this, and thereby generate faith. Therefore, the way of thinking about the suffering of samsara that is first spoken of here must be thought about again and again, and it is necessary to definitely integrate it into one's mind. Because, when the Bhagavan first turned the wheel of Dharma, he said "Kauṇḍinya, this is suffering" and so on, first proclaiming the truth of suffering, this is because if one does not know that samsara is suffering, a pure path of liberation will not arise in one's mind. In the past, lamas gave the instructions step by step, and students also practiced step by step, learning the later content in sequence after mastering the previous one. But nowadays, saying that they are doing guided practice, they don't even think about the four thoughts that turn the mind, but just like collecting the number of five million recitations, they do headless practice, which does not grasp the key points and does not help anything. For example, various kinds of food and drink
Chinese
就像有一些糖果，如果一个一个地舔，只会感觉到一点点甜味或酸味，而不会进入腹中，对肚子没有益处一样。听闻各种佛法，或者对某些法仅做一点点表面上的学习，对内心毫无益处。因此，如果内心没有对轮回的痛苦生起厌离，没有从根本上对世间的一切事物产生厌倦，那么无论修持多少佛法，也无法超越轮回的因。过去诸佛菩萨，以及汉藏两地的智者和成就者，虽然他们没有舍弃一切众生，但因为自己业障深重，被烦恼所控制，就像阳光无法照进朝北的山洞一样。由于缺乏信心、恭敬心和精进心，至今未能进入佛法的正轨。现在仍然没有放下今生，自以为有意义而努力，就像把冰雹当成珍宝，紧紧抓住不放，即使放在酒里也不会融化，最终只是一滴水而已。无论贪恋食物、衣服、名利、权势、财富等什么，都没有意义，反而会增加临终时的痛苦。对此要好好思考。过去的一切圣者，都认识到轮回是痛苦的，抛弃了世间的一切事务，在无人僻静的山中精进修持，最终获得成就。没有人能够同时修持佛法和世间法，因此自己也要学习他们的行为和解脱，一定要对轮回生起厌离心。就像教言中所说的那样，要修持轮回的痛苦、暇满难得、寿命无常等。在思维轮回是痛苦的时候，要对轮回的苦乐之因果深信不疑，对遭受痛苦的其他众生生起慈悲心，对能够从轮回中救度的三宝生起信心，以及修持自他交换等，这些要像一串念珠一样一起修持，这是窍诀。
English
It is like having some candies, if you lick them one by one, you will only feel a little bit of sweetness or sourness, but they won't go into your stomach and won't benefit your belly. Similarly, listening to various Dharma teachings, or doing a little bit of superficial study on some teachings, will not benefit your mind at all. Therefore, if you don't have a sense of disgust for the suffering of samsara from the bottom of your heart, and if you don't have a deep sense of aversion to all things in this world, then no matter how much Dharma you practice, you will not be able to transcend the cause of samsara. The Buddhas and Bodhisattvas of the past, as well as the wise and accomplished masters of both China and Tibet, although they did not abandon all sentient beings, because of their own heavy karma, they were controlled by afflictions, just like the sun cannot shine into a north-facing cave. Due to the lack of faith, respect, and diligence, they have not been able to enter the right path of Dharma until now. Even now, without giving up this life, thinking that it is meaningful and striving for it, it is like mistaking a hailstone for a precious jewel, holding it tightly without letting go, even if it is put in wine, it will not melt, and in the end, it is just a drop of water. No matter what you are attached to, such as food, clothing, fame, power, wealth, etc., it is meaningless, and it will only increase the suffering at the time of death. You should think about this carefully. All the holy beings of the past recognized that samsara is suffering, abandoned all worldly affairs, and diligently practiced in solitary mountains, and eventually attained accomplishment. No one has been able to practice both Dharma and worldly affairs at the same time, so you should also learn from their behavior and liberation, and you must develop a sense of aversion to samsara. Just as it is said in the instructions, you should practice the suffering of samsara, the difficulty of obtaining leisure and endowment, and the impermanence of life. When thinking about samsara as suffering, you must have unwavering faith in the cause and effect of samsara's happiness and suffering, generate compassion for other sentient beings who are suffering, generate faith in the Three Jewels who can save you from samsara, and practice exchanging self and others, etc. These should be practiced together like a string of beads, this is the key instruction.