Tibetan
སུས་ཀྱང་མི་སྟོངས་ཏེ༔ བསགས་པའི་ནོར་གྱིས་ཀྱང་འཆི་བ་ལ་མི་སྟོངས༔ བུ་དང་ཆུང་མ༔ འདུས་པའི་གཉེན་གྱིས་ཀྱང་འཆི་བ་ལ་མི་སྟོངས༔ རང་གི་ལུས་ཀྱིས་ཀྱང་ཤི་བ་ལ་མི་སྟོངས་ཏེ༔ ལུས་ཉིད་ཀྱང་ཤུལ་དུ་བསྐྱུར་ནས་མེ་ལ་བསྲེགས་ཏེ༔ ཐལ་བ་སྤར་གང་དུ་འགྲོ༔ དེ་ནས་ཐལ་བ་དེ་ཡང་རླུང་གིས་ཁྱེར་ཏེ༔ གར་སོང་ཆ་མེད་དུ་འགྲོ་ངེས་ཏེ༔ བསགས་པའི་ནོར་ཀྱང་ཤུལ་དུ་ལུས་ནས༔ ཁབ་གཅིག་ཀྱང་ཁྱེར་བའི་དབང་མེད༔ འདུས་པའི་གཉེན་ཀྱང་སོ་སོར་བྲལ་ཏེ༔ དེ་རིང་ཕྱིན་ཆད་འཕྲད་ནས་མི་འོང་བར༔ ལམ་ས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ལ༔ ད་ནི་མགྱོགས་པར་འགྲོ་དགོས་པར་འདུག་པ༔ གྲོགས་ཟླ་བོ་གཅིག་ཀྱང་ཁྲིད་པའི་དབང་མེད༔ ད་རང་གཅིག་པུ་གྲོགས་མེད་དུ་འགྲོ་དགོས་པའི་དུས་དེར༔ ད་ནི་སླེབ་ལ་ཁད་པས༔ སྙོམས་ལས་སུ་སྡོད་པ་ག་ལ་ཁོམ༔ ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ག་ལ་ཁོམ༔ གཉིད་ལོག་པ་ཡང་ག་ལ་ཁོམ༔ ཨ་ཙ་མ་དེ་རིང་ཁོ་ན་ནས་སྡིག་པ་སྤང༌༔ དེ་རིང་ཁོ་ན་ནས་དགེ་བ་བསྒྲུབ་ནས༔ འཆི་ཁར་བློ་བདེ་བ་ཕྱི་མར་ལམ་སྣ་ཟིན་པ་ཞིག་ཅིས་ཀྱང་བྱ༔ ཀྱཻ་མ༔ ཀྱཻ་མ༔ ཨ་ཙི༔ འཇིགས་པ་སྙམ་དུ་བསམ་ཞིང༌༔ ངག་ཏུ་འདི་སྐད་དུ་མྱ་ངན་གྱི་སྐད་དུ་བརྗོད་ཅིང༌༔ དྲན་བསྐུལ་ལྷང་ལྷང་གདབ་སྟེ༔ ཀྱཻ་མ༔ ཀྱཻ་མ༔ ཀྱི་ཧུད༔ འདུས་བྱས་འདི་མི་རྟག་པའོ༔ ཉིན་མཚན་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཚེ་ལ་རྐུ་བའོ༔ ནམ་འཆི་ཆ་མེད་དོ༔ དེ་སྔ་མ་ཤི་བ་ནི་ཁ་རྗེ་ཆེའོ༔ ད་ནི་འཆི་བ་ལ་སླེབ་ལ་ཁད་དོ༔ ཞེས་ངག་ནས་ལྷང་ལྷང་དྲན་བསྐུལ་གདབ་བོ༔ ཡིད་ཀྱིས་དམིགས་པ་འདི་ལྟར་བསྒོམས་པར་བྱའོ༔ ཡང་བདག་ག་ནས་ཕྱིན་ཆ་མེད་པར༔ ལུང་པ་གཅིག་ཏུ་སླེབས་ཏེ༔ ལུང་པ་དེ་ནི༔ ཁ་བྱང་དུ་གཏད་པ༔ ཁ་དོག་ནག་པ༔ མིའི་རྒྱུ་འགྲུལ་དང་སྐད་མེད་པ༔ ཆུ་ཤ་ར་ར་བབ་པ༔ རླུང་སྒྲ་འུ་རུ་རུ་སྒྲོགས་པ༔ འཇག་མ་ཀྱུ་རུ་རུ་ཟེར་བ༔ ཉི་མ་ནི་རི་རྩེ་ནས་རྩེ་རེ་རེ་ནུབ་པ༔ བྲག་རི་སྔོ་སང་སང་ཡོད་པ་ལ༔ བྱ་རོག་ཏང་ཏང་ཟེར་བ༔ དེ་འདྲ་བ་ཞིག་ཏུ༔ གང་ནས་ཕྱིན་ཆ་མེད་པར་སླེབས་ཏེ༔ གྲོགས་པོ་ཟླ་བོ་ནི་སུ་ཡང་མེད༔ སྔོན་ཆད་ནི་འགྲོ་མ་མྱོང༌༔ གར་འགྲོའི་གཏད་སོ་ནི་མེད་པར༔ ཐོམ་ཐོམ་འགྲོ་བ་ཡོད་པ་ལ༔ ངག་ཏུ་འདི་སྐད་དུ་བརྗོད་དོ༔ ཀྱེ་མ་ཀྱེ་མ་ཀྱི་ཧུད་ཨ་ཙ་མ༔ གྲོགས་མེད་གཅིག་པུར་ལུང་སྟོངས་འཁྱམས༔ གར་འགྲོའི་གཏད་སོ་བདག་ལ་མེད༔ ང་ཡི་ཡུལ་དེ་གར་ཡོད་དམ༔ ང་ཡི་ཕ་མ་གར་ཡོད་དམ༔ བུ་དང་ནོར་རྫས་གར་ཡོད་དམ༔ རང་ཡུལ་སླེབ་དུས་ནམ་འོང་ན༔ ཀྱཻ་མ་ཀྱི་ཧུད་ང་རེ་སྐྱོ༔ དེ་སྐད་ལྷང་ལྷ
Chinese
谁也无法阻止，积累的财富也无法阻止死亡，儿女和妻子，聚集的亲友也无法阻止死亡，自己的身体也无法阻止死亡，身体本身也被留在后面焚烧，变成一把灰烬，然后那灰烬也被风吹走，注定会不知去向，积累的财富也留在后面，连一根针也无法带走，聚集的亲友也各自离散，从今天以后不会再相遇，在遥远的路途上，现在必须快速前行，连一个朋友也无法带走，现在独自一人无伴而行的时候，现在已经临近了，哪里有闲暇懈怠，哪里有闲暇做今生的事情，哪里有闲暇睡觉，唉呀，就从今天开始断除罪恶，就从今天开始行善，一定要做一个临终安心，来世有路引的人，唉玛！唉玛！啊奇！想着恐惧，口中发出这样的哀叹之声，响亮地提醒自己，唉玛！唉玛！哎呀！有为法皆是无常，日夜都在偷走生命，何时死亡无法确定，之前未死之人真是幸运，现在死亡已经临近了，这样口中响亮地提醒自己，心中要这样观想：我又不知从何处而来，到达一个地方，那个地方，面向北方，颜色是黑色的，没有人来往和说话，雨水淅淅沥沥地下着，风声呜呜地响着，茅草发出咻咻的声音，太阳从山顶一点一点地落下，岩石山是青色的，乌鸦发出嘎嘎的叫声，在那样的地方，不知从何处而来到达，没有朋友，以前从未去过，不知去向何方，茫然地走着，口中这样说道：唉玛！唉玛！哎呀！啊呀！无伴孤身在荒凉的旷野游荡，我不知该去向何方，我的家乡在哪里？我的父母在哪里？儿女和财物在哪里？何时才能回到故乡？唉玛！哎呀！我真可怜！这样响亮地
English
No one can stop it; accumulated wealth cannot stop death. Children and wives, gathered relatives cannot stop death. One's own body cannot stop death; the body itself is left behind to be burned, turning into a handful of ashes. Then those ashes are carried away by the wind, destined to go nowhere. Accumulated wealth is left behind, unable to take even a single needle. Gathered relatives are separated, never to meet again from this day forward. On a long and distant road, one must now go quickly, unable to take even one friend. Now, at the time when one must go alone without companions, it is now approaching, so there is no time to be idle. There is no time to do the things of this life. There is no time to sleep. Alas, from this very day, abandon evil. From this very day, do good, and be sure to become someone who is at peace at the time of death and has a guide for the next life. Alas! Alas! Achi! Thinking of fear, uttering such lamenting words, loudly reminding oneself: Alas! Alas! Alas! Conditioned things are impermanent. Day and night steal away life. When death will come is uncertain. Those who have not died before are truly fortunate. Now death is approaching. Thus, loudly remind oneself with words. One should meditate on this object in one's mind: Again, without knowing where I have come from, I arrive at a place. That place is facing north, its color is black, there is no human traffic or speech, the rain is falling steadily, the wind is howling, the reeds are rustling, the sun is setting bit by bit from the mountain peaks, the rocky mountains are bluish-green, and the crows are cawing. In such a place, without knowing where I have come from, I arrive, and there are no friends. I have never gone there before. Without knowing where to go, I wander aimlessly. Then, I say these words: Alas! Alas! Alas! Alas! Alone and without companions, I wander in a desolate wilderness. I have no idea where to go. Where is my homeland? Where are my parents? Where are my children and possessions? When will I return to my homeland? Alas! Alas! How wretched I am! Thus, loudly