English
He transmitted it to Hum (Tibetan: ཧཱུཾ།). He composed many sutra treatises such as the "Seven Branch Commentary on the Root Tantra" and the "Lamp of the Yoga Ground." In the Asura Cave on the border of India and Tasik, he practiced relying on the Mudra Mother Gaga Siddhi, and attained the state of a Vidyadhara. Although the invisibility of the body can be achieved through worldly paths such as taking essences, controlling bindus, and the wheel of lamp winds, these rely on the practice of the near cause of the non-conceptual wisdom of the path of seeing, transforming the ripened body into a radiant body, so it should be known that there is a great difference. That master empowered and transmitted the tantra to Dewa Gyatsen in the city of wealth. This person also heard the teachings from Master Humkara. Having accomplished the mantra, he became a Vidyadhara. He composed eighteen kinds of sutra texts and the stages of yoga, such as the "Great Vehicle Lamp." He taught it to four disciples with excellent fortune. In Magadha, he taught it to the Khenpo of the Sutras, Dharma Bodhi. This person composed the "Collection of Sutra Meanings," the "Lamp of Wisdom," and the "Application Sutra." In Shri Nalanda, he empowered and transmitted all the tantras to Khenpo Dharma Rajapala. In the city of Rajagriha, he empowered and bestowed the explanation of the tantra to the Nepalese King Vasudhara and the Abbot Palge. It is said that the latter three also heard teachings from Master Dhanarakshita. All the lineages just mentioned are lineages that include all the empowerment precepts, explanation precepts, and secret instruction precepts. Also, all three of those masters empowered and taught the tantra to Master Chetsen Kye of Brusha in the central region. Having attained accomplishment through meditation, later Master Dhanarakshita invited him to the Brusha region and began to translate the "Collection of Sutra Meanings" and others, but because of lack of faith, it was not translated, and he went to Nepal. He taught it to Vasudhara and Dharma Bodhi. Later, in the Brusha region, Master Chetsen Kye translated it into the Brusha language and script in the presence of Dharma Bodhi and Dhanarakshita. Third, regarding the Great Perfection Atiyoga: When the Bhagavan Secret Lord Vajrapani was in the charnel ground of Mount Meru, north of the Flaming Mountain, with the dakinis and dakinis
Tibetan
་དང་། གྲུབ་པ་དང་། རིག་པ་འཛིན་པའི་ཚོགས་ལ་གསང་བ་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་སྟོན་པ་དེའི་ཚེ་འཕགས་ཡུལ་ནུབ་ཕྱོགས་ཨོ་རྒྱན་གྱི་ཡུལ་དྷ་ན་ཀོ་སའི་གླིང་ཞེས་བྱ་བར་ཀོ་ཤ་ཞེས་པའི་སྲོག་ཆགས་ལུས་མི་ལ་གདོང་དྲེད་ཀྱི་རྣམ་པ་སྦར་མོ་ལྕགས་ཀྱིས་གཏམས་པ་ཁོ་ནས་གང་ཞིང་ཙནྡན་ལ་སོགས་ཤིང་ལྗོན་པ་མང་པོས་བསྐོར་བའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་དུ་གྲགས་སོ། །ཞེས་ཀྱང་བྱུང་། ཡུལ་དེར་བདེ་བྱེད་བརྩེགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷ་ཁང་ཆེན་པོ་གཅིག་ལ་ལྷ་ཁང་ཆུང་ངུ་སྟོང་དྲུག་ བརྒྱ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྐོར་བ་དཔལ་དང་འབྱོར་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་གནས་སུ་རྒྱལ་པོ་ཨུ་པ་རཱཛ་དང་བཙུན་མོ་སྣང་བ་གསལ་བའི་འོད་ལྡན་མ་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་ལ་སྲས་མོ་སུ་དྷརྨ་བྱ་བ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཡུན་རིང་པོར་མ་ལོན་པར་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་དགེ་སློང་མ་ཞིག་ཡུལ་དེ་ནས་དཔག་ཚད་ཙམ་འདས་པར་གསེར་གྱི་བྱེ་མ་བདལ་བའི་རྒྱ་མཚོའི་གླིང་ཞིག་ཏུ་རྩྭའི་སྤྱིལ་བུ་ཆུང་ངུ་ཞིག་ལ་གནས་ཏེ་གཡོག་མོ་བདེ་བའི་སྙིང་ལྡན་མ་བྱ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམས་ཤིང་གནས་པའི་ཚེ་ནུབ་གཅིག་དགེ་སློང་མའི་རྨི་ལམ་དུ་མི་དཀར་པོ་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ཞིག་གིས་ཤེལ་གྱི་བུམ་པ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱའི་ཡི་གེས་རྒྱས་བཏབ་པ་གཅིག་སྤྱི་བོར་ལན་གསུམ་བཞག་པས་བུམ་པ་དེ་ལས་འོད་འཕྲོས་པས་ཁམས་གསུམ་པོ་གསལ་བར་མཐོང་བ་ཞིག་རྨིས། དེ་ནས་མི་རིང་བར་དགེ་སློང་མ་ལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལྷ་ཡུལ་དུ་དར་བར་བྱེད་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྤྲུལ་སྐུ་ལྷའི་བུ་སེམས་ལྷག་ཅན་རྒྱལ་བའི་སྲས་སུ་བཙས་སོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་མ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་ངོ་ཚ་ནས་མི་རིགས་པ་ཆེན་པོར་མཐོང་སྟེ། ཕ་མེད་བུ་འདི་འཇིག་རྟེན་འདྲེ་བས་གཞན་ན་སུ། །འཇིག་རྟེན་བདུད་དམ་ཚངས་པ་ལ་སོགས་སམ། །རྒྱལ་པོ་བཙན་ནམ་དམུ་ལ་སོགས་པའི་རིགས། །ཁམས་གསུམ་དག་ན་འདོད་ལྡན་སུ་ཞིག་ཡིན། །གལ་ཏེ་ལྷ་དང་ལྷ་མིན་སྣ་ཚོགས་གཟུགས། །འདི་ལྟར་བྱུང་བའི་དཔེ་ནི་སུས་མཐོང་མེད། །རྒྱལ་ཁམས་ཆོས་མེད་འདི་ནི་སུ་ལ་སྲིད། །ཀྱེ་མ། བདག་ནི་ཁྲིམས་གཙང་འགྲོ་ལས་རྒྱལ་འདོད་པས། །འདི་ནི་ལོག་སྲེད་འགྲོ་བས་དཔྱས་འགྱུར་སྡིག་རེ་ཆེ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་སྨྲེ་སྔགས་མང་དུ་བཏོན་ནས་གཡོག་མོ་དེས་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྲས་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་མི་རིགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ཀྱང་མ་ཉན་པར་ཐལ་དོང་དུ་བསྐྱུར། དེའི་ཚེ་སྒྲ་དང་འོད་ལ་སོགས་པའང་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །གང་གི་ཚེ་ཞག་གསུམ་སོང་བ་ན་ཅི་ཡང་མ་ཉེས་པར་འདུག་པ་
Chinese
以及，对于成就者和持明者的集会宣讲密咒之法时，在圣地印度西方邬金的达那郭夏洲，那里有一种名为“郭夏”的生物，身体是人，面容像熊，手掌中充满了铁，到处都是旃檀等树木环绕，因此得名。也曾有记载说，那个地方有一座名为“乐作堆积”的大神殿，周围环绕着一千六百零八座小神殿，是一个吉祥富饶之地，国王名为邬波罗札，王妃名为光明照耀的光明母，他们有一个女儿名为苏达玛，出家后不久就成为一位受具足戒的比丘尼，在离那个地方一由旬远的地方，有一个铺满金沙的海岛上，住在一个小小的草棚里，与侍女名为乐心的持心母一起修习瑜伽。一天晚上，比丘尼梦见一个洁白无瑕的人，将一个用（藏文：ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ āḥ hūṃ svāhā，汉语字面意思：嗡啊吽梭哈）的字样封印的玻璃瓶，在她的头顶上放了三次，瓶子发出光芒，照亮了三界。之后不久，比丘尼生下了一个大圆满法在天界弘扬的、金刚萨埵的化身、具有殊胜心意的天子，是胜者的儿子。当时，比丘尼感到非常羞愧，认为这是非常不合适的。心想：没有父亲的这个孩子，如果不是世间的邪魔，那又是谁呢？是世间的魔鬼还是梵天等等？是强大的国王还是如同德乌之类的种姓？三界之中有哪个贪欲者？如果说是天和非天的各种形象，也没有人见过像这样出现的事例。这个没有佛法的国家，是谁的领地呢？唉！我想要超越清净戒律的众生，这真是违背正道的行为，会受到众生的惩罚，罪过太大了！等等，发出了许多悲叹。侍女说这是诸佛之子，不应该这样对待，但她没有听从，将孩子扔进了灰坑里。当时，也出现了声音和光芒等等。当三天过去的时候，孩子却安然无恙地待在那里。
English
And, when teaching the secret mantra dharma to the assembly of accomplished ones and vidyadharas, in the land of Oddiyana in the west of the sacred land of India, in the island called Dhana Kosha, there was a creature called "Kosha" whose body was human, face like a bear, palms filled with iron, and surrounded by many trees such as sandalwood, hence the name. It is also recorded that in that place, there was a great temple called "Sukhavati Stupa", surrounded by one thousand six hundred and eight small temples, a place of prosperity and wealth, where the king was named Uparaja and the queen was named Light-Radiating Light Mother, they had a daughter named Sudharma, who after ordaining for a short time became a fully ordained bhikshuni. About one yojana away from that place, on an island covered with golden sand, she lived in a small grass hut with a servant named Sukha-hrdaya, practicing yoga. One night, the bhikshuni dreamed of a white and immaculate man placing a crystal vase sealed with the letters (Tibetan: ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ།, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: oṃ āḥ hūṃ svāhā, Chinese literal meaning: Om Ah Hum Svaha) three times on her head, and light radiated from the vase, illuminating the three realms. Soon after, the bhikshuni gave birth to a son of the gods, an incarnation of Vajrasattva, who would spread the Great Perfection in the heavenly realms, a son of the Victorious One with extraordinary mind. At that time, the bhikshuni felt very ashamed and thought it was very inappropriate. She thought: "Who else could this fatherless child be if not a demon of the world? Is it a demon of the world or Brahma, etc.? Is it a powerful king or a lineage like the Dmu? Who is the lustful one in the three realms? If it is said to be various forms of gods and non-gods, no one has ever seen an example of such an occurrence. Whose territory is this country without Dharma? Alas! I want to transcend beings with pure vows, this is truly an act against the right path, and I will be punished by beings, the sin is too great!" And so on, she uttered many lamentations. The servant said that this was the son of all the Buddhas and should not be treated like this, but she did not listen and threw the child into a pit of ashes. At that time, sounds and lights also appeared. When three days had passed, the child was still there unharmed.
Tibetan
མཐོང་ནས་སྤྲུལ་པ་ཡིན་པར་ཤེས་ཏེ་བཀུར་སྡི་ཆེན་པོ་དང་བཅས་པས་སྤྱན་དྲངས་པ་ན་བར་སྣང་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས། མགོན་ པོ་སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས། །རང་བཞིན་སྣང་མཛད་འཇིག་རྟེན་མགོན། །བདག་ཀྱང་རབ་ཏུ་སྐྱབས་པ་དང་། །ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེ་དེང་བདག་གསོལ། །ཞེས་ཆེད་དུ་རྗོད་པར་བྱེད་ཅིང་མཁའ་འགྲོ་དང་། མཁའ་འགྲོ་མ་དང་། ལྷ་དང་། ཀླུ་དང་། གནོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་དུ་མས་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །ཞག་བདུན་སོང་བ་ན་སྲས་ཀྱིས་ཡུམ་ལ། ཀྱེ་མ་བདག་གིས་པཎྜི་ཏ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་སྤོབ་པར་འཚལ་ན་ཡུམ་བདག་ལ་ཅི་བདེར་གནང་བ་སྩོལ་ཅིག །ཞེས་གསུངས་པ་ན་ཡུམ་གྱིས་བུ་ཁྱོད་ནི་ཤིན་ཏུ་གཞོན་གྱིས་པཎྜི་ཏ་རྣམས་མཁས་ཤིང་གཞུང་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཐུབ་པར་དཀའོ། །ཅིས་ཀྱང་བགྱི་བར་གསོལ་བ་ན། སྔར་སྨོས་པའི་རྒྱལ་པོའི་མཆོད་གནས་སུ་མཁས་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཡོད་པ་དེ་དང་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་གྱིས་ཤིག །དེ་ནས་སྲས་ཀྱི་ཡུལ་དེ་ཉིད་དུ་བྱོན་ནས་རྒྱལ་པོ་དང་མཇལ་ནས་ལོ་རྒྱུས་སྔ་མ་བཞིན་བསྙད་དོ། །རྒྱལ་པོས་ཀྱང་ཁྱེའུ་འདི་ན་གཞོན་པས་པཎྜི་ཏ་རྣམས་དང་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་འོང་བར་དཀའ་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ལུས་ལ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་མང་པོ་འདུག་པས་སྤྲུལ་པ་ཡིན་ཀྱང་སྲིད་སྙམ་ནས་མཆོད་གནས་རྣམས་ལ་ཚུལ་དེ་བཞིན་བསྙད་པས་དེ་རྣམས་གསུང་མ་མཐུན་པ་ལས་མཁྱེན་པ་ཆེ་བ་གཅིག་གིས། ལྟས་ཤིན་ཏུ་བཟང་བ་ཞིག་ཀྱང་བྱུང་། བྱིས་པ་དེ་ཡར་ཐོང་དང་སྤྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ་འོང་གསུངས་ནས་མཇལ་བ་ན་པཎྜི་ཏ་རྣམས་ལ་ཕྱག་མཛད་ཅིང་བགྲོ་གླེང་དང་བརྒལ་བརྟག་གི་རིམ་པ་མང་དུ་མཛད་པས་པཎྜི་ཏ་རྣམས་ཀྱི་སྤོབས་པ་བཅོམ་པས་ཞབས་སྤྱི་བོར་བླངས་ཤིང་བཀུར་སྡི་རྒྱ་ཆེན་པོས་མཆོད་ནས་པྲཛྙཱ་བྷ་བ་ཞེས་མཚན་གསོལ། རྒྱལ་པོའང་ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་ཞིང་དགའ་བས་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བར་མཚན་བཏགས། སྔར་ཡུམ་གྱིས་ཐལ་དོང་དུ་བསྐྱུར་ཡང་མ་ཉེས་པ་ལ་རོ་མཚར་བས་རོ་ལངས་བདེ་བའམ་རོ་ལངས་ཐལ་མདོག་ཏུ་གསོལ། དེ་ནས་བྱང་ཕྱོགས་རི་བོ་ཉི་མ་རབ་ཏུ་སྣང་བྱེད་ཅེས་བྱ་བར་བྲག་རི་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་པ་ཡི་དྭགས་ཀྱི་ཚོགས་མངོན་ སུམ་དུ་རྒྱུ་བ་ཞིག་གི་སྟེང་དུ་རྩྭའི་སྤྱིལ་བུར་ལོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞུགས་པའི་ཚེ། ས་ལན་བདུན་དུ་གཡོས་ཤིང་ནམ་མཁའ་ལས་མུ་སྟེགས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཉམས་པར་བྱས་སོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་གྲག་པ་ཐོས་པས་མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྒྱ
Chinese
見到後知道是化身，以極大的恭敬迎請，此時從空中諸神說道：怙主導師薄伽梵，自性顯現世間怙，我亦善加救護，虛空金剛今祈請。這樣特意說著，空行和空行母，天和龍，夜叉等等的世間守護者們，也以眾多的供品讚頌。七天過去後，王子對母親說：唉呀！我想和班智達們辯論佛法，請母親您隨意恩准我吧！這樣說的時候，母親說：孩子你太年輕了，班智達們既有學識又有經典，你很難勝過他們。無論如何也要去辯論，之前說過的國王的供養處有五百位智者，和他們辯論佛法吧！之後王子就前往那個地方，見到國王後像之前一樣敘述了事情的經過。國王也覺得這個孩子年紀輕輕，很難和班智達們辯論佛法，但是，身上有很多大丈夫相，或許是化身也說不定，於是將情況告訴了供養處的人們，他們意見不合，其中一位見識廣博的人說：出現了非常好的徵兆，讓那個孩子上來吧，一定是化身。見面後，向班智達們行禮，進行了辯論和詰難等許多儀式，降伏了班智達們的傲慢，他們以頭頂禮雙足，以廣大的恭敬供養，並賜名為般若婆婆（藏文：པྲཛྙཱ་བྷ་བ་，梵文天城體：प्रज्ञाभव，梵文羅馬擬音：Prajñābhava，漢語字面意思：智慧生）。國王也感到非常驚訝和高興，賜名為大學者噶饒多傑（喜金剛）。之前母親雖然把他丟在灰坑裡，但沒有受到傷害，反而身體變得光彩奪目，所以又被稱為羅浪德瓦或者羅浪塔多。之後在北方名為太陽普照之山的山上，在一個非常可怕的岩石山上，那裡有成群的餓鬼顯現，他在草屋裡三十二年裡一直安住在禪定中。期間大地震動了七次，聽到從天空傳來聲音說外道教法衰敗了，於是外道
English
Having seen and recognized him as an emanation, they invited him with great reverence. At that time, from the sky, the gods said: "Protector, teacher, Bhagavan, Self-existent illuminator, protector of the world, I also take refuge in you, Vajra of the sky, I beseech you now." They spoke in this way, and the dakinis, female dakinis, gods, nagas, yakshas, and other protectors of the world also praised him with various offerings. After seven days, the prince said to his mother: "Alas! I wish to debate the Dharma with the panditas. Please, mother, grant me your permission as you see fit." When he said this, his mother said: "My son, you are too young. The panditas are learned and have scriptures, so it will be difficult for you to overcome them." When he insisted on debating, she said: "Go and debate the Dharma with the five hundred wise men who are in the king's place of offering, as mentioned earlier." Then the prince went to that place and met the king, recounting the story as before. The king also thought that this child was too young to debate the Dharma with the panditas, but since he had many marks of a great man on his body, he might be an emanation. So he told the situation to the people in the place of offering. They disagreed, but one of them, who was very knowledgeable, said: "A very good omen has occurred. Let that child come up, he must be an emanation." When they met, he paid homage to the panditas and engaged in many debates and refutations, defeating the pride of the panditas. They took his feet to their heads and offered him great reverence, and gave him the name Prajñābhava (藏文：པྲཛྙཱ་བྷ་བ་，梵文天城體：प्रज्ञाभव，梵文羅馬擬音：Prajñābhava，漢語字面意思：Wisdom Born). The king was also very surprised and happy, and gave him the name Great Teacher Garab Dorje. Although his mother had thrown him into the ash pit before, he was not harmed, but his body became radiant, so he was also called Rolang Dewa or Rolang Tador. Then, in the north, on a mountain called Sun Radiating Light, on a very frightening rocky mountain where hordes of pretas manifestly roamed, he stayed in meditation in a grass hut for thirty-two years. During that time, the earth shook seven times, and he heard a voice from the sky saying that the teachings of the heretics had declined, so the heretics