Tibetan
ལ་པ་རང་གི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཀྱང་དེའི་གོང་ན་བླ་ན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཡོད་པས་ན་བླ་དང་བཅས་ཞེས་སོ། །དེའི་བདེ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྦྱོར་བ་ལ་ལྟོས་ན་ཅུང་ཟད་ཙམ་སྟེ་དེ་ལ་རབ་ཏུ་ཆགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཡིས་འདི་ལྟ་བུ་དཔལ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་ནས་བཀྲ་ཤིས་པ་འདི། ཚེ་གཅིག་གིས་འགྲུབ་པའི་ལམ་འདི་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བསྒོམ་སྟེ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་བི་ཏ་པ་དས་ལེགས་པར་བཤད་དོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོའི་གནས་ལུགས་ནི་ཚད་མ་དང་རྟོག་གེའི་རིག་ཤེས་ལྟར་སྣང་གིས་རྟོགས་བྱའི་ཡུལ་དུ་མི་གནས་པའི་ཚུལ་ཡང་། འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་ལས། སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་ཐ་སྙད་ཡོངས་ཆད་པ། །རྩོད་དང་བྲལ་བ་དོན་དམ་ཆོས་ཡིན་ཏེ། །དེ་ནི་རྟོག་གེ་ཀུན་ལས་འདས་མཚན་ཉིད། །ཅེས་དང་། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། བྱིས་པ་ངན་པ་རྟོག་གེ་བ། །རོ་དང་འདྲ་བས་དེ་ལྟར་བརྟག །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གང་དག་རྟོག་གེའི་བསམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ནི་སྒྲ་ཚིག་ཐ་སྙད་དང་མཚན་མའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གིས་ཀུན་ཏུ་བསྐྱེད་པའི། ཕྱོགས་ཆོས་དང་། མཚན་མཚོན་དང་། རྫས་ལྡོག་དང་། འགལ་ཁྱབ་སོགས་ཀྱི་རྟོག་པས་བཏགས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་། རྣམ་རིག་མེད་པ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པ་དང་། ཀུན་གཞི་མེད་པ་ལ་སོགས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བློས་བཞག་ཅིང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱེད་པ་ནི་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་དག་གི་རྟོག་པའི་ཕྲེང་བ་ཙམ་དུ་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ཤིང་། ཇི་སྐད་དུ། སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱིས། སྐྱེ་བ་དང་ནི་འགག་པ་ལ། །རྐྱེན་ནི་རྟོག་པ་གཅིག་པུ་ཡིན། །རྣམ་རིག་ཙམ་དུ་འབྱུང་བ་ནི། །དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །རྟོག་པར་གྱུར་པའི་རྟོག་གེ་པ། །བཏགས་པ་ཙམ་དུ་བསྒོམ་པ་ན། །རང་བཞིན་མེད་ཅིང་རྣམ་རིག་མེད། །དངོས་པོ་མེད་ཅིང་ཀུན་གཞི་མེད། །འདི་དག་བྱིས་པས་རབ་ཏུ་བཏགས། །རྟོག་གེ་ངན་པས་ཀུན་ཏུ་བསྐྱེད། །ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ། མཚན་མའི་ཆོས་དང་བྲལ་བ། ཚིག་དང་ཐ་སྙད་ཀྱི་ལམ་དུ་མི་གནས་པ། ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་མ་མྱོང་བས་ན་རྟོག་དཔྱོད་དང་རྗེས་དཔགས་མི་ཡུལ་དང་ཤིན་ཏུ་འགལ་བ་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གནས་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་བཞག
Chinese
即使获得了与自身根器相符的菩提，但在那之前有无上的佛陀金刚持大尊，因此称为“与上师一起”。那样的快乐，如果与大乐的结合相比，只是一点点而已，对于极度贪恋那样的快乐的瑜伽士来说，像这样具有光辉、一切吉祥的，一生就能成就的道路，为什么不去修习呢？应该仅仅修习它啊！比达巴达这样善说了。如是，真如的法性深奥的实相，也不是能被正量和似是而非的思辨之理所能认识的对境。圣者《解深密经》中说：“各别自证智所行境，不可言说及语词永断，离诤论性是胜义谛，此是思择一切过失性。”以及，《楞伽经》中说：“恶劣孩童思辨者，如尸体般如是思。”如是所说。那些思辨所生的智慧，是随着语词、名相和相状之法的后尘而分别的，由心和心所普遍产生的，由周遍法、相状表征、体性和反体、相违遍及等思辨所安立的，认为一切法无自性、无识、无事物、无阿赖耶等，以分别念安立为空性并随之推测，这仅仅是孩童们的思辨之链，导师圣天亲口承认。如是所说： 导师自己说：“生与灭之因，仅仅是分别念。唯识所现者，非事物自性。成为分别之思辨者，若修唯是假立，则无自性亦无识，无事物且无阿赖耶。此等是孩童所安立，由恶劣思辨所生起。”如是所说。因此，胜义谛是戏论寂灭，远离相状之法，不住于语词和名相的道路，未曾随逐于普遍分别，因此思辨和推测与凡夫之境地极其相违，因此，安住于如是状态的智慧之中。
English
Even if one attains enlightenment that is in accordance with one's own disposition, before that there is the unsurpassed Buddha Vajradhara, so it is called "with the guru." That kind of bliss is only a little compared to the union of great bliss. For a yogi who is extremely attached to that kind of bliss, why not cultivate this path that is glorious, all auspicious, and can be accomplished in one lifetime? One should only cultivate it! Vitapada has spoken well in this way. Likewise, the profound nature of reality, the suchness, is not an object to be realized by valid cognition and seemingly logical reasoning. As the noble *Saṃdhinirmocana Sūtra* says: "The object of individual self-awareness wisdom, inexpressible and with all words cut off, the nature of being free from contention is the ultimate truth, this is the characteristic of being beyond all speculation." And, as the *Laṅkāvatāra Sūtra* says: "Evil children, speculators, like corpses, thus they speculate." As it is said. Those wisdoms that arise from speculative thought are those that discriminate after the words, terms, and characteristics of phenomena, generated by mind and mental factors, established by speculations such as pervasive qualities, characteristics and signs, substance and negation, contradiction and pervasion, and so forth, considering all phenomena to be without self-nature, without consciousness, without things, without alaya, and so forth, establishing emptiness in the mind and inferring it, this is merely a chain of speculations of childish beings, which the teacher Āryadeva himself acknowledges. As it is said: The teacher himself said: "The cause of arising and ceasing, is only discrimination. What appears as mere consciousness, is not the nature of things. Those who speculate and become discriminators, if they meditate only on what is imputed, then there is no self-nature and no consciousness, no things and no alaya. These are established by children, generated by evil speculation." As it is said. Therefore, the ultimate truth is the pacification of elaboration, free from the characteristics of phenomena, not abiding on the path of words and terms, never following after universal discrimination, therefore speculation and inference are extremely contradictory to the realm of ordinary beings, and therefore, one should abide in equanimity in the wisdom of such a state.