Tibetan
ཉིས་མ་ཆགས་པདྨ་ཅན་གྱི་ས་དང་། བཅུ་གསུམ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་ཀྱིས་འཕགས། དུས་ཀྱང་མཚན་ཉིད་པས་བསྐལ་ཆེན་གྲངས་མེད་གསུམ་སོགས་འགོར་ལ། སྔགས་སུ་དམ་ཚིག་མ་ཉམས་པས་ཚེ་གཅིག་སོགས་ཀྱིས་འགྲུབ་པས་འཕགས། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱང་མཚན་ཉིད་ལ་འདོད་ཡོན་སྤངས་ཏེ་སྒྲུབ། སྔགས་ལ་གྲོགས་སུ་བྱེད་པས་འཕགས། རྣལ་འབྱོར་ཀྱང་མཚན་ཉིད་པས་མཉམ་རྗེས་ཐ་དད་དུ་འབྱེད་ལ། སྔགས་སུ་དབྱེར་མེད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལམ་དུ་བྱེད་པས་འཕགས། བདག་གཞན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པའང་མཚན་ཉིད་པས་གནས་སྐབས་ཅུང་ཟད་ཕན་པ་ཙམ་ལས་ཆེར་མི་འགྲུབ། སྔགས་ཀྱིས་ལས་གང་ཡང་རུང་བས་ཚར་གཅོད་དང་རྗེས་འཛིན་གྱི་སྒོ་མང་པོས་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ལ་སྤྱོད་པས་འཕགས། དགོངས་པའང་མཚན་ཉིད་ལ་རྒྱུའི་ཐེག་པ་ཙམ་ལས་མ་ཤེས་པ་ཉིད། སྔགས་ལ་འབྲས་བུ་གསང་ཆེན་ངེས་པར་བྱེད་པས་འཕགས། བྱ་སླ་བས་ངལ་དུབ་ཀྱི་སྐྱོན་སྤངས་པ་དང་། ཚེགས་ཆུང་ངུས་དོན་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡང་མཚན་ཉིད་ལས་འཕགས་ལ། ཚོགས་བསགས་པ་ཡང་མཚན་ཉིད་ལ། སྦྱིན་སོགས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་སྤྱོད་པས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་རྣམས་སུ་རྒྱ་ཆེར་བསགས་དགོས་པ་ཉིད། སྔགས་སུ་ཉུང་ངུ་ཙམ་ཡང་སྔགས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་ནམ་མཁའི་མཛོད་དུ་སྤེལ་ནས་སྦྱིན་པ་བྱར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་ཡུལ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་ཤེས་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བ་དང་། ཉོན་མོངས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྤངས་པར་དག་པས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ མྱུར་དུ་འདུམས་ཤིང་རྫོགས་པས་འཕགས་སོ། །གཞན་ཡང་མཚན་ཉིད་དུ་སྐུ་སྣང་ལ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དང་། ལུས་བྱ་བ་ཐ་མལ་གྱི་སྒོ་ནས་དགེ་བ་ལ་འཇུག་པ་ལས་མེད། སྔགས་སུ་སྐུའི་གསང་བ་སྣོད་བཅུད་དུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལྷ་དང་གཞལ་ཡས་ཁང་། ལུས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་རྫོགས་པས་ལྷའི་ཕྱག་རྒྱ་འདུ་འཕྲོ་ལས་མ་འདས་པས་འཕགས། མཚན་ཉིད་དུ་གསུང་བྲག་ཆ་ལྟར་སྟོང་པ་དང་། ངག་སྨྲ་བའི་འཇུག་པ་བཅད་དེ་དགེ་བ་ལ་འཇུག་པ་ཙམ་ལས་མེད། སྔགས་སུ་གསུང་གི་གསང་བ་སྒྲ་དབྱངས་མི་ཤིགས་པའི་ནཱ་ད་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཤེས་པས་ཆོས་ཀྱི་ཆར་འབེབས་པ་དང་། ངག་གསུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གདོད་ནས་གནས་པས་སྒྲ་ཚིག་གྲག་པ་ཐམས་ཅད་སྔགས་ཀྱི་རང་གདངས་སུ་ཤར་བས་ཅི་སྨྲས་ཐམས་ཅད་ནུས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པས་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་འཕགས། མཚན་ཉིད་པས་ཐུགས་དྲན་རྟོག་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པས་རྒྱས་འདེབས་པ་དང་། ཡིད་ཐ་མལ་གྱི
Chinese
从不退转的莲花之地，以及十三金刚持等圣众。时间上，从体性宗来说，需要三大阿僧祇劫等漫长时间，而密宗则因誓言不退，一生等即可成就，因此殊胜。受用上，体性宗需舍弃欲妙而修持，而密宗则将其作为助伴，因此殊胜。瑜伽上，体性宗将止观分为不同阶段，而密宗则将无别、不可思议的瑜伽作为道用，因此殊胜。成办自他利益上，体性宗仅能暂时带来些许利益，难以成办大事，而密宗则通过任何事业，以息增怀诛等多种方式利益自他，因此殊胜。见解上，体性宗仅知因的法门，而密宗则确定果的殊胜秘密，因此殊胜。易于修持，远离劳累之过患，且以微小努力即可成就大利益，因此也胜于体性宗。积累资粮上，体性宗需以布施等六度行于无量劫中广积资粮。而密宗中，即使是微小的供养，也能以咒语的加持力，如虚空宝藏般增长，可以广行布施，且知晓一切处皆为佛刹，一切受用皆转为资粮，烦恼亦不需刻意断除而自然清净，因此能迅速圆满福德与智慧资粮，故而殊胜。此外，体性宗认为显现之色法如幻，身之作为仅以普通方式行持善法。而密宗则认为身的秘密是显现为器情世间的一切皆为本尊和宫殿，身体圆满为坛城，不离本尊之手印，因此殊胜。体性宗认为语如山谷回音般空性，断绝言语的造作，仅以行持善法为主。而密宗则知晓语的秘密是声音为不坏的大音（梵文：nāda，नाद，声音），能降下法雨，且语本自安住于语之坛城中，故所发之音声皆显现为咒语的自声，所说一切皆具无碍之力，能成办一切事业，因此殊胜。体性宗认为心之念头皆无自性，故加以印持，心识以普通方式
English
The land of the immaculate lotus, and the noble ones such as the thirteen Vajraholders, are superior. In terms of time, from the perspective of the characteristic school, it takes countless great kalpas, while in mantra, accomplishment is achieved in one lifetime due to unbroken samaya, thus it is superior. In terms of enjoyment, the characteristic school practices by abandoning desirable qualities, while mantra uses them as aids, thus it is superior. In terms of yoga, the characteristic school distinguishes between samatha and vipassana, while mantra uses inseparable, inconceivable yoga as the path, thus it is superior. In terms of accomplishing the benefit of oneself and others, the characteristic school only brings temporary benefits and cannot accomplish great things, while mantra uses any action, through various means of pacifying, increasing, magnetizing, and wrathful activities, to benefit oneself and others, thus it is superior. In terms of view, the characteristic school only knows the vehicle of the cause, while mantra ascertains the great secret of the result, thus it is superior. It is easy to practice, avoids the fault of fatigue, and accomplishes great benefit with little effort, thus it is superior to the characteristic school. In terms of accumulating merit, the characteristic school needs to accumulate vast amounts of merit through the practice of the six perfections such as generosity over countless kalpas. In mantra, even a small offering is increased like a treasure of space through the blessing of mantra, allowing for extensive generosity, and knowing that all places are Buddhafields, all enjoyments are transformed into merit, and afflictions are purified without intentional abandonment, thus swiftly completing the accumulation of merit and wisdom, hence it is superior. Furthermore, the characteristic school considers the appearance of form as illusory, and the actions of the body are limited to engaging in virtuous deeds in an ordinary way. In mantra, the secret of the body is that all appearances of the outer and inner world are deities and palaces, the body is complete as a mandala, and it does not deviate from the mudras of the deities, thus it is superior. The characteristic school considers speech as empty like an echo in a valley, and cuts off the activity of speaking, focusing only on engaging in virtuous deeds. In mantra, the secret of speech is knowing that sound is the nature of the indestructible great nāda (藏文：སྒྲ་དབྱངས་མི་ཤིགས་པའི་ནཱ་ད་ཆེན་པོ།，梵文天城体：नाद，梵文罗马拟音：nāda，汉语字面意思：声音), which brings down the rain of Dharma, and since speech naturally abides in the mandala of speech, all sounds and words that arise manifest as the self-sound of mantra, and everything that is spoken has unobstructed power, capable of accomplishing all activities, thus it is superior. The characteristic school considers all thoughts of the mind as without inherent existence, so they are sealed, and the mind is ordinary.