Tibetan
ར་ཟད་ལ། དེའི་ཕྱིར། སྒྱུ་འཕྲུལ་ལམ་རིམ་དུ། བླ་མེད་ཐེག་པའི་ནང་ནས་ནི། །དོན་དམ་དུ་ནི་མཉམ་རྫོགས་ལ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ། །དག་དང་མ་དག་གཉིས་སུ་འཛིན། །ཐབས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་ནི། །རྣམ་པར་བྱང་དང་སྡུག་བསྔལ་དག །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དབྱེར་མེད་པས། །ལྟ་བ་མཐོ་དམན་དེ་ཙམ་མོ། །ཞེས་བཤད་པས་སོ། །ད་རུང་དེ་ལས་ཀྱང་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ནི། དབྱིངས་དག་མཉམ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་འོད་གསལ་རང་གནས་ཆེན་པོ་བཅོས་བསྒྱུར་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བྱས་ཆོས་བློ་ལས་འདས་པའི་བཅིངས་གྲོལ་གཟོད་ནས་དག་པའི་ངང་ལ་ཡིད་དཔྱོད་བློས་བཏགས་ཀྱིས་བཟོ་འཆོས་མི་དགོས་པར་རང་བབ་གཤིས་ཀྱི་ལུགས་སུ་བཞག་པར་དུས་གསུམ་ལས་འདས་པའི་རིག་པ་དྲི་མ་མེད་པ་དེ་ལ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་གནས་ལུགས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གནས་པ་དང་། བློ་དང་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱིས་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་བསལ་བར་རློམ་པས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་བླང་དོར་གྱི་ མཐའ་ལ་ཞེན་པ་གཉིས་རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྤྲོས་བྲལ་དང་། འབད་རྩོལ་གྱིས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་གནམ་ས་ལྟ་བུར་ཡོད་ཅིང་ལྟ་བའི་གནས་ལུགས་སུ་སྔ་མ་དངོས་དང་ཕྱི་མ་བཏགས་པ་བ་བཞིན་ནོ། །ལྷར་བལྟ་བ་ན་ཀྲྀ་ཡས་དག་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ལྷ་དང་། ཡོ་གས་དེའི་སྟེང་དུ་མི་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ལྷ་དང་། བླ་ན་མེད་པས་དེ་གཉིས་ཀའི་སྟེང་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་གཞིའི་གནས་ལུགས་སུ་སྦྱང་གཞི་མང་བས་སྦྱང་བྱ་དང་སྦྱོང་བྱེད་ཀྱི་རྟེན་འདྲེལ་ལ་དགོས་པ་མ་གྲུབ་ཅིང་དེ་མ་ཡིན་ལ་དེར་འཛིན་དུ་འགྱུར་བས་རི་བོང་ལ་རྭ་བསྒོམ་པ་དང་མཚུངས་སོ། །གཞན་ཡང་འདི་ཉིད་ལྟ་བས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ། སློབ་དཔོན་ཨིནྡྲ་བྷུ་ཏིས་ཀྱང་། བླ་མའི་ཁྱད་པར། སྣོད་ཀྱི་ཁྱད་པར། ཆོ་གའི་ཁྱད་པར། ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར། དམ་ཚིག་གི་ཁྱད་པར། ལྟ་བའི་ཁྱད་པར། སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང་། ཐེག་པ་འདི་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྒྲུབ་པ་པོ་དང་། ལམ་དང་། འབྲས་བུ་གསུམ་མོ། །ཞེས་པས་ལྟ་བ་དང་འབྲས་བུ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་པར་བཤད་པའི་ཕྱི་མས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ལ་ཁྱད་པར་ཕྱེ་བའང་ཡིན་ལ། གཞན་དུ་ཁྱད་པར་གསུམ་གྱིས་འཕགས་པར་ཡང་བསྟན་ཏེ། ཐེག་པ་གསུམ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལས། དམིགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། །གྲོགས་ཀྱི་མཐུ་དང་སྤྱོད་པའི་ས། །བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་ཐེག་པ་ནི། །ཆེན་པོའི་ཆེན་པོར་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས། །ཞེས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་པར་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཞིང་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་དག་པར་བལྟ་བས་དམིགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ལྟ་བ་དང་། དེའི་གྲོགས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དམ་ཚིག་གི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་མཐུ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཛད་ སྤྱོད་ཉམས་སུ་ལེན་པས་འཕགས་པར་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་བཀྲལ་ལ། ཡང་ན་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་བཞིས་འཕགས་པར་བསྟན་ཏེ། འཕགས་པ་ཐབས་ཀྱི་ཞགས་པ་ལས། དམིགས་པ་ཆེན་པོའི་ཡང་ཆེན་པོ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་དང་། ཐབས་རྣམས་ཀྱི་ཆེན་པོའི་ཡང་ཆེན་པོར་གྱུར་པས་འཕགས་པར་བསྟན་ལ། ཌོམྦི་པས་ཀྱང་། འདི་ནི་སྣོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་། །སྣོད་དུ་བྱེད་པའི་ཆོས་དང་ནི། །གཞུང་དང་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་དང་། །འབྲས་བུ་དག་གི་ཁྱད་པར་གྱིས། །སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་གསུངས་པས། གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཁྱད་པར་བསྟན་པས་ལྟ་བ་ལ་ཁྱད་ཡོད་པར་གྲུབ་པོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་ཡང་མཚན་ཉིད་ལ་སྤང་བྱ་དུག་ལྔ་སྤང་འགེག་གིས་འདུ་ཤེས་ལ་གནས་པའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བླང་དོར་བྱེད་ལ། སྔགས་སུ་དག་མཉམ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཀུན་འབྱུང་ལམ་དུ་བསྒྱུར་བས་ཚོགས་དང་། མཆོད་པ་དང་། འཕོ་བ་མེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་ཀྱིས་འཕགས། སེམས་བཟུང་བ་ཡང་། མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཞི་ལྷག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སེམས་བཟུང་བའི་འབད་རྩོལ་གྱི་ངལ་བ་ཆེན་པོས་དུས་རིང་པོར་སྒྲུབ་དགོས་པ་ཉིད། སྔགས་སུ་རིམ་པ་གཉིས་དང་ཟུང་འཇུག་གི་རྣལ་འབྱོར་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་སྐད་ཅིག་ལ་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་འཕགས། རྒྱུའང་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཚོགས་སོགས་སྔོན་དུ་སོང་བས་དོན་དམ་མཐོང་བར་འདོད་ལ། སྔགས་སུ་བྲལ་རྒྱུའི་ཡེ་ཤེས་རང་ལ་གནས་པ་ཉིད་བཙན་ཐབས་སུ་ངོ་སྤྲད་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་རྟོགས་པས་འཕགས། ལམ་ཡང་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཚོགས་བསགས་པ་ལ་མཉམ་རྗེས་རེས་འཇོག་གིས་ལམ་བསྐལ་ཆེན་དུ་མར་བགྲོད་དགོས་པ་ཉིད། སྔགས་སུ་མཉམ་རྗེས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ལམ་ལ་ཞུགས་པས་མྱུར་དུ་བགྲོད་པས་འཕགས། འབྲས་བུའང་མཚན་ཉིད་དུ་དུས་རིང་པོ་ཞིག་ཏུ་ཕྱིས་འབྱུང་བར་འདོད། སྔགས་སུ་གཞི་འབྲས་དབྱེར་མེད་ད་ལྟ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འདོད་པས་འཕགས། སའང་མཚན་ཉིད་དུ་སྤང་གཉེན་རིམ་ཅན་གྱིས་དབྱེ་བས་བཅུ་གཅིག་ཏུ་འདོད་ལ། སྔགས་སུ་བཅུ་ག
Chinese
完结了。因此，在幻化道次第中说：无上乘之中，究竟而言是平等圆满，世俗而言是一切时，执著于清净与不清净二者。方便的大乘中，清净和痛苦，世俗中也没有差别，只是见解有高低之分。这样说的缘故。现在还有比这更特别的是，本体清净，自性清净的光明，自住的伟大，无有改造的智慧，所作所为超越思维的解脱，本来清净的状态，不需要以分别念臆造修饰，而是安住在自然本性的规律中，超越三时，无有垢染的觉性，对于它，远离一切戏论的实相如实安住，以理性和分别念自诩断除常断二边，执着于心和心所取舍的 边，二者是自性任运成就的无戏论，和通过努力造作的差别犹如天地，作为见解的实相，前者是真实，后者是假立一般。观想为本尊时，事部（梵文天城体：कृया，梵文罗马拟音：kṛya，汉语字面意思：事）是清净法性的本尊，瑜伽部在此之上，以不住的广大智慧加持的本尊，无上部在二者之上，证悟为任运成就的坛城之故。如果不是这样，作为基础的实相，所净的对境多，因此能净和所净的缘起没有成立的必要，并且不是它却执着为它，如同观修兔角一般。另外，这本身以见解而特别，导师印扎菩提也说：上师的差别，法器的差别，仪轨的差别，事业的差别，誓言的差别，见解的差别，行为的差别。因为这样说的缘故，佛智足也说：此乘以三种方式不共，如此修行者和，道和，果三者。这样说了，见解和果有差别，后者也区分了因果的佛，另外也显示了以三种差别超胜，在三种乘的分别中，所缘完全清净和，友
English
It is finished. Therefore, in the illusory path stages, it is said: Within the unsurpassable vehicle, ultimately, it is equality and perfection, conventionally, it is always, clinging to both purity and impurity. In the great vehicle of means, purity and suffering, even conventionally, there is no difference, only the views are high or low. That's why it is said. Now, what is even more special than this is that the essence is pure, the self-nature is pure, the clear light, the great self-abiding, the unadulterated wisdom, the liberation of deeds beyond thought, the state of original purity, does not need to be fabricated and decorated with discrimination, but is settled in the law of natural nature, beyond the three times, the immaculate awareness, for it, the reality of being free from all elaborations abides as it is, and reason and discrimination pride themselves on cutting off the two extremes of permanence and annihilation, clinging to the extremes of acceptance and rejection of mind and mental factors. The difference between the two, which are self-nature spontaneously accomplished without elaboration, and the difference made by effort is like heaven and earth, as the reality of view, the former is real and the latter is like a false establishment. When visualizing as a deity, the Kriya (Sanskrit Devanagari: कृया, Sanskrit Romanization: kṛya, Chinese literal meaning: action) is the deity of pure Dharma-nature, the Yoga Tantra is above it, the deity blessed by the great wisdom of non-abiding, the Anuttara Tantra is above the two, because of realizing the spontaneously accomplished mandala. If it is not like this, as the reality of the base, there are many objects to be purified, therefore the interdependence of the purifier and the purified does not establish the necessity, and it is not it but clings to it, like meditating on a rabbit's horn. In addition, this itself is special because of its view, and the teacher Indrabhuti also said: The difference of the guru, the difference of the vessel, the difference of the ritual, the difference of the action, the difference of the vow, the difference of the view, the difference of the behavior. Because of this saying, Buddha Yeshe Zhap also said: This vehicle is uncommon in three ways, like this, the practitioner and, the path and, the three fruits. Having said this, there is a difference between view and fruit, and the latter also distinguishes the Buddha of cause and effect, and also shows that it is superior with three differences, in the distinction of the three vehicles, the object is completely pure and, friend
Chinese
功德力与行持之境地，具慧者所乘之法，被广宣为大中之大。如是，视一切法无别为三轮之自性，净土与行境皆清净，以此观见而得清净之见地。其不共之助伴，即具足三昧耶之誓句，以及效法如来之事业，如是显现为殊胜。如是宣说。 又，以四大殊胜显现为殊胜。如《圣妙方便罥索》所云：以大中之大之见地，如是之修持，以及智慧与方便等之大中之大而显现为殊胜。如多比巴亦云：“此乃器之差别，以及成为器之法，还有经典与道之差别，以及果之差别，密咒之法殊胜超胜。”如是所说，通达实相之见地乃是果，因此于彼显现差别，故成立见地有差别。 如是，行持亦于名相上，舍弃应断之五毒，以断除之观念而安住于有漏之戒律，并作取舍。于密咒中，以清净、平等、幻化之自性，将轮回转为道用，以会供、供养、以及无迁变之戒律等而殊胜。摄持心识亦然，于名相上，以寂止与胜观之禅定，以摄持心识之巨大精勤之劳苦，需长时修持。于密咒中，以二次第与双运之特殊瑜伽，于刹那间证悟智慧，故而殊胜。因亦然，于名相上，以积资等先行，而欲见真实义。于密咒中，离戏之智慧安住于自性之中，以强力认识之，故而证悟法性之真谛，故而殊胜。道亦然，于名相上，以积资粮，于止观交替中，需于大劫中行道。于密咒中，入于止观无别之道，故而迅速行道，故而殊胜。 果亦然，于名相上，欲求于长时之后方得生起。于密咒中，视基果无别，当下任运成就，故而殊胜。地亦然，于名相上，以渐次断证之差别而欲求十一地。于密咒中，欲求十地。
English
The realm of power and conduct, the vehicle of the wise, is widely proclaimed as the greatest of the great. Thus, viewing all phenomena as inseparable from the nature of the three mandalas, with pure lands and pure realms of conduct, one attains a pure view through this vision. Its unique companion is the power of possessing the vows of samaya, and emulating the deeds of the Tathagatas, thus revealing it as supreme. Thus it is explained. Furthermore, it is shown to be supreme through the four great supremes. As stated in the "Noble Net of Skillful Means": It is shown to be supreme through the greatest of the great view, and similarly, through the greatest of the great practice, wisdom, and skillful means. As Dombipa also said: "This is due to the distinction of the vessel, and the dharma that makes it a vessel, and the distinction of the scriptures and the path, and the distinction of the fruits. The vehicle of mantra is particularly supreme." As such, the view of realizing the nature of reality is the fruit, therefore showing distinction in that, thus establishing that there is a distinction in the view. Similarly, conduct also, in terms of characteristics, abandons the five poisons to be abandoned, and dwells in the perception of abandoning and preventing, making choices regarding the contaminated precepts. In mantra, transforming the arising into the path through the nature of purity, equality, and illusion, it is supreme through gatherings, offerings, and immutable precepts, etc. Holding the mind is also such that, in terms of characteristics, one must practice for a long time with great effort and toil in holding the mind in the samadhi of shamatha and vipassana. In mantra, one realizes wisdom in an instant through the special yoga of the two stages and union, therefore it is supreme. The cause is also such that, in terms of characteristics, one desires to see the ultimate meaning by first accumulating merit, etc. In mantra, the wisdom of separation from elaboration dwells within oneself, and by forcefully recognizing it, one realizes the truth of the nature of reality, therefore it is supreme. The path is also such that, in terms of characteristics, one must traverse the path for great eons by alternating between shamatha and vipassana while accumulating merit. In mantra, one enters the path of non-duality of shamatha and vipassana, therefore traversing it quickly, thus it is supreme. The fruit is also such that, in terms of characteristics, one desires it to arise later after a long time. In mantra, one considers the ground and fruit to be inseparable, spontaneously accomplished now, therefore it is supreme. The ground is also such that, in terms of characteristics, one desires eleven grounds by differentiating between what is to be abandoned and what is to be cultivated in stages. In mantra, one desires ten grounds.