Tibetan
བསྟན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཙམ་པའོ་ཞེས་སྨྲས་ཀྱང་། ཡུམ་བར་མ་ལས། བྱམས་པ། ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་གཟུགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྫས་མེད་པར་བལྟའོ། །རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་གཟུགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྫས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རྫས་ཡོད་པར་བལྟ་ཡི་རང་དབང་དུ་འཇུག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྫས་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་རྫས་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་དོན་དམ་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་དང་། བརྒྱད་སྟོང་དོན་བསྡུས་སུའང་། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ནི། །བསྟན་པ་གསུམ་ལ་ཡང་དག་བརྟེན། །བརྟགས་པ་དང་ནི་གཞན་དབང་དང་། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ། །མེད་ཅེས་བྱ་བ་སོགས་ཚིག་གིས། །བརྟགས་པ་ཐམས་ཅད་འགོག་པ་སྟེ། །སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་དཔེ་རྣམས་ཀྱིས། །གཞན་གྱི་དབང་ནི་ཡང་དག་བསྟན། །རྣམ་པར་བྱང་བ་བཞི་ཡིས་ནི། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པར་རབ་ཏུ་བསྒྲགས། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ནི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གཞན་བསྟན་མེད། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཚུལ་བཀའ་བར་པ་ནས་ཀྱང་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ཡང་སློབ་དཔོན་ཀླུའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་སྐུ་གསུམ་ལ་འཇུག་པའི་སྒོར་ཡང་། ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་སྐུ་གསུམ་འཐོབ་པའི་རྒྱུར་བསྡུས་པ་དང་། དེའི་འགྲེལ་པ་དབུ་མ་པ་ཆེན་པོ་ཡེ་ཤེས་ཟླ་བས་མཛད་པར་ཡང་དེ་དང་དོན་གཅིག་པར་བཤད་པ་སོགས་དབུ་མའི་གཞུང་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དབུ་མའི་ལུགས་སུ་དེ་མེད་ཅིང་སེམས་ཙམ་གྱི་ལུགས་ཁོ་ནའོ་ཞེས་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གཞུང་དེ་དང་དེ་མ་མཐོང་བར་ཟད་ལ། གཞན་ཡང་ལང་གཤེགས་ལས། སེམས་ཙམ་ལ་ནི་བརྟེན་ནས་སུ། །ཕྱི་རོལ་དོན་ནི་མི་བརྟག་གོ། །སྣང་བ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས། །སེམས་ཙམ་ལ་ནི་འདའ་བར་བྱ། །ཡང་དག་དམིགས་པ་ ལ་བརྟེན་ནས། །སྣང་བ་མེད་ལས་འདའ་བར་བྱ། །རྣལ་འབྱོར་སྣང་བ་མེད་གནས་ན། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མི་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་གནས་སྐབས་སུ་སེམས་ཙམ་དུ་བསྟན་ནས་མཐར་དེ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ནས་སྣང་མེད་དབུ་མ་དང་། དེ་ལས་ཀྱང་འདས་ནས་སྣང་བཅས་དབུ་མ་སྟོན་ཅིང་། དེ་ལ་མ་སླེབ་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་དོན་ཟབ་མོ་མི་མཐོང་བར་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། སྤྱིར་སེམས་ཀྱི་སྒྲས་སྨོས་པ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་དུ་སྨྲ་བའང་ནོངས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་། འོད་གསལ་བའི་སེམས་དང་། ཀུན་ཏུ
Chinese
虽然说为了教法是唯识宗，但《中观根本慧论》中说：慈氏（弥勒菩萨），完全遍计所执的色，应观为无实有。分别所执的色，因为分别念是实有，所以应观为实有，但不是自主的。法性的色，既不是无实有，也不是实有，应观为是胜义谛所彻底区分的。等等这样说过。在《八千颂般若摄义》中也说：般若波罗蜜多，真实依于三种教法，就是遍计、他起和圆成。以“无”等词语，遮止一切遍计所执，以幻术等比喻，真实显示他起，以四种清净，彻底宣说圆成。般若波罗蜜多，诸佛没有其他的教导。等等，从《中品般若经》中也详细阐述了三种自性的方式。同样，龙树论师的《入三身门》中，也概括了以三种自性作为获得三身的因。大中观派耶谢扎瓦所作的注释中，也阐述了与其相同的意思。因此，所有大中观派的论典中，所有关于三种自性的论述，都说在中观派中没有，唯识宗中才有的人，只是没有看到那些论典而已。此外，《楞伽经》中说：依靠唯心，不观察外境。依靠无相，应超越唯心。依靠真实对境，应从无相中超越。瑜伽士安住于无相时，不会见到大乘。经中说，在某种情况下显示为唯心，最终从那之中完全超越后，显示无相中观，并且从那之中也超越后，显示有相中观，如果没有到达那一步，就无法见到大乘的甚深意义。一般来说，凡是用“心”这个词语所说的一切都说是唯识，这也是错误的。因为如来藏，真实之际，自性涅槃，法界，光明心，普贤
English
Although it is said that it is only Mind for the sake of the teachings, the Intermediate Mother Sutra states: "Maitreya, whatever is the form of complete imputation should be viewed as unreal. Whatever is the form of discrimination should be viewed as real because discrimination is real, but it is not autonomous. Whatever is the form of Dharma-nature is neither unreal nor real, but should be viewed as being thoroughly distinguished by ultimate truth." And so on. In the Condensed Meaning of the Eight Thousand Verses, it also says: "The Perfection of Wisdom truly relies on three teachings: imputation, other-power, and perfect completion. With words such as 'non-existent,' all imputations are prevented. With examples such as illusion, other-power is truly shown. With fourfold purification, perfect completion is thoroughly proclaimed. The Perfection of Wisdom has no other teachings from the Buddhas." And so on, the manner of the three natures is also extensively taught from the Intermediate Prajnaparamita Sutra. Similarly, in the Gateway to Entering the Three Bodies by the teacher Nagarjuna, it is summarized that the three natures are the cause for attaining the three bodies. In the commentary on that by the great Madhyamika Yeshe Zla-wa, it is also explained that it has the same meaning. Therefore, in all the great Madhyamika treatises, all the presentations of the three natures are said to be absent in the Madhyamika school and only present in the Mind-Only school, but those who say that have simply not seen those treatises. Furthermore, the Lankavatara Sutra states: "Relying on Mind-Only, one does not investigate external objects. Relying on non-appearance, one should transcend Mind-Only. Relying on the true object, one should transcend from non-appearance. When a yogi abides in non-appearance, he does not see the Great Vehicle." It is said that in some cases it is shown as Mind-Only, and then ultimately, having completely transcended from that, it shows the Madhyamika of non-appearance, and having transcended even from that, it shows the Madhyamika with appearance, and if one does not reach that, one will not see the profound meaning of the Great Vehicle. In general, it is also a mistake to say that everything mentioned with the word "mind" is Mind-Only. Because suchness, the ultimate reality, nirvana by nature, the sphere of Dharma, the mind of clear light, Samantabhadra,
Tibetan
་བཟང་པོའི་ཡིད་ལ་སོགས་པ་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་གནས་ལ་སེམས་ཀྱི་སྒྲས་བསྟན་པའི་སྐབས་ཡོད་དེ། ཡུམ་རྒྱས་པ་ལས། རབ་འབྱོར་སེམས་དེ་ནི་སེམས་མ་མཆིས་ཏེ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་འོད་གསལ་བའོ། །ཞེས་འཁོར་བའི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ལས་འདས་པའི་འོད་གསལ་བའི་སེམས་ཉིད་གསུངས་པ། རྣམ་ཤེས་ལས་མ་འདས་པའི་སེམས་ཙམ་དུ་ནོར་བར་མི་བྱ་སྟེ། ཕྱི་མའི་མཚན་ཉིད་ནི། མདོ་ལས། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་འདྲེལ། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་སྣ་ཚོགས་པ། །མི་ལས་ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་ནི། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་སེམས་ཙམ་མོ། །ཞེས་གསུངས་པས། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སེམས་ཙམ་གྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་སྔར་བཤད་པའི་རྣམ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་དོན་གཅིག་ཅིང་དེ་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་ཐེག་ཆེན་རྣམས་སུ་བསྟན་པའི་མིང་གཞན་གྱིས་བསྙད་པའི་སེམས་ཀྱི་དོན་ཅན་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་དགོས་ལ། དེར་མ་ཟད་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་དང་། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས་དང་། དོན་དམ་པའི་དགེ་བ་དང་། ཆོས་ཉིད་མི་འགྱུར་ཞིང་བརྟན་པ་དང་། དོན་དམ་པའི་གནས་ལུགས་སུ་བདེན་པ་དང་། གདོད་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྐུ་དང་། མཐའ་ བཞིའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དང་། བདག་གཉིས་སྤངས་པ་སོགས་ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ལས་འདས་པ་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པར་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པའི་སེམས་ཙམ་སྨྲ་བ་དང་རྣམ་པ་རབ་ཏུ་འགལ་བ་ཅན་ཡིན་ནོ། །སྤྱིར་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བའི་བློ་གྲོས་ཚད་མར་གྱུར་པ་དག་གིས་སྟོང་ལུགས་གཉིས་ཀ་ཡང་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་སོ་སོ་ལ་བརྟེན་པའི་གྲུབ་མཐའ་བཞིར་གྲངས་ངེས་པ་དག་གི་རྩེ་མོར་གྱུར་པའི་དབུ་མར་གནས་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དེ་གཉིས་ཀའི་སྐབས་སུ་ཡོད་པ་དང་བདེན་པར་ཡོད་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དེ། ངེས་དོན་གྱི་དགོངས་པ་འགྲེལ་པ་ལ་རྒྱལ་བས་ལུང་བསྟན་པའི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཀླུ་ཐོགས་རྣམ་གཉིས་སོ་སོའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་གསལ་བར་རྟོགས་ཤིང་། དེ་དང་མཐུན་པར་རྩོད་དུས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ཞི་བ་དང་། ལེགས་ལྡན་ཞབས་དང་། གསེར་གླིང་པ་དང་། ཇོ་བོ་རྗེ་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་བཤད་ལ། སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོས་ཀྱང་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ཏེ། དེས་རྒྱན་གྱི་དགོངས་པ་འཆད་པ་ན། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་འདི་ཡང་དག་པར་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་
Chinese
善良之意等一切边际皆离之处，有以“心”之名表示的情况。如《广大母经》中说：“善现，此心非心，心之自性乃光明。”此处所说的光明心性，是超越轮回之心和心所的。不应误认为是不离于识的心而已。后者的特征是，经中说：“分别习气相连，心所生起种种，人之外境显现，乃世间人之唯心。”因此，世间和出世间的唯心之差别，与前述的识与智慧之差别意义相同。同样，在甚深的大乘经典中所说的以其他名称表示的心之意义，也应如是理解。不仅如此，无漏之界、不可思议之界、胜义之善、法性不变且坚固、胜义之实相、本来解脱之身、远离一切四边戏论、舍弃二我等，与大雄的法身无二无别的功德之聚，超过恒河沙数者，也因其远远超越了识之法，而自成（lhundrup）存在，因此与世间唯心论者截然不同。一般来说，不偏袒任何一方、成为衡量标准的智慧者们认为，空性之两种体系，都安住于作为各自车轨所依之四种宗义顶点的中观，并无差别。因为在二者的情况下，存在和真实存在之间没有差别。对于解释究竟意义的意旨，由诸佛授记的大班智达龙树、无著二位，通过各自的论著而得以明了。与此相符，争论时代的遍知一切者宝生寂静、善足、金洲大师、觉吉祥智等也曾如此宣说。导师狮子贤也认可此观点。他在解释《庄严经》的意旨时说，唯一的无二智慧是真实存在的本体。
English
There are instances where the term "mind" is used to indicate a state that is free from all limitations, such as the intention of the virtuous. As stated in the Extensive Mother Sutra: "Subhuti, this mind is not mind, for the nature of mind is luminosity." Here, the luminous nature of mind, which transcends the mind of samsara and its mental factors, is being discussed. It should not be mistaken for mere mind that is not separate from consciousness. The characteristic of the latter is described in the sutra: "Connected with the habitual tendencies of discrimination, various mental events arise, and external appearances manifest to people; this is the mere mind of worldly beings." Thus, the difference between the mere mind of the world and that beyond the world is the same as the difference between consciousness and wisdom mentioned earlier. Similarly, the meaning of mind, which is expressed by other names in the profound Mahayana scriptures, should also be understood in the same way. Moreover, the realm of non-leakage, the inconceivable realm, ultimate virtue, the unchanging and stable nature of reality, the truth as the ultimate reality, the body that is primordially liberated, being free from all elaborations of the four extremes, abandoning the two selves, and so on—the collection of qualities that are inseparable from the Dharmakaya of the Great Sage, exceeding the sands of the Ganges—are also vastly different from the mere mind proponents of the world because they spontaneously exist far beyond the phenomena of consciousness. In general, wise individuals who are impartial and serve as a measure consider that both systems of emptiness reside in Madhyamaka, which is the pinnacle of the four tenet systems based on their respective chariot traditions, without any difference. Because in both cases, there is no difference between existence and true existence. The great teachers Nagarjuna and Asanga, who were prophesied by the Buddhas to explain the definitive meaning, clarified this through their respective treatises. In accordance with this, omniscient beings of the time of strife, such as Ratnakarashanti, Kalyanakirti, Suvarnadvipa, and Atisha, also stated this. The teacher Simhabhadra also acknowledged this view. When he explained the meaning of the Ornament Sutra, he said that the unique non-dual wisdom is the essence of true existence.