Tibetan
མཁའ་ཀུན་ཏུ་རྗེས་སོང་ལྟར། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དྲི་མེད་དབྱིངས། །དེ་བཞིན་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཉིད། །དེ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ངེས་པ་དང་། །ཡོན་ཏན་མཐར་ཐུག་ཁྱབ་པ་སྟེ། །གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་དམན་པ་དང་། །བར་བ་མཆོག་ལ་ནམ་མཁའ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་གོང་དུ་གནས་སྐབས་གསུམ་སྨོས་པ་ཅི་ཞེ་ན། སྙིང་པོ་དེ་ཉིད་སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱི་དྲི་མ་ལས་གྲོལ་བ་དང་མ་གྲོལ་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་འཁོར་བ་དང་མྱང་འདས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། ཉོན་མོངས་དྲ་བས་གཡོགས་པ་ལ། །སེམས་ཅན་ཞེས་ནི་ངེས་པར་བརྗོད། །དེ་ཉིད་ཉོན་མོངས་བྲལ་གྱུར་ན། །སངས་རྒྱས་ཞེས་ནི་རྗོད་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་དང་། གནས་སྐབས་གསུམ་པོ་དེ་ཡང་། སྒྲིབ་པའི་མུན་པ་ཆེན་པོས་བསྒྲིབས་ པའི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལ་ཡང་ཡོན་ཏན་ཆ་ཤས་ཙམ་ལས་མེད་པ་ལས། སྙིང་པོའི་དྲི་མ་བསལ་སྟོབས་གཉེན་པོའི་ནུས་པ་ཆེ་ཆུང་གི་དབང་གིས་རིམ་པ་བཞིན་སྲབ་ཏུ་སོང་བས་ཉན་རང་གི་དགྲ་བཅོམ་ཡོན་ཏན་འཕགས་པ་དང་། དེ་དག་གིས་ཀྱང་མི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་མ་སྤངས་པ་ལས་གོང་མར་གྱུར་པ་ས་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་འཕགས་པར་སྣང་བ་དང་། དེ་བས་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་སངས་རྒྱས་འཕགས་པར་སྣང་བའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དབྱིངས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དེ་ཉིད་ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟེ་འཕགས་པ་འོག་མ་གསུམ་གྱིས་གནས་ལུགས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མི་མཐོང་སྟེ་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་ལམ་ལ་གནས་པས་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་མོས་པ་ཙམ་ལས་མངོན་སུམ་དུ་མི་མཐོང་། མཐོང་སྒོམ་གཉིས་སུ་ཕྱོགས་རེ་མཐོང་ལ། འོན་ཀྱང་ལམ་དེ་བས་བུ་ཆུང་གིས་མཐོངས་ཀའི་ཉི་ཞུར་མཐོང་བ་ཙམ་ལས་ཡོངས་ལ་ཁྱབ་པའི་ཉི་མ་མི་མཐོང་བ་བཞིན་དབྱིངས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཆ་ཤས་ཙམ་ལས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མཐོང་བའི་སྐབས་མེད་དེ། ངག་ཡུལ་མིན་ཕྱིར་དོན་དམ་གྱིས་བསྡུས་ཕྱིར། །རྟོགས་གནས་མིན་ཕྱིར་དཔེ་ལས་འདས་ཕྱིར་དང་། །རྒྱལ་ཡུམ་འཕགས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ནི་རང་བཞིན་ཅི་ཡིན་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ནས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གཟིགས་པ་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མའི་འགྲེལ་པར། སྤྲིན་མཐོངས་མཁའ་ལ་ཉི་བཞིན་འདིར་ཁྱོད་ཕྱོགས་གཅིག་བློ་གྲོས་ཅན། །བློ་མིག་དག་པའི་འཕགས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་མཐོང་མ་ལགས། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁྱོད་ཆོས་སྐུ་རྣམ་དག་བློ་གྲོས་མཐའ་ཡས་པས། །ཤེས་བྱ་མཐའ་མེད་མཁའ་དབྱིངས་ཁྱབ་པ་དེ་དག་གིས་ཀུན་མཐོང་། །ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དེ་རང་ཆས་སུ་བཞུགས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཚོགས་གཉིས་བསགས་ཤིང་སྒྲིབ་གཉིས་སྤངས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་རོ་ ཞེ་ན། དེའང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན། སྤང་བ་ལ་གཉིས་ཡོད་དེ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་དང་གློ་བུར་དྲི་བྲལ་ལོ། །དང་པོ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་གདོད་ནས་ཚང་སྟེ། ཟད་པ་གཉེན་པོས་ཟད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་རང་གི་ངོ་བོ་གདོད་མ་ཉིད་ནས་དག་པ་ཆེན་པོའི་གཤིས་ལུགས་སུ་གནས་པ་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་རྒྱན་གྱི་མདོ་ལས། འཇམ་དཔལ་སེམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་ནི་གློ་བུར་བའི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པར་ཟད་ཀྱིས། རང་བཞིན་གྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དེ་ལ་ནི་གཉེན་པོ་གང་གིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་བའི་གཉེན་པོ་མེད་དོ། །ཞེས་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས། ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེ་ལ་སེམས་ཅན་གང་ཡང་སྐྱེ་བའམ་འགག་པར་གྱུར་པ་ཡོད་དམ། སྨྲས་པ། བཙུན་པ་རབ་འབྱོར་དེ་ནི་མེད་དེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སེམས་ཅན་ཐོག་མ་ནས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་དང་། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། གཟུགས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དག་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའོ། །ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དག་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དག་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་ནི་ཡོངས་དག་ཕྱིར། །ཉོན་མོངས་གདོད་ནས་ཟད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཆོས་ལས་འདས་པ་དང་སྒྲིབ་པ་ཀུན་ལས་ངེས་པར་གྲོལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱི་སྤང་བ་དེ་དོན་དམ་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གདོད་ནས་ཚང་བ་སྟེ། དེས་ན་ཆོས་ཉིད་གང་ལ་ཡོད་པ་དེར་སྤང་བའང་ཡོད་དེ་ཆོས་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་ གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤང་བ་གཉིས་པ་ནི། གློ་བུར་གྱི་སྒྲིབ་བྱེད་
Chinese
犹如周遍虚空般，心之自性无垢之界，如是周遍一切，此乃总的体性之定，功德究竟周遍也。如同虚空于色之形态下劣、中等、殊胜皆遍在。如是宣说。那么，上面所说的三种状态是什么呢？即是心之精髓，以是否脱离遮蔽之垢染的差别，而分为轮回与涅槃二者。如彼所说：烦恼网所覆，则定名为有情，彼离烦恼时，则名为佛陀。如是宣说。而三种状态也是，被遮蔽的巨大黑暗所遮蔽的凡夫，也仅仅只有少许的功德分，从清除心之精髓垢染的力量，以及对治之能力的大小，而次第变薄，因此声闻缘觉的阿罗汉功德殊胜。而彼等也因为没有断除一切所不知，而成为更殊胜的，获得菩萨地的菩萨们显得殊胜，因此，远离一切遮蔽的佛陀显得殊胜。因此，界之胜义谛，声闻缘觉，菩萨等下三圣者，不能如实见到实相，安住在资粮道和加行道上，仅仅是意念的信解，而不能现量见到。在见道和修道中，也只是见到一部分。然而，通过那条道路，就像小孩子看到屋檐上的阳光一样，不能见到周遍一切的太阳，同样，对于界之功德，也仅仅是见到一部分，而没有完全圆满见到的机会。因为不是言语的对境，因为被胜义所摄持。因为不是证悟的处所，因为超离譬喻，以及圣母等圣者们也无法思议。如是宣说。在佛陀的果位上，则能现量见到自性是什么，从而完全圆满地照见。在《宝性论》的解释中说：如云雾消散，阳光照耀天空，在此，您是具有片面智慧的人。具有清净智慧之眼的圣者们，也没有完全彻底地见到。世尊，您是具有清净法身和无边智慧者。所知无边，遍布虚空，那些。
English
Like the all-pervading sky, the stainless realm of the mind's nature, similarly pervades all. This is the determination of the general characteristic, and the ultimate quality is all-encompassing. Like the sky, it is present in inferior, intermediate, and superior forms of matter. As it is said. So, what are the three states mentioned above? It is the essence of the mind itself, distinguished by whether it is free from the defilements that obscure it, thus dividing into samsara and nirvana. As it says: Those covered by the net of afflictions are definitely called sentient beings. When they are free from afflictions, they are called Buddhas. As it is said. And those three states are also, ordinary beings obscured by the great darkness of obscuration, have only a small portion of qualities. From the power of clearing the defilements of the essence, and the magnitude of the power of the antidote, gradually becoming thinner, therefore the Arhat qualities of Hearers and Solitary Realizers are superior. And because they have not abandoned all that is unknown, those who have become superior, the Bodhisattvas who have attained the Bhumis, appear superior. Therefore, the Buddhas who are free from all obscurations appear superior. Therefore, the ultimate truth of the realm, the Hearers, Solitary Realizers, and Bodhisattvas, the lower three noble ones, do not see reality as it is. Abiding on the paths of accumulation and preparation, they only have the belief of mental speculation, and do not see it directly. In the paths of seeing and meditation, they only see one aspect. However, through that path, just as a child sees the sunlight on the eaves, they do not see the sun that pervades everything. Similarly, regarding the qualities of the realm, they only see a portion, and there is no opportunity to see it completely. Because it is not the object of speech, because it is encompassed by ultimate truth. Because it is not the place of realization, because it transcends metaphors, and even the noble mothers cannot conceive of it. As it is said. In the state of Buddhahood, one directly sees what the nature is, and thus fully and completely sees it. In the commentary on the Uttaratantra, it says: Like the sun in the sky when clouds dissipate, here, you are a person with partial wisdom. Even the noble ones with pure wisdom eyes have not completely and thoroughly seen it. Blessed One, you are the one with a pure Dharmakaya and infinite wisdom. The knowable is infinite, pervading the sky, those.
Chinese
如“一切皆见”所说的那样。如此，众生之界，其法界自性光明，作为自性而存在，因此众生积累二资粮，断除二障，而成佛。 如果说：是这样吗？也不是这样的理由。断除有两种，即自性清净和客尘离垢。第一种是法性的体性本来就具足的，不是以对治而断除，而是自体的本初即是大清净的体性，安住于此，没有改变。进入一切佛的境界的《智慧光明庄严经》中说：“妙吉祥，心是自性光明的缘故，它是被所有的客尘烦恼所染污的，但不是自性遍染。凡是自性光明的，就是没有遍染的。没有遍染的，就没有能以任何对治来遍染而断除的对治。”以及《二万五千颂般若波罗蜜多经》中说：“ कौशिका (梵文天城体，kauśika，梵文罗马拟音， कौशिका，汉语字面意思： कौशिका)，你认为如何？其中有任何众生生起或灭亡吗？”回答说：“尊者 善现，没有。这是为什么呢？因为众生从一开始就是完全清净的缘故。”以及，又在该经中说：“色，因为自性光明的缘故，是完全清净的，没有遍染的。受、想、行、识，因为自性光明的缘故，是完全清净的，没有遍染的。乃至一切种智之间，因为自性光明的缘故，是完全清净的，没有遍染的。”等等广说。以及“自性即是完全清净的缘故，烦恼从一开始就已穷尽的缘故。”等等。因此，由于超越了识的法，并且一定从一切障碍中解脱的缘故，自性的断除，是本来就具足于胜义的法性中的。因此，哪里有法性，哪里就有断除，因为法性圆成就是自性清净的缘故。第二种断除是：客尘的障碍。
English
As it is said, "All-seeing." Thus, the realm of sentient beings, its Dharmadhatu nature is luminosity, existing as its own nature, therefore sentient beings accumulate the two accumulations and eliminate the two obscurations, and become Buddhas. If it is said: Is it like that? It is not like that either, for the reason that there are two kinds of abandonment: naturally pure and adventitiously free from defilements. The first is complete from the beginning in the essence of the Dharma nature. It is not exhausted by an antidote, and its own essence is from the very beginning the nature of great purity, abiding in this without change. In the Sutra of the Ornament of the Appearance of Wisdom, which enters the realm of all Buddhas, it says: "Manjushri, because the mind is naturally luminous, it is exhausted by all adventitious afflictions, but it is not naturally completely afflicted. Whatever is naturally luminous is itself without complete affliction. For that which is without complete affliction, there is no antidote by which to abandon complete affliction." And in the Twenty-Five Thousand Verse Prajnaparamita Sutra, it says: " कौशिका (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思： कौशिका), what do you think? Is there any sentient being born or ceasing therein?" It is said: "Venerable Subhuti, there is not. Why is that? Because sentient beings are completely pure from the very beginning." And again, in the same sutra, it says: "Form, because of its naturally luminous nature, is completely pure and without complete affliction. Feeling, perception, formation, and consciousness, because of their naturally luminous nature, are completely pure and without complete affliction. Up to the All-Knowingness, because of its naturally luminous nature, it is completely pure and without complete affliction." And so on, extensively taught. And, "Because the nature is completely pure, because the afflictions are exhausted from the beginning." And so on. Therefore, because it transcends the Dharma of consciousness and is definitely liberated from all obscurations, the abandonment of nature is complete from the beginning in the ultimate Dharma nature. Therefore, wherever there is Dharma nature, there is also abandonment, because the perfection of Dharma nature is itself naturally pure. The second abandonment is: the adventitious obscurations.