Tibetan
པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པས་སྟོང་ཆ་ནས་ཆོས་སྐུའི་ཡོན་ཏན་དང་སྣང་ཆ་ནས་སྐུ་དང་ཞིང་ཁམས་གཞལ་ཡས་ཁང་ སོགས་ཀྱི་འཆར་གཞིར་གནས་ཤིང་རིག་པའི་ཆ་ནས་སྟོབས་བཅུ་མི་འཇིགས་བཞི་སོགས་ཀྱི་རྟེན་གཞིར་གྱུར་པས་བྲལ་རྒྱུ་དང་བྲལ་འབྲས་གདོད་ནས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་བཞུགས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་སྐྱེ་འཇིག་འཕོ་འགྱུར་འཕེལ་འགྲིབ་རྒྱུ་རྐྱེན་སོགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་མི་གནས་ཤིང་ཐ་སྙད་དང་བསམ་བརྗོད་ཀྱི་ཡུལ་ཡང་མ་ཡིན་པ་རྟག་ཏུ་གོས་པ་མེད་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། འཇམ་དཔལ་རྣམ་པར་རོལ་པ་ལས། སྲིང་མོ་གང་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ལ་གློ་བུར་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་བྱུང་ཡང་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བ་དེ་ནི་གློ་བུར་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་དེས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་དང་། རྒྱལ་ཚབ་མ་ཕམ་པས། འདུས་མ་བྱས་ཤིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་མིན་པ། །མཁྱེན་དང་བརྩེ་དང་ནུས་པར་ལྡན། །དོན་གཉིས་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཞན་དུ་རང་སྟོང་པ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཁོ་ནར་བཟུང་ན་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་རང་སྟོང་དུ་འགྱུར་ཞིང་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཞིང་ཁམས་སོགས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང་དེར་བརྟེན་པའི་ཚོགས་བསགས་པ་དང་སྒྲིབ་པ་སྦྱོང་བ་རྣམས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་དག་གིས་གཞི་གང་དུ་ལམ་གང་གིས་དྲི་མ་སྦྱོང་བའི་ཐབས་ཇི་སྙེད་བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱང་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ་སྦྱང་གཞི་མེད་པས་སྦྱོང་བྱེད་དགོས་པ་མེད་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྟོང་པས་གཞན་དོན་མཛད་པ་དང་མཁྱེན་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། མ་དག་པའི་གཞན་དབང་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུའང་མེད་པས་དག་པའི་གཞན་དབང་གནས་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང་། བཅིངས་པ་དང་གྲོལ་བའི་གཞིར་གྱུར་པའི་བདག་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང་། སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མེད་པར་འགྱུར་བ་སོགས་སྐྱོན་གྱི་རྣམ་པ་དུ་མ་གནས་ཤིང་ལྟ་བ་མི་ཟད་པའི་འབྱུང་གནས་སྐྱེ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་གསུངས་ཏེ། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པའི་འོད་སྲུང་གིས་ ཞུས་པའི་མདོ་ལས། འོད་སྲུང་གང་ཟག་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རྟོན་པ་དེ་དག་ནི་ངའི་གསུང་རབ་འདི་ལས་ཉམས་རབ་ཏུ་ཉམས་ཞེས་བཤད་དེ་འོད་སྲུང་གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བ་རི་རབ་ཙམ་ལ་གནས་པ་སླའི།
Chinese
的自性空性，以自性清净故，从空分而言是法身功德，从显现分而言是身和刹土宫殿等的计划基础，从智慧分而言是十力、四无畏等的所依，故而断证和断果从本以来任运成就而安住，所谓的佛性如来藏，不住于生灭、迁变、增减、因缘等的界限中，也不是名言和思议的对境，是恒常无垢而存在的。如《文殊师利游戏经》中说：姐妹，任何自性光明者，即使生起暂时的烦恼，自性光明也不会被暂时的烦恼所染污。又如嘉察玛帕巴所说：非造作且任运成就，非由他缘所证悟，具足智、悲与能力，是具二义之佛陀。如是所说。否则，如果像自空一样，执着一切法皆为空性，则最终法身也将变成自空，身、智慧、刹土等也将不复存在，依此而进行的积资和净障等也将不复存在，因果乘所说的一切以何为基础，以何为道，以何种方法来清净垢染的方便都将衰败，因为没有所净之基，所以不需要能净之法。因为智慧空性，所以不会行持利他之事，也不会了知。因为没有不净的依他起，即使是名言，所以也不会有清净的依他起转依的功德。作为系缚和解脱之基础的无我也将不复存在。各自单独证知的法也将不复存在等等，多种过患存在，并且被说是无尽见之生源的自性。如《圣大宝积经》中，光增请问经中说：光增，那些缘于空性而执着于空性的人，说是从我的经典中彻底退失，光增，于人我之见如须弥山般安住尚且容易。
English
The emptiness of its own nature, because of its naturally pure nature, is the basis for the qualities of the Dharmakaya from the aspect of emptiness, and the basis for the plans of bodies and pure lands, such as palaces, from the aspect of appearance. From the aspect of wisdom, it is the basis for the ten powers, the four fearlessnesses, and so on. Therefore, the abandonment and the result of abandonment are naturally and spontaneously present from the beginning. The so-called Buddha-nature, the essence of the Sugata, does not abide in the realms of birth, death, change, increase, decrease, causes, and conditions, and is not an object of names and thoughts, but is always present without defilement. As it is said in the Play of Manjushri: "Sister, even if a naturally luminous being is afflicted by temporary afflictions, the naturally luminous being cannot be completely afflicted by those temporary afflictions." And as Gyaltsap Mapampa said: "Uncreated and spontaneously accomplished, not realized by other causes, endowed with wisdom, compassion, and power, is the Buddha who possesses two meanings." As it is said. Otherwise, if, like self-emptiness, all phenomena are held to be empty of their own essence, then ultimately the Dharmakaya will also become self-empty, and bodies, wisdom, pure lands, and so on will no longer exist. The accumulation of merit and purification of obscurations based on this will also no longer exist. All the methods taught by the causal and resultant vehicles for purifying defilements, on what basis, by what path, and by what means, will also decline, because there is no basis for purification, so there is no need for a means of purification. Because of the emptiness of wisdom, there will be no benefit to others and no knowledge. Because there is no impure dependent arising, even nominally, there will be no qualities of the pure dependent arising transformation. The selflessness that is the basis for bondage and liberation will also no longer exist. The dharmas that are to be known individually will also no longer exist, and so on. Many faults will remain, and it is said to be the nature of the source of inexhaustible views. As it is said in the Sutra Requested by Lightly Protected in the Noble Heap of Jewels: "Lightly Protected, those who rely on emptiness, focusing on emptiness, are said to have completely degenerated from my scriptures. Lightly Protected, it is easier to abide in the view of self as Mount Meru."
Tibetan
མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བལྟ་བ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོད་སྲུང་ལྟ་བར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འབྱུང་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ན་འོད་སྲུང་གང་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ནར་བལྟ་བ་དེ་ནི་གསོར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་ངས་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་སོགས་ཀྱིས་ཤེས་པར་ནུས་ཤིང་། འོ་ན་མི་སྟོང་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དམ་པ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པ་ནི་ལྟ་བ་དང་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ་འདི་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དམ་པ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ཞེས་པ་དང་། དེ་ལྟ་བུའི་དོན་དམ་པ་གཞན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཚུལ་འདི་འཁོར་ལོ་བར་པའི་མདོ་སྡེ་ནས་ཀྱང་འབྱུང་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས། དེ་ལ་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་མ་བྱུང་ཡང་རུང་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་གནས་ཉིད་དང་། ཆོས་ཉིད་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་། ཆོས་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། མ་ནོར་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། གཞན་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གནས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཆོས་ཉིད་དེ་དག་གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱི་དངོས་པོས་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། རབ་འབྱོར་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །ཞེས་དང་། རྒྱུད་བླ་མ་ལས་ཀྱང་། རྣམ་དབྱེར་བཅས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། ཞེས་པ་སོགས་སྔར་སྨོས་པ་ལྟར་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དབྱིངས་དེ་ཉིད་སེམས་ཅན་ གྱི་རྒྱུད་ལ་སའི་ཁམས་སུ་རིན་པོ་ཆེའི་གཏེར་གནས་པ་བཞིན་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་དྲི་མས་མ་གོས་ཀྱང་གློ་བུར་འཁོར་བ་དང་རྣམ་པ་མཚུངས་ལྡན་དུ་གནས་པ་ཆུ་དང་ཆབ་རོམ་གྱི་དཔེ་བཞིན་དུ་བཞུགས་པ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། དག་པ་དང་བ་འོད་གསལ་བ། །མི་འཁྲུགས་འདུས་མ་བྱས་པ་ནི། །བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྟེ། །ཡེ་ནས་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །སློབ་དཔོན་ཀླུའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་བསྟོད་པར། ས་ཡི་ནང་ན་གནས་པའི་ཆུ། །དྲི་མ་མེད་པར་ཡང་དག་གནས། །ཉོན་མོངས་ནང་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་། །དེ་བཞིན་དྲི་མ་མེད་པར་གནས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ངེས་དོན་སྙིང་པོ
Chinese
认为慢心是空性，并非如此。为何呢？如经部所说，从观待于世间的一切而生起的空性，如果观待于世间的一切都是空性，那么我就说，这无法被恢复。如是说等可以知晓。那么，不是空性吗？并非如此。《圣楞伽经》中说：诸法之胜义，圣智大空性为何？即是各自以自证智证得圣智，远离一切见与过患之习气，此即名为诸法之胜义，圣智大空性。如是说。如是胜义，以他空之方式，也在中转法轮的经部中出现。《般若波罗蜜多二万五千颂》中说：何为他之事物空性？无论如来出世与否，法之住性，法性，法界，法之无过失性，如是性，无错谬如是性，非他如是性，真实之边际即是如是性而住。如是法性，彼等以他空，即名为他之事物空性。善现，此乃菩萨摩诃萨之大乘。如是说。于《宝性论》中也说：具足分别之相。如是等等，如前所说，广为宣说。如是之界，于有情之相续中，如地界中珍宝之矿藏，虽自性未被垢染，然如水与冰之比喻，与忽然之轮回及相似之相相应而住。如《三摩地王经》中说：清净离垢光明者，不动无为所集成，如来藏即是彼，本然安住之法性。龙树论师于《法界赞》中说：如于地中安住水，无垢清净而安住，烦恼之中智慧亦，如是无垢而安住。如是等等，为究竟之义。
English
To regard pride as emptiness is not so. Why is that? As the Sutra school says, emptiness that arises from contemplating all things in the world, if contemplating all things in the world is emptiness, then I say that this cannot be restored. As it is said, and so on, it can be known. Then, is it not emptiness? It is not so. In the "Lankavatara Sutra," it says: What is the ultimate truth of all dharmas, the great emptiness of noble wisdom? It is that each person attains noble wisdom with self-awareness, free from the habitual tendencies of all views and faults. This is called the ultimate truth of all dharmas, the great emptiness of noble wisdom. As it is said. Such ultimate truth, in the manner of other-emptiness, also appears in the sutras of the intermediate turning of the wheel of Dharma. In the "Perfection of Wisdom in Twenty-Five Thousand Lines," it says: What is the emptiness of other things? Whether the Tathagatas appear or not, the abiding nature of Dharma, the Dharma-nature, the Dharma-realm, the faultlessness of Dharma, suchness, non-erroneous suchness, non-other suchness, the ultimate boundary of reality abides as suchness. Thus, the Dharma-nature, those that are empty of other, are called the emptiness of other things. Subhuti, this is the Great Vehicle of Bodhisattva-Mahasattvas. As it is said. In the "Uttaratantra Shastra" it also says: Possessing characteristics of differentiation. As such, and so on, as previously mentioned, it is extensively explained. Such a realm, in the continuum of sentient beings, is like a treasure trove of precious jewels in the earth element. Although its own nature is not stained by impurities, it abides in accordance with sudden samsara and similar appearances, like the example of water and ice. As it says in the "Samadhiraja Sutra": Pure, stainless, and luminous, unmoving and unconditioned, the Tathagatagarbha is that, the Dharma-nature that has always been present. Nagarjuna says in the "Praise of the Dharmadhatu": Just as water dwells within the earth, dwelling purely and without stain, so too does wisdom dwell within afflictions, dwelling likewise without stain. As such, and so on, is the ultimate meaning.