Tibetan
་ཡོད། །དེ་ཚེ་ང་ལ་སྐྱོན་འདི་ཡོད། །ང་ལ་དམ་བཅའ་མེད་པས་ན། །ང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན། །ཞེས་དང་། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མེད་ཅེས། །གང་ལ་ཕྱོགས་ནི་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ལ་ཡུན་ནི་རིང་པོ་ནའང་། །ཀླན་ཀ་བརྗོད་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། རིན་ཆེན་སྒྲོན་མ་ལས། ཁས་བླངས་པ་ཡི་དངོས་པོ་ནི། །ཕྲ་རབ་ཙམ་ཡང་ཡོད་མིན་ཏེ། །གདོད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །མོ་གཤམ་གྱི་ནི་བུ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །འོ་ན་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གནས་ལུགས་ལ་བདེན་གཉིས་སོགས་གཉིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་འདས་ཀྱང་། འཇིག་རྟེན་སྣང་ལུགས་སུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་དེ་ལྟར་འདོགས་པར་བྱེད་པ། དེ་ཉིད་གྲུབ་མཐའི་བདེན་ཞེན་ལྟར་བཟུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འཇུག་པ་ལས། ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་གཞན་དབང་དངོས་འདོད་ལྟར། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་ནི་བདག་གིས་ཁས་མ་བླངས། །ཞེས་དང་། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ཡི་གེ་མེད་ པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །ཉན་པ་གང་དང་སྟོན་པ་གང་། །འགྱུར་བ་མེད་ལ་སྒྲོ་བཏགས་ནས། །ཉན་ཅིང་སྟོན་པར་བྱེད་པའང་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཟུང་དུ་འཇུག་ཅིང་བསྒོམས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པ་ལས་མཐར་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་གཟུགས་སྐུ་རྣམ་པ་གཉིས་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གཟུགས་སྐུ་འདི། །བསོད་ནམས་ཚོགས་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་མདོར་བསྡུས་ནས། །རྒྱལ་པོ་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ལས་འཁྲུངས། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་གཞི་དབུ་མ་བདེན་གཉིས། ལམ་དབུ་མ་ཚོགས་གཉིས། འབྲས་བུ་དབུ་མ་སྐུ་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ཏུ་འདུས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ངེས་དོན་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ཅུང་ཟད་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་སློབ་དཔོན་སྐལ་ལྡན་གྱིས་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་རིན་ཆེན་སྒྲོན་མར། ཐལ་རང་གི་དབུ་མ་ནི་རགས་པ་ཕྱིའི་དབུ་མ་སྟེ། ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་རིག་པར་སྨྲ་བས་ཕྱི་རོལ་པ་དང་རྩོད་པའི་དུས་དང་། བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོ་བྱེད་པ་དང་། རིག་པ་ཆེན་པོའི་གཞུང་འཛུགས་པའི་ཚེ་སྨྲ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། ཕྲ་བ་ནང་གི་དབུ་མ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་དབུ་མ་ལ་ཕྱི་ནང་ཕྲ་རགས་གཉིས་སུ་གསུངས་པའི་ཕྱི་མ་སྟེ་དེ་ཡང་འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་དགོངས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་གཏམ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་གསུམ་དུ་བསྟན་པའི་དོན་རྒྱ་ཆེ་བའི་གནས་རྣམས་རྒྱལ་ཚབ་མ་ཕམ་པས་དོན་གྱི་དགོངས་པ་རྒྱས་པར་ཕྱེས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སྔར་སྨོས་པའི་སེམས་ཙམ་སྨྲ་བའི་ལུགས་ཀྱི་སྟོང་གཞི་གཞན་དབང་དགག་བྱ་ཀུན་བརྟགས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཡོངས་གྲུབ་ཏུ་བཤད་པ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་དགག་བྱ་ ཀུན་བརྟགས་ཀྱིས་སྟོང་པར་བཞེད་དེ་འདི་ལྟར་གཞན་དབང་དུ་རྟོག་པའི་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀུན་བརྟགས་བདག་དང་བདག་གི་བས་སྟོང་པའི་གཞིར་གསུངས་ལ། སྟོང་གཞི་གཞན་དབང་གིས་སྟོང་པའི་གཞི་ཆོས་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་སྟོང་པའི་གཞི་ནི་ནམ་ཡང་མི་སྲིད་དེ་ངོ་བོ་དྲི་མ་དང་སྐྱོན་གྱི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པའི་འཁོར་བའི་ཆོས་གློ་བུར་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱིས་སྟོང་ལ་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཀྱིས་མི་སྟོང་པ་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། རྣམ་དབྱེར་བཅས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །གློ་བུར་དག་གིས་ཁམས་སྟོང་གིས། །རྣམ་དབྱེར་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས། །བླ་མེད་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། དེའི་འགྲེལ་པར། འདིས་ཅི་བསྟན་ཞེ་ན་གང་གི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཁམས་འདི་ལ་བསལ་བར་བྱ་བ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དེ་གློ་བུར་བའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་འདིའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། དེས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་དང་བྲལ་བ་ཤེས་པ་ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པ་བྲལ་མི་ཤེས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ལས་འདས་པས་མི་སྟོང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་ནི་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ། གཞན་གྱི་དབང་ནི་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དོན་དམ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གསུངས་པའི་སྔ་མ་གཉིས་ནི་བཅོས་མ་གློ་བུར་བར་གྱུར་པའི་གཟུང་འཛིན་སྤྲོས་པའི་ཆ་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་ཞིང་། ཕྱི་མ་ནི་རང་བཞིན་གཉུག་མ་དངོས་པོ་མེད་
Chinese
有。那时我才有这个过失。我没有誓言的缘故，我才是没有过失的。如是说。四百论中说：有和无和有无，对于哪个方面没有的，对于那个即使是很长的时间，也不能够说出过失。如是说。宝灯论中说：承诺的事物，微尘许也是没有的，从最初就没有出生的缘故，如同石女的儿子一样。如是宣说。那么，两种真谛的分别也不存在了吗？如果这样问，在实相上，超越了二谛等一切二法，但在世俗显现中，仅仅是假立如此安立，并不是像宗派的实执那样执着，入行论中说：如你所许他缘实有，我亦不许世俗是实。如是说。三摩地王经中说：没有文字的法中，谁是听者谁是说者？在不变的事物上假立，听和说也是这样做的。如是宣说。像那样的法性上安住，智慧和方便大悲双运并修习，是智慧的资粮，后得时，了知一切法如幻，由此积聚福德资粮，最终会获得法身和色身两种，宝鬘论中说：诸佛的色身，是从福德资粮中产生的，法身简而言之，是从智慧资粮中产生的。如是宣说。也就是，基础是中观二谛，道路是中观二资粮，果实是中观二身双运结合。第二，稍微详细地阐述甚深中观的道理，对此，论师具德在宝灯论中说：应成和自续的中观是粗大的外中观，听闻所生的智者，与外道辩论之时，以及创作大论典，建立大学说的时代应该说的，修习的时候，是瑜伽行唯识的中观。如是说，中观分为外内细粗两种。
English
exists. At that time, I have this fault. Because I have no vows, I am the only one without fault. Thus it is said. In the Four Hundred Verses, it says: Existent, nonexistent, and both existent and nonexistent, to which side is not existent, for that, even for a long time, one cannot speak of fault. Thus it is said. In the Jewel Lamp, it says: The object that is promised, not even a tiny atom exists, because it has no birth from the beginning, like the son of a barren woman. Thus it is explained. Then, will the distinction between the two truths also cease to exist? If asked, in reality, it transcends all dualities such as the two truths, but in the appearance of the world, it is merely imputed to be established as such, not holding it as the clinging to truth of a philosophical system. The Entering the Middle Way says: As you assert that dependent origination is truly existent, I also do not accept that conventional truth is truly existent. Thus it is said. The King of Samadhi Sutra says: In the dharmas without letters, who is the listener and who is the speaker? Imputing on the unchanging, listening and speaking are also done in this way. Thus it is said. Abiding in such a nature of reality, uniting wisdom and skillful means, great compassion, and meditating, is the accumulation of wisdom, and in the subsequent attainment, knowing all dharmas as illusion, thereby accumulating the accumulation of merit, ultimately one will attain the two forms of the Dharmakaya and the Rupakaya. The Precious Garland says: The Rupakaya of the Buddhas, arises from the accumulation of merit, the Dharmakaya, in brief, arises from the accumulation of wisdom. Thus it is said. That is, the basis is the Madhyamaka two truths, the path is the Madhyamaka two accumulations, and the fruit is the Madhyamaka two Kayas united. Second, to explain in some detail the way of the profound Madhyamaka, for this, the teacher Kālavyākaraṇa in the Madhyamaka treatise Jewel Lamp says: The Madhyamaka of Prasangika and Svatantrika is the coarse outer Madhyamaka, to be spoken by those who speak of intelligence arising from hearing, at the time of debate with outsiders, and when making great treatises, and establishing great systems of knowledge, but when practicing the subtle inner Madhyamaka, one should meditate on the Madhyamaka of the Yogacara. Thus, Madhyamaka is said to be of two types, outer and inner, subtle and coarse.
Chinese
，也就是最终法轮的不退转之意，以及以三轮清净之语宣说一切法皆为三自性的广大之处，由嘉察·玛帕（རྒྱལ་ཚབ་མ་ཕམ་པ།）对意义的意旨作了广大的开显。也就是如前所说的唯识宗的空基是他空，所破是遍计所执，所成立的是圆成实性。而此处则认为法性圆成实性为空，所破是遍计所执，因此，如此将他缘起所执著的蕴、界、处，说为以遍计所执的我与我所空之基。空基他缘起所空之基即是法性圆成实性，因为彼空之基绝不可能存在，因为其本体为空，具有垢染与过失之事物，以及具有分别的轮回之法，以突发性的自性而空，却不空于本自俱生而住的涅槃功德之聚。如《宝性论》云：“具分别之自性者，以突发性之界空，无分别之自性者，不空于无上之法。”及其释中云：“此示何义？谓以何义故，自性清净之如来藏，于此无有可遣除之杂染之因，以其自性远离突发性之垢染故。于此亦无少许可安立之清净之因，以无分别之法，清净之法性乃自性故。是故如来藏，当知有分别与无分别，知为一切烦恼之蕴所空，无分别不可分离，不空于不可思议之恒河沙数之佛法。”如是所说。又，遍计所执是相无自性，他缘起是生无自性，圆成实是胜义无自性，所说的前二者是虚假的突发性的能取所取戏论之分，以自性空，后者是自性本初无事物。
English
That is, the meaning of the final, irreversible wheel, and the vast places where all dharmas are taught as the three natures by the words of the three completely pure wheels, were greatly revealed in meaning by Gyaltsap Mipham. That is, as previously mentioned, the basis of emptiness in the Mind-Only school is other-emptiness, what is to be refuted is the completely imputed, and what is established is the perfectly established nature. Here, it is considered that the Dharma-nature perfectly established nature is empty, and what is to be refuted is the completely imputed. Therefore, in this way, the aggregates, realms, and sources that are apprehended as other-dependent are said to be the basis of emptiness with the completely imputed self and what belongs to self. The basis of emptiness, the basis of emptiness of other-dependent, is the Dharma-nature perfectly established nature, because that basis of emptiness can never exist, because its essence is empty, it has defilements and faults, and the Dharma of samsara with distinctions is empty with a sudden nature, but it is not empty of the collection of qualities of Nirvana that naturally dwells spontaneously. As the Uttaratantra says: "Those with distinguishing characteristics are empty of realms with sudden occurrences, those with non-distinguishing characteristics are not empty of unsurpassed Dharma." And in its commentary it says: "What does this show? Because for what reason is the Tathagatagarbha, which is naturally completely pure, without any cause of defilement to be removed, because its nature is free from sudden defilements. There is also not the slightest cause of purity to be established here, because the Dharma of non-distinction, the Dharma-nature of purity, is the nature. Therefore, the Tathagatagarbha should be known to have distinction and non-distinction, to be empty of the aggregates of all afflictions, non-distinction inseparable, not empty of the inconceivable number of Buddha-dharmas exceeding the sands of the Ganges." As it is said. Also, the completely imputed is the nature of no self-nature, the other-dependent is the nature of no birth, and the perfectly established is the ultimate nature of no self-nature. The former two are the divisions of the artificial, sudden grasping and clinging, which are empty of their own nature, and the latter is the nature of the original non-thing.