Tibetan
རྣམས་ཀྱི་སྒྲ་བཟང་པོ་ལ་ཞེན་པ་སྤང་བའི་སླད་དུ་དོན་ལ་རྟོན་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཁ་ཅིག་ཏུ་ཟུར་ཆག་གི་སྒྲ་དང་། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཁ་ཅིག་ཏུ་གཅོད་མཚམས་ཉམས་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ཏུ་རྣམ་དབྱེ་མེད་པའི་ཚིག་དང་། ཁ་ཅིག་ཏུ་དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་ཕྱིས་པ་དང་། ཚིགས་བཅད་ཁ་ཅིག་ཏུ་རིང་པོ་ལ་ཐུང་ངུ་དང་ཐུང་ངུ་ལ་རིང་པོ་དང་། ཁ་ཅིག་ཏུ་ལྔ་པའི་དོན་ལ་བདུན་པ་དང་། བཞི་པའི་དོན་ལ་ དྲུག་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ཏུ་གཞན་གྱི་ཚིག་ཅན་གྱི་བྱིངས་ལ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་ཅན་དང་། བདག་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་ཅན་ལ་གཞན་གྱི་ཚིག་ཅན་དང་ཁ་ཅིག་ཏུ་གཅིག་གི་ཚིག་ལ་མང་པོའི་ཚིག་དང་། མང་པོའི་ཚིག་ལ་གཅིག་གི་ཚིག་དང་། ཁ་ཅིག་ཏུ་ཕོའི་རྟགས་ལ་མ་ནིང་གི་རྟགས་དང་མ་ནིང་གི་རྟགས་ལ་ཕོའི་རྟགས་དང་། ཁ་ཅིག་ཏུ་རྐན་ལས་བྱུང་བ་ཤ་ཡིག་ལ་སོ་དང་སྤྱི་བོ་ལས་བྱུང་བ་དང་། ཁ་ཅིག་ཏུ་སྤྱི་བོ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོ་དང་རྐན་ལས་བྱུང་བ་དང་། ཁ་ཅིག་ཏུ་སོ་ལས་བྱུང་བ་ལ་རྐན་དང་སྤྱི་བོ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་གཞན་ཡང་རྒྱུད་སྟོན་པ་པོའི་མན་ངག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། ཡང་ཕྱག་རྒྱ་ཐིག་ལེ་ལས། རྣལ་འབྱོར་རྣལ་འབྱོར་མ་རྒྱུད་ཤེས། །བླ་མས་མཛད་པའི་བསྟན་བཅོས་གང་། །དེ་ལ་སྒྲ་དང་སྒྲ་ངན་དུ། །ལྷ་ཡི་དབང་ཕྱུག་བརྟག་མི་བྱ། །སྙན་དངགས་ཟློས་གར་བསྟན་བཅོས་ལས། །སྒྲ་དང་སྒྲ་ངན་བརྟག་བྱ་ཡི། །སྔགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་གཏན་ལ་ཕབ། །ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་བརྟག་པར་བྱ། །བརྟག་པར་བྱེད་པས་གཏི་མུག་བྱེད། །རྩ་བའི་དོན་ནི་ཟད་པར་འོང་། །དེ་ཕྱིར་སྒྲ་དང་རྟོག་གེ་ཤེས། །དེ་ལ་དེ་ཉིད་བཤད་མི་བྱ། །དེ་ཀུན་ལ་ནི་དབང་མི་བསྐུར། །ཕྱི་ཡི་དོན་ལ་མོས་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་དང་སྐད་སོ་སོའི་བརྡས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་སྒྲ་སྙན་གྱི་གདངས་ཉན་པ་པོ་སོ་སོའི་བསམ་པ་བཞིན་གོ་བ་ལྟར་སྐད་གཞན་དང་སྔགས་དེ་གཞན་དང་ཆོ་ག་འདི་རྣམས་གཞན་དང་གཞན་གྱིས་སེམས་ཅན་དེ་དང་དེའི་ཁམས་དང་དབང་པོ་ལ་གོ་བར་མཛད་པའི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གསུང་གི་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཚུལ་ལ་གོ་བ་ཕྱོགས་ཙམ་ཡང་མ་ཤར་བས་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་ལྷའི་སྐད་ཁོ་ན་ཡིན་དགོས་པའི་གོ་བ་ཞིག་ལ་ཞེན་ནས་ཀླ་ཀློ་དང་པི་ཤཱ་ཙི་དང་བོད་ཀྱི་སྐད་སོགས་ཡུལ་གྱི་བརྡའ་དང་ལེགས་སྦྱར་འདྲེས་མར་འབྱུང་བ་རྣམས་ལ་རྒྱ་མིན་བོད་མིན་སོགས་ཀྱིས་གཞུང་བརྟག་པ་དག་བྱུང་སྲིད་ཀྱང་དེ་དག་རང་གི
Chinese
为了舍弃对所有美好声音的执着，仅仅依靠依仗意义本身，所以在某些偈颂中出现语音上的偏差，某些偈颂中出现断句错误，某些偈颂中出现没有 विभक्ति（梵文，vibhakti，梵文罗马拟音，格）的词语，某些偈颂中出现元音和辅音脱落，某些偈颂中长音变成短音，短音变成长音，某些偈颂中第五格的意思用第七格表达，第四格的意思用第六格表达，某些偈颂中用其他词性的词根代替自身词性的词根，用自身词性的词根代替其他词性的词根，某些偈颂中单数词变成复数词，复数词变成单数词，某些偈颂中阳性词变成中性词，中性词变成阳性词，某些词语发音部位本应是腭部却用牙齿和头部发音，某些词语发音部位本应是头部却用牙齿和腭部发音，某些词语发音部位本应是牙齿却用腭部和头部发音。诸如此类，还应当遵循续部导师的口诀。又如《手印明点》中说：瑜伽士和瑜伽母应当通晓续部，对于上师所造的论著，不应当以天神的自在来评判其中的语音好坏。诗歌、戏剧等论著中，可以评判语音的好坏，但对于已经确定的真言论著，为什么要评判呢？评判会导致愚痴，根本的意义将会丧失。因此，要了解语音和分别念，不要对它们进行解说。不要对所有这些进行灌顶，因为他们喜欢外在的意义。如是说。同样，由于各个地方和语言的表达方式，为了使所有应调伏的众生能够像听到美妙的声音一样，按照各自的想法理解佛陀的教言，因此，其他的语言和其他的咒语，以及其他的仪轨，通过这些其他的方式，使众生理解各自的根性和能力。对于诸位胜者以这种方式使众生理解的语言的不可思议的秘密，连少许的理解都没有生起，却执着于所有的经文都必须是天神的语言，从而用非印度语言、食人鬼语言和藏语等地方语言，以及梵语混合的语言来评判经典，认为它们既不是印度语言也不是藏语，这种现象可能会发生，但那些都是自己的。
English
In order to abandon attachment to all good sounds, relying solely on relying on the meaning itself, therefore, in some verses, there are phonetic deviations, in some verses, there are broken pauses, in some verses, there are words without विभक्ति (Sanskrit, vibhakti, Sanskrit Roman transliteration, case), in some verses, vowels and consonants are omitted, in some verses, long sounds become short sounds, and short sounds become long sounds, in some verses, the meaning of the fifth case is expressed with the seventh case, and the meaning of the fourth case is expressed with the sixth case, in some verses, the root of other parts of speech is used instead of the root of its own part of speech, and the root of its own part of speech is used instead of the root of other parts of speech, in some verses, singular words become plural words, and plural words become singular words, in some verses, masculine words become neuter words, and neuter words become masculine words, some words are pronounced in the palate but with teeth and head, some words are pronounced in the head but with teeth and palate, and some words are pronounced in the teeth but with palate and head. Furthermore, one should follow the instructions of the tantra instructor. Furthermore, as it is said in the Mudratilaka: Yogis and yoginis should understand the tantras. For the treatises composed by the guru, one should not judge the good or bad sounds with the freedom of the gods. In treatises such as poetry and drama, one can judge the good or bad sounds, but why should one judge the established mantra treatises? Judging leads to ignorance, and the fundamental meaning will be lost. Therefore, one should understand sounds and conceptualizations, and not explain them. Do not empower all of these, because they are fond of external meanings. Thus it is said. Similarly, due to the expressions of different places and languages, in order to enable all beings to be tamed to understand the Buddha's teachings according to their own thoughts, just like hearing beautiful sounds, therefore, other languages and other mantras, as well as other rituals, through these other means, enable beings to understand their respective natures and abilities. For the inconceivable secrets of the speech of the victorious ones who enable beings to understand in this way, even a little understanding has not arisen, but they are attached to the idea that all scriptures must be the language of the gods, and thus use non-Indian languages, cannibal languages, and Tibetan languages, etc., local languages, and Sanskrit mixed languages to judge the scriptures, thinking that they are neither Indian languages nor Tibetan languages. This phenomenon may occur, but those are their own.
Tibetan
་བློ་གྲོས་ཀྱི་མིག་བུ་དོག་པའི་མཚངས་བརྟོལ་བ་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ཏེ། སྟོན་པས་ཡུལ་གཞན་གྱི་སྐད་དང་བརྡས་གསུང་བ་ཆོས་ཡིན་ན། བོད་ཀྱི་སྐད་དུ་གསུངས་པས་ཆོས་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྔ་མ་ལས། འདིར་དང་པོར་རེ་ཞིག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཚུལ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ལ་སོགས་པ་མ་ག་དྷཱའི་སྐད་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཨ་ཧྱ་བི་སོ་བྷ་ག་པཱཾ་སམྱཀྶཾ་བུདྡྷོ་བིདྱཱ་ཙ་ར་ཎ་སཾ་པནྣཿསུ་ག་ཏོ་ལོ་ཀ་བི་དུ་ཨ་ནུཏྟ་རོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཆོས་བསྟན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆུ་བོ་ཤཱི་ཏའི་བྱང་ཙམ་པ་ཀའི་ཡུལ་དུ་གྲོང་བྱེ་བའི་སྐད་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཨ་ཀརཥྚུ་བུཥྞུ་ཀ་ག་ག་ཎ་ཀུ། ཛི་ཎ་མ་ཀ་བི་ཛི་རི་ཊ་ཀུ། དུ་དུ་རུ་པ་ཀ་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཆོས་བསྟན་ཏོ། དེ་བཞིན་དུ་རུ་ཀ་མའི་བྱང་སུ་རམྨའི་ཡུལ་དུ་གྲོང་བྱེ་བའི་སྐད་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཨ་ཀ་མ་ཡ་སད། བ་ལ་ད་ད་ཏ་ཏ་བི་ར་ཊ། མི་ནི་ཀ་ཨ་ཀུ་ཊ་པ་ར་དང་། ཛི་གི་ཏི་པ་ར་ད་ཏ། ཅེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཆོས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡུལ་དུ་མའི་ཡུལ་གྱི་སྐད་ཀྱིས་ཐེག་པ་གསུམ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་སྐད་གཅིག་པུས་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་དང་། རེ་ཞིག་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་གཞན་ལྟ་ཞོག་གི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་འཕགས་པའི་ཡུལ་འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གྱུར་པ་ན་སྡུད་པར་བྱེད་པ་པོ་དག་གིས་ཐེག་པ་གསུམ་གླེགས་བམ་ལ་བྲིས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ངེས་པས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་མ་ག་དྷཱའི་སྐད་ཀྱིས་བྲིས་སོ། །མདོ་སྡེ་ནི་སིནྡྷུའི་སྐད་ཀྱིས་སོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་དང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ནི་ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་སྐད་ཀྱིས་སོ། །རྒྱུད་དང་རྒྱུད་གཞན་དག་ནི་ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་སྐད་དང་ཐ་མལ་བའི་སྐད་དང་ཟུར་ཆག་གི་སྐད་དང་ལེགས་པར་སྦྱར་བ་མ་ཡིན་པར་རི་ཁྲོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཀླ་ཀློའི་སྐད་ཀྱིས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་བསྟན་པའི་ཆོས་རྣམས་སྡུད་པར་བྱེད་པ་པོ་དག་གིས་བྲིས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བོད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ཐེག་པ་གསུམ་བོད་ཀྱི་སྐད་ཀྱིས་བྲིས་ཏེ། རྒྱ་ནག་ཏུ་རྒྱ་ནག་ གི་སྐད་ཀྱིས་སོ། །རྒྱ་ནག་ཆེན་པོར་རྒྱ་ནག་ཆེན་པོའི་སྐད་ཀྱིས་སོ། །པར་སི་ཀའི་ཡུལ་དུ་པར་སི་ཀའི་སྐད་ཀྱིས་སོ། །ཆུ་བོ་ཤཱི་ཏའི་བྱང་དུ་ཙམྤ་ཀའི་ཡུལ་གྱི་སྐད་དང་། སྤྲེའུའི་ཡུལ་གྱི་སྐད་དང་། གསེར་
Chinese
精通于刺穿智慧之眼狭隘的屏障。 如果导师用其他地方的语言和符号讲述的是佛法，那么用藏语讲述的就不能变成不是佛法。如前所说，这里首先以声闻乘的方式，用摩揭陀语讲述三藏等佛法，例如：阿ahyabhisobhagapamsamyaksambuddho vidyacaranasampannah sugato lokavidu anuttaro（梵文天城体：अह्यबिसोभगपंसम्यक्संबुद्धो विद्याचरणसंपन्नःसुगतो लोकविदु अनुत्तरो，梵文罗马拟音：ahya bi so bhaga pam samyaksaṃbuddho vidyācaranasampannaḥ sugato lokavidu anuttaro，汉语字面意思：不，比，索，薄伽，帕姆，正等觉，明行圆满，善逝，世间解，无上），等等，以此讲述佛法。同样，在希塔河以北的瞻波迦地区，用百万村庄的语言讲述佛法，例如：akaraṣṭubuṣṇukagagagāṇaku，jiṇamākabijirīṭaku，dudurupāka（梵文天城体：无，梵文罗马拟音：无，汉语字面意思：无），等等，以此讲述佛法。同样，在鲁卡玛以北的苏拉玛地区，用百万村庄的语言讲述佛法，例如：akamāyasada，balādadātatabiraṭa，minikaakūṭaparā，jigitiparādata（梵文天城体：无，梵文罗马拟音：无，汉语字面意思：无），等等，以此讲述佛法。因此，如来在各个地方用当地的语言讲述三乘，因此“如是我闻”等等，并非仅仅用优美的梵语。并且，暂且不论其他地方的差异，如来在证得圆满正觉的这个圣地，世尊圆寂后，结集者们将三乘写在书本上，如来的决定是，用摩揭陀语书写三藏。经藏用信度语书写。般若波罗蜜多和密咒用优美的梵语书写。续部和其他续部用优美的梵语、普通语言、方言和非梵语，由居住在山林等地的野蛮人书写。像这样的一切，都是由结集者们书写所有智者所宣说的佛法。同样，在藏地，三乘用藏语书写，在中国，用汉语书写。 在大中国，用大汉语书写。在波斯地区，用波斯语书写。在希塔河以北，用瞻波迦地区的语言，以及猴子地区的语言和黄金
English
He is skilled at piercing the barrier of the narrow eye of wisdom. If the Teacher speaks Dharma in the language and symbols of other places, then speaking in Tibetan cannot become non-Dharma. As it was said before, here, first, in the manner of the Hearers, the Three Baskets and so on are taught in the Magadha language, for example: ahya bi so bhaga pam samyaksaṃbuddho vidyācaranasampannaḥ sugato lokavidu anuttaro (Sanskrit Devanagari: अह्यबिसोभगपंसम्यक्संबुद्धो विद्याचरणसंपन्नःसुगतो लोकविदु अनुत्तरो, Sanskrit Romanization: ahya bi so bhaga pam samyaksaṃbuddho vidyācaranasampannaḥ sugato lokavidu anuttaro, Literal Chinese meaning: no, than, cable, Bhagavan, Pam, Righteousness, wisdom and conduct, good death, world solution, supreme), and so on, thus teaching the Dharma. Similarly, in the land of Campaka north of the Shita River, the Dharma is taught in the language of a million villages, for example: akaraṣṭubuṣṇukagagagāṇaku, jiṇamākabijirīṭaku, dudurupāka (Sanskrit Devanagari: 无, Sanskrit Romanization: None, Literal Chinese meaning: None), and so on, thus teaching the Dharma. Similarly, in the land of Suramma north of Rukama, the Dharma is taught in the language of a million villages, for example: akamāyasada, balādadātatabiraṭa, minikaakūṭaparā, jigitiparādata (Sanskrit Devanagari: 无, Sanskrit Romanization: None, Literal Chinese meaning: None), and so on, thus teaching the Dharma. Thus, the Tathagata teaches the Three Vehicles in the language of the land of each place, therefore "Thus have I heard" and so on, not only in beautiful Sanskrit. Furthermore, let alone the differences of other places, when the Tathagata attained complete enlightenment in this holy land, when the Blessed One passed into complete nirvana, the compilers wrote the Three Vehicles on books, and the Tathagata's decision was to write the Three Baskets in the Magadha language. The Sutra Pitaka was written in the Sindhu language. The Perfection of Wisdom and the Mantras were written in beautiful Sanskrit. The Tantras and other Tantras were written in beautiful Sanskrit, common language, dialects, and non-Sanskrit, by barbarians living in forests and so on. All such things were written by the compilers of all the Dharma taught by the All-Knowing One. Similarly, in Tibet, the Three Vehicles were written in Tibetan, and in China, in Chinese. In Great China, it is written in Great Chinese. In Persia, it is written in Persian. North of the Shita River, in the language of Campaka, and in the language of the land of monkeys, and gold.