Tibetan
་བར་སྣང་ལ་འདུས། །དེ་བཞིན་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་དོན། །རང་བཞིན་ཀུན་ཁྱབ་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དང་། དེ་དང་མཚུངས་པར། ཚངས་པ་ཁྱད་པར་སེམས་ཀྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། གང་མི་འཛིན་པ་ནི་སྦྱིན་པ། མི་གནས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས། མ་བསྲུངས་པ་བཟོད་པ། མི་བརྩོན་པ་བརྩོན་འགྲུས། མི་སེམས་པ་བསམ་གཏན། མི་དམིགས་པ་ཤེས་རབ་བོ། །ཞེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་བྱེད་ལས། དོན་གྱི་སྙིང་པོ་རྣལ་མ་བྱར་མེད་ལ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་བ་ནི། །ཡེ་ནས་རང་རྒྱུད་དག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། །རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་ལྷ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ། །བསྙེན་སྒྲུབ་ཡན་ལག་བཞི་ཡིས་རྫོགས་བྱས་ཏེ། ། འཕྲོ་འདུ་བདག་ཉིད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་གནས། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་དགེ་སྡིག་བཅིང་གྲོལ་ལས་འདས་པའི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཁམས་སུ་མི་གནས་ན་ལས་དཀར་ནག་དང་རྒྱུ་འབྲས་མི་བསླུ་བའི་ཚུལ་གསུངས་པ་རྣམས་དགོས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེ་ན། རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་ལ་དགོངས་ནས་དེ་སྐད་དུ་གསུངས་པ་དཔེར་ན་རྨི་ལམ་གྱི་ཡུལ་དུ་ལེགས་ཉེས་གང་སྣང་རྨི་ལམ་དུ་བདེན་ཀྱང་། སད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་མི་བདེན་པ་ལྟ་བུ་ལ་དགོངས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་དང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་མི་བདེན་པའི་དཔེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་འཁྲུལ་སྣང་མ་ཟད་ཀྱི་བར་དུ་ནི་བླང་དོར་ཀྱང་ཡོད་ལ་ལས་དཀར་ནག་གི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རྣམ་པའང་མི་བསླུ་བའི་ཚུལ་གྱིས་འབྱུང་མོད་ཀྱི། འཁྲུལ་པ་ཟད་ནས་བདེན་པ་མཐོང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྡོག་པ་ལ་དེ་དག་མི་སྣང་སྟེ་ཡུལ་ཅན་གཟུང་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་མེད་པས་ཡུལ་ཀུན་རྫོབ་སྣང་བར་མི་འགྱུར་བ་ནི་སངས་རྒྱས་སྲས་དང་བཅས་པའི་དགོངས་པ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་ངེས་ཤིང་། མཆོག་གཟིགས་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་རྒྱུད་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པའི་ཕྱིར་ངེས་པའི་དོན་ཟབ་མོ་འགྲེལ་པར་ལུང་བསྟན་པའི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་དག་གི་དགོངས་པ་ཡང་འདིར་མཐུན་པ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་ཀླུའི་ཞབས་ཀྱིས། དཔེར་ན་གཉིད་ལོག་གཉིད་དབང་གིས། །བུ་དང་བུད་མེད་གཞལ་མེད་ཁང་། །གནས་ལ་སོགས་པ་མཐོང་གྱུར་པ། །སད་ནས་དེ་ཡིས་མི་མཐོང་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་དག །བློ་གྲོས་མིག་ནི་བྱེ་གྱུར་ཅིང་། །མི་ཤེས་གཉིད་དང་བྲལ་གྱུར་ནས། །སད་པའི་ཚེ་ན་མི་གཟིགས་སོ། །དེ་བཞིན་མཁས་པ་ཡང་དག་གིས། །ཤེས་པའི་ཉི་མས་མི་ཤེས་པའི། །བག་ཆགས་མ་ལུས་བཅོམ་པའི་ཚེ། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཡུལ་མི་ག
Chinese
于虚空中聚集。（藏文：བར་སྣང་ལ་འདུས།） 同样，度母的意义，（藏文：དེ་བཞིན་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་དོན།） 自性周遍是智慧。（藏文：རང་བཞིན་ཀུན་ཁྱབ་ཡེ་ཤེས་སོ།） 如是说。同样， 梵天殊胜心请问经中说：不执著是布施，不住留是戒律，不守护是忍辱，不勤奋是精进，不作意是禅定，不缘说是智慧。如是说。同样，在《总集经》中说： 实义精华无所作为， 大瑜伽士所见乃是， 本来自身清净之坛城， 从因至果天神之坛城， 以亲近修持四支令圆满， 任运自成融摄之自性而安住。如是说。那么，如果一切法的实相不住于超越善恶束缚的造作之界，那么所说的善恶业和因果不虚妄之理岂不是变得没有必要了吗？如果这样问，那是就名言识的角度而言而如此说的，譬如在梦境中所显现的任何好坏，在梦中是真实的，但在醒来时是不真实的，是就此而言，所以说一切法如梦如幻，以不真实的譬喻来说明，因此在未穷尽由名言识所摄持的错乱显现之间，取舍也是存在的，而且善恶业的因和果的相状也是以不虚妄之理而生起，然而，当错乱穷尽而见到真谛的智慧的还灭时，这些都不会显现，因为没有能取所取的识，所以境也不会变成世俗显现，这是佛陀和佛子的如语而定的密意，而且由于自性安住在殊胜智者们的心续中，所以对于阐释甚深了义的授记的大车的密意也与此相符。圣者龙树菩萨说：譬如睡眠昏沉力， 童男童女无量宫， 处所等等虽得见， 醒后彼者即不见。 如是世俗之知识， 智慧之眼若睁开， 远离无明睡眠已， 醒时彼等皆不见。 如是智者真实者， 以知识日坏无明， 一切习气摧毁时， 心及心所境不
English
Gathered in space. (Tibetan: བར་སྣང་ལ་འདུས།) Similarly, the meaning of the Paramita, Self-nature all-pervasive is wisdom. (Tibetan: རང་བཞིན་ཀུན་ཁྱབ་ཡེ་ཤེས་སོ།) As it is said. Similarly, In the Sutra Requested by Brahma Visesacitta, it is said: Non-grasping is generosity, non-abiding is morality, non-guarding is patience, non-exertion is diligence, non-thinking is meditation, non-objectifying is wisdom. As it is said. Similarly, in the Kunje, it is said: The true essence of meaning is without action, What is seen by the great yogis is, Originally, the mandala of self-purified nature, From cause to effect, the mandala of the deity, Perfected by the four limbs of approach and accomplishment, Abiding spontaneously in the nature of integration. As it is said. Now, if the reality of all dharmas does not abide in the realm of conditioned phenomena, which is beyond the bondage and liberation of good and evil, then wouldn't the teachings on the infallibility of white and black karma and cause and effect become unnecessary? If you ask this, it is said in consideration of the face of consciousness. For example, whatever good or bad appears in a dream is true in the dream, but it is not true when awake. It is in consideration of this that all dharmas are said to be like dreams and illusions, using untrue metaphors. Therefore, until the exhaustion of the deluded appearances gathered by consciousness, there is also acceptance and rejection, and the aspects of the causes and effects of white and black karma also arise in an infallible manner. However, when delusion is exhausted and the reversal of the wisdom that sees the truth, these do not appear, because there is no subject-object consciousness, so the realm does not become a conventional appearance. This is the Buddha and the Bodhisattvas' intention, which is certain as it is spoken. And because it naturally abides in the minds of the supreme seers, the intention of the great chariots prophesied to explain the profound definitive meaning is also in accordance with this. The noble Nagarjuna said: For example, by the power of sleep and drowsiness, Boys and girls, immeasurable mansions, Places and so on are seen, After waking up, they are not seen. Likewise, conventional knowledge, When the eye of wisdom is opened, Having separated from the sleep of ignorance, They are not seen when awake. Likewise, the true wise ones, With the sun of knowledge destroying ignorance, When all habitual tendencies are destroyed, The mind and mental factors do not
Tibetan
ཟིགས། །ཞེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་ལས་ཀྱང་། མིག་ནི་རབ་རིབ་ཅན་གྱི་དམིགས་པ་ཡིས། །རབ་རིབ་མེད་ཤེས་ལ་གནོད་མིན་ཇི་ལྟར། །དེ་བཞིན་དྲི་མེད་ཡེ་ཤེས་སྤངས་པའི་བློས། ། དྲི་མེད་བློ་ལ་གནོད་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཞི་བ་ལྷས་ཀྱང་། ཇི་སྲིད་རྐྱེན་རྣམས་ཚོགས་གྱུར་ན། །དེ་སྲིད་སྒྱུ་མའང་འབྱུང་བར་འགྱུར། །རྐྱེན་རྣམས་རྒྱུན་ནི་ཆད་པ་ན། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མི་འབྱུང་ངོ་། །གང་ཚེ་འཁྲུལ་པ་ཡོད་མིན་ན། །ཀུན་རྫོབ་གང་གི་དམིགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་ཀྱིས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གྲུབ་པས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འདིར་ལྟ་སྤྱོད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དུ་མ་རོ་གཅིག་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་ལ་བཟླ་བའི་དབང་དུ་བགྱིས་ན། གཞིའི་དུས་སུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་རྫུན་པར་རྟོགས་པས་འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་རྩ་ལ་མི་རེ་བས་ཤེས་རབ་ལ་སྒྲོ་མ་བཏགས། རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ལྡོག་པ་ལ་བླང་དོར་ཡོད་པས་ཐབས་ལ་སྐུར་པ་མ་བཏབ། ལམ་གྱི་དུས་སུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་མ་འདས་པས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་རྡུལ་ཙམ་མེད། འབྲས་བུའི་དུས་སུ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་འགག་ན་ཀུན་རྫོབ་གང་ལ་སྣང་བར་འགྱུར། གནས་འདི་བཀའ་འཁོར་ལོ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱི་དགོངས་པའི་ཞེ་ཕུགས་མཐར་ཐུག་པ་འཕགས་པའི་ཡུལ་དང་གངས་ཅན་གྱི་ཁྲོད་འདིར་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་མ་འཁྲུལ་པ་གཟུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བཤད་པའི་ཚུལ་རྨ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་པས་རྔོག་ལོ་ཆེན་པོ་ནས་ཇོ་ཞལ་ཡན་ཆད་ཀྱི་ཀློག་པ་བ་མཁས་པ་རྣམས་དང་བསམ་གཏན་པ་འཁྲུལ་མེད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིག་ཆར་འདི་བཞིན་བཤད་པས་སོ། །སྤྱིར་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པས་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་ལ་དགོངས་ནས་བླང་དོར་དང་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་རྨི་ལམ་གྱི་ཡུལ་དུ་དེའི་རྒྱུ་འབྲས་ཚད་མར་གྱུར་པ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཀུན་རྫོབ་ཚད་མར་གྲུབ་པའི་གོ་བ་ཞིག་ལ་གློ་བ་ཞེན། རྒྱུ་དེས་སྤྱོད་པའི་ཕྱོགས་སུ་ཞེན་པ་ཨ་འཐས་ཀོ་འཐས་སུ་སོང་བས་འཕགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་བཅད་དྲས་བྱེད་པ་ཞིག་བྱུང་། དེས་ཟབ་མོའི་གནས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལའང་ཡིད་ཆེས་དཀའ་ཞིང་། དེ་དག་གིས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཕྲིན་ལས་རྨད་པོ་ཆེ་ཡང་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཁྱོགས་ལ་འཕྱང་བར་བྱེད་དོ། །མཉམ་གཞག་གི་ཚེ་ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་ མི་བྱེད་པས་ཧྭ་ཤང་གི་སྒོམ་དུ་འགྱུར་ན། ཁྱེད་ཅག་གིས་དབུ་མའི་གཞུང་ཆེན་པོར་འདོད་པའི
Chinese
ཟིགས། །如是。同样在《入》中也说：犹如眼睛被昏暗所障蔽，如何能损害无昏暗之智？同样，舍弃无垢智慧之心， 不能损害无垢之智。寂天菩萨也说：只要因缘聚合时，幻化也会随之生起。当因缘之流断绝时，世俗中也不会显现。何时没有错乱，又以何为世俗之境？如是等等所说。如是成立之后，在此大圆满中，观行平等性的诸多智慧融入大一味性的状态中。在基础位时，以智慧了知世俗是虚假的，因此不希求有为的善根，不对智慧妄加增损。由于对名相的取舍，因此不对方便进行诽谤。在道位时，一切作意都未超出分别念，因此没有丝毫需要修持之物。在果位时，当心和心所全部断绝时，世俗又将显现于何处？此地是前后二法轮意旨的究竟归宿，在圣地和雪域之中，未曾错谬地受持如来教法者们，已经善说了这种无瑕疵的宗风。正因为如此，从俄大译师到觉沃（阿底峡）之间，所有的智者和无谬的禅修者们的文献中都是如此宣说的。总的来说，我等导师考虑到名相之面，因此将取舍和因果的行相，仅仅作为梦境中的事物，而梦境中的因果是衡量的标准，因此执着于在佛陀的智慧中，世俗被确立为衡量标准的这种观点。因为这个原因，在行持方面，执着变得非常严重，以至于对圣者的智慧和佛陀的智慧进行割裂。因此，对于甚深之处未颠倒的宗派也难以置信。他们也使得如来不可思议的事业悬于疑惑的摇篮之中。在等持之时，什么也不作意， 如果变成和尚的禅修，那么你们所认为的中观大论
English
Zigs. Similarly, it is also said in the Entering: Just as the eye is obscured by dimness, how can it harm the wisdom without dimness? Similarly, the mind that has abandoned stainless wisdom, cannot harm stainless wisdom. Shantideva also said: As long as the causes and conditions gather, illusion will also arise. When the stream of causes and conditions is cut off, it will not appear even in the relative truth. When there is no delusion, what will be the object of the relative truth? As it is said and so on. Having been established in this way, in this Great Perfection, the many wisdoms of the equality of view and conduct are integrated into the state of great oneness. At the time of the basis, wisdom realizes that the relative truth is false, so there is no hope for conditioned virtuous roots, and no addition or subtraction is made to wisdom. Because of the acceptance and rejection of phenomena, there is no slander of skillful means. At the time of the path, all mental activities do not go beyond conceptual thought, so there is not even a particle to be cultivated. At the time of the result, when all minds and mental factors are cut off, where will the relative truth appear? This place is the ultimate conclusion of the intention of the two later turnings of the wheel of Dharma. In the holy land and in the land of snow, those who have unerringly upheld the teachings of the Sugata have well explained this flawless tradition. Because of this, from Ngok Lotsawa to Jowo (Atisha), all the scholars and unerring meditators have taught this way in their texts. In general, our teacher, considering the face of phenomena, taught the aspects of acceptance and rejection and cause and effect as merely things in a dream, and the cause and effect in a dream is the standard of measurement, so they cling to the view that in the wisdom of the Buddha, the relative truth is established as the standard of measurement. Because of this reason, in terms of practice, attachment has become very serious, to the point of cutting off the wisdom of the noble ones and the wisdom of the Buddha. Therefore, it is difficult to believe in the profound and undeluded philosophical tenets. They also make the inconceivable deeds of the Sugata hang in the cradle of doubt. At the time of equipoise, nothing is thought of, If it becomes the meditation of the Heshang, then the great Madhyamaka treatises that you consider