Tibetan
་ཀུན་ཟད་སར་འཁྱོལ་བ་ལ་གྲུབ་མཐའི་སྙིང་པོར་བྱེད་དེ། ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ལས། ཡོ་ག་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་རྫོགས་ཆེན་ལ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཡོད་ཟེར་སྨྲ་བྱེད་ན། །དེ་ནི་རྫོགས་ཆེན་རྟོགས་པའི་དོན་མི་ལྡན། །དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་སུ་སྨྲ་བྱེད་ན། །སྒྲོ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ཚིག་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཡིས་གཉིས་སུ་མེད་པར་རྟོག་པ་མེད། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ཡང་། །གཉིས་སུ་མ་མཐོང་རྣམ་གཞག་གཅིག་ཏུ་རྟོགས། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གྲུབ་མཐའི་འཆའ་ལུགས་ཆེན་པོ་འདི་ནི་གཉིས་སུ་མི་གསུང་བའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ངེས་དོན་ཟབ་མོའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པའང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། ཚངས་པ་ཁྱད་པར་སེམས་ཀྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་གང་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཏེ་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མཚན་མ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཏེ་རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྨོན་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཏེ་བླང་བ་མེད་པ། དོར་བ་མེད་པ། བསམ་པ་མེད་པ། ནུས་པ་མེད་པ་ཤིན་ཏུ་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའོ། །འཁོར་བའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་ཁས་བླངས་དང་བྲལ་བ། བསྒོམ་པ་ཡིད་བྱེད་དང་བྲལ་བ། སྤྱོད་པ་བླང་དོར་དང་བྲལ་བ། འབྲས་བུ་རེ་དོགས་དང་བྲལ་བ་བཞི་པོ་དེས་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཉམས་ལེན་རྗེན་པར་དེ་ལས་གཏན་དུ་ཅི་ཞིག་ཕབ། ཁྱེད་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མར་ཁས་ལེན་སོར་བཞག་གི་རྒྱུད་སྡེ་དུ་མའི་རྫོགས་རིམ་མན་ངག་གིས་འཆད་པ་ན་གྲུབ་མཐའ་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ཅེས་པ་འདི་ལ་ངོས་མ་བཟུང་ན་རྟོག་གེའི་བློས་བཞག་པའི་གྲུབ་མཐའ་དང་ནི་འདི་གཉིས་གཅིག་ཏུ་མཛའ་བའི་སྐབས་མི་འབྱུང་ངོ་། །འོན་ཏེ་ལྟ་བའི་ལྡོག་པ་ནས་དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་སྤྱོད་པའི་ཕྱོགས་དོར་བས་སོ་ཟེར་ན། ལྟ་བ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མ་འཁྲུལ་པའི་གནས་ལུགས་མཐོང་བ་ལ་བཞག་ནས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་གོ་ན་གནས་པའི་བསླབ་པ་སོགས་འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་རྩ་སོགས་བྱས་ཆོས་དཀར་ནག་གི་འཆིང་གྲོལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་བླང་དོར་མེད་པར་གྲུབ་ཅིང་དེ་སྨོན་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གནས་པ། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་འོད་སྲུང་གིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། གང་འདུས་མ་བྱས་པ་དེ་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་སོ། །འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་བསླབ་པ་ཡང་མེད། བསླབ་པ་ལས་འདས་པ་ཡང་མེད་དོ། །གང་ལ་བསླབ་པ་ཡང་མེད་བསླབ་པ་ལས་འདས་པ་ཡང་མེད་པ་དེ་ལ་རྒྱུ་བ་ཡང་མེད་མི་རྒྱུ་བ་ཡང་མེད། རབ་ཏུ་རྒྱུ་བ་ཡང་མེད། གང་ལ་རྒྱུ་བ་ཡང་མེད། མི་རྒྱུ་བ་ཡང་མེད། རབ་ཏུ་རྒྱུ་བ་ཡང་མེད་པ་དེ་ལ་སེམས་ཀྱང་མེད། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་མེད་དོ། །གང་ལ་ སེམས་ཀྱང་མེད། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་མེད་པ་དེ་ལ་ལས་ཀྱང་མེད། ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་མེད་དོ། །གང་ལ་ལས་ཀྱང་མེད། ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་མེད་པ་དེ་ལ་བདེ་བ་ཡང་མེད། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མེད། གང་ལ་བདེ་བ་ཡང་མེད། སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མེད་པ་དེ་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་ཏེ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་ལས་ཀྱང་མེད། ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཡང་མེད་དོ། །ཞེས་པ་དང་། དེ་ལ་དགེ་བ་ཡང་སྟོང་ལ། མི་དགེ་བ་ཡང་སྟོང་། དགེ་བ་ཡང་རྣམ་པར་དབེན་ལ། མི་དགེ་བ་ཡང་རྣམ་པར་དབེན། དགེ་བ་ཡང་མི་དགེ་བ་དང་མི་འདྲེ་ལ། མི་དགེ་བ་ཡང་དགེ་བ་དང་མི་འདྲེ་ཞིང་། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཡང་མེད་དོ། །ཞེས་པ་དང་། དགྱེས་རྡོར་ལས། བསྒོམ་མེད་སྒོམ་པ་པོ་ཡང་མེད། །ལྷ་མེད་སྔགས་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སྒྲ་བསྒྲགས་པ་འདི་ཡང་ཧྭ་ཤང་གི་ལུགས་སུ་འགྱུར་རམ་སོམས་ཤིག །སྤྱིར་ཡང་ཤེས་རབ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པས་ཐབས་དེའི་ཡན་ལག་ཙམ་དུ་གྱུར་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་མ་ནོར་བ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ལྷས་ཀྱང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ནི་ཉམས་བླ་ཡི། །ལྟ་ལས་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་ལྟ་བ་ཇི་བཞིན་པར་རྟོགས་ནས་སྤྱོད་པ་ཅི་ལ་སྤྱད་ཀྱང་མི་འཆིང་བར་མ་ཟད་གྲོལ་བའི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པ་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱི་གཞུང་ལམ་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་གནས་མོད་ཀྱི། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་འདིར་ནི་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་ཀློང་དུ་བླང་དོར་མེད་པར་བཞག་པས་དོན་འགྲུབ་པ་ལས་སྤྱོད་པ་ལ་ཆེད་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་པས་མ་བསྒྲིབས་པར་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་དམ་པ་ལས། རིན་བྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། འདོད་ཆགས་མ་སྤངས་ཤིག །ཞེ་སྡང
Chinese
将一切都耗尽于此，作为宗义的精髓。如《普贤王如来根本续》所说：“瑜伽甚深极圆满，若说因果存在者，彼不具足圆满义。若说胜义世俗二，乃是谤法之语，彼不能悟无二智。三世诸佛所证悟，不见二元唯一识。”如是宣说。如此宗义之大立，乃是不说二元的佛陀薄伽梵甚深密意的经部之意，亦安住于此。如《梵天殊胜心请问经》所说：“何为一切法之自性？一切法乃是空性之自性，离于所缘。一切法乃是无相之自性，离于分别与种种分别。一切法乃是无愿之自性，无有取舍，无有思虑，无有作用，极度远离本体，彼乃是自性光明。轮回之自性为何，彼即是涅槃之自性。涅槃之自性为何，彼即是一切法之自性，是故心自性光明。”如是宣说。因此，见解离于承诺，修习离于作意，行为离于取舍，果离于希惧，此四者以解脱之三门之相，赤裸裸地修持，除此之外又有什么可放下的呢？您自己承认为量，保留的众多续部之圆满次第口诀在讲解时，若不认识这个宗义轮涅无别，那么以分别念安立的宗义和这个二者就不会有亲近的机会。然而，若说从见解的颠倒来说是那样，但从行为的方面来说是舍弃，那么，见解安立在不谬误的胜义谛之实相见上，而处于心与心所之位的学处等有为之善根等善法黑法的系缚解脱之外，因为取舍
English
To exhaust everything here is to make it the essence of the doctrine. As it says in the Kunjed Gyalpo (All-Creating King): "In the yoga that is exceedingly perfect, the Great Perfection, if one says that cause and effect exist, then one does not possess the meaning of realizing the Great Perfection. If one speaks of two, ultimate and conventional, then that is a word of slander and accusation, and one will not realize non-duality through it. The realization of all the Buddhas of the three times is also to see non-duality and realize it as a single entity." As it is said. Such a great establishment of doctrine as this is also the intention of the profound definitive sutras of the Buddha Bhagavan, who does not speak of duality, and it abides in that very thing. As it says in the Sutra Requested by Brahma Vishesha Chitta (Brahma's Special Mind): "What is the nature of all dharmas? All dharmas are of the nature of emptiness, devoid of objects. All dharmas are of the nature of signlessness, devoid of conception and discrimination. All dharmas are of the nature of wishlessness, without acceptance, without rejection, without thought, without power, utterly devoid of essence, and that is naturally luminous. Whatever is the nature of samsara is the nature of nirvana. Whatever is the nature of nirvana is the nature of all dharmas, therefore the mind is naturally luminous." As it is said. Therefore, the fourfold view that is free from commitment, meditation that is free from mental activity, conduct that is free from acceptance and rejection, and fruition that is free from hope and fear, with these, what else is there to abandon from the naked practice of the characteristics of the three doors of liberation? When you yourself explain the completion stage instructions of the many tantras that you acknowledge as valid and retain, if you do not recognize this doctrine of the inseparability of samsara and nirvana, then there will be no opportunity for the doctrine established by conceptual mind and this to become close. However, if you say that it is so from the reversal of view, but from the aspect of conduct it is abandonment, then, having placed the view on seeing the reality of the ultimate truth without error, and being beyond the bonds of white and black deeds, such as the virtuous roots of conditioned phenomena such as the trainings that abide in the place of mind and mental factors, because of acceptance and rejection.
Chinese
无有希求而成就，并且安住于无有希求的自性中。《圣妙吉祥化身光明经》中说：凡是无为法，那是圣者们的种姓。凡是圣者们的种姓，于彼无有学，亦无超越学。凡是无有学，亦无超越学，于彼无有行，亦无不行，亦无遍行。凡是无有行，亦无不行，亦无遍行，于彼亦无心，亦无心所生之法。凡是亦无心，亦无心所生之法，于彼亦无业，亦无业之异熟。凡是亦无业，亦无业之异熟，于彼亦无乐，亦无苦。凡是亦无乐，亦无苦，那是圣者们的种姓，凡是圣者们的种姓，于彼亦无业，亦无业之现行。如是说。于彼善亦空，不善亦空，善亦寂静，不善亦寂静，善亦不杂于不善，不善亦不杂于善，并且亦无显现执著于善与不善的因和缘。如是说。喜金刚中说：无有修，亦无修行者。无有本尊，亦无有咒。如是等等所显示的，宣说稀有之音声，难道这也变成了和尚的宗派了吗？思考一下。总的来说，以不颠倒的方式证悟般若，从而成为该方便支分的部分，这是不错误的佛陀的密意。如导师圣天所说：于戒律有退失，于见则非如是。如是所说，如实地证悟见解之后，无论行持什么行为都不会被束缚，而且获得解脱的果位，安住于胜者之子的伟大正道中。然而，于大圆满道中，于法性大平等之界中，无有取舍地安住而成就意义，不以特别执著的行为所遮蔽，这是特别的法。于菩萨行持殊胜品中，宝施说：莫舍贪欲，嗔恚
English
Accomplished without seeking, and abiding in the nature of non-seeking. In the Sutra Requested by Noble Jewel Heap Light Protector, it says: "Whatever is uncompounded is the lineage of the noble ones. Whatever is the lineage of the noble ones, there is no learning in that, nor is there transcendence of learning. Whatever has no learning, nor transcendence of learning, has no going, nor non-going, nor complete going. Whatever has no going, nor non-going, nor complete going, has no mind, nor phenomena arising from mind. Whatever has no mind, nor phenomena arising from mind, has no karma, nor the ripening of karma. Whatever has no karma, nor the ripening of karma, has no happiness, nor suffering. Whatever has no happiness, nor suffering, is the lineage of the noble ones, and whatever is the lineage of the noble ones, there is no karma, nor the manifestation of karma." Thus it is said. In that, goodness is also empty, and non-goodness is also empty. Goodness is also solitary, and non-goodness is also solitary. Goodness does not mix with non-goodness, and non-goodness does not mix with goodness, and there are no causes and conditions for manifestly clinging to goodness and non-goodness. Thus it is said. In the Hevajra, it says: "There is no meditation, nor a meditator. There is no deity, nor mantra." Such teachings, proclaiming the wondrous sound, do you think this also becomes the system of Heshang? Consider it. In general, realizing prajna without perversion, thereby becoming merely a branch of that means, is the non-mistaken intention of the Buddha. As the teacher Aryadeva said: "In discipline there is decline, but in view it is not so." As it is said, having realized the view as it is, no matter what conduct is practiced, one is not bound, but attains the fruit of liberation, abiding in the great path of the sons of the Victorious Ones. However, in this Great Perfection path, accomplishing the meaning by abiding without acceptance or rejection in the expanse of the great equality of dharmata, without being obscured by conduct of special clinging, is a special dharma. In the Noble Conduct of Bodhisattvas, Ratnabhadra said: "Do not abandon desire, hatred.